NSFW
DaKonig
Forum Expert
Harapin Ang Liwanag
Chapter 11 Part 2 - General Enzo and Her Majesty Lucia
“Mahal ko, me paraan naman para mabuhay ka ng matagal para magsama tayo ng habang buhay” sabi ni Lucia sa kanya na ngumiti si Lorenzo “patawad mahal ko, alam mong isa akong Bailan pinagbabawal sa kultura namin ang iniisip mo” sabi ni Lorenzo sa kanya. Hinila patayo ni Lucia si Lorenzo at hinawakan niya ito sa mukha “mortal, Bailan, Lobo, Engkanto, Taong Puno o ano ka pa man kung gugustohin kong mabuhay ka ng matagal kasama ko walang kultura o paniniwala man ang makakapagpigil sa pagmamahalan natin” sabi ni Lucia sa kanya. “Mahal kita Lucia pero… mananatili parin akong mortal.. ipinangak akong mortal.. gusto ko din mamatay bilang mortal sa natural na takbo ng buhay ko” sabi ni Lorenzo sa kanya. Napaluha si Lucia dahil alam niyang darating ang panahon na iiwan siya ni Lorenzo at kahit siya pa ang pinakamakapangyarihang nilalang sa buong mundo wala siyang magagawa para pigilan ito.
Naglakad na sila pabalik sa malaking bato ng mapansin ni Lucia na me dalawang taong nakatingin sa kanila sa malayo kaya hinawakan niya sa balikat si Lorenzo na napansin naman ito ng binata. “Kelan ulit tayo magkikita?” tanong ni Lorenzo sa kanya “sa susunod na bilog ang buwan, Enzo” sabi ni Lucia sa kanya na nagyakap silang dalawa at naghalikan sila. Naglakad na si Lucia patungo sa dalawang taong naghihintay sa kanya at sinuot niya muli ang hood niya “paalam mahal ko” sabi ni Lorenzo na nilingon siya nito at nginitian siya. “Kamahalan” sabi nung isang tauhan niya “tayo na” sabi ni Lucia sa kanila na bigla nalang silang nawala at napangiti nalang si Lorenzo at kinuha ang gamot na binigay ni Zoraida kanina at umuwi narin siya.
Pagdating niya sa kubo nila hinanda niya agad ang gamot ng nanay niya at binigay niya agad ito nung pagkatapos na niyang ilaga ang dahong binigay ni Zoraida “bakit ang tagal mo, Lorenzo?” tanong ng nanay niya. “Me ginawa pa kasi kami ni Narra nay at naligo narin ako bago ako umuwi” rason niya habang iniinom ng nanay niya ang gamot na hinanda niya at umubo ito pagkatapos “haaa… ” galing sa nanay Nala niya at nginitian siya nito. “Mabuti na po kayo nay?” tanong ni Lorenzo “haayy sa wakas nakakahinga narin ako ng maayos, anak” sabi ng nanay niya na tumalab agad ang gamot na binigay ni Zoraida sa kanya. “Ipaabot mo kay Zenaida ang pasasalamat ko pagnagkita muli kayo ni Zoraida, Enzo” sabi ng nanay niya “makakarating po, inay, teka asan ho ba si tatay?” tnaong niya “oonga pala pumunta ka sa kubo ng lolo mo nagpupulong sila ngayon dun” sabi ng nanay niya.
Pagkatapos ligpitin ang mga ginamit niya kanina sa kusina nagpaalam siya sa nanay niyang pumunta sa kubo ng lolo niya, naupo lang sa tabi si Lorenzo habang nagpupulong ang mga matataas na opisyal ng komyunidad nila. “Ano ang gagawin natin pinuno?” tanong nung isang opisyal “nakausap ko na si Haring Ugat at si Haring Damyan tungkol nito at sinabi ko na sa kanila na hindi tayo sasama sa gyera nila maliban lang kung aatakihin tayo” sagot ng pinuno nila na si Balin lolo ni Lorenzo. “Maghihintay pa ba tayo na aatakihin tayo bago tayo kikilos?” tanong nung isa pang opisyal “hmmm.. wala tayo sa lugar para sumali sa gyera nila Gilman” sabi ni Balin “teritoryo ang pinag-aawayan nila at hindi sinasakop ng mga aswang ang teritoryo natin kaya wala tayong dahilan para sumali” sagot ni Balin sa kanya.
Sumang-ayon kay Balin ang ibang opisyal habang yung iba naman ay nagdadalawang isip pa “kung nangangamba kayo na baka isali nila tayo, ipapangako ko sa inyo na walang buhay ng Bailan ang mawawala” sabi ni Balin sa kanila na tumango silang lahat. “Maghanda kayo kung ito ang paraan para maging kampante kayo, wala din namang masama kung maghanda tayo, hindi ba?” sabi ni Balin sa kanila na sumang-ayon silang lahat. “Me idaragdag pa ba kayo o hinaing na gusto niyong iparating sa ibang opisyalis?” tanong ni Balin sa kanila na walang sumagot sa kanila kaya tinapos na niya ang pagpupulong nila at isa-isa na silang lumabas sa kubo niya. “Lorenzo” tawag ni Gilman sa kanya nung makita siyang nakaupo sa gilid “magandang gabi po, ginoong Gilman” bati ni Lorenzo.
Lumapit sa kanila ang ama niyang si Lam-ang “anak, kanina ka pa ba dito?’ tanong niya “kakarating ko lang po, ama” sagot niya “Lam-ang tila nagbibinata na ang anak mong si Lorenzo” sabi ni Gilman na natawa lang ang ama niya. “Oo, binata na si Lorenzo at sa darating na panahon siya na ang susunod na mamumuno sa komyunidad natin” sabi ng ama niya “hahaha tama ka Lam-ang” sabi ni Balin na naglakad ito palapit sa kanila “lolo” tawag ni Lorenzo sa kanya na tinapik naman siya nito sa balikat. “Me napupusoan ka na ba, Lorenzo?” tanong ni Gilman sa kanya na biglang nahiya si Lorenzo “wa..bakit po niyo natanong?” tanong niya “Pinunong Balin, Hen. Lam-ang hindi niyo naitatanong nagdadalaga narin ang anak kong si Lala” sabi ni Gilman.
“Tama, magkasing edad lang sila ni Lorenzo” sabi ni Lam-ang na tiningnan niya si Lorenzo “gusto ko sanang ikasundo si Lo..” pinutol siya ni Balin “Gilman, hayaan mo ang apo ko ang pumili ng babaeng mapupusoan niya” sabi ni Balin sa kanya. “Ah.. hindi ko naman po inalis kay Lorenzo ang pagpili niya gusto ko lang ibigay alam sa kanya na gusto ko siyang maging parte ng pamilya ko” sabi ni Gilman. “At ipares siya kay Lala na alam kong me gusto din kay Lorenzo” sabi ni Gilman na nagulat silang tatlo sa sinabi niya “pwes kung ganun bigyan natin sila ng pagkakataong magsama” sabi ni Hen. Lam-ang “Lam-ang” tawag ni Balin sa kanya “patawad ama pero kilala mo ang apo mo na puro paglalaro at pag ensayo nalang ang nasa isip nito” sabi ni Lam-ang sa kanya “hayaan mo muna siyang maranasan ang pagkabinata niya” sabi ni Balin sa kanya “o..opo ama” sagot ni Hen. Lam-ang.
Nagpaalam na si Gilman at naiwan silang tatlo sa kubo “tandaan mo Lam-ang, hindi kita sinunod sa tradisyon natin na ipagkasundo sa ibang pamilya kaya huwag mong gawin ito sa nag-iisa kong apo” paalala ni Balin sa kanya. “Patawad po ama, Lorenzo” sabi ni Hen. Lam-ang “wala hong problema yun ama, naiintindihan ko po” sabi ni Lorenzo sa kanya “si Lorenzo ipagkasundo kay Lala?” biglang sabi ni Kap. Amistad na nakatayo na ngayon sa me pintoan ng kubo “Kapitan, kanina ka pa ba dyan?” tanong ni Hen. Lam-ang sa kanya “hindi po Heneral, narinig ko lang po ang parte na ipagkasundo si Lorenzo kay Lala, hahahaha si Lorenzo at Lala? Parang langis at tubig ang dalawa hahaha” natatawang sabi ni Kap. Amistad “Kapitan” tawag ni Balin sa kanya na natahimik ito at niyuko ang ulo “patawad po, Pinuno” sabi niya.
“Pumasok ka dito Kapitan” yaya ni Balin sa kanya kaya pumasok ito sa loob at naupo sa harapan niya nung nasa mesa na silang apat. “Paumahin po kung nahuli ako sa pagpupulong pinunong Balin” paumanhin niya. “Walang anuman yun, ano ang balita Kap. Amistad?” tanong ni Balin sa kanya “masama po, pinuno” sagot niya “bakit?” tanong ni Hen. Lam-ang “Pinuno, Heneral naghahanda na po ang mga aswang para sumalakay sa ibang kaharian, binalita ito ni Hen. Romolo sa akin na naghahanda na din ang mga Lobo sa mangyayari” balita niya. “Masama ito, ama” sabi ni Hen. Lam-ang sa ama niya na napahawak sa baba si Balin at nag-isip ito. “Lolo, ano ho ba ang gagawin natin?’ tanong ni Lorenzo sa kanya na tumayo ito kaya napaatras silang dalawa ni Hen. Lam-ang at lumuhod sa harapan niya pati narin si Kap. Amistad.
“Hindi tayo gagalaw hanggang hindi tayo kailangan ng mga kaalyado natin, Heneral Lam-ang” sabi ni Balin “po?” tanong niya “Ipagbigay alam sa mga tauhan natin na maghanda sila sa posibilidad na mangyayari” utos ni Balin sa kanya. “Masusunod po, pinuno” sabi ni Hen. Lam-ang “Kapitan Amistad!” tawag ni Balin “po?” “magpadala ka ng sulat sa mga taong Lobo at ipaalam mo sa kanila na nasa likod nila tayo at handa tayong lalaban kung kailanganin nila tayo” utos ni Balin “masusunod, pinuno” sabi niya na umalis na silang dalawa ni Heneral Lam-ang. “Lolo, ano ho ba ang gusto niyong gawin ko?” tanong ni Lorenzo “Enzo, umuwi ka sa inyo at bantayan mo ang nanay Nala mo” utos ng lolo niya.
“Pero pinuno, dalubhasa na po ako sa pandirigma kailanganin niyo po ang abilidad ko sa pakikipaglaban” sabi ni Lorenzo “hindi na muna ngayon Lorenzo” sabi ng lolo niya na naglakad ito “umuwi kana sa inyo at alagaan mo ang nanay mo” utos niya “masusunod po… lolo” sagot niya. Nakita niya sa labas na abala ang mga tauhan nila sa paghahanda sa mga kagamitan nilang pandigma at nakita niya ang ama niyang inuutosan ang mga sundalo nila. Naka alarma ang buong komyunidad nila at gising ang lahat ng mga tao dahil kasalukoynag nag-aaway ang pwersa ng mga taong puno at Lobo laban sa mga aswang.
“Ama!” tawag ni Lorenzo na nakasuot ito ng damit na pandigma “Lorenzo, bumalik kana sa loob ng kubo at bantayan mo ang nanay mo” utos ng tatay niya “hindi ama, tutulong po ako sa inyo” sabi niya. “Anak, mas makakatulong ka sa akin kung nasa tabi ka ng nanay mo” sabi ni Hen. Lam-ang sa kanya “sundin mo nalang ang inuutos ni Heneral Lam-ang, Lorenzo” sabi ni Kapitan Amistad sa kanya na ngayon ay naka damit pandigma narin. “Pero Kapitan nakahanda na po ako…” “huwag kana makipagtalo pa Lorenzo” sabi ng tatay niya “o.. opo ama” sagot ni Lorenzo “ano yun?” tanong ni Kap. Amistad “ah.. opo Heneral!” sabi ni Lorenzo at bumalik na siya sa kubo nila “anak” tawag ng nanay niya na ngayon ay nakadamit pandigma narin ito “nay, dito lang daw tayo sabi ni ama” sabi niya na tumango ang nanay niya at umupo ito.
Lumipas ang magdamag at nakatanggap sila ng balita na tapos na ang gyera at binalita sa kanila na napatay ang Hari ng mga Aswang na si Magno “masamang pangitain ito, ama” sabi ni Hen. Lam-ang kay Balin. “Ilagay parin sa alerto ang komyunidad natin, hindi natin alam baka gaganti ang mga aswang sa nangyari sa Hari nila” utos ni Balin sa mga tauhan niya. Samantala, nagpatawag ng pagpupulong si Haring Ugat at nagtitipon silang lahat sa kaharian niya. Dumating ang mga pinuno ng mga Lobo, Bampira, Engkanto at Bailan na agad nagsalita si Haring Damyan tungkol sa nakuha nilang aklat ng mga aswang “kami ang dapat humawak niyan” sabi niya “at tingin mo karapat-dapat ka sa aklat na yan, Damyan?” tanong ni Haring Helius ng mga Engkanto.
“Ipagpalagay natin na mapanganib ang aklat na ito, hindi ba ang dapat humawak nito ay ang mga nilalang na hindi kayang gamitin ang aklat na ito?” sabi ni Haring Ugat na napatingin siya kay Balin. Tumayo si Balin at nagsalita siya “salamat sa sinabi niyo Haring Ugat pero hindi ko po matatanggap ang aklat na yan” sabi niya na nagsalita agad si Damyan “ayaw niya sa aklat na yan pwes akin nalang yan!” sabi niya. “Hindi nga pwede Damyan dahil uhaw ka din sa kapangyarihan” pagtutol ni Haring Helius na biglang tumayo si Damyan at huhugotin na sana niya ang sandata niya ng biglang bumulwak ng apoy si Haring Voltaire sa ere kaya napatigil silang dalawa.
“Patawad sa inyong lahat pero naiirita na kasi ako sa bangayan ng dalawang ito” sabi ni Haring Voltaire “kung nag-aaway kayo dahil sa aklat na yan bakit hindi nalang natin ito sunogin” suhistyon niya na inayawan ng dalawang hari. “Kung maaari lang sana Haring Voltaire pero makapangyarihan ang aklat na ito kaya hindi ito masisira kahit ano man ang gagawin natin nito” sabi ni Haring Ugat “pwes, sa akin mo nalang ibigay yan” sabi ni Haring Voltaire. “Bakit sa’yo?” tanong ni Haring Damyan “dahil hindi ako katulad mo na naghahangad ng mas mataas pang kapangyarihan at hindi rin ako katulad mo Helius na kinokonsiderang mababa sa akin ang lahat ng nilalang” sabi ni Haring Voltaire na sinang-ayunan siya ni Haring Ugat at ni Balin.
“Wala bang tututol sa hiling ni Haring Voltaire?” tanong ni Haring Ugat sa kanila na umayaw si Damyan pero natalo din siya dahil tatlo laban sa isa ang bumoto na mapunta kay Haring Voltaire ang Aklat ng Dilim. Galit na umalis sa pagtitipon si Haring Damyan at nagbanta na pa ito “sa oras na gagamitin mo ang aklat na yan, Voltaire ako na mismo ang papatay sayo” sabi niya bago siya umalis na si Hen. Romolo na ang humingi ng paumanhin sa kanila. Bumalik narin sa kaharian niya si Haring Helius gamit ang portal at naiwan si Haring Voltaire at Balin sa harap ni Haring Ugat “aalagaan ko ang aklat na ito, kaibigan” sabi ni Haring Voltaire “aasahan ko yan, kaibigan” sabi ni Haring Ugat na nagpaalam narin ang Hari ng mga Bampira na babalik sa palasyo niya.
“Voltaire” tawag ni Haring Ugat sa kanya na lumingon ito “aasahan ko na hindi mo gagamitin ang aklat na yan” nakangiting sabi niya na ngumiti din sa kanya si Haring Voltaire “makakaasa ka kaibigan, Balin” sagot niya. “Haring Voltaire, nasa likod mo lang din kaming mga Bailan pero sa oras na bubuksan mo ang aklat na yan” sabi ni Balin sa kanya “huwag kang mag-alala, Balin” sabi ni Haring Voltaire sa kanya “nga pala, ipinapaabot ng mahal kong apo ang pagmamahal niya kay Lorenzo” sabi ni Haring Voltaire bago ito tumalikod at kasama ang mga tauhan niya na bigla nalang silang nawala. “Hmm… ” narinig ni Haring Ugat galing kay Balin “huwag mo sanang ikasama ito, Balin” sabi ni Haring Ugat “hindi kamahalan, karapatan ni Lorenzo ang pumuli ng babaeng mapupusoan niya, pero.. hindi ko lang inaasahan na si Lucia ang mamahalin niya” sabi ni Balin na napangiti si Haring Ugat.
Lumipas ang panahon at natahimik na muli ang buong lalawigan, tumataas narin ang edad ni Lorenzo na siya na ngayon ang tumatayong Kapitan sa hukbong ng mga Bailan habang si Amistad naman ay tumaas narin ang ranggo niya. “Heneral” tawag ni Lorenzo sa kanya na niyuko nito ang ulo niya “Kapitan Enzo, ano ang balita sa labas?” tanong niya “nakahanda na po ang mga tauhan natin para sa ating paglalakbay” balita niya “magaling, sige susunod na ako” sabi niya habang naghahanda ito sa sarili. Habang sa palasyo ng mga Bampira naghahanda narin sila para sa koronasyon ni Prinsepe Alister para pumalit sa ama niyang si Haring Voltaire na ngayon ay tinamaan ng matinding karamdaman.
“Ama, akala ko ho ba hindi nagkakasakit ang isang bampira?” tanong ni Prinsesa Lucia sa ama niyang si Prinsepe Alister “oo, pero hindi sakit ang meron ang lolo mo kundi sumpa” sagot ng ama niya. “Sumpa?” takang tanong ni Prinsesa Lucia “oo anak, bago namatay ang Hari ng mga aswang nag-iwan ito ng sumpa sa sino mang hahawak sa Aklat ng Dilim” kwento niya sa anak niya “kaya huwag na huwag kang lalapit sa aklat na yun, naiintindihan mo ba Lucia?” sabi ng ama niya “naiintindihan ko po, ama” sagot ni Prinsesa Lucia. “Kamahalan, nandito na po ang mga panauhin niyo” sabi ng isa sa mga tauhan niya “mabuti, anak maghanda kana din ha?” sabi ng papa niya “opo, ama” sagot ni Prinsesa Lucia.
“Binabati kita Prinsepe Alister” bati ni Haring Ugat nung dumalo ito sa koronasyon niya “maraming salamat, Haring Ugat dito po kayo” turo ni Prinsepe Alister sa kanya, dumating din ang mga Lobo at mga Engkanto. Huling dumating sila Lorenzo na binati nila si Prinsepe Alister at nagbigay sila ng pasalubong sa kanya para sa nalalapit niyang koronasyon “maraming salamat Pinunong Lam-ang, aasahan ko ang suporta mo sa pagkakaisa nating lahat” sabi ni Prinsepe Alister sa kanya. “Maaasahan mo, Prinsepe Alister” sagot ni Lam-ang sa kanya na nagkangitian si Lorenzo at si Lucia “dito tayo kaibigan” yaya ni Prinsepe Alister sa kanila na naiwang nakatayo si Lorenzo at si Lucia na agad hinila palabas ni Lucia si Lorenzo nung lumayo na ang mga magulang nila at pumunta sila sa likod ng palasyo malapit sa hardin nila.
“Natutuwa ako para kay Prinsepe Alister, Lucia” sabi ni Lorenzo na nginitian siya ni Lucia at hinila siya nito papasok sa hardin nila “dito tayo” sabi ni Lucia. “ano ang gagawin natin..” hindi niya ito natuloy dahil siniil siya ng halik ni Lucia. “Nasasabik na ako sayo, mahal ko” sabi ni Lucia sa kanya na niyakap siya nito ng mahigpit “ako din, mahal” sagot ni Lorenzo na tumingin siya sa paligid. “Bakit?” tanong ni Lucia na bigla siyang hinalikan ni Lorenzo sa leeg na napasinghap siya at napayakap sa ulo nito “oohh… Enzoo.. :” umungol si Lucia na binaba ni Lorenzo ang dalwang kamay niya papunta sa pwet ni Lucia at pinsil niya ito. “Oooohhh.. mahal ko…” sabi ni Lucia na naghalikan silang dalawa.
Napatigil sila nung makarinig sila ng ingay sa kaliwa nila “me tao” mahinang sabi ni Lorenzo na niyakap siya sa beywang ni Lucia at bigla silang naging anino at lumipad paitaas at nagulat nalang si Lorenzo nung nasa loob na sila sa silid ni Lucia. “Paano?” takang tanong ni Lorenzo na bumitaw si Lucia sa kanya at naglakad ito papunta sa kama niya na dahan-dahan nitong hinubad ang suot niya at hubo’t-hubad na ito nung nakatayo siya sa gilid ng kama niya at tumingin kay Lorenzo. Hindi nakagalaw si Lorenzo sa nakita niya at napalunok siya ng laway nung makita niyang humiga sa kama si Lucia at kinakawayan siya nito para lumapit sa kanya. “Oh mahal ko” sabi ni Lorenzo na naglakad narin siya palapit sa kama at hinubad narin niya ang mga damit niya at hubo’t-hubad na siyang gumapang at pumatong sa ibabaw ni Lucia.
Hinimas niya ang mukha ni Lucia habang nagkatinginan silang dalawa “mahal ko… ” sabi ni Lorenzo “mahal… ibibigay ko ang lahat sayo” sabi ni Lucia sa kanya na bumukaka ito na naramdaman ni Lorenzo ang pagkababae ni Lucia nung tumama ang ulo ng alaga niya sa hiwa nito. “Oh mahal ko” sabi ni Lorenzo na naghalikan silang dalawa na inabot ni Lucia ang pwet niya at hinila niya ito dahilan para maipasok ang ulo ng titi ng binata sa hiwa niya. “Aaahhh… mahal…” sabi ni Lucia nung bumaon na ito sa loob niya “mahal.. napakaganda mo talaga” sabi ni Lorenzo na naghalikan muli silang dalawa at gumulong sila para si Lucia na ang nasa ibabaw niya
Inupoan ni Lucia ang titi ni Lorenzo dahilan para maibaon ito sa lagusan niya na napapikit ang dalaga at napasinghap ito nung naramdaman ang hapdi sa pagkababae niya. “Nasaktan ba kita, mahal?” tanong ni Lorenzo na bumangon ito at niyakap si Lucia. “Medjo.. pero kakayanin ko” sabi ni Lucia na nagkatinginan silang dalawa at naghalikan sila “aaahhhh..” napaungol si Lucia nung gumalaw siya sa ibabaw ni Lorenzo na napahalik sa dibdib ang binata at napaungol na din ito sa ginawa sa kanya ni Lucia. “Mahal… mahal kooohhhh..” sabi ni Lorenzo na tinulak siya pahiga ni Lucia at tinaas baba ni Lucia ang sarili niya kay Lorenzo na napapikit ang binata sa sarap na nararamdaman niya.
Dumapa sa ibabaw niya si Lucia at niyakap siya nito na yumakap din si Lorenzo sa kanya at naghalikan sila habang si Lorenzo na ang gumalaw para mailabas pasok ang alaga niya sa lagusan ni Lucia. Gumulong ulit sila na si Lorenzo na ang nasa ibabaw niya at bumukaka si Lucia at binalot niya ang mga binti sa beywang ni Lorenzo “oohh.. mahal… ” sabi ni Lucia na nagkatinginan sila ni Lorenzo. “Mahal na mahal kita… ” sabi ni Lorenzo sa kanya na napangiti si Lucia at pumikit ito sabay taas ng ulo niya nung maramdman niyang malapit na niyang maabot ang gloria “mahal.. mahaall..” sabi niya kay Lorenzo na ngayon ay bumibilis narin ang paglabas pasok ng alaga niya sa lagusan ni Lucia.
“Mahal.. mahal… ” tawag ni Lorenzo sa kanya dahil nakita niyang humaba ang pangil ni Lucia kaya nangangamba siyang makagat nito “mahal.. ” tawag muli niya na tumigil siya sa pagbayo sa dalaga. Biglang bumuka ang mata ni Lucia na nakita ni Lorenzo na nawala ang puting parte ng mata ng dalaga na puro itim nalang ito at tumingin ito sa kanya “BAKIT KA TUMIGIL” sigaw ni Lucia sa kanya na gumulong silang dalawa at napaibabaw sa kanya si Lucia. “Luciaaa…” tawag ni Lorenzo sa kanya na nilagay niya ang braso niya sa harapan niya dahil pilit nilalapit ni Lucia ang mukha nito sa leeg niya. Habang nangyayari ito gumagalaw narin ang balakang ni Lucia na napapapikit si Lorenzo dahil nararamdaman niyang malapit narin siyang labasan kaya pinilit niyang huwag mangyari ito dahil mawawalan siya ng lakas pagnagkataon.
“Luciaaaa.. ako itooohhhh..” sabi ni Lorenzo sa kanya na ginamitan na niya talaga ng lakas sa pagtulak para lang mapalayo niya ang mukha ni Lucia sa leeg niya na ngayon ay tumutulo na ang laway sa mukha at leeg niya. Biglang bumigat si Lucia na hindi na niya ito maitulak kaya pinatong niya ang kaliwang paa niya sa beywang ni Lucia at tinulak niya ito kasabay din ng pagtulak niya sa mukha ng dalaga na nahila siya nito nung natumba paalis sa kanya si Lucia. Nasa ibabaw na siya ngayon ni Lucia at kita niyang pilit nitong bumangon na pinigilan niya ito kaya wala siyang ibang paraan kundi kantutin ng mabilis ang dalaga. “Paa.. aahhh..ahhh. Luciaaahhhh…” ungol niya na napahiga narin sa kama si Lucia at napayakap ito sa kanya na kinalmot pa siya sa likod “GRAAAAAHHHHH.. ” napasigaw siya sa hapdi nung bumaon ang kuko ng dalaga.
Hinawakan niya ang dalawang kamay nito at mabilis niyang kinantot si Lucia na nakikita niyang bumabalik narin ito sa sarili niya nung maramdaman niyang pumipintig ang kalamnan ng dalaga. “Oooohhh…. ” umungol si Lucia at biglang pumikit ito at nakita ni Lorenzo na bumalik na sa dati ang ipin niya at sa isang kadyot mabilis na lumuhod si Lorenzo at hinawakan niya ang titi niya na tumalsik ang maraming tamod niya sa katawan ng dalaga. “HAAAAA..HAAA..AAAHHHHH….” napaungol ng malakas si Lorenzo nung nilabasan na siya at kita niyang parang natutulog si Lucia at napailing nalang siya sa muntikan ng mangyari sa kanya kanina.
Humiga siya sa tabi ng dalaga na nakita niyang mahimbing na itong natutulog, hinalikan niya sa labi si Lucia at nilinis ang tamod niya sa katawan ng dalaga at kinumotan niya ito pagkatapos. “Mahal.. mahal..” ginising niya ito dahil malapit na ang seremonya ng koronasyo ng papa niya “mahal… mahal…” pagising ni Lorenzo kay Lucia ng bigla nalang siyang hinawakan sa leeg ni Lucia at dumilat ito. “Ma… mahal….” sabi ni Lorenzo na hinawakan niya ang kamay ni Lucia na pareho silang hubo’t-hubad na lumuntang sa ibabaw ng kama “Lu.. ciaaa…” sabi ni Lorenzo sa kanya na hinila siya palapit kay Lucia at binitawan siya nito na bumagsak siya sa ibabaw ng kama. Umuubo siya habang sumisinghap ng hangin at napatingin siya kay Lucia na nakalutang parin sa ibabaw niya “Lucia…” tawag niya sa dalaga na nakita niya ang pagkakabae nito.
Tumayo si Lorenzo at kita niyang nakatitig lang sa pader si Lucia na parang tulala ito kaya niyakap niya sa beywang ang dalaga at hinila niya ito pababa “mahal… ” tawag niya sa dalaga na parang natauhan ito at tumingin sa kanya. “Mahal..” sabi ni Lucia na nginitian siya ni Lorenzo “sa susunod… mag-iingat na tayo pagnagtalik ulit tayo” sabi ni Lorenzo sa kanya na nagulat si Lucia nung makita ang marka ng kamay niya sa leeg ng binata. “Wala ito mahal ko” sabi ni Lorenzo sa kanya na niyakap siya ni Lucia “patawarin mo ako mahal ko” sabi ni Lucia sa kanya “wala yun pangako” sabi ni Lorenzo sa kanya na hinalikan niya sa labi si Lucia kaya kumalma na ito.
Nagbihis na silang dalawa at dahan-dahang bumaba sa hagdanan at nagmasid na baka me makakita sa kanilang dalawa pero ang hindi nila alam nakita na pala sila ni Haring Voltaire nung lumabas sila sa silid ni Lucia. Nagtipon na ang lahat sa silid ng truno at naghihintay nalang sila sa pagbaba ni Haring Voltaire para masimulan na ang seremonyas, pumwesto si Lucia sa tabi ng papa niya habang si Lorenzo naman ay tumayo sa likuran ng ama niyang si Lam-ang. “Saan ka ba nagsusuot Lorenzo?” tanong ng ama niya “ah kinausap ko lang po si Prinsesa Lucia ama” sagot niya na nakatingin sa kanya si Hen. Amistad at hinila siya nito palapit “kinausap mo lang ba talaga?” mahinang tanong nito na natawa lang si Lam-ang.
“MAGBIGAY PUGAY KAYO SA MAHAL NA HARI!” sigaw nung nasa pintuan na lahat sila napatingin doon at niyuko nilang lahat ang ulo nila nung pumasok si Haring Voltaire na naglakad ito sa gitna papunta sa truno niya. Humarap silang lahat nung nakatayo na si Haring Voltaire sa harap ng truno niya “salamat at nakadalo kayong lahat sa gabi ng koronasyon ng anak kong si Prinsepe Alister” panimula niya. “Nagpapasalamat din ako sa mga tumulong at sumuporta sa aming kaharian lalo na sa kaibigan kong si Haring Ugat” sabi niya na niyuko ni Haring Ugat ang ulo niya pagbigay respeto kay Haring Voltaire.
Nagsimula na ang seremonyas sa loob ng palasyo pero sa labas nito me nangyayaring hindi nila inaasahan dahil isa-isang nawawala ang mga sundalong bampira na nagbabantay sa paligid nito pati narin ang mga lobo na inatasang tumulong sa kanila. “Huwag kayong mag-ingay, talasan niyo ang pandinig at mga mata niyo” utos ng isang Kapitan sa mga tauhan niya “opo, Kapitan” sagot ng mga tauhan niya na dahan-dahan narin silang lumapit sa palasyo. “Kapitan” tawag nung isang tauhan niya at tinuro ang grupo ng mga bampira na nakatayo malapit sa pintuan ng palasyo “hindi tayo dadaan dyan, sa taas tayo” sabi ng Kapitan nila na agad silang lumipad papunta sa bubong na pinana nila ang mga bampirang nagbabantay dito at agad silang dumapo na nagmamadali silang tumakbo papunta sa pintuan.
// itutuloy ....
