NSFW
DaKonig
Forum Expert
Harapin Ang Liwanag
“We all die. The goal isn’t to live forever, the goal is to create something that will.” - Chuck Palahniuk
Chapter 13 Part 1 - Advent
Chapter 13 - Advent
“Guillermo, Morietta pumunta kayo sa armory at kumuha kayo ng mga gamit, magsuot narin kayo ng pandigma” utos ni Lorenzo sa kanila “masusunod, Kapitan” sabi nilang dalawa at umalis na sila. “Luthero” tawag ni Prinsesa Lucia sa tauhan niya “kamahalan” sagot niya “ipunin mo ang natitira nating mga tauhan na kaalyado natin at papuntahin silang lahat dito” utos niya “masusunod kamahalan” sagot ni Luthero at umalis na siya. “Kailanganin mo din ng gamit” sabi ni Prinsesa Lucia kay Lorenzo kaya umakyat sila sa taas papunta sa silid ni dating Hen. Vlad at pinasuot ni Lucia ang armor niya at binigyan din siya ng espada ni Lucia at nagsuot din siya ng armor niya at bumaba na sila pagkatapos.
Pagbaba nila sa ground floor konte lang ang nakita nilang naghihintay sa kanila sa baba at lahat sila lumuhod nung makita si Prinsesa Lucia’ng bumaba sa hagdanan kasama si Kapitan Lorenzo. “Kamahalan, pasensya na po kung ito lang ang natipon ko” sabi ni Luthero sa kanya “wala yun Luthero ang importante nandito kayong lahat” sabi ni Prinsesa Lucia sa kanya na napansin niyang nakatingin sila kay Kap. Lorenzo. “Kapitan ito lang po ang….” napatigil nalang si Guillermo nung nakita niya si Kap. Lorenzo na suot ang armor ng ama niya “ang gwapo niyo, Kapitan!” sabi ni Morietta “salamat” sagot ni Lorenzo na tumayo siya sa tabi ni Prinsesa Lucia sa me hagdanan.
“Alam kong nagugulohan kayo sa sitwasyon natin ngayon” pasimula ni Prinsesa Lucia “alam niyo din ang batas ng ating kaharian na kung sino man ang pumatay sa kapwa niya bampira ay tatratuhin siyang kriminal” patuloy niya. “Pero kamahalan siya po ang Hari dito” sabi ni Gantro na nagsalita ang ibang mga bampira “HINDI!” bagsak ni Prinsesa Lucia sa kanila “siya ang dating Hari na pumatay sa ama ko” dagdag niya na natahimik ang mga ito. Hinawakan ni Lorenzo ang kamay ni Lucia na nilingon niya ito at nginitian siya ni Lorenzo, bumitaw si Lorenzo at bumaba ito sa hagdanan at tumayo ito kasama ang mga bampira sa harapan ni Lucia.
“Hindi na siya ang Hari sa palasyong ito” sabi ni Prinsesa Lucia na kinuha niya ang koronang binigay sa kanya ng lolo Voltaire niya kanina at tinaas niya ito na napayuko ang mga ulo ng mga bampira. “Simula sa gabing ito ako na ang Reyna sa kahariang ito” sabi ni Lucia na sinuot niya ang korona kasabay ng pagluhod nilang lahat sa harapan niya “MAGBIGAY PUGAY KAYO SA MAHAL NA REYNA!” sigaw ni Lorenzo “HAH!” sigaw nilang lahat na napangiti si Reyna Lucia sa kanila. “Lorenzo, tumayo ka” utos ni Reyna Lucia at tumayo si Lorenzo “pansamantala ko munang ibibigay sayo ang katong kulan bilang Heneral ng mga sundalo ko” sabi ni Reyna Lucia na niyuko ni Lorenzo ang ulo niya “tinatanggap ko po ang katong kulang ito, kamahalan” sagot niya.
Nilingon ni Hen. Lorenzo ang mga sundalong bampira “tumayo kayo at maghanda” utos niya na nagsitayuan silang lahat at pumila sa harapan niya “alam kong malakas at makapangyarihan ang dating Haring si Voltaire, pero sa pagtutulongan natin alam ko din na mapipigilan natin siya” sabi niya sa kanila. “Sundin niyo ang inuutos ni Hen. Lorenzo” sabi ni Reyna Lucia sa mga tauhan niya na niyuko nila ang ulo nila kay Hen. Lorenzo “Kamahalan” sabi ni Hen. Lorenzo na tumango siya “lima sa inyo ang maiwan kasama si Reyna Lucia ang natitira sumama kayo sa akin” utos ni Hen. Lorenzo “OPO HENERAL!” sigaw nila at lumabas na sila para sumali sa laban habang inutosan niya si Guillermo at Morietta na maiwan kay Reyna Lucia para bantayan siya.
Nakita ni Hen. Lorenzo na nagkakagulo na sa labas ng palasyo at nakita niya ang nagliliparang mga lobo palayo kay Haring Voltaire “yung mga me pana pumwesto kayo sa itaas, yung natitira sumama kayo sa akin” utos ni Hen. Lorenzo sa kanila na sinunod naman nila. “Hen. Romolo, Kap. Dante!” tawag niya sa dalawa kasunod ang mga sundalo niya “Lorenzo..” napatingin sa kanya ang dalawa dahil sa suot niya “nandito kami para tumulong” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanila. “Heneral, nakapwesto na po ang mga tauhan natin” sabi ni Luthero “mabuti” sagot ni Hen. Lonreo “Heneral?” takang tanong ni Hen. Romolo.
“Oo, pansamantala lang ang position kong ito” sagot niya na tumango lang ang dalawa “si Hraing Damyan!” sabi niya na napatingala silang lahat at nakita nilang nasa ibabaw sina Haring Voltaire at Damyan. “Wala kaming kakayahang lumipad, Hen. Lorenzo” sabi ni Hen. Romolo “hindi rin maaabot ng mga bala ng pana dahil napipigilan ito ni Haring Voltaire” sabi ni Kap. Dante na tumingin sa paligid si Hen. Lorenzo at nakaisip siya ng paraan. Pagkatapos niyang ipaliwanag sa lahat kumilos agad sila at iniwan nila si Hen. Lorenzo na nakatingin kay Haring Voltaire na nakalutang sa ibabaw kasama si Haring Damyan.
Suminyas sila nung naka pwesto na ang lahat kaya tumango si Hen. Lorenzo at kumuha siya ng bato sa lupa at binato niya si Haring Voltaire na tumigil ang bato sa ere at lumingon sa kanya ang Hari. Kumaway si Hen. Lorenzo sa kanya pero hindi niya alam signal pala ito kay Kap. Dante na me bitbit ding bato at binato si Haring Voltaire na napatigil din ang bato sa ere. Sumunod si Hen. Romolo at ganun din ang nangyari napatigil din ang bato sa ere habang nakatingin lang si Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na ngayon ay kumuha narin ng bato sa lupa at binato ang Hari at ganun din ang nangyari.
“Hmm..” lang si Hen. Lorenzo na humarap na sa kanya si Haring Voltaire at inulit ni Kap. Dante at Hen. Romolo ang ginawa nila kanina na napatigil din ang batong binato nila sa Hari “HAHAHAHAHA” natawa si Haring Voltaire sa ginawa nila. “Tingin niyo matatamaan niyo….” napatigil nalang siya nung me batong dumaan malapit sa ulo niya at napalingon siya sa kaliwa niya at nakita niya ang isa sa mga sundalong bampira niya. “Sabi ko na nga ba eh” sabi ni Hen. Lorenzo na nilingon siya ni Haring Voltaire “Heneral” sabi ni Kap. Dante “alam ko Dante, matalino talaga ang batang ito” sabi ni Hen. Romolo dahil napamangha sila sa obserbasyon ni Hen. Lorenzo sa sitwasyon nila.
“Ano ang sinasabi mo ****?” tanong ni Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na hinugot na niya ang espada niya at naghanda siya “tingin mo ba matatamaan mo ako sa espada mong yan hahaha nagkakamali ka ****” sabi ni Haring Voltaire. “Tingnan natin” sabi ni Hen. Lorenzo na tinaas niya ang espada niya at binaba niya ito na nagliparan ang maraming bala ng pana papunta kay Haring Voltaire at gaya kanina huminto ito lahat sa ere at umikot ito at mabilis na bumalik sa mga bampira at lobong pumana sa kanya. Habang nangyayari ito mabilis na tumakbo papunta sa isang rampa si Hen. Lorenzo at tumalon siya papunta kay Haring Voltaire na gamit ang isang kamay ng Hari napatigil niya si Hen. Lorenzo sa ere.
“Hahaha palpak!” sigaw ni Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na bigla nalang ding sumulpot si Kap. Dante sa harapan niya para saksakin siya na agad niya itong nahinto nung tiningnan niya ito “HAHAHAHA” tumawa si Haring Voltaire nung nagawa niya ito. “Mga **** kayo hindi niyo alam kung gaano kalakas ang aking kapa…” napatigil nalang siya nung biglang sumulpot sa likuran niya si Hen. Romolo at huli na ang reaksyon niya dahil nasaksak siya nito sa balikat kaya nabitawan niya ang tatlo at napatuon ang attention niya kay Hen. Romolo. Isa-isang bumagsak sa lupa ang tatlo na agad namang tumayo si Haring Damyan at tumalon ito at nasaksak niya sa tiyan si Haring Voltaire.
“AAAAHHHHHHHH” napasigaw si Haring Voltaire at pilit inaalis ang mag-ama palayo sa kanya na bigla nalang ding sumulpot si Kap. Dante at nasaksak siya nito sa kaliwang dibdib kaya napasigaw ito sa sakit. “GRAAAAAAAAA!!!” ginalaw-galaw ng tatlo ang espada nila sa katawan ni Haring Voltaire kaya nagpupumiglas ito at napatigil nalang silang tatlo nung biglang nagbago ang anyo ang Hari ng Bampira kaya napabitaw sila sa espada nila at lumayo sa kanya. “DELIKADO ITO!” sigaw ni Hen. Romolo dahil natanggal ang mga espada nila sa katawan ni Haring Voltaire nung naging dragon ito at binugahan sila ng malaking apoy kaya agad silang nagtago para makatakas sa apoy niya.
Lumipad palayo si Haring Voltaire para makatakas sa kanila ng biglang me isa ding dragon ang lumabas mula sa itaas ng palasyo at binangga siya nito. Nagulat silang lahat nung makita nila ang isa pang itim na dragon at naglaban silang dalawa sa ere “ang mahal na Reyna!” sigaw ni Guillermo nung lumabas silang lahat mula sa palasyo. “Si Lucia yan?” gulat na tanong ni Hen. Lorenzo na nagtago sa likod niya si Morietta dahil sa takot niya sa mga taong lobo. Niyakap siya ni Hen. Lorenzo at pinakalma siya nito “tandaan mo ang sinasabi ko sayo, Morietta” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya na tumango siya at hinugot niya ang espada niya, huminga siya ng malalim at tumingin kay Hen. Lorenzo “handa na po ako, Heneral” sabi niya na napangiti sa kanya si Hen. Lorenzo.
“Heneral” tawag ni Guillermo sa kanya “Guille, magbuo ka ng grupo mo na me dalang mga pana at umakyat kaho sa tore” utos niya “masusunod, Heneral” sagot ni Guillermo at kumilos agad sila. “Kayo, ihanda ang kanyon bibigyan natin ng suporta ang mahal na Reyna” utos niya sa ibang tauhan niya “masusunod, Heneral” sagot nila at kumilos agad sila. Lumapit sa kanya si Hraing Damyan at Hen. Romolo “karapat-dapat ka talaga sa position mong yan, Lorenzo” sabi ni Hen. Romolo sa kanya “Heneral Lorenzo” kinorek ni Haring Damyan si Hen. Romolo “ah hehehe, pasensya na, Heneral Lorenzo pala” sabi ni Hen. Romolo “walang problema yun, kaibigan” sabi ni Hen. Lorenzo.
“Ano na ngayon ang gagawin natin?” tanong ni Hen. Romolo sa kanya “maghintay lang tayo, bibigyan tayo ng tsansa ni Reyna Lucia” sabi ni Hen. Lorenzo na nakatingin lang sila sa dalawang dragon na naglalaban sa ibabaw ng palasyo. “Heneral, yung araw” sabi ni Morietta na napatingin sila sa silangan “hindi ito maganda, Hen Lorenzo” sabi ni Kap. Dante sa kanya “MAHAL NA REYNA, PAPALABAS NA ANG ARAW!” babala ni Hen. Lorenzo kay Reyna Lucia na lumayo ito sa lolo niya at nagmamadali itong bumaba papunta sa kanila na agad itong bumalik sa pagiging tao at dumapo ito sa harapan nila. “Mahal na Reyna” tawag ni Morietta na agad tinaas ni Hen. Lorenzo ang kamay niya “TIRAAAAA!” sigaw niya na inulanan ng bala ng pana at sabay-sabay pumutok ang mga kanyon nila na tumama ito kay Haring Voltaire.
Umuusok habang pabagsak sa lupa si Haring Voltaire na ngayon ay dahan-dahan naring bumalik sa dati niyang anyo at nagkaroon ng malaking hukay ang lupa kung saan siya bumagsak. Nagmamadaling lumabas sina Guillermo kasama ang mga tauhan niya at nagtipon sila sa harap ng palasyo, dahan-dahan naring tumayo si Haring Voltaire na agad namang siyang inatake ng mga taong lobo. “HUWAAAGGG” sigaw ni Reyna Lucia na bigla nalang nasunog ang mga taong lobo na umatake sa Hari at mabilis na lumipad papasok sa loob ng palasyo si Haring Voltaire at nanatili itong nakasilong sa loob habang paakyat narin ang araw. “Mahal na Reyna” tawag ng mga tauhan niya na lahat sila nagpanic na dahil sa takot na masunog sa sikat ng araw.
“Lorenzo!” tawag ni Reyna Lucia sa kanya na pati siya nag-aalala sa kanila dahil hindi sila makakapasok sa loob ng palasyo dahil naghihintay sa kanila si Haring Voltaire. “Ano ang gagawin natin?” tanong nga mga tauhan niya na bigla nalang me malaking punong lumabas sa likuran nila at sinilungan sila nito sa sikat ng araw “ma.. malaking puno?” takang tanong ni Luthero na napangiti nalang si Hen. Lorenzo. “Maraming salamat, Haring Ugat” sabi ni Hen. Lorenzo na bigla nalang lumabas si Haring Ugat sa harapan ng malaking puno kasama ang mga tauhan niya at si Prinsepe Narra “natanggap ko ang mensahe mo, Lorenzo at patawad Lucia kung nahuli kami” paumanhin ni Haring Ugat.
“Huli kana Ugat” sabi ni Haring Damyan na umupo na ngayon sa isang bato at ginagamot siya ng mga tauhan niya “pasensya kana, Damyan me inaasikaso pa kasi ako bago ako pumunta dito” sabi ni Haring Ugat sa kanya. “Gaano ba ka importante yun kesa dito, ha?” sabi niya “aswang” sagot ni Haring Ugat na humakbang ito palapit sa palasyo at nakita niya si Haring Votlaire na nakatayo lang sa loob ng palasyo na nakasilong ito sa dilim. “Mga aswang?” gulat na tanong ni Hen. Romolo “opo Heneral, tumulong pa kasi kami na sugpoin sila nung nalaman nilang aktibo na muli ang Aklat ng DIlim” sabi ni Prinsepe Narra sa kanya. “Ano na ang nangyari dun, Narra?” tanong ni Hen. Lorenzo “umatras na sila hindi na sila aabante dito salamat sa tulong ni Pinunong Lam-ang” balita ni Prinsepe Narra.
“Si ama” sabi ni Hen. Lorenzo “sila ni Hen. Amistad at mga Bailan ang tumulong sa amin para sugpoin ang mga aswang, nananatili muna sila dun at susunod sila dito pag nasiguro na nilang ligtas na ang sitwasyon” balita ni Prinsepe Narra sa kanya. “Mabuti naman kung ganun” sabi ni Hen. Lorenzo na tiningnan siya mula ulo hanggang paa ni Prinsepe Narra “alam ko na ang iniisip mo Narra” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya. “Heneral ha?” nakangiting sabi ni Prinsepe Narra sa kanya na napangiti narin si Hen. Lorenzo na napansin niyang lumabas din sa puno si Zoraida “Zora!” tawag niya “oonga pala, pinadala siya dito ni Pinunong Lam-ang para tumulong sa mga me sugat” sabi ni Prinsepe Narra “Zora, si Haring Damyan” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya na agad siyang kumilos at ginamot si Haring Damyan.
“Kaibigan, ano ang ginawa mo?” kalmadong tanong ni Haring Ugat kay Haring Voltaire na ngumiti lang ito at hindi siya sumagot “Voltaire, hindi ikaw ito” sabi ni Haring Ugat sa kanya na hindi parin ito sumagot. “Ang Voltaire na kilala ko ay mapagmahal, mapagkumbaba at higit sa lahat maawain, sa pinakita mo ngayon hindi na ikaw ito” sabi ni Haring Ugat sa kanya na napaluha ang hari ng mga puno sa nakikita niya. “PINATAY NG HALIMAW NA YAN ANG AMA KO!” sigaw ni Reyna Lucia habang umiiyak ito na niyakap na siya ngayon ni Hen. Lorenzo sa ilalim ng malaking puno “HALIMAW! HAHAHAHA! DYOS AKO AT HINDI HALIMAW!” sabi ni Haring Voltaire na napailing si Haring Ugat sa kanya.
“Hindi ka Dyos Voltaire” sabi ni Haring Ugat sa kanya “ISA KANG HALIMAW!” sigaw naman ni Haring Damyan “HAHAHAHA INGGIT KA LANG ASO DAHIL WALA SAYO ANG AKLAT NG DILIM, HALIKA, LUMAPIT KA PARA MATIKMAN MO KUNG ANO ANG KAPANGYARIHANG IBINIGAY SA AKIN NG AKLAT NA YUN!” paghamon ni Haring Voltaire sa kanya. Tumayo si Haring Damyan na pinigilan siya ni Hen. Romolo at Kap. Dante “huminahon ka Damyan” sabi ni Haring Ugat sa kanya na nagpupumiglas itong makawala sa dalawa kaya nilingon siya ni Haring Ugat at agad siyang kumalma nung tiningnan siya nito. “Pa.. pasensya na Haring Ugat” sabi ni Haring Damyan na parang natakot ito kay Haring Ugat at umupo muli ito sa inuupoan niya.
// itutuloy ....
“Guillermo, Morietta pumunta kayo sa armory at kumuha kayo ng mga gamit, magsuot narin kayo ng pandigma” utos ni Lorenzo sa kanila “masusunod, Kapitan” sabi nilang dalawa at umalis na sila. “Luthero” tawag ni Prinsesa Lucia sa tauhan niya “kamahalan” sagot niya “ipunin mo ang natitira nating mga tauhan na kaalyado natin at papuntahin silang lahat dito” utos niya “masusunod kamahalan” sagot ni Luthero at umalis na siya. “Kailanganin mo din ng gamit” sabi ni Prinsesa Lucia kay Lorenzo kaya umakyat sila sa taas papunta sa silid ni dating Hen. Vlad at pinasuot ni Lucia ang armor niya at binigyan din siya ng espada ni Lucia at nagsuot din siya ng armor niya at bumaba na sila pagkatapos.
Pagbaba nila sa ground floor konte lang ang nakita nilang naghihintay sa kanila sa baba at lahat sila lumuhod nung makita si Prinsesa Lucia’ng bumaba sa hagdanan kasama si Kapitan Lorenzo. “Kamahalan, pasensya na po kung ito lang ang natipon ko” sabi ni Luthero sa kanya “wala yun Luthero ang importante nandito kayong lahat” sabi ni Prinsesa Lucia sa kanya na napansin niyang nakatingin sila kay Kap. Lorenzo. “Kapitan ito lang po ang….” napatigil nalang si Guillermo nung nakita niya si Kap. Lorenzo na suot ang armor ng ama niya “ang gwapo niyo, Kapitan!” sabi ni Morietta “salamat” sagot ni Lorenzo na tumayo siya sa tabi ni Prinsesa Lucia sa me hagdanan.
“Alam kong nagugulohan kayo sa sitwasyon natin ngayon” pasimula ni Prinsesa Lucia “alam niyo din ang batas ng ating kaharian na kung sino man ang pumatay sa kapwa niya bampira ay tatratuhin siyang kriminal” patuloy niya. “Pero kamahalan siya po ang Hari dito” sabi ni Gantro na nagsalita ang ibang mga bampira “HINDI!” bagsak ni Prinsesa Lucia sa kanila “siya ang dating Hari na pumatay sa ama ko” dagdag niya na natahimik ang mga ito. Hinawakan ni Lorenzo ang kamay ni Lucia na nilingon niya ito at nginitian siya ni Lorenzo, bumitaw si Lorenzo at bumaba ito sa hagdanan at tumayo ito kasama ang mga bampira sa harapan ni Lucia.
“Hindi na siya ang Hari sa palasyong ito” sabi ni Prinsesa Lucia na kinuha niya ang koronang binigay sa kanya ng lolo Voltaire niya kanina at tinaas niya ito na napayuko ang mga ulo ng mga bampira. “Simula sa gabing ito ako na ang Reyna sa kahariang ito” sabi ni Lucia na sinuot niya ang korona kasabay ng pagluhod nilang lahat sa harapan niya “MAGBIGAY PUGAY KAYO SA MAHAL NA REYNA!” sigaw ni Lorenzo “HAH!” sigaw nilang lahat na napangiti si Reyna Lucia sa kanila. “Lorenzo, tumayo ka” utos ni Reyna Lucia at tumayo si Lorenzo “pansamantala ko munang ibibigay sayo ang katong kulan bilang Heneral ng mga sundalo ko” sabi ni Reyna Lucia na niyuko ni Lorenzo ang ulo niya “tinatanggap ko po ang katong kulang ito, kamahalan” sagot niya.
Nilingon ni Hen. Lorenzo ang mga sundalong bampira “tumayo kayo at maghanda” utos niya na nagsitayuan silang lahat at pumila sa harapan niya “alam kong malakas at makapangyarihan ang dating Haring si Voltaire, pero sa pagtutulongan natin alam ko din na mapipigilan natin siya” sabi niya sa kanila. “Sundin niyo ang inuutos ni Hen. Lorenzo” sabi ni Reyna Lucia sa mga tauhan niya na niyuko nila ang ulo nila kay Hen. Lorenzo “Kamahalan” sabi ni Hen. Lorenzo na tumango siya “lima sa inyo ang maiwan kasama si Reyna Lucia ang natitira sumama kayo sa akin” utos ni Hen. Lorenzo “OPO HENERAL!” sigaw nila at lumabas na sila para sumali sa laban habang inutosan niya si Guillermo at Morietta na maiwan kay Reyna Lucia para bantayan siya.
Nakita ni Hen. Lorenzo na nagkakagulo na sa labas ng palasyo at nakita niya ang nagliliparang mga lobo palayo kay Haring Voltaire “yung mga me pana pumwesto kayo sa itaas, yung natitira sumama kayo sa akin” utos ni Hen. Lorenzo sa kanila na sinunod naman nila. “Hen. Romolo, Kap. Dante!” tawag niya sa dalawa kasunod ang mga sundalo niya “Lorenzo..” napatingin sa kanya ang dalawa dahil sa suot niya “nandito kami para tumulong” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanila. “Heneral, nakapwesto na po ang mga tauhan natin” sabi ni Luthero “mabuti” sagot ni Hen. Lonreo “Heneral?” takang tanong ni Hen. Romolo.
“Oo, pansamantala lang ang position kong ito” sagot niya na tumango lang ang dalawa “si Hraing Damyan!” sabi niya na napatingala silang lahat at nakita nilang nasa ibabaw sina Haring Voltaire at Damyan. “Wala kaming kakayahang lumipad, Hen. Lorenzo” sabi ni Hen. Romolo “hindi rin maaabot ng mga bala ng pana dahil napipigilan ito ni Haring Voltaire” sabi ni Kap. Dante na tumingin sa paligid si Hen. Lorenzo at nakaisip siya ng paraan. Pagkatapos niyang ipaliwanag sa lahat kumilos agad sila at iniwan nila si Hen. Lorenzo na nakatingin kay Haring Voltaire na nakalutang sa ibabaw kasama si Haring Damyan.
Suminyas sila nung naka pwesto na ang lahat kaya tumango si Hen. Lorenzo at kumuha siya ng bato sa lupa at binato niya si Haring Voltaire na tumigil ang bato sa ere at lumingon sa kanya ang Hari. Kumaway si Hen. Lorenzo sa kanya pero hindi niya alam signal pala ito kay Kap. Dante na me bitbit ding bato at binato si Haring Voltaire na napatigil din ang bato sa ere. Sumunod si Hen. Romolo at ganun din ang nangyari napatigil din ang bato sa ere habang nakatingin lang si Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na ngayon ay kumuha narin ng bato sa lupa at binato ang Hari at ganun din ang nangyari.
“Hmm..” lang si Hen. Lorenzo na humarap na sa kanya si Haring Voltaire at inulit ni Kap. Dante at Hen. Romolo ang ginawa nila kanina na napatigil din ang batong binato nila sa Hari “HAHAHAHAHA” natawa si Haring Voltaire sa ginawa nila. “Tingin niyo matatamaan niyo….” napatigil nalang siya nung me batong dumaan malapit sa ulo niya at napalingon siya sa kaliwa niya at nakita niya ang isa sa mga sundalong bampira niya. “Sabi ko na nga ba eh” sabi ni Hen. Lorenzo na nilingon siya ni Haring Voltaire “Heneral” sabi ni Kap. Dante “alam ko Dante, matalino talaga ang batang ito” sabi ni Hen. Romolo dahil napamangha sila sa obserbasyon ni Hen. Lorenzo sa sitwasyon nila.
“Ano ang sinasabi mo ****?” tanong ni Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na hinugot na niya ang espada niya at naghanda siya “tingin mo ba matatamaan mo ako sa espada mong yan hahaha nagkakamali ka ****” sabi ni Haring Voltaire. “Tingnan natin” sabi ni Hen. Lorenzo na tinaas niya ang espada niya at binaba niya ito na nagliparan ang maraming bala ng pana papunta kay Haring Voltaire at gaya kanina huminto ito lahat sa ere at umikot ito at mabilis na bumalik sa mga bampira at lobong pumana sa kanya. Habang nangyayari ito mabilis na tumakbo papunta sa isang rampa si Hen. Lorenzo at tumalon siya papunta kay Haring Voltaire na gamit ang isang kamay ng Hari napatigil niya si Hen. Lorenzo sa ere.
“Hahaha palpak!” sigaw ni Haring Voltaire kay Hen. Lorenzo na bigla nalang ding sumulpot si Kap. Dante sa harapan niya para saksakin siya na agad niya itong nahinto nung tiningnan niya ito “HAHAHAHA” tumawa si Haring Voltaire nung nagawa niya ito. “Mga **** kayo hindi niyo alam kung gaano kalakas ang aking kapa…” napatigil nalang siya nung biglang sumulpot sa likuran niya si Hen. Romolo at huli na ang reaksyon niya dahil nasaksak siya nito sa balikat kaya nabitawan niya ang tatlo at napatuon ang attention niya kay Hen. Romolo. Isa-isang bumagsak sa lupa ang tatlo na agad namang tumayo si Haring Damyan at tumalon ito at nasaksak niya sa tiyan si Haring Voltaire.
“AAAAHHHHHHHH” napasigaw si Haring Voltaire at pilit inaalis ang mag-ama palayo sa kanya na bigla nalang ding sumulpot si Kap. Dante at nasaksak siya nito sa kaliwang dibdib kaya napasigaw ito sa sakit. “GRAAAAAAAAA!!!” ginalaw-galaw ng tatlo ang espada nila sa katawan ni Haring Voltaire kaya nagpupumiglas ito at napatigil nalang silang tatlo nung biglang nagbago ang anyo ang Hari ng Bampira kaya napabitaw sila sa espada nila at lumayo sa kanya. “DELIKADO ITO!” sigaw ni Hen. Romolo dahil natanggal ang mga espada nila sa katawan ni Haring Voltaire nung naging dragon ito at binugahan sila ng malaking apoy kaya agad silang nagtago para makatakas sa apoy niya.
Lumipad palayo si Haring Voltaire para makatakas sa kanila ng biglang me isa ding dragon ang lumabas mula sa itaas ng palasyo at binangga siya nito. Nagulat silang lahat nung makita nila ang isa pang itim na dragon at naglaban silang dalawa sa ere “ang mahal na Reyna!” sigaw ni Guillermo nung lumabas silang lahat mula sa palasyo. “Si Lucia yan?” gulat na tanong ni Hen. Lorenzo na nagtago sa likod niya si Morietta dahil sa takot niya sa mga taong lobo. Niyakap siya ni Hen. Lorenzo at pinakalma siya nito “tandaan mo ang sinasabi ko sayo, Morietta” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya na tumango siya at hinugot niya ang espada niya, huminga siya ng malalim at tumingin kay Hen. Lorenzo “handa na po ako, Heneral” sabi niya na napangiti sa kanya si Hen. Lorenzo.
“Heneral” tawag ni Guillermo sa kanya “Guille, magbuo ka ng grupo mo na me dalang mga pana at umakyat kaho sa tore” utos niya “masusunod, Heneral” sagot ni Guillermo at kumilos agad sila. “Kayo, ihanda ang kanyon bibigyan natin ng suporta ang mahal na Reyna” utos niya sa ibang tauhan niya “masusunod, Heneral” sagot nila at kumilos agad sila. Lumapit sa kanya si Hraing Damyan at Hen. Romolo “karapat-dapat ka talaga sa position mong yan, Lorenzo” sabi ni Hen. Romolo sa kanya “Heneral Lorenzo” kinorek ni Haring Damyan si Hen. Romolo “ah hehehe, pasensya na, Heneral Lorenzo pala” sabi ni Hen. Romolo “walang problema yun, kaibigan” sabi ni Hen. Lorenzo.
“Ano na ngayon ang gagawin natin?” tanong ni Hen. Romolo sa kanya “maghintay lang tayo, bibigyan tayo ng tsansa ni Reyna Lucia” sabi ni Hen. Lorenzo na nakatingin lang sila sa dalawang dragon na naglalaban sa ibabaw ng palasyo. “Heneral, yung araw” sabi ni Morietta na napatingin sila sa silangan “hindi ito maganda, Hen Lorenzo” sabi ni Kap. Dante sa kanya “MAHAL NA REYNA, PAPALABAS NA ANG ARAW!” babala ni Hen. Lorenzo kay Reyna Lucia na lumayo ito sa lolo niya at nagmamadali itong bumaba papunta sa kanila na agad itong bumalik sa pagiging tao at dumapo ito sa harapan nila. “Mahal na Reyna” tawag ni Morietta na agad tinaas ni Hen. Lorenzo ang kamay niya “TIRAAAAA!” sigaw niya na inulanan ng bala ng pana at sabay-sabay pumutok ang mga kanyon nila na tumama ito kay Haring Voltaire.
Umuusok habang pabagsak sa lupa si Haring Voltaire na ngayon ay dahan-dahan naring bumalik sa dati niyang anyo at nagkaroon ng malaking hukay ang lupa kung saan siya bumagsak. Nagmamadaling lumabas sina Guillermo kasama ang mga tauhan niya at nagtipon sila sa harap ng palasyo, dahan-dahan naring tumayo si Haring Voltaire na agad namang siyang inatake ng mga taong lobo. “HUWAAAGGG” sigaw ni Reyna Lucia na bigla nalang nasunog ang mga taong lobo na umatake sa Hari at mabilis na lumipad papasok sa loob ng palasyo si Haring Voltaire at nanatili itong nakasilong sa loob habang paakyat narin ang araw. “Mahal na Reyna” tawag ng mga tauhan niya na lahat sila nagpanic na dahil sa takot na masunog sa sikat ng araw.
“Lorenzo!” tawag ni Reyna Lucia sa kanya na pati siya nag-aalala sa kanila dahil hindi sila makakapasok sa loob ng palasyo dahil naghihintay sa kanila si Haring Voltaire. “Ano ang gagawin natin?” tanong nga mga tauhan niya na bigla nalang me malaking punong lumabas sa likuran nila at sinilungan sila nito sa sikat ng araw “ma.. malaking puno?” takang tanong ni Luthero na napangiti nalang si Hen. Lorenzo. “Maraming salamat, Haring Ugat” sabi ni Hen. Lorenzo na bigla nalang lumabas si Haring Ugat sa harapan ng malaking puno kasama ang mga tauhan niya at si Prinsepe Narra “natanggap ko ang mensahe mo, Lorenzo at patawad Lucia kung nahuli kami” paumanhin ni Haring Ugat.
“Huli kana Ugat” sabi ni Haring Damyan na umupo na ngayon sa isang bato at ginagamot siya ng mga tauhan niya “pasensya kana, Damyan me inaasikaso pa kasi ako bago ako pumunta dito” sabi ni Haring Ugat sa kanya. “Gaano ba ka importante yun kesa dito, ha?” sabi niya “aswang” sagot ni Haring Ugat na humakbang ito palapit sa palasyo at nakita niya si Haring Votlaire na nakatayo lang sa loob ng palasyo na nakasilong ito sa dilim. “Mga aswang?” gulat na tanong ni Hen. Romolo “opo Heneral, tumulong pa kasi kami na sugpoin sila nung nalaman nilang aktibo na muli ang Aklat ng DIlim” sabi ni Prinsepe Narra sa kanya. “Ano na ang nangyari dun, Narra?” tanong ni Hen. Lorenzo “umatras na sila hindi na sila aabante dito salamat sa tulong ni Pinunong Lam-ang” balita ni Prinsepe Narra.
“Si ama” sabi ni Hen. Lorenzo “sila ni Hen. Amistad at mga Bailan ang tumulong sa amin para sugpoin ang mga aswang, nananatili muna sila dun at susunod sila dito pag nasiguro na nilang ligtas na ang sitwasyon” balita ni Prinsepe Narra sa kanya. “Mabuti naman kung ganun” sabi ni Hen. Lorenzo na tiningnan siya mula ulo hanggang paa ni Prinsepe Narra “alam ko na ang iniisip mo Narra” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya. “Heneral ha?” nakangiting sabi ni Prinsepe Narra sa kanya na napangiti narin si Hen. Lorenzo na napansin niyang lumabas din sa puno si Zoraida “Zora!” tawag niya “oonga pala, pinadala siya dito ni Pinunong Lam-ang para tumulong sa mga me sugat” sabi ni Prinsepe Narra “Zora, si Haring Damyan” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya na agad siyang kumilos at ginamot si Haring Damyan.
“Kaibigan, ano ang ginawa mo?” kalmadong tanong ni Haring Ugat kay Haring Voltaire na ngumiti lang ito at hindi siya sumagot “Voltaire, hindi ikaw ito” sabi ni Haring Ugat sa kanya na hindi parin ito sumagot. “Ang Voltaire na kilala ko ay mapagmahal, mapagkumbaba at higit sa lahat maawain, sa pinakita mo ngayon hindi na ikaw ito” sabi ni Haring Ugat sa kanya na napaluha ang hari ng mga puno sa nakikita niya. “PINATAY NG HALIMAW NA YAN ANG AMA KO!” sigaw ni Reyna Lucia habang umiiyak ito na niyakap na siya ngayon ni Hen. Lorenzo sa ilalim ng malaking puno “HALIMAW! HAHAHAHA! DYOS AKO AT HINDI HALIMAW!” sabi ni Haring Voltaire na napailing si Haring Ugat sa kanya.
“Hindi ka Dyos Voltaire” sabi ni Haring Ugat sa kanya “ISA KANG HALIMAW!” sigaw naman ni Haring Damyan “HAHAHAHA INGGIT KA LANG ASO DAHIL WALA SAYO ANG AKLAT NG DILIM, HALIKA, LUMAPIT KA PARA MATIKMAN MO KUNG ANO ANG KAPANGYARIHANG IBINIGAY SA AKIN NG AKLAT NA YUN!” paghamon ni Haring Voltaire sa kanya. Tumayo si Haring Damyan na pinigilan siya ni Hen. Romolo at Kap. Dante “huminahon ka Damyan” sabi ni Haring Ugat sa kanya na nagpupumiglas itong makawala sa dalawa kaya nilingon siya ni Haring Ugat at agad siyang kumalma nung tiningnan siya nito. “Pa.. pasensya na Haring Ugat” sabi ni Haring Damyan na parang natakot ito kay Haring Ugat at umupo muli ito sa inuupoan niya.
// itutuloy ....
