NSFW
DaKonig
Forum Expert
Harapin Ang Liwanag
“We all die. The goal isn’t to live forever, the goal is to create something that will.” - Chuck Palahniuk
Chapter 14 Part 2 - Father and Son
Sinalubong ni Hen. Lorenzo si Zoraida nung dumating ito sa palasyo at dinala siya sa silid ng truno ni Reyna Lucia “magandang gabi po, mahal na Reyna” bati ni Zoraida “magandang gabi naman” sagot niya. “Ano po ang maipaglilingkod ko sa inyo?” tanong ni Zoraida “gusto kong manilbihan ka sa akin bilang taga payo ko at maging punong ministro ng itim na mahika sa kaharian ko” alok ni Reyna Lucia “a.. ako po? Hindi po ba position yan na dapat sa inyong mga lahi lang?” takang tanong ni Zoraida sa kanya. “Tanggapin mo na Zora, nirekomenda kita kay Reyna Lucia dahil alam kong magaling ka nito at sa ating tatlo ni Narra ikaw ang mas me malinaw na pag-iisip” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanya.
“Patawad pero wala ako sa position para tanggapin ito at isa pa hindi pa ako gaano kagaling pagdating sa itim na mahika” paliwanag ni Zoraida “wala sa akin yun, Zoraida” sabi ni Reyna Lucia na tumayo siya at lumapit sa kanya. “Ang importante sa akin ay makapagkatiwalaan kita” sabi ni Reyna Lucia na tumingin si Zoraida sa kanya at kay Hen. Lorenzo “kung.. yun po ang kagustohan niyo, tinatanggap ko po ang alok niyo mahal na Reyna” sagot ni Zoraida na kinatuwa ni Hen. Lorenzo. Binigyan ng maraming libro ni Reyna Lucia si Zoraida para pag-aralan ang mga ito at binigyan din siya ng silid ng Reyna para matirhan niya “maraming salamat po, mahal na Reyna” sabi ni Zoraida “hindi, ako dapat ang magpasalamat sayo, Zoraida” sabi ni Reyna Lucia sa kanya.
Lumipas ang panahon at naging maayos na ang takbo ng kaharian ni Reyna Lucia, dumadalaw din si Lorenzo sa Kuro para bisitahin ang me sakit niyang ama na si Lam-ang, si Hen. Amistad ang tumatayong pinuno pag sinusumpong ng sakit si Lam-ang na kinainis ng Heneral dahil gusto niyang magliwaliw kasama ang nobya niya na hindi niya magawa. “Hahaha pasensya kana Heneral kung ikaw ang naatasang mamuno” sabi ni Lorenzo sa kanya isang araw nung dumalaw siya “hmp! dapat ikaw ang mamuno dahil ikaw ang anak, dapat nasa kubo ako ngayon ni Belya para… hehe alam mo na” sabi ni Hen. Amistad sa kanya.
Kasama palagi ni Hen. Lorenzo si Morietta na dapat nasa tabi nito ni Reyna Lucia pero palagi itong nakabuntot sa kanya “haayyy bakit hindi ka sumunod sa utos ko ha, Morietta?” tanong ni Hen. Lorenzo sa kanya nung pauwi na sila sa palasyo. “Eh.. gusto ko palagi kang kasama eh” sagot niya na napailing lang si Hen. Lorenzo “Morietta, kung me iuutos ako sayo dapat sundin mo ito” sabi niya “eh sinusunod ko naman ito Heneral” sabi ni Morietta “bakit nandito ka kung sinusunod mo ito?” tanong niya “eh hehehe.. gusto ko lang kasing sumama sayo Hen Enzo” sabi ni Morietta na napangiti nalang si Hen. Lorenzo at napailing sa sagot niya.
Pagdating nila sa palasyo sinalubong agad sila ni Kap. Guillermo “Heneral!” tawag niya “bakit Kap Guille, ano ang problema?” tanong niya “me namataan ang mga tauhan natin na me tatlong barkong papalapit sa teritoryo natin” balita ni Kap. Guillermo sa kanya. “Ipagbigay alam agad ito kay Reyna Lucia at ibigay ang utos na maghanda sa ano mang mangyari” utos ni Hen. Enzo “masusunod Heneral” sagot ni Kap Guille at umalis agad ito “Morietta pumunta ka kay Reyna Lucia at bantayan mo siya” utos niya “pero Heneral makaka…” “wag matigas ang ulo Morietta” pagputol ni Hen. Enzo na nagsigalawan na ang mga tauhan niya para maghanda sa paparating na barko. “HENERAL ME MALIIT NA BANGKA ANG PAPARATING SA DALAMPASIGAN NATIN!” sigaw ng tauhan niya na nasa tore “AKO ANG BAHALA SA KANILA MAGHANDA NA KAYO!” sagot niya.
“HENERAL!” tawag ni Reyna Lucia na nasa terrace ito sa pangalawang palapag ng palasyo “mahal na Reyna me tatlong barkong pumasok sa dagat natin” balita niya “kalaban ba sila?” tanong ng Reyna “hindi ko po alam pero ako na ang bahalang kumausap sa kanila” sagot ni Hen. Lorenzo. “Heneral” tawag ng isang sundalo niya “ano ang balita Luthero?” tanong niya “mga mortal po ang paparating sa dalampasigan natin” balita niya. “Kung ganun ako lang ang haharap sa kanila” sabi ni Hen. Lorenzo “pero Heneral paano kung..” “ako na ang bahala dun” sagot niya na hinubad niya ang armor niya at binigay ito kay Luthero. “Heneral ano po ang ginagawa niyo?” gulat na tanong ni Kap. Guillermo “mga mortal sila Guille, kaya nararapat lang na ako ang haharap sa kanila” sagot ni Hen. Lorenzo.
Mag-isa lang siyang nakatayo malapit sa dalampasigan habang yung mga tauhan niya ay nakatago sa mga puno malapit sa kanya “maghanda kayo, nandito na sila” mahinang sabi ni Hen. Lorenzo dahil parating na yung bangka. Pagdaong nung bangka agad tumalon ang dalawang malalaking lalake na sakay nito kasunod ang isang matanda at isang binata “magandang gabi sa inyo mga ginoo” bati ni Lorenzo sa kanila. “Maganda gabi naman sayo” bati nung matanda sa kanya na kita niyang naka yuniporme sila “ano ang maipaglilingkod ko sa inyo?” tanong niya sa matanda “ako si Admiral Patricio Hermosa at sila naman ang mga tauhan kong si Roberto, Marion at si Enrico” pakilala niya “ako naman si Enzo ang taga bantay ng lugar na ito” pakilala din niya.
“Bakit nga pala kayo napadpad dito?” tanong ni Enzo sa kanila “nawala kami sa ruta namin nung dinaanan kami ng bagyo” paliwanag ni Roberto “ah ganun ba? Mabuti naman at ligtas kayo at walang nangyari sa inyo” sabi ni Lorenzo. “Pwedeng ituro mo sa amin ang ruta pabalik” hiling ng Admiral “walang problema Admiral alam ko ang dagat na ito” sabi ni Lorenzo na tinuro niya sa kanila ang daan pabalik nung tiningnan niya ang mapa nila. Pagkatapos niyang ituro nagpaalam na sila pero napansin niyang panay tingin sa kanya ang binatang kasama nila “me kailangan ka ba, ****?” tanong niya “ah wa.. wala po, salamat po” sagot nito at sumakay na ito sa bangka nila.
Nung nakalayo na ang bangka lumabas na sina Kap. Guillermo at mga tauhan niya sa likod ng puno at lumapit kay Hen. Lorenzo “walang problema naligaw lang sila” sabi ni Hen. Lorenzo sa kanila. “Bumalik na kayo sa palasyo” utos ni Kap. Guillermo sa kanila at nagmartsa na sila pabalik sa palasyo samantala sa bangka “ano ang tinitingnan mo kanina Enrico?” tanong ng Admiral sa binata “yung kwentas niya, Admiral” sagot ng binata. “Bakit? Ano ang meron sa kwentas niya?” tanong ng Admiral “hindi niyo ho ba napapansin? Ngayon lang ako nakakakita na ganun kalaking dyamante” sagot ng binata. “Hmm. pasensya na Enrico hindi ko napansin ang kwentas niya pero yung mga matang nakatingin sa atin sa likod ng puno ang napansin ko” sagot ng Admiral sa kanya.
Pagdating nila sa barko “Admiral, maligayang pagdating po” bati ng Kapitan niya “Kapitan ibigay ito sa timonel natin para makaalis na tayo dito” utos ng Admiral sa kanya “masusunod po” at umalis na ito. “Ipagbigay alam sa taga gawa ng mapa na alisin sa mapa natin ang destinasyon na ito” utos ng Admiral sa tauhan niya na agad itong umalis “bakit niyo po buburahin ang lokasyon na ito, Admiral?” tanong nung binata. “Sa nakikita ko sa likod niya hindi ito ang lokasyon na pwedeng puntahan ng mga mortal na katulad natin” sagot ng Admiral “pero Admiral halata namang mortal din ang humarap sa atin” sabi ni Roberto “alam ko, pero yung mga taong nasa likod niya ang hindi, kaya burahin sa mapa ang lokasyon na ito” utos ng Admiral “masusunod po” sagot ni Roberto. Pero iba ang iniisip ni Enrico “babalik ako sa lugar na ito, sa suot niyang kwentas alam kong me kayamanan ang nakatago sa lugar na ito” sabi niya sa isip niya. “Enrico Rosales!” tawag ng Admiral sa kanya “nandyan na po, Admiral!” sagot niya.
Pagbalik nila sa palasyo nakita ni Hen. Lorenzo na nakatingin sa kanya si Reyna Lucia at nakita niya itong pumasok sa loob “Kap. Guillermo ikaw na ang bahala dito” utos niya “opo, Heneral” sagot ni Guillermo. “Morietta” tawag ni Reyna Lucia sa kanya “opo, kamahalan?” “pumunta ka sa labas at kailanganin ka ni Guillermo dun” utos ng Reyna sa kanya “masusunod po, kamahalan” sagot niya na agad siyang bumaba. Nakasalubong pa niya si Heneral Lorenzo nung bumaba siya sa hagdanan “Heneral” natutuwang sabi niya “Morietta, puntahan mo si..” “alam ko na po, Heneral” sagot niya na nginitian niya lang ito at bumaba na ito habang paakyat naman siya na nakita niya sa itaas ng hagdanan si Reyna Lucia.
Nginitian lang siya at umalis ito papunta sa hagdanan paakyat sa pangatlong palapag ng palasyo, sumunod lang sa kanya si Heneral Lorenzo. Nung nasa pangatlong palapag na sila nakita ni Heneral Lorenzo na pumasok sa silid niya si Reyna Lucia kaya napangiti siya at alam na niya ang mangyayari kaya sumunod siya nito at sinara ang pinto pagpasok niya sa loob. Nakita niyang naghubad na si Reyna Lucia at humiga ito sa kama kaya naghubad narin siya at lumapit sa kama. “Teka” sabi niya na me kinuha siya sa ilalim ng kama at natawa si Lucia “bakit?” tanong niya “kailangan pa ba yan?” tanong ni Lucia sa kanya “naalala mo nung huli tayong nagtalik?” tanong ni Lorenzo na natawa lang si Lucia.
Pumatong na si Lorenzo sa kanya at naghalikan silang dalawa “nasasabik na ako sayo, mahal” sabi ni Lorenzo “ako din” sagot ni Lucia na kinapa niya ang alaga ni Lorenzo at sinalsal niya ito “hmm..” lang si Lorenzo at hinalikan niya sa leeg si Lucia. Bumukaka si Lucia at tinutok ang alaga ni Lorenzo sa lagusan niya “hmm… di na ako makapaghintay” sabi ni Lucia sa kanya na pinasok niya ang ulo sa loob ng hiwa niya “aahhh..” siya nung pumasok ito. Biglang hinugot ito ni Lorenzo at bumangon siya “ba.. bakit?” gulat na tanong ni Lucia sa kanya “teka lang… hah..hah… teka lang” sabi ni Lorenzo sa kanya. Tinali ni Lorenzo ang dalawang kamay ni Lucia sa poste ng kama at habang ginagawa niya ito hinahalikan at dinidilaan ni Lucia ang katawan niya “mahal nakikiliti ako” natatawang sabi ni Lorenzo.
Nung natali na niya ang mga kamay ni Lucia dumapa siya sa ibabaw at sinimulang halikan ang nakatayong utong ng Reyna “ooohhh… ” napaungol si Lucia sa pagdila at sipsip ni Lorenzo sa utong niya. Bumaba pa si Lorenzo at dinilaan niya ang tiyan ni Lucia kaya napabangon ang ulo nito at tiningnan siya “mahal…” tawag niya na nginitian siya ni Lorenzo na bumaba pa ito hanggang sa nasa harapan na niya ang hiwa ni Lucia. “Mahal… ” tawag uli ni Lucia na tumingin sa kanya si Lorenzo “bilisan mo.. nasasabik na ako” sabi ni Lucia sa kanya na dinilaan na ni Lorenzo ang hiwa niya na napaungol siya.
Dinilaan ni Lorenzo ang naka usling laman sa hiwa ni Lucia na napaliyad ito nung sinipsip ito ni Lorenzo na pinatong pa niya ang mga binti niya sa likuran ng Heneral “ooohhh.. mahall.. mahaaalll..” bigkas ni Lucia. “Kailangan kita.. Lorenzo.. ipasok mo naa..” sabi ni Lucia sa kanya kaya gumapang papatong si Lorenzo at kiniskis niya ang ulo sa hiwa ng Reyna na napaliyad ito at biglang bumaba si Lucia kaya pumasok ang ulo ng alaga ni Lorenzo sa hiwa niya. “Oohh.. ” “aaahhh.. mahal” napaungol si Lorenzo nung naramdaman niya ang namamasa at mainit na laman ni Lucia, kumadyot siya para maibaon ang buong alaga niya sa lagusan ni Lucia at mabilis naman pinulupot ni Lucia ang mga binti niya sa bewang ni Lorenzo para di na ito makaalis sa ibabaw niya.
Nagsimula ng kantutin ni Lorenzo si Lucia na napapapikit na ang Reyna sa tuwing bumabaon ang alaga ni Lorenzo sa loob niya at napapansin narin ni Lorenzo na lumalabas narin ang pangil ng Reyna. Natuto na kasi si Lorenzo nung huling talik nila ni Lucia na muntik na siya nitong mapatay dahil bigla itong nagbago ng anyo at nakalimutan ni Lucia kung sino si Lorenzo. Kaya tinali niya si Lucia para di ito magwala pagnilabasan ito at kamapante si Lorenzo sa pagkatali ni Lucia kaya na eenjoy niya ang pagtatalik nila at di siiya nangangambang maulit uli ang nangyari noon. “Mahal. ang sarap mo talaga” sabi ni Lorenzo kay Lucia na naging kulay pula na ang mga mata niya “mahal.. wag mong itigil..” nagbago narin ang boses ni Lucia hudyat na malapit na itong marating ang gloria.
Inalis ni Lorenzo ang mga binti ni Lucia na nakabalot sa beywang niya at tinaas niya ito na kita niya kung paano naglabas pasok ang alaga niya sa hiwa ni Lucia “aahh.. haaahhh.. mahal.. mahal…” ungol niya habang nakatingin lang sa kanya si Lucia at umuungol din ito. Dumapa sa ibabaw ni Lucia si Lorenzo na nasa gilid na ng Reyna ang tuhod niya at nakaangat ang pwet nito sa ere habang mabilis na siyang binabayo ni Lorenzo. “Wag mong tigilan.. wag.. oohhh wag …aahhhh. wag kang tumigil.. sige paa..sige paahhhh…” sabi ni Lucia sa kanya na pinapawisan narin si Lorenzo sa pagbayo sa nobya niya.
“Malapit na ako.. malapit na ako…” sabi ni Lucia sa kanya na binilisan pa lalo ni Lorenzo ang pagbayo niya hanggang sa pumikit si Lucia at naramdaman niyang pumipintig ang kalamnan nito at ang init ng katas niya. “Aaahh..aaahhh.aahhh ayan narin akooohhhh..” sabi ni Lorenzo na agad siyang umalis sa ibabaw ni Lucia at sinalsal niya ng titi niya na tumalsik ang tamod niya sa headboard ng kama at yung iba tumulo sa katawan ng Reyna. “Haaaa..haahhhhh..” napaungol si Lorenzo nung pumatak ang huling tamod niya sa titi niya at napatingin siya kay Lucia na agad siyang tumalon paalis sa kama at sumandal sa pader ng silid. “Ma.. mahal.. mahal!” tawag niya kay Lucia na ngayon ay nakawala na sa pagkakatali niya.
“AAARRGGGHHHHHH!” sumigaw si Lucia na napaiwas ng tingin si Lorenzo sa kanya dahil sa lakas ng hangin na tumama sa kanya at nung tumingin siya bigla nalang siyang tumalon at gumulong sa kanan para makaiwas sa apoy na binuga ni Lucia. “MAHAL!” tawag ni Lorenzo na biglang nagdilim muli ang paligid kaya dahan-dahang kinapa ni Lorenzo ang sahig para hanapin ang espada niya at nung nakapa na niya ito tinaas niya ito sa ere at lumiwanag ang espada niya. “Dyos ko!” nalang ang nasabi niya nung nakita niya ang mukha sa harapan niya nung nasinagan ito ng liwanag ng espada niya. “Ma.. mahal.. parang awa mo na… ” sabi ni Lorenzo dahil kaharap na niya ngayon ang malaking mukha ng itim na dragon.
Tumalon uli si Lorenzo para makailag sa binugang apoy ni Lucia “MAHAL!” sigaw niya na biglang lumiwanag ang silid dahil nasunog ni Lucia ang kama niya. Nakita ni Lorenzo ang lubid sa gilid ng kama kaya kinuha niya ito at tumakbo siya palayo sa dragon na humahabol sa kanya. Nakaiwas muli siya sa apoy na binuga nito at nakaposition siya sa likod na agad siyang tumalon paakyat sa likod ng dragon at gamit ang lubid tinali niya ito sa leeg at hinila niya ito na parang sinasakal niya. “MAHAL!” tawag ni Lorenzo habang sinasakal niya ito na nagwawala ito na tumama pa siya sa pader nung dumikit ito para lang makatakas sa pagkakasakal.
Hindi bumitaw si Lorenzo hanggang sa nanlambot ang dragon at dahan-dahan na itong kumalma at dumapa ito sa sahig ng kwarto “mahal.. patawarin mo ako” sabi ni Lorenzo na dahan-dahan naring bumalik sa normal si Lucia. Inalis agad ni Lorenzo ang lubid sa leeg niya nung bumalik na ito sa pagiging tao at natumba narin sya sa tabi nito dahil sa pagod, hindi na niya napansin na nakatulog na pala siya dahil sa pagod. Paggising niya agad siyang bumangon at hinanap si Lucia dahil wala na ito sa tabi niya “mahal? MAHAL!” sigaw niya na nakita niya itong pumasok sa loob ng kwarto at me dala itong pagkain. “Nasaktan ba kita?” tanong ni Lucia sa kanya na napangiti siya at napailing “hindi, haayy kailangan na talaga nating kontrolin ang ano mo..” sabi ni Lorenzo na sinuntok siya ng mahina ni Lucia “makokontrol ko din ito, pasensya lang mahal” sabi ni Lucia sa kanya.
Dumaan ang mga taon na lumalim ang relasyon nilang dalawa at pati narin ang relasyon ni Lorenzo sa mga tauhan niya, nagkaroon narin ng pagkakataon silang dalawa ni Lucia na magtalik sa labas ng palasyo at sa pagkakataong ito mabilis na nakaiwas si Lorenzo sa orgasmo ni Lucia. Me mga bagong bampira narin ang tumuloy sa kaharian ni Reyna Lucia at pati din sila napahanga sa galing ni Hen. Lorenzo. Humaba narin ang buhok at balbas ni Lorenzo na ika nga ni Zoraida kailangan na niyang magpagupit at mag-ahit “hindi na, gusto ko ang hitsura ko ngayon” sagot niya na napailing lang ang mangkukulam sa kanya. Dumadalaw parin si Lorenzo sa Kuro at napapansin niyang hindi na ata magtatagal ang tatay Lam-ang niya sa position dahil lumala na ang kondisyon nito.
Isang gabi nung nasa terrace sila ni Reyna Lucia at nakatingin sila sa bilog na buwan “mahal ang ganda ng gabing ito” sabi ni Reyna Lucia sa kanya “oonga mahal, perpekto ito para sa atin” sagot ni Lorenzo. Napansin ni Lucia na parang me malalim na iniisip si Lorenzo “mahal, me problema ka ba?” tanong niya “si ama kasi, lumala na ang sakit niya” sagot niya na biglang nalungkot si Lucia sa narinig niya. Biglang pumasok sa isipan ni Lucia ang pinangambahan niya ang pag-alis ni Lorenzo sa kaharian niya. “Pa… paano yan?” tanong niya kay Lorenzo na hinawakan siya nito sa kamay at pinisil ito “patawarin mo ako Lucia” sagot ni Lorenzo “huwag kang humingi ng tawad naiintindihan ko” sabi ni Lucia na naluha siya.
Lumipas ang ilang buwan at dumating na ang araw na kinatatakutan ni Lucia nung nagpadala ng mensahero ang Kuro para pauwiin na si Lorenzo “sigurado ka bang uuwi ka?” tanong ni Lucia sa kanya. “Kailangan na ako ng mga tauhan ko” sagot niya habang nililigpit ang mga gamit niya “paano ang hula sayo?” tanong ni Lucia sa kanya “anong hula?” tanong ni Morietta na nasa pintuan ito at nakatingin sa kanila. “Morietta” tawag ni Lorenzo “aalis ka? Akala ko ba mananatili kana dito kasama namin” tanong ni Morietta “pansamantala lang ako dito, Morietta” sabi ni Lorenzo sa kanya na binitbit na niya ang gamit niya. “Teka… paano kami.. paano ang kaharian?” tanong ni Morietta na pinipigilan niya si Lorenzo.
“Patawarin niyo ako, pero kailangan kong unahin ang Kuro” sabi ni Lorenzo sa kanya na pinigilan ni Reyna Lucia si Morietta nung humabol ito kay Lorenzo palabas ng kwarto niya “pero kamahalan iiwan tayo ni Heneral” sabi ni Morietta. “Alam ko” sabi ni Reyna Lucia na nalungkot ito “Heneral..” “Heneral” tawag ng mga tauhan niya nung bumaba na siya sa hagdanan papunta sa pinto ng palasyo “mag-ensayo kayo ng maayos at alagaan niyo ng mabuti ang sarili niyo lalo na ang seguridad ng palasyo” bilin niya sa kanila. “MASUSUNOD PO HENERAL!” sigaw nilang lahat “Guillermo” tawag niya “Heneral” “simula sa gabing ito ikaw na ang magiging Heneral sa buong hukbong” sabi ni Lorenzo na lumuhod si Guillermo at naluha ito nung niyuko niya ang ulo niya “salamat po… Heneral!” sabi niya.
Lumabas na ng palasyo si Lorenzo at sumakay sa kabayong naghihintay sa kanya sa labas, tumingin siya sa terrace at nakita niyang nakatingin sa kanya si Lucia “paalam, mahal ko” sabi ni Lorenzo. Kinawayan niya ito bago sila umalis kasama ang dalawang Bailan na sumundo sa kanya “mahal na Reyna hindi mo ba siya pipigilan?” tanong ni Morietta sa kanya “hindi, napagkasundoan na namin ito noon” sagot ni Reyna Lucia sa kanya. “Ano po yung hula na nabanggit niyo kanina?” tanong ni Morietta “hinulaan noon ang nanay ni Lorenzo na magsilang siya ng **** na magdudulot ito ng pagkaubos ng lahi nila” kwento ni Reyna Lucia. “Si Heneral Lorenzo ang tinutukoy ng manghuhula?” tanong ni Morietta “oo, sa pagbalik ni Lorenzo sa Kuro dala niya ang kamatayan para sa mga tao niya” sabi ni Lucia na napayuko lang ang ulo ni Morietta “Heneral Enzo” sabi niya.
// itutuloy ....
