Tukso sa Ilalim ng Ulan

[erwords]

Umulan nang biglaan, yung tipong walang babala. Nagkasabay silang sumilong sa ilalim ng iisang bubong—magkakilala, pero hindi pa kailanman naging ganito kalapit. Basa ang buhok niya, bahagyang dikit ang damit sa balat, at bigla niyang naramdaman ang kakaibang init na hindi galing sa panahon.


Nagbiro siya, natawa ito, at sa pagitan ng mga patak ng ulan, may namuong katahimikan. Yung klaseng katahimikan na puno ng sinasabi kahit walang nagsasalita. Nang magtagpo ang kanilang mga mata, walang umatras.


Marahan siyang nilapitan nito, sapat lang para maramdaman niya ang hininga nito sa kanyang pisngi. Isang dampi sa kamay. Isang hakbang palapit. Ang mundo sa paligid nila ay tila nawala, naiwan lang ang pintig ng dibdib at ang damdaming matagal nang naghihintay ng pagkakataon.


Nang huminto ang ulan, pareho silang ngumiti—alam nilang may nabago na. Hindi pa tapos ang kwento, pero nagsimula na.

 

[mitoxtine]

ano to lods parang nagtutula ka pero bitin ang story

 

[karaso]

ituloy ang ulan este ang kuwento author. Thank you