NSFWdaddydaddy
Enthusiast
Bahagi 6
Ang boses na narinig niya ay hindi ang boses ng isang apo; ito ay isang bulong na mapanukso at kaakit-akit, isang himig na tila hinihila siya pabalik sa bangin ng pagnanasa. Ang tono ni Beah ay puno ng pang-uukay, isang uri ng katuwaan na nagmumula sa pagkaalam na nahuli niya ang matanda sa gitna ng kanyang pagdurusa. Ang bawat letra ng kanyang pananalita ay tila isang haplos na nagpagatog sa buong pagkatao ni Jaime, na nag-iwan sa kanya ng pakiramdam na siya ay hubad at walang kalaban-laban sa harap ng dalaga.
Hindi nakapagsalita si Jaime. Ang kanyang bibig ay bahagyang nakabukas, ngunit walang tunog na lumalabas. Ang kaba at ang matinding libog ay nagbangga sa kanyang sistema, na nagresulta sa isang uri ng pagkaparalisa. Pinapanood niya ang unti-unting paglapit ni Beah, ang bawat hakbang nito ay tila isang martsa patungo sa kanyang pagsuko. Ang anino ng dalaga ay unti-unting lumalapit, hanggang sa ang amoy ng kanyang pabango—isang halong tamis at panganib—ay nagsimulang pumuno sa silid.
Sa isang iglap, ang katahimikan ay nabasag nang lumapag ang mga kamay ni Beah sa gilid ng kama. Yumuko ang dalaga, at ang kanyang mga mata ay nagtagpo sa mga mata ni Jaime, puno ng isang uri ng obsesyong hindi na kayang itago. "Ang hirap naman po palang magtiis, Lolo," bulong nito, habang ang kanyang paningin ay bumaba muli sa kamay ni Jaime na nakakapit pa rin sa kanyang ari. Isang maliit at mapanganib na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Beah, isang pag-amin na siya ang may kontrol sa laro, at ang kanyang lolo ay isa lamang piyesa na kanyang pinaglalaruan.
Ang pagdating ni Beah sa gitna ng kanyang pag-iisa ay tila isang sagot sa isang panalanging hindi niya magawang bigkasin. Sa isang mabilis na paggalaw, dahan-dahang inalis ni Jaime ang kanyang kamay, ngunit hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa pag-asang ang mismong dalaga ang papalit sa kanyang paghawak. Ang kanyang paghinga ay naging mabigat at mabilis, habang ang kanyang mga mata ay nakapako sa bawat kurba ng apo na tila isang gutom na hayop na nakakita ng kanyang huling pagkakataon upang mabuhay.
Hindi nag-aksaya ng panahon si Beah. Sa isang banayad ngunit mapangahas na kilos, umakyat siya sa kama, ang kanyang mga tuhod ay lumapag sa malambot na kutson na nagdulot ng bahagyang paglubog nito. Ang kanyang mga mata ay hindi lumalayo sa ari ni Jaime, na ngayon ay tila isang monumentong naghihintay na gibain. "Kakaunti lang po ang ginagawa niyo, Lolo," bulong ni Beah, ang kanyang boses ay isang haplos na nanunuot sa kalamnan ni Jaime. "Kailangan niyo po ng isang eksperto para matulungan kayong matapos ito."
Sa isang mabilis na pag-abot, hinawakan ni Beah ang ari ni Jaime. Ang init ng kanyang palad ay tila isang kuryenteng gumuhit mula sa ibaba hanggang sa kanyang utak, na nagdulot ng isang malakas na pagyanig sa buong katawan ng matanda. Napapikit si Jaime at napahiyaw ng isang mahinang ungol, ang kanyang ulo ay napasandal sa unan habang ang kanyang mga daliri ay napakapit sa kumot. Ang haplos ni Beah ay hindi lamang pisikal; ito ay isang pag-angkin, isang pagpapatunay na ang kanyang katawan ay pag-aari na ng apo.
Seryoso at mapanuri ang tingin ni Beah habang pinakikilos ang kanyang kamay, ang bawat pagpisil at pag-igpaw ay tila isang sining ng pagpapahirap at pagpapasarap. Pinapanood niya ang reaksyon ni Jaime—ang pagngangalit ng mga ugat sa leeg nito, ang pagbuka ng mga mata sa sobrang sarap, at ang panginginig ng mga binti nito. Ang katuwaan sa mukha ni Beah ay hindi lamang dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa kapangyarihan. Alam niya na sa sandaling ito, ang kagalang-galang na lolo ay isa lamang isang lalaking nagpupumiglas sa ilalim ng kanyang kontrol.
"Lolo, gusto niyo po ba ito? O gusto niyo pong tumigil ako?" Ang tanong ni Beah ay hindi isang simpleng pagtatanong; ito ay isang mapang-akit na hamon, isang pamingwit na ibinagsak sa gitna ng nagbabagang pagnanasa ni Jaime. Ang boses niya ay malambot, ngunit may kasamang talim na humiwa sa katahimikan ng gabi, na tila tinatanong kung gaano pa kalalim ang pagbagsak ng matanda sa kanyang pagkapailalim. Nanginginig na napalunok si Jaime, ang kanyang lalamunan ay tuyo at ang kanyang isipan ay tila isang puting tela. Gusto niyang sumagot, gustong isigaw na huwag na huwag itong hihinto, ngunit tila walang boses na gustong lumabas sa kanyang bibig. Ang lahat ng kanyang pagkatao ay nakatuon na lamang sa init ng mga kamay ni Beah.
Hindi hinayaan ni Beah na manatili ang katahimikan nang matagal. Inulit niya ang tanong, ngunit sa pagkakataong ito, hinaluan niya ito ng isang mahinang ungol—isang tunog na tila nagpapahiwatig na siya rin ay nadadamay sa init ng sandali. Kasabay nito ay isang madiin ngunit marahang pagsalsal, isang kalkuladong paghaplos na tumama sa pinakasensitibong bahagi ni Jaime. Napasigaw ng isang malakas na ungol sa sarap si Jaime, ang kanyang katawan ay tila binigyan ng kuryente na nagpadaloy ng panginginig mula sa kanyang mga daliri hanggang sa kanyang mga paa. Ang pag-atake ni Beah ay hindi lamang pisikal; ito ay isang sikolohikal na pagpapasuko, kung saan ang bawat haplos ay isang tanikala na lalong humihigpit sa kanyang leeg.
Habang tumitindi ang paggalaw ng kamay ni Beah, unti-unting nawawala ang huling bakas ng pagiging "Lolo" ni Jaime. Ang kanyang pagkatao ay natunaw na lamang sa isang gutom na lalaking naghahanap ng kaligtasan sa mga bisig ng kanyang apo. Ang kanyang mga mata, na puno ng pagnanasa at pag-asa, ay nakapako sa mukha ni Beah, na tila isang diyosa ng kasalanan na nag-aalok ng langit sa gitna ng impyerno. Ang bawat pagpisil ay tila isang paalala na ang kanyang dignidad ay matagal nang naiwan sa pintuan ng kwarto, at ang tanging mahalaga na lamang ay ang nararamdamang ligaya na hatid ng dalaga.
Sa gitna ng nag-aalab na tensyon, isang hindi inaasahang galaw ang nagpabilis sa tibok ng puso ni Jaime. Yumuko si Beah, ang kanyang mga mata ay tila mga itim na hiyas na puno ng pagnanasa. Sa isang mapangahas na kilos, kinagat ng dalaga ang kanyang ibabang labi, isang senyales ng gutom na hindi na kayang pigilin. Unti-unti niyang ibinuka ang kanyang bibig, at sa harap ng nanlalaking mata ni Jaime, dahan-dahan nitong dinilaan ang dulo ng kanyang tumitigas na ari. Ang basang haplos ng dila ni Beah ay tila isang kuryenteng gumuhit sa buong sistema ng matanda, isang paghamon na sumusubok sa huling hibla ng kanyang katinuan.
Sa isang sandali ng pag-aalinlangan, biglang napahawak si Jaime sa mga balikat ni Beah. Sinubukan niyang itulak ang dalaga palayo, hindi dahil sa pagkasuklam, kundi dahil sa biglang pagdausdos ng takot sa kanyang dibdib. Nararamdaman niya na ang kasalanang ito ay lumalalim na, na ang bawat segundo ng pagpaparaya ay isang hakbang palayo sa pagiging isang lolo at isang hakbang palapit sa isang walang hanggang pagkalunod sa libog. Ngunit bago pa man siya makapagsalita o makapag-isip ng rason upang huminto, isang mabilis at mapangahas na pag-atake ang ginawa ni Beah.
Isinubo ni Beah ang kanyang ari nang buo, isang biglaang paglamon na nagpatahimik sa lahat ng pag-aalinlangan ni Jaime. Napaungol ang matanda sa sobrang sarap, ang kanyang katawan ay tila binigyan ng bagong buhay ng init at basang yakap ng bibig ng kanyang apo. Ang pakiramdam ng pagiging nakalubog sa mainit at madulas na espasyo ng bibig ni Beah ay isang ecstasy na hindi niya inakalang mararanasan muli sa kanyang edad. Ang kanyang mga daliri ay nagsimulang kumapit nang mahigpit sa buhok ni Beah, habang ang kanyang mga mata ay napapikit na lamang, ninanamnam ang bawat paggalaw ng dalaga.
Ang bawat paglampas ng dila ni Beah ay tila isang sining ng pag-ubos sa katinuan ni Jaime. Hindi siya makapaniwala na ang apo niyang itinuring na munting anghel ay nagpapakita ng ganitong klaseng kasanayan—isang dalubhasang pag-aro na tila alam ang bawat ugat at bawat himaymay ng kanyang pagkatao. Ang init at higpit ng bibig ng dalaga ay nagdulot ng isang uri ng pagkalunod na hindi niya gustong takasan. Sa bawat malalim na pagsipsip, nararamdaman ni Jaime ang kanyang buong pagkatao na humihila paitaas, isang agresibong pagnanasa na tila binubuhay muli ang mga bahagi ng kanyang katawan na matagal nang nanahimik.
Sadyang ginalingan ni Beah; hindi lamang ito basta pagtsupa, kundi isang sistematikong pag-atake sa kanyang pagkatao. Ang paraan ng pag-ikot ng dila at ang ritmo ng paghigop ay nagpadala kay Jaime sa isang dimensyon kung saan ang tanging umiiral ay ang basang init ng bibig ng apo. Libig na libig si Jaime, ang kanyang katawan ay nagpupumiglas, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa buhok ni Beah habang ang kanyang mga mata ay nakadilat, nakatingala sa kisap ng silid habang ang kanyang isipan ay naglalaho sa sarap. Para sa kanya, ang sandaling ito ay isang banal na kasalanan, isang pagpapakasasa sa isang bawal na ligaya na higit pa sa anumang naranasan niya sa kanyang buong buhay.
Sa gitna ng kanyang pagka-estatwa sa sarap, naramdaman ni Jaime ang pag-igting ng kanyang kalamnan. Ang bawat pag-angat at pagbaba ng ulo ni Beah ay tila isang countdown patungo sa isang pagsabog na hindi niya kayang pigilin. Ang kanyang paghinga ay naging isang serye ng mabilis at mababaw na ungol, habang ang kanyang buong pagkatao ay nakatutok na lamang sa init na bumabalot sa kanyang ari. Ang pagtsupa ni Beah ay hindi lamang pisikal na stimulasyon; ito ay isang pag-angkin, isang pagpapatunay na sa bawat paglunok ng dalaga, unti-unti ring nilulunok nito ang kanyang dangal at pagiging lolo, pinalitan ito ng isang pagiging alipin ng pagnanasa.
Biglang huminto si Beah sa pag-sipsip, ngunit nanatiling nakabaon ang ari ni Jaime sa kanyang bibig. Tumingala ang dalaga, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa isang mapanuksong tagumpay habang ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabukas, nag-iiwan ng isang hibla ng laway na nag-uugnay sa kanila. Ang katahimikang ito ay isang uri ng torture para kay Jaime; ang biglaang pagkawala ng stimulasyon ay nag-iwan sa kanya ng isang matinding pangangailangan, isang gutom na tanging si Beah lamang ang makakapagpuno.
"Lolo," bulong ni Beah, ang kanyang boses ay basang-basa at puno ng pagnanasa, "parang malapit na kayong sumuko." Isang maliit na ngiti ang sumilay sa kanyang mukha bago muli niyang ibinalik ang kanyang bibig sa isang mas mabilis at mas mapangahas na pag-tsupa. Ang pagbabalik ng init ay tila isang malakas na hagupit ng kuryente, na tuluyang nagtulak kay Jaime sa rurok ng kanyang pagdurusa at ligaya, kung saan ang tanging alam na lamang niya ay ang pangalan ng kanyang apo at ang nakalulunod na sarap ng kanilang lihim na pagtatalik.
Ang bawat pagsipsip ni Beah ay tila isang hudyat ng papalapit na pagguho ng kanyang huling depensa. Hindi na nakapag-isip si Jaime ng anuman—wala nang Liza, wala nang Edward, at wala nang moralidad na pumipigil sa kanya. Ang mundo ay lumiit na lamang sa espasyong pagitan ng kanyang balakang at ng mga labi ni Beah. Ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa anit ng dalaga, hinihila ito pababa sa isang ritmo ng desperasyon, habang ang kanyang mga paa ay nagsisimulang kumaladkad sa kumot. Ang init na nararamdaman niya ay hindi na lamang pisikal; ito ay isang espirituwal na pagkalunod, isang pag-aalay ng kanyang buong pagkatao sa altar ng kasalanan.
Sa isang iglap, ang lahat ng tensyon ay nagtipon sa isang punto. Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa lalamunan ni Jaime habang ang kanyang katawan ay yumayigid sa isang marahas na pag-atake ng orgasm.
Hindi na kayang pigilin ni Jaime ang pag-agos ng kanyang pagkalalaki. Sa gitna ng nakakalunod na init ng bibig ni Beah, naramdaman niya ang pag-igting ng kanyang buong katawan, isang hudyat na ang kanyang kontrol ay tuluyan nang naglaho. Sa isang saglit ng pagkalito at desperasyon, napalingon siya sa mukha ng apo, ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa tindi ng sarap at takot. "Apo... lalabasan na si Lolo," bulong niya, isang pakiusap na tila isang tanong, isang huling pagtatangkang humingi ng pahintulot bago tuluyang sumuko sa kasalanan.
Ngunit sa halip na huminto, ang sagot ni Beah ay isang mas mabilis at mas agresibong pagtsupa. Ang pagbilis ng ritmo ng dalaga ay tila isang utos na huwag nang mag-alinlangan, isang paghikayat na itapon ang lahat ng natitirang dangal sa kanyang bibig. Sa isang marahas na pagyanig, sumambulat ang tamod ni Jaime, pumupuno sa loob ng bibig ni Beah sa isang serye ng mga pulsong hindi mapigil. Napapikit si Jaime at napaungol nang malakas, ang kanyang katawan ay tila isang kuryenteng nawalan ng direksyon habang ibinubuhos ang lahat ng kanyang pagkalalaki sa apo.
Hindi huminto si Beah; sa katunayan, lalo niyang hinigpitan ang pag-sipsip upang masigurong walang matitira. Ramdam na ramdam niya ang mainit na pagtama ng tamod sa kanyang lalamunan, isang malapot at mapait na lasa na tila nagsisilbing tatak ng kanyang pag-aari kay Jaime. Halos mapuno ang kanyang bibig sa dami ng nailabas ng matanda, ngunit hindi siya nandidiri. Sa halip, ninanamnam niya ang bawat patak, nilulunok ito nang may pagmamalaki, hanggang sa huling hibla ng tamod na lumabas mula sa pag-uugat na ari ng kanyang lolo.
Pagkatapos ng pagsabog, nanatiling nakalubog ang ari ni Jaime sa bibig ni Beah nang ilang segundo, habang ang dalawa ay kapwa humihingal. Dahan-dahang humiwalay ang dalaga, at doon, sa ilalim ng malamlam na liwanag ng silid, ay nakita ni Jaime ang isang imaheng tila galing sa isang mapanaghong panaginip. Nakanganga si Beah, at ang loob ng kanyang bibig ay puno ng maputing tamod ni Jaime—malapot at kumikinang, tila isang lihim na handog na nilaro muna ng dila ng dalaga bago nito tuluyang sumuko. Napahawak si Jaime sa malambot na buhok ni Beah, hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa pagkagulat sa tindi ng eksenang nasa harap niya.
Sa isang mabagal at mapangahas na paggalaw, tumingin si Beah nang diretso sa mga mata ng lolo bago niya tuluyang nilunok ang lahat ng tamod nang walang anumang pag-aalinlangan. Walang bakas ng pandidiri; sa halip, may isang uri ng pagtatagumpay sa kanyang mukha. Nang bumuka ang kanyang mga labi, may naiwang hibla ng laway at konting tamod na tumulo sa gilid ng kanyang baba. Hindi ito pinunasan ng dalaga gamit ang kamay o tissue. Sa halip, itinaas niya ang kanyang daliri, tinilak ang laway at tamod na dumaloy sa kanyang balat, at dahan-dahan itong ipinasok muli sa kanyang bibig upang sipsipin.
Hindi magawang kumurap ni Jaime. Sa buong panahon ng panonood niya ng mga pornong pelikula, ang mga eksenang ganoon ay tila mga pantasya lamang na hindi nangyayari sa totoong buhay—mga scripted na pagtatanghal para sa paningin. Ngunit ngayon, nararanasan niya ito sa sarili niyang apo, sa loob mismo ng kanilang tahanan. Ang realidad na ito ay mas matindi pa sa anumang napapanood niya; ito ay isang buhay na paglapastangan sa kalikasan na nagdulot sa kanya ng isang halo-halong damdamin ng pagkasuklam at hindi mapigil na paghanga.
Nang tuluyan nang malinis ang kanyang labi, dahan-dahang tumayo si Beah, ang kanyang mga mata ay nananatiling mapanuksong nakatitig kay Jaime. Ang kanyang pag-asta ay tila isang reynang kakarampot pa lamang ang nasasakup, ngunit alam niyang hawak na niya ang buong pagkatao ng matanda. "Masarap po, Lolo," bulong niya, isang pang-uuyam na may kasamang lambing, bago niya ito sinundan ng isang mahinang halik sa pisngi ni Jaime. Ang haplos na ito ay tila isang hudyat na ang pagtatalik ay tapos na, ngunit ang pagkaalipin ni Jaime ay nagsisimula pa lamang.
Huminga nang malalim si Jaime, ang kanyang katawan ay tila nawalan ng lakas pagkatapos ng matinding orgasm.
Dahan-dahang bumaba si Beah mula sa kama, ang bawat paggalaw niya ay may kasamang nakakaakit na ritmo na tila isang huling pagpaparamdam ng kanyang kapangyarihan. Lumapit siya muli kay Jaime, na hanggang ngayon ay tila isang estatwa ng pagkalito at pagnanasa, at ibinihira ang kanyang mga labi sa pisngi ng matanda. Isang halik na mabilis ngunit mapang-akit, isang marka ng pag-aari na naiwan sa balat ni Jaime. "Goodnight, Lolo. Sweet dreams," bulong niya, ang boses ay may kasamang mapanganib na lambing na nag-iiwan ng panginginig sa buong katawan ng lalaki.
Sa isang iglap, tumalikod na ang dalaga at nagsimulang lumakad palayo. Ang tunog ng kanyang mga paa sa sahig ay tila isang countdown ng pag-iisa na muling babalot kay Jaime. Sa gitna ng kanyang pagkalito, biglang nagising ang instinto ni Jaime; hindi niya kayang hayaang matapos ang gabi nang ganoon na lamang. Sa isang desperadong pag-abot, sinubukan niyang hawakan ang braso ni Beah, isang pakiusap na walang salita, isang pagtatangkang pag-usapan ang biglaang pagbabago sa kanilang relasyon at ang bigat ng kasalanang kanilang ginawa.
Ngunit bago pa man siya makapagsalita, lumingon si Beah nang bahagya, ang kanyang mga mata ay malamig na ngunit may bahid pa rin ng pang-uuyam. "Huwag na po nating pag-usapan ang nangyari, Lolo," pagputol nito sa anumang balak niyang sabihin. "Mas masarap na hayaan na lang itong maging lihim nating dalawa." Ang mga salitang iyon ay tila isang pader na biglang tumayo sa pagitan nila, isang paalala na si Beah ang nagdidikta kung kailan sila mag-uusap, kailan sila magtatalik, at kung kailan siya dapat ituring na isang apo muli.
---
Tapos na ang anim na bahagi.
Ang boses na narinig niya ay hindi ang boses ng isang apo; ito ay isang bulong na mapanukso at kaakit-akit, isang himig na tila hinihila siya pabalik sa bangin ng pagnanasa. Ang tono ni Beah ay puno ng pang-uukay, isang uri ng katuwaan na nagmumula sa pagkaalam na nahuli niya ang matanda sa gitna ng kanyang pagdurusa. Ang bawat letra ng kanyang pananalita ay tila isang haplos na nagpagatog sa buong pagkatao ni Jaime, na nag-iwan sa kanya ng pakiramdam na siya ay hubad at walang kalaban-laban sa harap ng dalaga.
Hindi nakapagsalita si Jaime. Ang kanyang bibig ay bahagyang nakabukas, ngunit walang tunog na lumalabas. Ang kaba at ang matinding libog ay nagbangga sa kanyang sistema, na nagresulta sa isang uri ng pagkaparalisa. Pinapanood niya ang unti-unting paglapit ni Beah, ang bawat hakbang nito ay tila isang martsa patungo sa kanyang pagsuko. Ang anino ng dalaga ay unti-unting lumalapit, hanggang sa ang amoy ng kanyang pabango—isang halong tamis at panganib—ay nagsimulang pumuno sa silid.
Sa isang iglap, ang katahimikan ay nabasag nang lumapag ang mga kamay ni Beah sa gilid ng kama. Yumuko ang dalaga, at ang kanyang mga mata ay nagtagpo sa mga mata ni Jaime, puno ng isang uri ng obsesyong hindi na kayang itago. "Ang hirap naman po palang magtiis, Lolo," bulong nito, habang ang kanyang paningin ay bumaba muli sa kamay ni Jaime na nakakapit pa rin sa kanyang ari. Isang maliit at mapanganib na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Beah, isang pag-amin na siya ang may kontrol sa laro, at ang kanyang lolo ay isa lamang piyesa na kanyang pinaglalaruan.
Ang pagdating ni Beah sa gitna ng kanyang pag-iisa ay tila isang sagot sa isang panalanging hindi niya magawang bigkasin. Sa isang mabilis na paggalaw, dahan-dahang inalis ni Jaime ang kanyang kamay, ngunit hindi dahil sa hiya, kundi dahil sa pag-asang ang mismong dalaga ang papalit sa kanyang paghawak. Ang kanyang paghinga ay naging mabigat at mabilis, habang ang kanyang mga mata ay nakapako sa bawat kurba ng apo na tila isang gutom na hayop na nakakita ng kanyang huling pagkakataon upang mabuhay.
Hindi nag-aksaya ng panahon si Beah. Sa isang banayad ngunit mapangahas na kilos, umakyat siya sa kama, ang kanyang mga tuhod ay lumapag sa malambot na kutson na nagdulot ng bahagyang paglubog nito. Ang kanyang mga mata ay hindi lumalayo sa ari ni Jaime, na ngayon ay tila isang monumentong naghihintay na gibain. "Kakaunti lang po ang ginagawa niyo, Lolo," bulong ni Beah, ang kanyang boses ay isang haplos na nanunuot sa kalamnan ni Jaime. "Kailangan niyo po ng isang eksperto para matulungan kayong matapos ito."
Sa isang mabilis na pag-abot, hinawakan ni Beah ang ari ni Jaime. Ang init ng kanyang palad ay tila isang kuryenteng gumuhit mula sa ibaba hanggang sa kanyang utak, na nagdulot ng isang malakas na pagyanig sa buong katawan ng matanda. Napapikit si Jaime at napahiyaw ng isang mahinang ungol, ang kanyang ulo ay napasandal sa unan habang ang kanyang mga daliri ay napakapit sa kumot. Ang haplos ni Beah ay hindi lamang pisikal; ito ay isang pag-angkin, isang pagpapatunay na ang kanyang katawan ay pag-aari na ng apo.
Seryoso at mapanuri ang tingin ni Beah habang pinakikilos ang kanyang kamay, ang bawat pagpisil at pag-igpaw ay tila isang sining ng pagpapahirap at pagpapasarap. Pinapanood niya ang reaksyon ni Jaime—ang pagngangalit ng mga ugat sa leeg nito, ang pagbuka ng mga mata sa sobrang sarap, at ang panginginig ng mga binti nito. Ang katuwaan sa mukha ni Beah ay hindi lamang dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa kapangyarihan. Alam niya na sa sandaling ito, ang kagalang-galang na lolo ay isa lamang isang lalaking nagpupumiglas sa ilalim ng kanyang kontrol.
"Lolo, gusto niyo po ba ito? O gusto niyo pong tumigil ako?" Ang tanong ni Beah ay hindi isang simpleng pagtatanong; ito ay isang mapang-akit na hamon, isang pamingwit na ibinagsak sa gitna ng nagbabagang pagnanasa ni Jaime. Ang boses niya ay malambot, ngunit may kasamang talim na humiwa sa katahimikan ng gabi, na tila tinatanong kung gaano pa kalalim ang pagbagsak ng matanda sa kanyang pagkapailalim. Nanginginig na napalunok si Jaime, ang kanyang lalamunan ay tuyo at ang kanyang isipan ay tila isang puting tela. Gusto niyang sumagot, gustong isigaw na huwag na huwag itong hihinto, ngunit tila walang boses na gustong lumabas sa kanyang bibig. Ang lahat ng kanyang pagkatao ay nakatuon na lamang sa init ng mga kamay ni Beah.
Hindi hinayaan ni Beah na manatili ang katahimikan nang matagal. Inulit niya ang tanong, ngunit sa pagkakataong ito, hinaluan niya ito ng isang mahinang ungol—isang tunog na tila nagpapahiwatig na siya rin ay nadadamay sa init ng sandali. Kasabay nito ay isang madiin ngunit marahang pagsalsal, isang kalkuladong paghaplos na tumama sa pinakasensitibong bahagi ni Jaime. Napasigaw ng isang malakas na ungol sa sarap si Jaime, ang kanyang katawan ay tila binigyan ng kuryente na nagpadaloy ng panginginig mula sa kanyang mga daliri hanggang sa kanyang mga paa. Ang pag-atake ni Beah ay hindi lamang pisikal; ito ay isang sikolohikal na pagpapasuko, kung saan ang bawat haplos ay isang tanikala na lalong humihigpit sa kanyang leeg.
Habang tumitindi ang paggalaw ng kamay ni Beah, unti-unting nawawala ang huling bakas ng pagiging "Lolo" ni Jaime. Ang kanyang pagkatao ay natunaw na lamang sa isang gutom na lalaking naghahanap ng kaligtasan sa mga bisig ng kanyang apo. Ang kanyang mga mata, na puno ng pagnanasa at pag-asa, ay nakapako sa mukha ni Beah, na tila isang diyosa ng kasalanan na nag-aalok ng langit sa gitna ng impyerno. Ang bawat pagpisil ay tila isang paalala na ang kanyang dignidad ay matagal nang naiwan sa pintuan ng kwarto, at ang tanging mahalaga na lamang ay ang nararamdamang ligaya na hatid ng dalaga.
Sa gitna ng nag-aalab na tensyon, isang hindi inaasahang galaw ang nagpabilis sa tibok ng puso ni Jaime. Yumuko si Beah, ang kanyang mga mata ay tila mga itim na hiyas na puno ng pagnanasa. Sa isang mapangahas na kilos, kinagat ng dalaga ang kanyang ibabang labi, isang senyales ng gutom na hindi na kayang pigilin. Unti-unti niyang ibinuka ang kanyang bibig, at sa harap ng nanlalaking mata ni Jaime, dahan-dahan nitong dinilaan ang dulo ng kanyang tumitigas na ari. Ang basang haplos ng dila ni Beah ay tila isang kuryenteng gumuhit sa buong sistema ng matanda, isang paghamon na sumusubok sa huling hibla ng kanyang katinuan.
Sa isang sandali ng pag-aalinlangan, biglang napahawak si Jaime sa mga balikat ni Beah. Sinubukan niyang itulak ang dalaga palayo, hindi dahil sa pagkasuklam, kundi dahil sa biglang pagdausdos ng takot sa kanyang dibdib. Nararamdaman niya na ang kasalanang ito ay lumalalim na, na ang bawat segundo ng pagpaparaya ay isang hakbang palayo sa pagiging isang lolo at isang hakbang palapit sa isang walang hanggang pagkalunod sa libog. Ngunit bago pa man siya makapagsalita o makapag-isip ng rason upang huminto, isang mabilis at mapangahas na pag-atake ang ginawa ni Beah.
Isinubo ni Beah ang kanyang ari nang buo, isang biglaang paglamon na nagpatahimik sa lahat ng pag-aalinlangan ni Jaime. Napaungol ang matanda sa sobrang sarap, ang kanyang katawan ay tila binigyan ng bagong buhay ng init at basang yakap ng bibig ng kanyang apo. Ang pakiramdam ng pagiging nakalubog sa mainit at madulas na espasyo ng bibig ni Beah ay isang ecstasy na hindi niya inakalang mararanasan muli sa kanyang edad. Ang kanyang mga daliri ay nagsimulang kumapit nang mahigpit sa buhok ni Beah, habang ang kanyang mga mata ay napapikit na lamang, ninanamnam ang bawat paggalaw ng dalaga.
Ang bawat paglampas ng dila ni Beah ay tila isang sining ng pag-ubos sa katinuan ni Jaime. Hindi siya makapaniwala na ang apo niyang itinuring na munting anghel ay nagpapakita ng ganitong klaseng kasanayan—isang dalubhasang pag-aro na tila alam ang bawat ugat at bawat himaymay ng kanyang pagkatao. Ang init at higpit ng bibig ng dalaga ay nagdulot ng isang uri ng pagkalunod na hindi niya gustong takasan. Sa bawat malalim na pagsipsip, nararamdaman ni Jaime ang kanyang buong pagkatao na humihila paitaas, isang agresibong pagnanasa na tila binubuhay muli ang mga bahagi ng kanyang katawan na matagal nang nanahimik.
Sadyang ginalingan ni Beah; hindi lamang ito basta pagtsupa, kundi isang sistematikong pag-atake sa kanyang pagkatao. Ang paraan ng pag-ikot ng dila at ang ritmo ng paghigop ay nagpadala kay Jaime sa isang dimensyon kung saan ang tanging umiiral ay ang basang init ng bibig ng apo. Libig na libig si Jaime, ang kanyang katawan ay nagpupumiglas, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa buhok ni Beah habang ang kanyang mga mata ay nakadilat, nakatingala sa kisap ng silid habang ang kanyang isipan ay naglalaho sa sarap. Para sa kanya, ang sandaling ito ay isang banal na kasalanan, isang pagpapakasasa sa isang bawal na ligaya na higit pa sa anumang naranasan niya sa kanyang buong buhay.
Sa gitna ng kanyang pagka-estatwa sa sarap, naramdaman ni Jaime ang pag-igting ng kanyang kalamnan. Ang bawat pag-angat at pagbaba ng ulo ni Beah ay tila isang countdown patungo sa isang pagsabog na hindi niya kayang pigilin. Ang kanyang paghinga ay naging isang serye ng mabilis at mababaw na ungol, habang ang kanyang buong pagkatao ay nakatutok na lamang sa init na bumabalot sa kanyang ari. Ang pagtsupa ni Beah ay hindi lamang pisikal na stimulasyon; ito ay isang pag-angkin, isang pagpapatunay na sa bawat paglunok ng dalaga, unti-unti ring nilulunok nito ang kanyang dangal at pagiging lolo, pinalitan ito ng isang pagiging alipin ng pagnanasa.
Biglang huminto si Beah sa pag-sipsip, ngunit nanatiling nakabaon ang ari ni Jaime sa kanyang bibig. Tumingala ang dalaga, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa isang mapanuksong tagumpay habang ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabukas, nag-iiwan ng isang hibla ng laway na nag-uugnay sa kanila. Ang katahimikang ito ay isang uri ng torture para kay Jaime; ang biglaang pagkawala ng stimulasyon ay nag-iwan sa kanya ng isang matinding pangangailangan, isang gutom na tanging si Beah lamang ang makakapagpuno.
"Lolo," bulong ni Beah, ang kanyang boses ay basang-basa at puno ng pagnanasa, "parang malapit na kayong sumuko." Isang maliit na ngiti ang sumilay sa kanyang mukha bago muli niyang ibinalik ang kanyang bibig sa isang mas mabilis at mas mapangahas na pag-tsupa. Ang pagbabalik ng init ay tila isang malakas na hagupit ng kuryente, na tuluyang nagtulak kay Jaime sa rurok ng kanyang pagdurusa at ligaya, kung saan ang tanging alam na lamang niya ay ang pangalan ng kanyang apo at ang nakalulunod na sarap ng kanilang lihim na pagtatalik.
Ang bawat pagsipsip ni Beah ay tila isang hudyat ng papalapit na pagguho ng kanyang huling depensa. Hindi na nakapag-isip si Jaime ng anuman—wala nang Liza, wala nang Edward, at wala nang moralidad na pumipigil sa kanya. Ang mundo ay lumiit na lamang sa espasyong pagitan ng kanyang balakang at ng mga labi ni Beah. Ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa anit ng dalaga, hinihila ito pababa sa isang ritmo ng desperasyon, habang ang kanyang mga paa ay nagsisimulang kumaladkad sa kumot. Ang init na nararamdaman niya ay hindi na lamang pisikal; ito ay isang espirituwal na pagkalunod, isang pag-aalay ng kanyang buong pagkatao sa altar ng kasalanan.
Sa isang iglap, ang lahat ng tensyon ay nagtipon sa isang punto. Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa lalamunan ni Jaime habang ang kanyang katawan ay yumayigid sa isang marahas na pag-atake ng orgasm.
Hindi na kayang pigilin ni Jaime ang pag-agos ng kanyang pagkalalaki. Sa gitna ng nakakalunod na init ng bibig ni Beah, naramdaman niya ang pag-igting ng kanyang buong katawan, isang hudyat na ang kanyang kontrol ay tuluyan nang naglaho. Sa isang saglit ng pagkalito at desperasyon, napalingon siya sa mukha ng apo, ang kanyang mga mata ay nanlilisik sa tindi ng sarap at takot. "Apo... lalabasan na si Lolo," bulong niya, isang pakiusap na tila isang tanong, isang huling pagtatangkang humingi ng pahintulot bago tuluyang sumuko sa kasalanan.
Ngunit sa halip na huminto, ang sagot ni Beah ay isang mas mabilis at mas agresibong pagtsupa. Ang pagbilis ng ritmo ng dalaga ay tila isang utos na huwag nang mag-alinlangan, isang paghikayat na itapon ang lahat ng natitirang dangal sa kanyang bibig. Sa isang marahas na pagyanig, sumambulat ang tamod ni Jaime, pumupuno sa loob ng bibig ni Beah sa isang serye ng mga pulsong hindi mapigil. Napapikit si Jaime at napaungol nang malakas, ang kanyang katawan ay tila isang kuryenteng nawalan ng direksyon habang ibinubuhos ang lahat ng kanyang pagkalalaki sa apo.
Hindi huminto si Beah; sa katunayan, lalo niyang hinigpitan ang pag-sipsip upang masigurong walang matitira. Ramdam na ramdam niya ang mainit na pagtama ng tamod sa kanyang lalamunan, isang malapot at mapait na lasa na tila nagsisilbing tatak ng kanyang pag-aari kay Jaime. Halos mapuno ang kanyang bibig sa dami ng nailabas ng matanda, ngunit hindi siya nandidiri. Sa halip, ninanamnam niya ang bawat patak, nilulunok ito nang may pagmamalaki, hanggang sa huling hibla ng tamod na lumabas mula sa pag-uugat na ari ng kanyang lolo.
Pagkatapos ng pagsabog, nanatiling nakalubog ang ari ni Jaime sa bibig ni Beah nang ilang segundo, habang ang dalawa ay kapwa humihingal. Dahan-dahang humiwalay ang dalaga, at doon, sa ilalim ng malamlam na liwanag ng silid, ay nakita ni Jaime ang isang imaheng tila galing sa isang mapanaghong panaginip. Nakanganga si Beah, at ang loob ng kanyang bibig ay puno ng maputing tamod ni Jaime—malapot at kumikinang, tila isang lihim na handog na nilaro muna ng dila ng dalaga bago nito tuluyang sumuko. Napahawak si Jaime sa malambot na buhok ni Beah, hindi dahil sa pagnanasa, kundi dahil sa pagkagulat sa tindi ng eksenang nasa harap niya.
Sa isang mabagal at mapangahas na paggalaw, tumingin si Beah nang diretso sa mga mata ng lolo bago niya tuluyang nilunok ang lahat ng tamod nang walang anumang pag-aalinlangan. Walang bakas ng pandidiri; sa halip, may isang uri ng pagtatagumpay sa kanyang mukha. Nang bumuka ang kanyang mga labi, may naiwang hibla ng laway at konting tamod na tumulo sa gilid ng kanyang baba. Hindi ito pinunasan ng dalaga gamit ang kamay o tissue. Sa halip, itinaas niya ang kanyang daliri, tinilak ang laway at tamod na dumaloy sa kanyang balat, at dahan-dahan itong ipinasok muli sa kanyang bibig upang sipsipin.
Hindi magawang kumurap ni Jaime. Sa buong panahon ng panonood niya ng mga pornong pelikula, ang mga eksenang ganoon ay tila mga pantasya lamang na hindi nangyayari sa totoong buhay—mga scripted na pagtatanghal para sa paningin. Ngunit ngayon, nararanasan niya ito sa sarili niyang apo, sa loob mismo ng kanilang tahanan. Ang realidad na ito ay mas matindi pa sa anumang napapanood niya; ito ay isang buhay na paglapastangan sa kalikasan na nagdulot sa kanya ng isang halo-halong damdamin ng pagkasuklam at hindi mapigil na paghanga.
Nang tuluyan nang malinis ang kanyang labi, dahan-dahang tumayo si Beah, ang kanyang mga mata ay nananatiling mapanuksong nakatitig kay Jaime. Ang kanyang pag-asta ay tila isang reynang kakarampot pa lamang ang nasasakup, ngunit alam niyang hawak na niya ang buong pagkatao ng matanda. "Masarap po, Lolo," bulong niya, isang pang-uuyam na may kasamang lambing, bago niya ito sinundan ng isang mahinang halik sa pisngi ni Jaime. Ang haplos na ito ay tila isang hudyat na ang pagtatalik ay tapos na, ngunit ang pagkaalipin ni Jaime ay nagsisimula pa lamang.
Huminga nang malalim si Jaime, ang kanyang katawan ay tila nawalan ng lakas pagkatapos ng matinding orgasm.
Dahan-dahang bumaba si Beah mula sa kama, ang bawat paggalaw niya ay may kasamang nakakaakit na ritmo na tila isang huling pagpaparamdam ng kanyang kapangyarihan. Lumapit siya muli kay Jaime, na hanggang ngayon ay tila isang estatwa ng pagkalito at pagnanasa, at ibinihira ang kanyang mga labi sa pisngi ng matanda. Isang halik na mabilis ngunit mapang-akit, isang marka ng pag-aari na naiwan sa balat ni Jaime. "Goodnight, Lolo. Sweet dreams," bulong niya, ang boses ay may kasamang mapanganib na lambing na nag-iiwan ng panginginig sa buong katawan ng lalaki.
Sa isang iglap, tumalikod na ang dalaga at nagsimulang lumakad palayo. Ang tunog ng kanyang mga paa sa sahig ay tila isang countdown ng pag-iisa na muling babalot kay Jaime. Sa gitna ng kanyang pagkalito, biglang nagising ang instinto ni Jaime; hindi niya kayang hayaang matapos ang gabi nang ganoon na lamang. Sa isang desperadong pag-abot, sinubukan niyang hawakan ang braso ni Beah, isang pakiusap na walang salita, isang pagtatangkang pag-usapan ang biglaang pagbabago sa kanilang relasyon at ang bigat ng kasalanang kanilang ginawa.
Ngunit bago pa man siya makapagsalita, lumingon si Beah nang bahagya, ang kanyang mga mata ay malamig na ngunit may bahid pa rin ng pang-uuyam. "Huwag na po nating pag-usapan ang nangyari, Lolo," pagputol nito sa anumang balak niyang sabihin. "Mas masarap na hayaan na lang itong maging lihim nating dalawa." Ang mga salitang iyon ay tila isang pader na biglang tumayo sa pagitan nila, isang paalala na si Beah ang nagdidikta kung kailan sila mag-uusap, kailan sila magtatalik, at kung kailan siya dapat ituring na isang apo muli.
---
Tapos na ang anim na bahagi.