Guys, hindi ko talaga alam kung bakit pumayag ako na kaming dalawa lang ang magkasama that night. 
At first, normal lang naman. Nagkukuwentuhan kami, nagtatawanan, tapos umulan nang malakas. Pero habang tumatagal, napapansin kong iba na ’yung vibe.
Alam niyo ’yung feeling na parang may tension sa hangin? ’Yung kahit wala kayong ginagawa, parang may something?
Ganun na ganun.
Tapos bigla siyang lumapit sa akin.
“Bakit parang kinakabahan ka?” tanong niya.
“Hindi kaya,” sabi ko, pero halatang-halata sigurong nagsisinungaling ako.
Ngumiti siya. “Sure?”
Guys, nakakainis ’yung ngiti niya. Parang alam na alam niyang kinakabahan ako.
Tapos hinawakan niya kamay ko.
Ayun na.
Parang biglang uminit buong katawan ko kahit malamig dahil sa ulan.
Nagkatitigan kami nang matagal, tapos siya na mismo ang lumapit. Naghalikan kami, at honestly, pagkatapos nun, parang lalo lang lumala ’yung kilig at tension.
Every time na lumalapit siya, parang nakakalimutan kong huminga.
Tapos pabulong niyang sinabi, “Bakit ka namumula?”
Sabi ko, “Kasalanan mo.”
Tumawa siya nang mahina.
Pero imbes na lumayo, mas lalo pa siyang lumapit.
Guys… doon ako kinabahan nang todo.
Hindi ko na alam kung sino sa amin ang mas nang-aasar. Ang alam ko lang, bawat tingin niya, bawat ngiti, at bawat paglapit niya, lalo akong kinakabahan.
At sabihin na lang nating…
sobrang haba ng gabing iyon.

At first, normal lang naman. Nagkukuwentuhan kami, nagtatawanan, tapos umulan nang malakas. Pero habang tumatagal, napapansin kong iba na ’yung vibe.
Alam niyo ’yung feeling na parang may tension sa hangin? ’Yung kahit wala kayong ginagawa, parang may something?
Ganun na ganun.
Tapos bigla siyang lumapit sa akin.
“Bakit parang kinakabahan ka?” tanong niya.
“Hindi kaya,” sabi ko, pero halatang-halata sigurong nagsisinungaling ako.
Ngumiti siya. “Sure?”
Guys, nakakainis ’yung ngiti niya. Parang alam na alam niyang kinakabahan ako.
Tapos hinawakan niya kamay ko.
Ayun na.
Parang biglang uminit buong katawan ko kahit malamig dahil sa ulan.
Nagkatitigan kami nang matagal, tapos siya na mismo ang lumapit. Naghalikan kami, at honestly, pagkatapos nun, parang lalo lang lumala ’yung kilig at tension.
Every time na lumalapit siya, parang nakakalimutan kong huminga.
Tapos pabulong niyang sinabi, “Bakit ka namumula?”
Sabi ko, “Kasalanan mo.”
Tumawa siya nang mahina.
Pero imbes na lumayo, mas lalo pa siyang lumapit.
Guys… doon ako kinabahan nang todo.
Hindi ko na alam kung sino sa amin ang mas nang-aasar. Ang alam ko lang, bawat tingin niya, bawat ngiti, at bawat paglapit niya, lalo akong kinakabahan.
At sabihin na lang nating…
sobrang haba ng gabing iyon.