NSFWdaddydaddy
Journeyman
Part 1: Ang Hindi Nakikipag-agawan**
Animnapung taong gulang si Don Rodrigo Vargas. Pilak na ang buhok sa gilid at konti sa tuktok, pero ang katawan niya ay nanatiling matigas at dominante—malapad ang balikat, may kitang-kitang ugat sa bisig, flat pa ang tiyan, at ang mga mata ay madilim na kape na may kakayahang patahimikin ang sinumang tumingin sa kanya. Mayaman siya. Ang Vargas Mansion sa Batangas ay kasinglaki ng maliit na resort: tatlong palapag, private beach sa likod, vineyard sa kanan, at infinity pool na tumitingin sa dagat. Ang empire niya—real estate, shipping, at ilang hotel—ay sapat para pag-awayan ng buong pamilya hanggang sa huling hininga.
May tatlong anak siya. Si Ramon, ang panganay, abogado, laging naka-suit kahit sa bahay. Si Elena, ang gitna, doktor, soft ang ngiti pero matalim ang mata. At si Alice… ang bunso. Ang pinakamamahal niya noon. Labingwalong taong gulang lang si Alice nang mabuntis. Iniwan ng boyfriend nang malaman ang balita. Nanganak siya nang tahimik sa isang private hospital, at ilang oras lang matapos isilang ang sanggol, namatay siya dahil sa complications. Ang sanggol na iyon ay si Sophia—ang apo na kinuha ni Don Rodrigo at pinalaki sa ilalim ng kanyang bubong, ang apo na ngayon ay dalawampu’t dalawang taong gulang, spoilt, maganda, at ang pinakamapanganib sa lahat ng nasa bahay.
Dahil si Sophia ang hindi nakikipag-agawan.
Habang ang buong pamilya ay nagsisiksikan sa mahabang dining table tuwing gabi, nagsasalita nang malakas tungkol sa bagong project, nagtatawanan nang peke, at nagseselosan sa bawat segundo ng atensyon ni Lolo, si Sophia ay tahimik. Nakaupo sa dulo ng mesa, suot ang cream-colored dress na may manipis na spaghetti strap. Ang buhok niya ay nakakulong sa maluwag na low bun, may ilang hibla na tumutulo sa leeg. Pinaglalaruan niya ang baso ng tubig. Hindi nagtatanong tungkol sa last will. Hindi nagpapakitang-gilas. Hindi sumasali sa usapan tungkol sa “sino ang mas karapat-dapat.”
Pero ang katawan niya ang nagsasalita.
Tuwing may pagkakataon, dahan-dahan niyang hinahayaan ang strap ng dress na dumulas nang konti sa balikat, sapat para ipakita ang makinis na balat at ang bahagyang kurba ng dibdib. Tuwing umiinom, dahan-dahan niyang itinaas ang leeg, pinapakita ang mahabang linya mula baba hanggang collarbone. Tuwing may tumatawa, siya ay nananatiling tahimik—pero ang mga mata niya ay dumadaan sa Lolo nang banayad, mabagal, pagkatapos ay ibinababa agad na parang wala lang. Kapag may nag-aalok ng alak, tinatanggihan niya nang mahina, pero kapag si Lolo ang tumingin, dahan-dahan niyang dinidikit ang labi sa gilid ng baso, pinapahid ang dila nang konti.
At tuwing gabi, pagkatapos ng dessert, sinasadya niyang pumasok sa library.
Ngayong gabi, ganoon na naman.
Ang library ay malaki, mataas ang kisame, puno ng mga aklat mula sahig hanggang kisame. May malaking mahogany desk sa gitna, dalawang leather armchair, at ilang kandila na nagsisindi. Nakatayo si Lolo sa harap ng bookshelf, may baso ng cognac sa kamay, suot ang puting barong na bahagyang naka-unbutton sa leeg. Nang marinig ang mahinang pagsara ng pinto, lumingon siya.
Si Sophia ay pumasok nang dahan-dahan. Isinara ang pinto sa likod niya nang walang ingay. Tumigil sa gitna ng silid. Ang liwanag ng kandila ay sumayaw sa balat niya, ginagawang mas malambot ang cream dress, mas kitang-kita ang hugis ng katawan sa ilalim.
Hindi siya nagsalita.
Sa halip, dahan-dahan niyang inilipat ang daliri sa kanang strap ng dress. Hinila ito pababa nang konti—sapat para lumitaw ang itaas na kurba ng dibdib at ang maliit na nunal sa gilid. Pagkatapos ay lumapit. Mabagal. Isa… dalawa… tatlong hakbang. Hanggang sa sapat na ang distansya para amuyin ang halo ng cologne, cognac, at init ng katawan ni Lolo.
Itinaas niya ang mga mata. Direkta. Tahimik. Walang ngiti. Walang tanong.
Basta lang… tumingin.
Pagkatapos ay lumuhod.
Ang mga tuhod niya ay dumikit sa malamig na hardwood floor. Ang mga kamay ay humawak sa sinturon ni Lolo nang dahan-dahan, binuksan ang buckle, hinila pababa ang zipper, at inilabas ang titi. Makapal. Mahaba. Kalahating tigas na. May kitang-kitang ugat sa gilid at mabigat na bayag sa ilalim. Hindi siya nag-atubili. Binuka niya ang labi at isinubo ang dulo nang mabagal, pinahid ang mainit at basang dila sa butas, pinaglaruan ang lasa ng asin at init.
Si Lolo ay napabuntong-hininga nang malakas. Ang baso ng cognac ay naiwan sa mesa. Ang isang kamay ay agad na humawak sa buhok ni Sophia—hindi itinulak, kundi hinila palapit, pinapasok ang mga daliri sa malambot na bun.
“Fuck…” bulong niya. “Ang init ng bunganga mo…”
Si Sophia ay sumubo nang mas malalim. Ang lalamunan niya ay sumikip sa paligid ng makapal na titi. Ang laway ay dumaloy sa gilid ng labi pababa sa baba. Ang mga mata ay nakatingin pataas—direktang sa mga mata ng lolo—habang sinipsip nang mahigpit, pinaglaruan ang dulo gamit ang dila, pagkatapos ay isinubo ulit hanggang sa halos mabulunan. Ang tunog ay basang-basa, malutong, mahalay: gluck… gluck… slurp…
“*******, Sophia… sipsipin mo pa. Deeper. Ganyan… ****, ang galing ng dila mo.”
Si Sophia ay umungol sa paligid ng titi, ang panginginig ay dumaan diretso sa bayag ni Lolo. Pinaglaruan niya ang mabibigat na bayag gamit ang isang kamay, pinisil nang mahina, hinaplos ang ilalim, habang ang kabilang kamay ay humawak sa sariling dibdib, pinisil ang matigas na utong sa ilalim ng manipis na tela.
Si Lolo ay nagsimulang kumadyot. Mabagal muna, pagkatapos ay mas malalim. Ang mga balakang ay gumalaw pasulong, pinapasok ang titi sa mainit at masikip na bunganga. Ang kamay sa buhok ni Sophia ay humigpit.
“Opo, ganyan… take it all. ******* ang sikip ng lalamunan mo. Para kang gutom na gutom sa titi ng lolo mo.”
Si Sophia ay sumipsip nang mas malakas, pinaglaruan ang dulo gamit ang dila sa bawat paghila, pinahid ang laway sa kabuuan bago isubo ulit. Ang mga mata niya ay nagsisimula nang magluha sa lawak, pero hindi siya tumigil. Ang tunog ng basang pagsipsip ay pumuno sa library.
Pagkatapos ng mahabang minuto, hinila ni Lolo ang buhok niya pataas. Ang titi ay lumabas sa bunganga nang may mahabang, malapot na sinulid ng laway na dumikit mula dulo hanggang labi. Si Sophia ay humihingal, ang labi ay namamaga at basang-basa, ang baba ay may laway, ang mata ay basang-basa.
Walang salita mula sa kanya.
Siya ay tumayo, umakyat sa malaking mahogany desk, hinarap ang likod sa kanya, at dahan-dahang inangat ang dress hanggang baywang. Walang panty. Ang puke ay basang-basa na, kulay-rosas, nakabuka nang bahagya, may makapal at malapot na catleya ng katas na dumudulas pababa sa loob ng hita. Ang maliit na butas sa likod ay kumikibot din.
Si Lolo ay nanatiling nakatayo sa likod niya nang ilang segundo, pinagmamasdan ang basang puke ng apo niya. Pagkatapos ay hinawakan niya ang dalawang malambot na pisngi ng pwet, pinaghiwalay nang malapad, at dumura diretso sa butas.
“Putangina… basang-basa ka na. Look at this pussy… dripping na para sa akin.”
Isang mahabang, makapal na daliri ang pumasok sa puke ni Sophia nang biglaan. Malalim. Si Sophia ay napasigaw nang mahina, ang mga daliri ay kumuyom sa gilid ng mesa. Idinagdag ni Lolo ang pangalawang daliri, pinaghiwalay ang basang dingding, pinaglaruan ang loob nang mabagal pero malalim, hinanap ang magaspang na bahagi hanggang sa manginig ang mga hita ni Sophia at tumulo ang mas maraming katas sa mga daliri niya.
“Ang sikip… *******. Kumakapit yung puke mo sa daliri ko. Gusto mo ‘to, ‘di ba? Gusto mong basain ako.”
Inalis ni Lolo ang mga daliri, pinahid ang malapot na katas sa kanyang titi, at itinutok ang makapal at madilim na dulo sa basang butas. Hindi niya ipinasok agad. Pinaglaruan muna—idinikit, hinila, idinikit ulit, pinahid ang dulo pataas-pababa sa klitoris—hanggang sa si Sophia ay nagsimulang umindayog paatras, ang katawan ang nagsasalita nang walang salita, ang puke ay kumakagat sa hangin.
“Please…” ungol ni Sophia sa unang pagkakataon, boses na paos at basang-basa.
Si Lolo ay ngumisi nang madilim. Pagkatapos ay sinaksak.
Isang malalim, mabagal, walang awang pagpasok hanggang ugat.
Si Sophia ay napasigaw nang malakas. Ang puke ay sumikip nang todo sa paligid ng makapal na titi, ang mga kalamnan ay kumukurot, tumatanggap, nanginginig. Si Lolo ay nanatiling nakabaon nang ilang segundo, pinaramdam ang bawat pulgada, pinaramdam ang init at sikip, pinaramdam kung gaano kalaki ang pagkakaiba ng titi niya sa loob ng masikip na apo.
“Fuuuck… ang sikip mo, Sophia. *******. Para kang virgin pa. Kumakain yung puke mo sa titi ko.”
Pagkatapos ay nagsimula siyang kumadyot.
Mabagal muna—mahaba, malalim, bawat pagbayo ay umaabot sa pinakamalalim na bahagi. Ang tunog ng basang balat sa balat ay pumuno sa library: slap… slap… wet slap… Si Sophia ay nakaungol nang malakas, ang mukha ay nakadikit sa malamig na mesa, ang laway ay dumudulo sa kahoy. Ang bawat pagpasok ay may kasamang basang tunog, at bawat paghila ay may mahabang, malapot na sinulid ng katas na dumidikit sa titi ni Lolo.
“Mas mabilis… please, Lolo… saksakin mo pa ako…” ungol ni Sophia.
“Gusto mo ng mas mabilis? Sige.”
Ang bilis ay tumaas. Ang mga balakang ni Lolo ay pumuputok nang malakas laban sa malambot na pwet. Ang mesa ay nagsimulang gumalaw, dumudulas nang konti sa sahig. Ang mga aklat sa gilid ay nanginginig. Si Lolo ay humawak sa baywang ni Sophia nang mahigpit, hinila siya palapit sa bawat bayo, pinapasok ang titi hanggang sa halos masaktan ang dulo sa cervix.
“Take it… take every fucking inch. Ito yung titi ng lolo mo, Sophia. Sa loob ng sikip mong puke. Ang sarap mo… putangina ang sarap mong kantutin.”
Yumuko si Lolo, kinalmot ang leeg ni Sophia, kagat ang balikat nang sapat para mag-iwan ng marka, habang patuloy ang malalakas at mabilis na pagbayo. Ang isang kamay ay dumaan sa harap, hinanap ang namamagang klitoris, at pinaglaruan nang bilis gamit ang dalawang daliri habang ang titi ay pumuputok nang walang tigil sa loob.
“C-coming… Lolo… fuck, coming na ako—”
Si Sophia ay sumabog.
Ang unang orgasm ay biglaan at marahas. Ang puke ay kumuyom nang todo, kumurot, nagbomba ng mainit at malapot na katas sa titi ni Lolo. Siya ay nanginginig nang buong katawan, ang mga daliri ay kumakapit sa gilid ng mesa, ang boses ay naging pira-pirasong ungol at ungol. Ang mga hita ay nanginginig nang todo.
Pero hindi tumigil si Lolo.
“Hindi pa tapos. Isa pa.”
Patuloy siyang kumadyot sa gitna ng orgasm niya—mas mabilis, mas malalim, mas bastos. Ang basang tunog ay naging mas malutong at mas mahalay. Ang katas ni Sophia ay tumalsik sa bawat bayo, dumidikit sa bayag, sa hita, at sa mesa. Ang puke ay kumukurot nang paulit-ulit na parang sinusubukang sipsipin ang buong titi.
“*******, ang galing mong mag-come. Ang sikip… ang basang-basa. Gusto kong punuin ka. Gusto kong pakalat ang tamod ko sa loob ng apo ko.”
Ang pangalawang orgasm ni Sophia ay mas malakas. Siya ay halos mawalan ng lakas, ang mga binti ay nanginginig nang todo, ang puke ay kumukurot nang walang tigil. Si Lolo ay naramdaman ang sariling rurok. Ang mga bayag ay sumikip, ang titi ay nanginginig at tumigas nang husto, at sa huling malalim at mabagal na pagbayo ay pinutok niya ang lahat sa loob—makapal, mainit, marami, walang tigil.
“Fuuuuck… take it… take all of it, Sophia. Putangina ang dami… lahat sa loob mo.”
Ang tamod ay pumuno sa puke, tumalsik sa gilid sa bawat pagkibot ng titi, dumaloy pababa sa hita habang si Lolo ay patuloy na kumukudyot nang mabagal at malalim, pinipiga ang bawat patak, pinaramdam ang bawat pulso.
Nanatili silang ganoon nang mahabang minuto. Si Lolo ay nakabaon pa rin hanggang ugat, humihingal nang malakas, ang noo ay nakadikit sa pawisan na likod ni Sophia. Si Sophia ay nanginginig, ang puke ay kumukurot pa rin nang mahina sa paligid ng titi, ang makapal na tamod ay dumudulo nang tuloy-tuloy pababa sa mesa.
Dahan-dahan, hinila ni Lolo ang titi. Ang makapal at malapot na puting tamod ay sumunod, dumaloy mula sa namamagang at kumikibot na butas, tumulo nang mahaba sa mesa, may ilang patak na tumalsik sa sahig.
Si Sophia ay dahan-dahang tumayo, humarap sa kanya, at ngumiti nang basang-basa ang labi, mata, at hita. Walang salita. Basta lang… ngumiti. Ang cream dress ay ibinaba niya nang dahan-dahan, pero ang tamod ay patuloy na dumudulo sa loob ng hita niya.
Pagkatapos ay inayos ang buhok, dahan-dahang lumakad palabas ng library, at isinara ang pinto nang tahimik.
Si Lolo ay naiwan mag-isa.
Ang cognac ay hindi pa natitikman. Ang mesa ay basang-basa ng katas at tamod. Ang amoy ng sex—matapang, mainit, mahalay—ay pumuno sa buong library. At ang isip niya… nagsisimula nang gumuho.
Dahil ang apo niya—ang anak ng namatay niyang bunso na si Alice—ay kakasaksihan niya lang nang todo, nang walang tanong, nang pure na katawan, gana, at sikip. Ang bunganga na sumipsip sa kanya hanggang halos mabulunan. Ang puke na kumurot at nagbomba ng katas. Ang ungol na “Lolo” habang pinuputok niya ang lahat sa loob.
At ngayon, kahit wala na si Sophia sa silid, nararamdaman pa rin niya ang init ng bunganga, ang sikip ng puke, ang tunog ng basang slap, at ang paraan ng pagngiti niya bago umalis.
Nagsimula na ang obsession.
At si Sophia… alam niyang malapit na niyang makuha ang gusto
Animnapung taong gulang si Don Rodrigo Vargas. Pilak na ang buhok sa gilid at konti sa tuktok, pero ang katawan niya ay nanatiling matigas at dominante—malapad ang balikat, may kitang-kitang ugat sa bisig, flat pa ang tiyan, at ang mga mata ay madilim na kape na may kakayahang patahimikin ang sinumang tumingin sa kanya. Mayaman siya. Ang Vargas Mansion sa Batangas ay kasinglaki ng maliit na resort: tatlong palapag, private beach sa likod, vineyard sa kanan, at infinity pool na tumitingin sa dagat. Ang empire niya—real estate, shipping, at ilang hotel—ay sapat para pag-awayan ng buong pamilya hanggang sa huling hininga.
May tatlong anak siya. Si Ramon, ang panganay, abogado, laging naka-suit kahit sa bahay. Si Elena, ang gitna, doktor, soft ang ngiti pero matalim ang mata. At si Alice… ang bunso. Ang pinakamamahal niya noon. Labingwalong taong gulang lang si Alice nang mabuntis. Iniwan ng boyfriend nang malaman ang balita. Nanganak siya nang tahimik sa isang private hospital, at ilang oras lang matapos isilang ang sanggol, namatay siya dahil sa complications. Ang sanggol na iyon ay si Sophia—ang apo na kinuha ni Don Rodrigo at pinalaki sa ilalim ng kanyang bubong, ang apo na ngayon ay dalawampu’t dalawang taong gulang, spoilt, maganda, at ang pinakamapanganib sa lahat ng nasa bahay.
Dahil si Sophia ang hindi nakikipag-agawan.
Habang ang buong pamilya ay nagsisiksikan sa mahabang dining table tuwing gabi, nagsasalita nang malakas tungkol sa bagong project, nagtatawanan nang peke, at nagseselosan sa bawat segundo ng atensyon ni Lolo, si Sophia ay tahimik. Nakaupo sa dulo ng mesa, suot ang cream-colored dress na may manipis na spaghetti strap. Ang buhok niya ay nakakulong sa maluwag na low bun, may ilang hibla na tumutulo sa leeg. Pinaglalaruan niya ang baso ng tubig. Hindi nagtatanong tungkol sa last will. Hindi nagpapakitang-gilas. Hindi sumasali sa usapan tungkol sa “sino ang mas karapat-dapat.”
Pero ang katawan niya ang nagsasalita.
Tuwing may pagkakataon, dahan-dahan niyang hinahayaan ang strap ng dress na dumulas nang konti sa balikat, sapat para ipakita ang makinis na balat at ang bahagyang kurba ng dibdib. Tuwing umiinom, dahan-dahan niyang itinaas ang leeg, pinapakita ang mahabang linya mula baba hanggang collarbone. Tuwing may tumatawa, siya ay nananatiling tahimik—pero ang mga mata niya ay dumadaan sa Lolo nang banayad, mabagal, pagkatapos ay ibinababa agad na parang wala lang. Kapag may nag-aalok ng alak, tinatanggihan niya nang mahina, pero kapag si Lolo ang tumingin, dahan-dahan niyang dinidikit ang labi sa gilid ng baso, pinapahid ang dila nang konti.
At tuwing gabi, pagkatapos ng dessert, sinasadya niyang pumasok sa library.
Ngayong gabi, ganoon na naman.
Ang library ay malaki, mataas ang kisame, puno ng mga aklat mula sahig hanggang kisame. May malaking mahogany desk sa gitna, dalawang leather armchair, at ilang kandila na nagsisindi. Nakatayo si Lolo sa harap ng bookshelf, may baso ng cognac sa kamay, suot ang puting barong na bahagyang naka-unbutton sa leeg. Nang marinig ang mahinang pagsara ng pinto, lumingon siya.
Si Sophia ay pumasok nang dahan-dahan. Isinara ang pinto sa likod niya nang walang ingay. Tumigil sa gitna ng silid. Ang liwanag ng kandila ay sumayaw sa balat niya, ginagawang mas malambot ang cream dress, mas kitang-kita ang hugis ng katawan sa ilalim.
Hindi siya nagsalita.
Sa halip, dahan-dahan niyang inilipat ang daliri sa kanang strap ng dress. Hinila ito pababa nang konti—sapat para lumitaw ang itaas na kurba ng dibdib at ang maliit na nunal sa gilid. Pagkatapos ay lumapit. Mabagal. Isa… dalawa… tatlong hakbang. Hanggang sa sapat na ang distansya para amuyin ang halo ng cologne, cognac, at init ng katawan ni Lolo.
Itinaas niya ang mga mata. Direkta. Tahimik. Walang ngiti. Walang tanong.
Basta lang… tumingin.
Pagkatapos ay lumuhod.
Ang mga tuhod niya ay dumikit sa malamig na hardwood floor. Ang mga kamay ay humawak sa sinturon ni Lolo nang dahan-dahan, binuksan ang buckle, hinila pababa ang zipper, at inilabas ang titi. Makapal. Mahaba. Kalahating tigas na. May kitang-kitang ugat sa gilid at mabigat na bayag sa ilalim. Hindi siya nag-atubili. Binuka niya ang labi at isinubo ang dulo nang mabagal, pinahid ang mainit at basang dila sa butas, pinaglaruan ang lasa ng asin at init.
Si Lolo ay napabuntong-hininga nang malakas. Ang baso ng cognac ay naiwan sa mesa. Ang isang kamay ay agad na humawak sa buhok ni Sophia—hindi itinulak, kundi hinila palapit, pinapasok ang mga daliri sa malambot na bun.
“Fuck…” bulong niya. “Ang init ng bunganga mo…”
Si Sophia ay sumubo nang mas malalim. Ang lalamunan niya ay sumikip sa paligid ng makapal na titi. Ang laway ay dumaloy sa gilid ng labi pababa sa baba. Ang mga mata ay nakatingin pataas—direktang sa mga mata ng lolo—habang sinipsip nang mahigpit, pinaglaruan ang dulo gamit ang dila, pagkatapos ay isinubo ulit hanggang sa halos mabulunan. Ang tunog ay basang-basa, malutong, mahalay: gluck… gluck… slurp…
“*******, Sophia… sipsipin mo pa. Deeper. Ganyan… ****, ang galing ng dila mo.”
Si Sophia ay umungol sa paligid ng titi, ang panginginig ay dumaan diretso sa bayag ni Lolo. Pinaglaruan niya ang mabibigat na bayag gamit ang isang kamay, pinisil nang mahina, hinaplos ang ilalim, habang ang kabilang kamay ay humawak sa sariling dibdib, pinisil ang matigas na utong sa ilalim ng manipis na tela.
Si Lolo ay nagsimulang kumadyot. Mabagal muna, pagkatapos ay mas malalim. Ang mga balakang ay gumalaw pasulong, pinapasok ang titi sa mainit at masikip na bunganga. Ang kamay sa buhok ni Sophia ay humigpit.
“Opo, ganyan… take it all. ******* ang sikip ng lalamunan mo. Para kang gutom na gutom sa titi ng lolo mo.”
Si Sophia ay sumipsip nang mas malakas, pinaglaruan ang dulo gamit ang dila sa bawat paghila, pinahid ang laway sa kabuuan bago isubo ulit. Ang mga mata niya ay nagsisimula nang magluha sa lawak, pero hindi siya tumigil. Ang tunog ng basang pagsipsip ay pumuno sa library.
Pagkatapos ng mahabang minuto, hinila ni Lolo ang buhok niya pataas. Ang titi ay lumabas sa bunganga nang may mahabang, malapot na sinulid ng laway na dumikit mula dulo hanggang labi. Si Sophia ay humihingal, ang labi ay namamaga at basang-basa, ang baba ay may laway, ang mata ay basang-basa.
Walang salita mula sa kanya.
Siya ay tumayo, umakyat sa malaking mahogany desk, hinarap ang likod sa kanya, at dahan-dahang inangat ang dress hanggang baywang. Walang panty. Ang puke ay basang-basa na, kulay-rosas, nakabuka nang bahagya, may makapal at malapot na catleya ng katas na dumudulas pababa sa loob ng hita. Ang maliit na butas sa likod ay kumikibot din.
Si Lolo ay nanatiling nakatayo sa likod niya nang ilang segundo, pinagmamasdan ang basang puke ng apo niya. Pagkatapos ay hinawakan niya ang dalawang malambot na pisngi ng pwet, pinaghiwalay nang malapad, at dumura diretso sa butas.
“Putangina… basang-basa ka na. Look at this pussy… dripping na para sa akin.”
Isang mahabang, makapal na daliri ang pumasok sa puke ni Sophia nang biglaan. Malalim. Si Sophia ay napasigaw nang mahina, ang mga daliri ay kumuyom sa gilid ng mesa. Idinagdag ni Lolo ang pangalawang daliri, pinaghiwalay ang basang dingding, pinaglaruan ang loob nang mabagal pero malalim, hinanap ang magaspang na bahagi hanggang sa manginig ang mga hita ni Sophia at tumulo ang mas maraming katas sa mga daliri niya.
“Ang sikip… *******. Kumakapit yung puke mo sa daliri ko. Gusto mo ‘to, ‘di ba? Gusto mong basain ako.”
Inalis ni Lolo ang mga daliri, pinahid ang malapot na katas sa kanyang titi, at itinutok ang makapal at madilim na dulo sa basang butas. Hindi niya ipinasok agad. Pinaglaruan muna—idinikit, hinila, idinikit ulit, pinahid ang dulo pataas-pababa sa klitoris—hanggang sa si Sophia ay nagsimulang umindayog paatras, ang katawan ang nagsasalita nang walang salita, ang puke ay kumakagat sa hangin.
“Please…” ungol ni Sophia sa unang pagkakataon, boses na paos at basang-basa.
Si Lolo ay ngumisi nang madilim. Pagkatapos ay sinaksak.
Isang malalim, mabagal, walang awang pagpasok hanggang ugat.
Si Sophia ay napasigaw nang malakas. Ang puke ay sumikip nang todo sa paligid ng makapal na titi, ang mga kalamnan ay kumukurot, tumatanggap, nanginginig. Si Lolo ay nanatiling nakabaon nang ilang segundo, pinaramdam ang bawat pulgada, pinaramdam ang init at sikip, pinaramdam kung gaano kalaki ang pagkakaiba ng titi niya sa loob ng masikip na apo.
“Fuuuck… ang sikip mo, Sophia. *******. Para kang virgin pa. Kumakain yung puke mo sa titi ko.”
Pagkatapos ay nagsimula siyang kumadyot.
Mabagal muna—mahaba, malalim, bawat pagbayo ay umaabot sa pinakamalalim na bahagi. Ang tunog ng basang balat sa balat ay pumuno sa library: slap… slap… wet slap… Si Sophia ay nakaungol nang malakas, ang mukha ay nakadikit sa malamig na mesa, ang laway ay dumudulo sa kahoy. Ang bawat pagpasok ay may kasamang basang tunog, at bawat paghila ay may mahabang, malapot na sinulid ng katas na dumidikit sa titi ni Lolo.
“Mas mabilis… please, Lolo… saksakin mo pa ako…” ungol ni Sophia.
“Gusto mo ng mas mabilis? Sige.”
Ang bilis ay tumaas. Ang mga balakang ni Lolo ay pumuputok nang malakas laban sa malambot na pwet. Ang mesa ay nagsimulang gumalaw, dumudulas nang konti sa sahig. Ang mga aklat sa gilid ay nanginginig. Si Lolo ay humawak sa baywang ni Sophia nang mahigpit, hinila siya palapit sa bawat bayo, pinapasok ang titi hanggang sa halos masaktan ang dulo sa cervix.
“Take it… take every fucking inch. Ito yung titi ng lolo mo, Sophia. Sa loob ng sikip mong puke. Ang sarap mo… putangina ang sarap mong kantutin.”
Yumuko si Lolo, kinalmot ang leeg ni Sophia, kagat ang balikat nang sapat para mag-iwan ng marka, habang patuloy ang malalakas at mabilis na pagbayo. Ang isang kamay ay dumaan sa harap, hinanap ang namamagang klitoris, at pinaglaruan nang bilis gamit ang dalawang daliri habang ang titi ay pumuputok nang walang tigil sa loob.
“C-coming… Lolo… fuck, coming na ako—”
Si Sophia ay sumabog.
Ang unang orgasm ay biglaan at marahas. Ang puke ay kumuyom nang todo, kumurot, nagbomba ng mainit at malapot na katas sa titi ni Lolo. Siya ay nanginginig nang buong katawan, ang mga daliri ay kumakapit sa gilid ng mesa, ang boses ay naging pira-pirasong ungol at ungol. Ang mga hita ay nanginginig nang todo.
Pero hindi tumigil si Lolo.
“Hindi pa tapos. Isa pa.”
Patuloy siyang kumadyot sa gitna ng orgasm niya—mas mabilis, mas malalim, mas bastos. Ang basang tunog ay naging mas malutong at mas mahalay. Ang katas ni Sophia ay tumalsik sa bawat bayo, dumidikit sa bayag, sa hita, at sa mesa. Ang puke ay kumukurot nang paulit-ulit na parang sinusubukang sipsipin ang buong titi.
“*******, ang galing mong mag-come. Ang sikip… ang basang-basa. Gusto kong punuin ka. Gusto kong pakalat ang tamod ko sa loob ng apo ko.”
Ang pangalawang orgasm ni Sophia ay mas malakas. Siya ay halos mawalan ng lakas, ang mga binti ay nanginginig nang todo, ang puke ay kumukurot nang walang tigil. Si Lolo ay naramdaman ang sariling rurok. Ang mga bayag ay sumikip, ang titi ay nanginginig at tumigas nang husto, at sa huling malalim at mabagal na pagbayo ay pinutok niya ang lahat sa loob—makapal, mainit, marami, walang tigil.
“Fuuuuck… take it… take all of it, Sophia. Putangina ang dami… lahat sa loob mo.”
Ang tamod ay pumuno sa puke, tumalsik sa gilid sa bawat pagkibot ng titi, dumaloy pababa sa hita habang si Lolo ay patuloy na kumukudyot nang mabagal at malalim, pinipiga ang bawat patak, pinaramdam ang bawat pulso.
Nanatili silang ganoon nang mahabang minuto. Si Lolo ay nakabaon pa rin hanggang ugat, humihingal nang malakas, ang noo ay nakadikit sa pawisan na likod ni Sophia. Si Sophia ay nanginginig, ang puke ay kumukurot pa rin nang mahina sa paligid ng titi, ang makapal na tamod ay dumudulo nang tuloy-tuloy pababa sa mesa.
Dahan-dahan, hinila ni Lolo ang titi. Ang makapal at malapot na puting tamod ay sumunod, dumaloy mula sa namamagang at kumikibot na butas, tumulo nang mahaba sa mesa, may ilang patak na tumalsik sa sahig.
Si Sophia ay dahan-dahang tumayo, humarap sa kanya, at ngumiti nang basang-basa ang labi, mata, at hita. Walang salita. Basta lang… ngumiti. Ang cream dress ay ibinaba niya nang dahan-dahan, pero ang tamod ay patuloy na dumudulo sa loob ng hita niya.
Pagkatapos ay inayos ang buhok, dahan-dahang lumakad palabas ng library, at isinara ang pinto nang tahimik.
Si Lolo ay naiwan mag-isa.
Ang cognac ay hindi pa natitikman. Ang mesa ay basang-basa ng katas at tamod. Ang amoy ng sex—matapang, mainit, mahalay—ay pumuno sa buong library. At ang isip niya… nagsisimula nang gumuho.
Dahil ang apo niya—ang anak ng namatay niyang bunso na si Alice—ay kakasaksihan niya lang nang todo, nang walang tanong, nang pure na katawan, gana, at sikip. Ang bunganga na sumipsip sa kanya hanggang halos mabulunan. Ang puke na kumurot at nagbomba ng katas. Ang ungol na “Lolo” habang pinuputok niya ang lahat sa loob.
At ngayon, kahit wala na si Sophia sa silid, nararamdaman pa rin niya ang init ng bunganga, ang sikip ng puke, ang tunog ng basang slap, at ang paraan ng pagngiti niya bago umalis.
Nagsimula na ang obsession.
At si Sophia… alam niyang malapit na niyang makuha ang gusto