NSFWdaddydaddy
Journeyman
Chapter 2
Ang Pagbagsak ng Pader
Habang naghahalikan sila, ang kamay ni Adrian ay nagsimulang gumalaw, ang mga daliri ay dumausdos mula sa baywang ni Mia paitaas, dahan-dahang hinahaplos ang manipis na tela ng nightie. Ramdam niya ang panginginig ng katawan ni Mia sa ilalim ng kanyang palad, ang bawat hininga nito ay naging mabilis at mabigat. Ang bawat pagdikit ng kanilang mga katawan ay tila isang kuryenteng dumadaloy, isang pagkilala na ang hangganan na dati ay pader ay naging isang pintuan na lamang na kailangan nilang buksan.
Hindi na nakapagpigil si Adrian. Ang kanyang kamay, na dati ay maingat at nag-aalinlangan, ay biglang humigpit sa hita ni Mia, hila ito paitaas hanggang sa ang kanilang mga balakang ay ganap nang magkadikit. Ang init ng katawan ni Mia ay tila isang apoy na tumutupok sa huling bakas ng kanyang katuwiran. Sa bawat pagdampi ng kanilang mga labi, tila may isang tanikalang napuputol sa pagitan nila—isang batas na matagal na niyang pinangalagaan ngunit ngayon ay masarap nang labagin.
Si Mia, sa kabilang banda, ay tila nagising sa isang uri ng kapangyarihan na hindi niya akalaing taglay niya. Ang kanyang mga kamay ay hindi na lamang nakapulupot sa leeg ni Adrian; dahan-dahan itong bumaba, ang mga daliri ay dumausdos sa dibdib ng ama bago huminto sa laylayan ng kanyang boxers. Isang mapangahas na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang nararamdaman ang pagtibok ng titi ni Adrian sa ilalim ng tela. Sa isang mabilis at mapangahas na kilos, ipinasok ni Mia ang kanyang mga daliri sa loob ng underwear ni Adrian, ang malamig na dulo ng kanyang mga kuko ay humaplos sa mainit at basang dulo ng titi nito.
Isang malakas na ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian. Ang pakiramdam ay tila isang kuryenteng gumuhit mula sa kanyang ari hanggang sa kanyang utak, na nagpatahimik sa lahat ng pag-aalinlangan. Ang kamay ni Adrian ay hindi na nagtiyaga sa nightie; sa isang mabilis na paghila, itinaas niya ito paitaas, inilalantad ang maputi at makinis na balat ni Mia sa ilalim ng madilim na liwanag ng silid. Ang paningin ni Adrian ay nanatili sa kurba ng mga suso ni Mia na bahagyang tumatagtag sa bawat paghinga nito—isang tanawing hindi niya dapat makita, ngunit hindi na niya kayang iwanan.
“Dad… please,” bulong ni Mia, ang boses ay halos isang piping pagsusumamo.
Ang salitang “please” ay nagsilbing huling hudyat. Hindi na ito isang pakiusap kundi isang utos na hindi kayang tanggihan ni Adrian. Sa isang mabilis na paggalaw, ibinaligtad niya ang posisyon nila, ang kanyang mabigat na katawan ay dahan-dahang dumagan sa malambot na katawan ni Mia. Ang bigat ni Adrian ay tila isang angkla na nagpako kay Mia sa kama, isang presensyong nakakalunod ngunit hinahanap-hanap. Ramdam ni Adrian ang bawat kurba ni Mia sa ilalim niya—ang kurbada ng kanyang baywang, ang pag-angat ng kanyang dibdib, at ang init na nagmumula sa pagitan ng kanilang mga hita.
Hindi na nag-atubili si Adrian. Ang kanyang mga kamay ay gumalaw nang may determinasyon, ang mga daliri ay humaplos sa gilid ng mga suso ni Mia bago ito dahan-dahang pisilin nang banayad. Isang mahinang singaw ang kumawala sa labi ni Mia, ang kanyang mga mata ay napikit nang mahigpit habang ang kanyang mga kuko ay ibinaon sa likod ni Adrian. Ang bawat paghinga nila ay tila nag-uunahan, isang ritmo ng pagnanasa na hindi na kayang pigilan ng anumang moralidad. Ang silid ay napuno ng tunog ng kanilang pagdampi—ang basik na paghagkis ng tela, ang basang pagdikit ng kanilang mga balat, at ang mabilis na pagtibok ng kanilang mga puso na tila nag-uunahan sa pagtakbo.
Dahan-dahang ibinaba ni Adrian ang kanyang ulo, ang kanyang mga labi ay hindi na lamang sa mga labi ni Mia kundi bumaba sa kanyang leeg, pagkatapos ay sa balikat, habang kinakalag ang tali ng nightie na tila isang huling hadlang. Ang bawat halk niya ay tila isang marka ng pag-aari, isang pag-amin na ang pagnanasang ito ay hindi na lamang isang panaginip kundi isang katotohanang hindi na kayang bawiin. Si Mia ay nakatiklop ang mga daliri sa buhok ni Adrian, hinihila siya palapit, ang kanyang katawan ay tila isang busog na nakatutok sa iisang direksyon.
Nang makalag ang tali ng nightie ay tuluyang hinubad ni Adrian ang natitirang tela, sumunod ang bra ni Mia na tila isang pormalidad na lamang. Sa unang pagkakataon, walang anumang tela na nakaharang sa paningin ni Adrian sa kabuuan ng katawan ng anak—ang mapuputing balat na tila nagliliwanag sa dilim, ang maliliit at mapupulang utong na tumitigas sa lamig ng aircon at sa init ng kanyang titig. Napahinto siya nang ilang segundo, hindi dahil sa pag-aalinlangan, kundi dahil sa pagkamangha. Ang bawat kurba ni Mia ay tila isang sining na hindi niya akalain na magiging kasing-perpekto, at ang pagkaalam na ang lahat ng ito ay para sa kanya ay nagpadala ng panibagong kuryente ng pagnanasa sa kanyang gulugod.
Hindi na naghintay si Mia. Sa isang mapangahas na galaw, itinaas niya ang kanyang mga binti at ipinulupot ito sa baywang ni Adrian, hinihila ang ama nang mas malapit pa. Ang pagkikiskisan ng kanilang mga hita ay nagdulot ng isang kuryenteng tila gumuhit mula sa kanilang mga balat hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng kanilang pagkatao. Muling nagtagpo ang kanilang mga labi sa isang halk na wala nang bakas ng pag-aalinlangan—isang mapusok at gutom na paghahalik na tila ba sinusubukang kunin ang lahat ng hangin sa silid.
Ang mga labi ni Adrian ay hindi nanatili sa mukha ni Mia; dahan-dahan itong bumaba, nag-iiwan ng mga basang marka sa kanyang leeg. Bawat halk ay tila isang pag-aari, isang pagkilala na ang bawat pulgada ng balat na ito ay kanya na ngayon. Ang hininga ni Adrian ay mainit sa balat ni Mia, at ang bawat ungol ng dalaga ay nagpapatibay sa determinasyon ng ama. Ang halk ay nagpatuloy pababa, dahan-dahang dumadaan sa kurbada ng kanyang dibdib hanggang sa marating ang kanyang mga suso. Doon, ang dila ni Adrian ay humaplos sa mapupulang utong, na naging sanhi ng isang malakas na pag-arko ng katawan ni Mia at isang pagsigaw ng kanyang pangalan na bilang mabulong na lamang sa sobrang sarap.
Hindi tumigil si Adrian. Ang kanyang mga labi ay naglakbay pababa, dumadaan sa malambot na tiyan, hanggang sa marating ang kurbada ng kanyang puson. Ang bawat pagdampi ng kanyang labi ay tila isang pangakong hindi na siya lalayo. Ramdam ni Adrian ang panginginig ni Mia sa ilalim niya, ang paraan ng paghigpit ng mga kuko nito sa kanyang likod, at ang basang init na nagsisimulang mamuo sa pagitan ng kanilang mga hita. Ang hangganan ng moralidad ay tuluyan nang naging isang malabong alaala, napalitan ng isang pisikal na pangangailangan na hindi na kayang ipagpaliban.
Hinawakan ni Adrian ang garter ng puting panty ni Mia, ang tela ay tila huling hadlang na pumipigil sa kanya sa pag-abot sa pinaka-sentro ng init na nagmumula sa dalaga. Sa isang marahang ngunit mapangahas na paghila pababa, inilantad ang buong pagkababae ni Mia—isang tanawing hindi niya kailanman inakala na makikita niya nang ganito kalapit. Ang mga mata ni Adrian ay nanatiling nakatitig, humahanga sa natural na ganda at basang pag-imbita ng anak. Ang bawat paghinga ni Mia ay naging mabilis, ang kanyang mga hita ay bahagyang bumukas, tila isang tahimik na paanyaya na pumasok na sa kanyang mundo.
Inamoy ni Adrian ang init na nagmumula sa pagitan ng mga hita ni Mia, isang amoy na humahalo sa strawberry scent ng kanyang balat. Isang sariwang laman na siya mismo ang nagpalaki at nag-alaga, ngunit ngayon ay tinitignan niya ito bilang isang babaeng handa nang sumuko sa kanyang pagnanasa. Hindi na siya nakapag-isip ng “dapat” o “hindi dapat.”
Hindi na nakuntento si Adrian sa pagtitig. Sa isang mabilis at mapusok na pagbaba, ibinaon niya ang kanyang mukha sa pagitan ng mga hita ni Mia. Ang unang pagdampi ng kanyang mga labi sa basang laman ay nagdulot ng isang malakas na singaw mula sa dalaga, ang kanyang mga daliri ay humigpit sa buhok ni Adrian habang itinutulak siya lalong pabaon. Sa bawat pagdila at paghigop, tila isang lihim na karnabal ng sarap ang nagaganap; mahusay at may ritmo ang bawat galaw ni Adrian, tila alam niya ang bawat sensitibong bahagi na dapat niyang pagtuunan ng pansin.
Ginamit ni Adrian ang kanyang dila nang may kakaibang kasanayan, isang kombinasyon ng pagiging banayad at mapangahas. Binubuo niya ang bawat haplos na tila isang sining, mabilis na yumayakap sa clitoris ni Mia bago muling bumaba upang tikman ang malapot at mainit na likido na dumadaloy mula rito. Ang kanyang pag-atake ay hindi nagmamadali ngunit siguradong tumatama, isang paggalugad na naglayong kunin ang lahat ng reaksyon mula sa katawan ng anak. Ang bawat pag-supsop niya ay nagpaparamdam kay Mia ng isang uri ng kuryenteng hindi niya naranasan sa kahit kaninong lalaki, isang pag-aalaga na hinaluan ng gutom na pagnanasa.
“Dad… oh god, Dad…” ungol ni Mia, ang kanyang balakang ay hindi mapigil na yumugyog, sinusubukang abutin ang mas malalim pang haplos ng dila ng ama. Ang kanyang mga mata ay nakapikit, ang buong mundo ay lumiit na lamang sa init na nararamdaman niya sa ibaba. Ang husay ni Adrian sa pag-asikaso sa kanyang pagkababae ay nagpadala sa kanya sa isang estado ng pagkalito at ligaya; hindi niya akalain na ang ama na naghatid sa kanya sa school at nag-asikaso ng kanyang mga gamot noong **** pa siya ay may ganitong uri ng kapangyarihan na payatuparin ang kanyang katawan.
Sinasamantala ni Adrian ang bawat patak ng tamis na nagmumula sa pagkababae ni Mia, isang lasang hindi niya maipaliwanag ngunit nakakaadik. Ang bawat pagdila niya ay tila isang pag-aaral sa isang lihim na sining, kung saan ang alat at tamis ay naghahalo sa init ng kanilang mga katawan. Higit pa sa pisikal na sarap, may kakaibang ligaya si Adrian sa pag-alam na ang bahaging ito ni Mia—ang pinaka-pribadong bahagi ng kanyang pagkatao—ay bukas at sumusuko sa kanya. Ang lasa ng kanyang pagnanasa ay tila isang lason na dahan-dahang pumapatay sa kanyang huling bakas ng pag-aalinlangan, papalitan ito ng isang gutom na hindi na kayang busugin ng kahit anong pagpipigil.
Sa bawat pagsipsip niya, nararamdaman niya ang pagkirot at pagtindi ng tensyon sa katawan ni Mia. Ang mga binti ng dalaga ay nangangatog, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na ngayon sa balikat ni Adrian, tila sinusubukang hilahin ang ama paitaas upang mas lalo pa itong mabaon sa kanyang pagkababae. Ang ritmo ng dila ni Adrian ay naging mas mabilis, mas mapusok, hanggang sa isang malakas na pag-arko ang ginawa ni Mia. Isang mahaba at nanginginig na ungol ang kumawala sa kanyang mga labi, at ang kanyang katawan ay tila isang kuryenteng sumabog, ang bawat kalamnan ay humigpit sa isang matinding climax na nagpadala sa kanya sa kawalan.
Habang nananatili ang dila ni Adrian sa pinaka-sentro ng init ni Mia, isang kakaibang pagkamangha ang bumalot sa kanya. Ang lasa ng anak—isang timpla ng alat, tamis, at natural na musk ng isang dalagang nasa rurok ng kanyang pagnanasa—ay tila isang nakakalunod na alak na nagpamanhid sa kanyang katuwiran. Bawat sipsip at pagdila ay hindi lamang pagbibigay ng sarap, kundi isang pagtikim sa isang lihim na mundo na matagal na niyang pinangarap ngunit hinding-hindi niya inakalang maaabot. Para kay Adrian, ang bawat patak ng likidong dumadaloy sa kanyang dila ay isang pagkilala sa kanyang pag-aari; ang lasang ito ang nagsisilbing kumpirmasyon na ang lahat ng pag-aalaga at pagmamahal na ibinigay niya sa loob ng labing-siyam na taon ay nagbunga ng isang perpektong babae na ngayon ay sumusuko sa kanya.
Si Mia naman ay tila lumulutang sa isang ulap ng purong ligaya. Ang pakiramdam ng dila ng kanyang ama—ang lakas, ang init, at ang tumpak na pagtama sa bawat sensitibong bahagi ng kanyang pagkababae—ay nagdulot ng isang uri ng sarap na hindi niya kayang ipaliwanag. Ang pag-alam na ang kanyang “perfect dad,” ang lalaking simbolo ng disiplina at proteksyon, ay kasalukuyang “kinakain” ang kanyang pinaka-pribadong bahagi nang may ganoong kasabik na gutom ay nagbigay sa kanya ng isang nakakalasing na kapangyarihan. Ang bawat pag-ungol niya ay tila isang awit ng pagsuko, habang ang kanyang katawan ay nanginginig sa tuwing nararamdaman niyang mas lumalalim ang paghigop ni Adrian sa kanya, tila ba nais nitong lamunin ang buong pagkatao niya.
Sa bawat pagdila ni Adrian, tila may isang hindi nakikitang kuryenteng bumubuo ng isang higanteng alon sa loob ni Mia. Ang kanyang paghinga ay naging putol-putol, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa likod ng ama, at ang kanyang buong pagkatao ay nakatutok na lamang sa iisang punto kung saan ang dila ni Adrian ay walang tigil sa pag-atake. Ang tensyon sa kanyang puson ay umabot sa sukdulang punto, isang masikip at mainit na pakiramdam na tila sasabog na. Sa isang huling, mabilis, at mapangahas na paghigop ni Adrian sa kanyang clitoris, ang mundo ni Mia ay biglang naglaho.
Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa kanyang lalamunan, at ang kanyang buong katawan ay biglang naging isang mabangis na kurbada. Nilabasan si Mia. Ang kanyang pagkababae ay nagsimulang mag-contract sa isang serye ng mga spasms na hindi niya mapigilan, at ang malapot at mainit na likidong bunga ng kanyang climax ay dumaloy nang sagana, bumabaha sa dila ni Adrian. Ang sarap ay naging isang nakakalunod na tsunami na humugwas sa kanyang isipan, at sa loob ng ilang segundo, ang tanging naririnig niya ay ang sarili niyang mabilis na paghinga at ang tunog ng paghigop ng kanyang ama sa bawat patak ng kanyang katabaan.
Hindi agad lumayo si Adrian. Hinayaan niyang matapos ang bawat pagyanig ng katawan ni Mia, ninanamnam ang bawat huling patak ng tamis na ibinibigay ng dalaga. Ang lasa ng climax ni Mia ay tila isang gantimpala, isang pagkilala na ang kanyang pag-atake ay naging matagumpay. Habang unti-unting bumabalik ang malay ni Mia, naramdaman niya ang mainit na hininga ni Adrian sa kanyang hita, at ang pag-alam na tinikman nito ang bawat bahagi ng kanyang pagkalabas ay nagdulot ng isang bagong uri ng init sa kanyang dibdib.
Dahan-dahang umangat si Adrian mula sa pagitan ng mga hita ni Mia, ang kanyang mga labi ay basa pa rin at ang kanyang paghinga ay mabigat. Habang tinititigan niya ang namumulang mukha at nag-aapoy na mga mata ng anak, isang tanong ang biglang sumagi sa kanyang isipan—isang tanong na matagal na niyang ibinabaon sa ilalim ng kanyang pagiging protektibong ama.
“Mia,” bulong ni Adrian, ang boses ay paos at puno ng pagnanasa, “birhen ka pa ba?”
Ang Pagbagsak ng Pader
Habang naghahalikan sila, ang kamay ni Adrian ay nagsimulang gumalaw, ang mga daliri ay dumausdos mula sa baywang ni Mia paitaas, dahan-dahang hinahaplos ang manipis na tela ng nightie. Ramdam niya ang panginginig ng katawan ni Mia sa ilalim ng kanyang palad, ang bawat hininga nito ay naging mabilis at mabigat. Ang bawat pagdikit ng kanilang mga katawan ay tila isang kuryenteng dumadaloy, isang pagkilala na ang hangganan na dati ay pader ay naging isang pintuan na lamang na kailangan nilang buksan.
Hindi na nakapagpigil si Adrian. Ang kanyang kamay, na dati ay maingat at nag-aalinlangan, ay biglang humigpit sa hita ni Mia, hila ito paitaas hanggang sa ang kanilang mga balakang ay ganap nang magkadikit. Ang init ng katawan ni Mia ay tila isang apoy na tumutupok sa huling bakas ng kanyang katuwiran. Sa bawat pagdampi ng kanilang mga labi, tila may isang tanikalang napuputol sa pagitan nila—isang batas na matagal na niyang pinangalagaan ngunit ngayon ay masarap nang labagin.
Si Mia, sa kabilang banda, ay tila nagising sa isang uri ng kapangyarihan na hindi niya akalaing taglay niya. Ang kanyang mga kamay ay hindi na lamang nakapulupot sa leeg ni Adrian; dahan-dahan itong bumaba, ang mga daliri ay dumausdos sa dibdib ng ama bago huminto sa laylayan ng kanyang boxers. Isang mapangahas na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang nararamdaman ang pagtibok ng titi ni Adrian sa ilalim ng tela. Sa isang mabilis at mapangahas na kilos, ipinasok ni Mia ang kanyang mga daliri sa loob ng underwear ni Adrian, ang malamig na dulo ng kanyang mga kuko ay humaplos sa mainit at basang dulo ng titi nito.
Isang malakas na ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian. Ang pakiramdam ay tila isang kuryenteng gumuhit mula sa kanyang ari hanggang sa kanyang utak, na nagpatahimik sa lahat ng pag-aalinlangan. Ang kamay ni Adrian ay hindi na nagtiyaga sa nightie; sa isang mabilis na paghila, itinaas niya ito paitaas, inilalantad ang maputi at makinis na balat ni Mia sa ilalim ng madilim na liwanag ng silid. Ang paningin ni Adrian ay nanatili sa kurba ng mga suso ni Mia na bahagyang tumatagtag sa bawat paghinga nito—isang tanawing hindi niya dapat makita, ngunit hindi na niya kayang iwanan.
“Dad… please,” bulong ni Mia, ang boses ay halos isang piping pagsusumamo.
Ang salitang “please” ay nagsilbing huling hudyat. Hindi na ito isang pakiusap kundi isang utos na hindi kayang tanggihan ni Adrian. Sa isang mabilis na paggalaw, ibinaligtad niya ang posisyon nila, ang kanyang mabigat na katawan ay dahan-dahang dumagan sa malambot na katawan ni Mia. Ang bigat ni Adrian ay tila isang angkla na nagpako kay Mia sa kama, isang presensyong nakakalunod ngunit hinahanap-hanap. Ramdam ni Adrian ang bawat kurba ni Mia sa ilalim niya—ang kurbada ng kanyang baywang, ang pag-angat ng kanyang dibdib, at ang init na nagmumula sa pagitan ng kanilang mga hita.
Hindi na nag-atubili si Adrian. Ang kanyang mga kamay ay gumalaw nang may determinasyon, ang mga daliri ay humaplos sa gilid ng mga suso ni Mia bago ito dahan-dahang pisilin nang banayad. Isang mahinang singaw ang kumawala sa labi ni Mia, ang kanyang mga mata ay napikit nang mahigpit habang ang kanyang mga kuko ay ibinaon sa likod ni Adrian. Ang bawat paghinga nila ay tila nag-uunahan, isang ritmo ng pagnanasa na hindi na kayang pigilan ng anumang moralidad. Ang silid ay napuno ng tunog ng kanilang pagdampi—ang basik na paghagkis ng tela, ang basang pagdikit ng kanilang mga balat, at ang mabilis na pagtibok ng kanilang mga puso na tila nag-uunahan sa pagtakbo.
Dahan-dahang ibinaba ni Adrian ang kanyang ulo, ang kanyang mga labi ay hindi na lamang sa mga labi ni Mia kundi bumaba sa kanyang leeg, pagkatapos ay sa balikat, habang kinakalag ang tali ng nightie na tila isang huling hadlang. Ang bawat halk niya ay tila isang marka ng pag-aari, isang pag-amin na ang pagnanasang ito ay hindi na lamang isang panaginip kundi isang katotohanang hindi na kayang bawiin. Si Mia ay nakatiklop ang mga daliri sa buhok ni Adrian, hinihila siya palapit, ang kanyang katawan ay tila isang busog na nakatutok sa iisang direksyon.
Nang makalag ang tali ng nightie ay tuluyang hinubad ni Adrian ang natitirang tela, sumunod ang bra ni Mia na tila isang pormalidad na lamang. Sa unang pagkakataon, walang anumang tela na nakaharang sa paningin ni Adrian sa kabuuan ng katawan ng anak—ang mapuputing balat na tila nagliliwanag sa dilim, ang maliliit at mapupulang utong na tumitigas sa lamig ng aircon at sa init ng kanyang titig. Napahinto siya nang ilang segundo, hindi dahil sa pag-aalinlangan, kundi dahil sa pagkamangha. Ang bawat kurba ni Mia ay tila isang sining na hindi niya akalain na magiging kasing-perpekto, at ang pagkaalam na ang lahat ng ito ay para sa kanya ay nagpadala ng panibagong kuryente ng pagnanasa sa kanyang gulugod.
Hindi na naghintay si Mia. Sa isang mapangahas na galaw, itinaas niya ang kanyang mga binti at ipinulupot ito sa baywang ni Adrian, hinihila ang ama nang mas malapit pa. Ang pagkikiskisan ng kanilang mga hita ay nagdulot ng isang kuryenteng tila gumuhit mula sa kanilang mga balat hanggang sa pinakamalalim na bahagi ng kanilang pagkatao. Muling nagtagpo ang kanilang mga labi sa isang halk na wala nang bakas ng pag-aalinlangan—isang mapusok at gutom na paghahalik na tila ba sinusubukang kunin ang lahat ng hangin sa silid.
Ang mga labi ni Adrian ay hindi nanatili sa mukha ni Mia; dahan-dahan itong bumaba, nag-iiwan ng mga basang marka sa kanyang leeg. Bawat halk ay tila isang pag-aari, isang pagkilala na ang bawat pulgada ng balat na ito ay kanya na ngayon. Ang hininga ni Adrian ay mainit sa balat ni Mia, at ang bawat ungol ng dalaga ay nagpapatibay sa determinasyon ng ama. Ang halk ay nagpatuloy pababa, dahan-dahang dumadaan sa kurbada ng kanyang dibdib hanggang sa marating ang kanyang mga suso. Doon, ang dila ni Adrian ay humaplos sa mapupulang utong, na naging sanhi ng isang malakas na pag-arko ng katawan ni Mia at isang pagsigaw ng kanyang pangalan na bilang mabulong na lamang sa sobrang sarap.
Hindi tumigil si Adrian. Ang kanyang mga labi ay naglakbay pababa, dumadaan sa malambot na tiyan, hanggang sa marating ang kurbada ng kanyang puson. Ang bawat pagdampi ng kanyang labi ay tila isang pangakong hindi na siya lalayo. Ramdam ni Adrian ang panginginig ni Mia sa ilalim niya, ang paraan ng paghigpit ng mga kuko nito sa kanyang likod, at ang basang init na nagsisimulang mamuo sa pagitan ng kanilang mga hita. Ang hangganan ng moralidad ay tuluyan nang naging isang malabong alaala, napalitan ng isang pisikal na pangangailangan na hindi na kayang ipagpaliban.
Hinawakan ni Adrian ang garter ng puting panty ni Mia, ang tela ay tila huling hadlang na pumipigil sa kanya sa pag-abot sa pinaka-sentro ng init na nagmumula sa dalaga. Sa isang marahang ngunit mapangahas na paghila pababa, inilantad ang buong pagkababae ni Mia—isang tanawing hindi niya kailanman inakala na makikita niya nang ganito kalapit. Ang mga mata ni Adrian ay nanatiling nakatitig, humahanga sa natural na ganda at basang pag-imbita ng anak. Ang bawat paghinga ni Mia ay naging mabilis, ang kanyang mga hita ay bahagyang bumukas, tila isang tahimik na paanyaya na pumasok na sa kanyang mundo.
Inamoy ni Adrian ang init na nagmumula sa pagitan ng mga hita ni Mia, isang amoy na humahalo sa strawberry scent ng kanyang balat. Isang sariwang laman na siya mismo ang nagpalaki at nag-alaga, ngunit ngayon ay tinitignan niya ito bilang isang babaeng handa nang sumuko sa kanyang pagnanasa. Hindi na siya nakapag-isip ng “dapat” o “hindi dapat.”
Hindi na nakuntento si Adrian sa pagtitig. Sa isang mabilis at mapusok na pagbaba, ibinaon niya ang kanyang mukha sa pagitan ng mga hita ni Mia. Ang unang pagdampi ng kanyang mga labi sa basang laman ay nagdulot ng isang malakas na singaw mula sa dalaga, ang kanyang mga daliri ay humigpit sa buhok ni Adrian habang itinutulak siya lalong pabaon. Sa bawat pagdila at paghigop, tila isang lihim na karnabal ng sarap ang nagaganap; mahusay at may ritmo ang bawat galaw ni Adrian, tila alam niya ang bawat sensitibong bahagi na dapat niyang pagtuunan ng pansin.
Ginamit ni Adrian ang kanyang dila nang may kakaibang kasanayan, isang kombinasyon ng pagiging banayad at mapangahas. Binubuo niya ang bawat haplos na tila isang sining, mabilis na yumayakap sa clitoris ni Mia bago muling bumaba upang tikman ang malapot at mainit na likido na dumadaloy mula rito. Ang kanyang pag-atake ay hindi nagmamadali ngunit siguradong tumatama, isang paggalugad na naglayong kunin ang lahat ng reaksyon mula sa katawan ng anak. Ang bawat pag-supsop niya ay nagpaparamdam kay Mia ng isang uri ng kuryenteng hindi niya naranasan sa kahit kaninong lalaki, isang pag-aalaga na hinaluan ng gutom na pagnanasa.
“Dad… oh god, Dad…” ungol ni Mia, ang kanyang balakang ay hindi mapigil na yumugyog, sinusubukang abutin ang mas malalim pang haplos ng dila ng ama. Ang kanyang mga mata ay nakapikit, ang buong mundo ay lumiit na lamang sa init na nararamdaman niya sa ibaba. Ang husay ni Adrian sa pag-asikaso sa kanyang pagkababae ay nagpadala sa kanya sa isang estado ng pagkalito at ligaya; hindi niya akalain na ang ama na naghatid sa kanya sa school at nag-asikaso ng kanyang mga gamot noong **** pa siya ay may ganitong uri ng kapangyarihan na payatuparin ang kanyang katawan.
Sinasamantala ni Adrian ang bawat patak ng tamis na nagmumula sa pagkababae ni Mia, isang lasang hindi niya maipaliwanag ngunit nakakaadik. Ang bawat pagdila niya ay tila isang pag-aaral sa isang lihim na sining, kung saan ang alat at tamis ay naghahalo sa init ng kanilang mga katawan. Higit pa sa pisikal na sarap, may kakaibang ligaya si Adrian sa pag-alam na ang bahaging ito ni Mia—ang pinaka-pribadong bahagi ng kanyang pagkatao—ay bukas at sumusuko sa kanya. Ang lasa ng kanyang pagnanasa ay tila isang lason na dahan-dahang pumapatay sa kanyang huling bakas ng pag-aalinlangan, papalitan ito ng isang gutom na hindi na kayang busugin ng kahit anong pagpipigil.
Sa bawat pagsipsip niya, nararamdaman niya ang pagkirot at pagtindi ng tensyon sa katawan ni Mia. Ang mga binti ng dalaga ay nangangatog, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na ngayon sa balikat ni Adrian, tila sinusubukang hilahin ang ama paitaas upang mas lalo pa itong mabaon sa kanyang pagkababae. Ang ritmo ng dila ni Adrian ay naging mas mabilis, mas mapusok, hanggang sa isang malakas na pag-arko ang ginawa ni Mia. Isang mahaba at nanginginig na ungol ang kumawala sa kanyang mga labi, at ang kanyang katawan ay tila isang kuryenteng sumabog, ang bawat kalamnan ay humigpit sa isang matinding climax na nagpadala sa kanya sa kawalan.
Habang nananatili ang dila ni Adrian sa pinaka-sentro ng init ni Mia, isang kakaibang pagkamangha ang bumalot sa kanya. Ang lasa ng anak—isang timpla ng alat, tamis, at natural na musk ng isang dalagang nasa rurok ng kanyang pagnanasa—ay tila isang nakakalunod na alak na nagpamanhid sa kanyang katuwiran. Bawat sipsip at pagdila ay hindi lamang pagbibigay ng sarap, kundi isang pagtikim sa isang lihim na mundo na matagal na niyang pinangarap ngunit hinding-hindi niya inakalang maaabot. Para kay Adrian, ang bawat patak ng likidong dumadaloy sa kanyang dila ay isang pagkilala sa kanyang pag-aari; ang lasang ito ang nagsisilbing kumpirmasyon na ang lahat ng pag-aalaga at pagmamahal na ibinigay niya sa loob ng labing-siyam na taon ay nagbunga ng isang perpektong babae na ngayon ay sumusuko sa kanya.
Si Mia naman ay tila lumulutang sa isang ulap ng purong ligaya. Ang pakiramdam ng dila ng kanyang ama—ang lakas, ang init, at ang tumpak na pagtama sa bawat sensitibong bahagi ng kanyang pagkababae—ay nagdulot ng isang uri ng sarap na hindi niya kayang ipaliwanag. Ang pag-alam na ang kanyang “perfect dad,” ang lalaking simbolo ng disiplina at proteksyon, ay kasalukuyang “kinakain” ang kanyang pinaka-pribadong bahagi nang may ganoong kasabik na gutom ay nagbigay sa kanya ng isang nakakalasing na kapangyarihan. Ang bawat pag-ungol niya ay tila isang awit ng pagsuko, habang ang kanyang katawan ay nanginginig sa tuwing nararamdaman niyang mas lumalalim ang paghigop ni Adrian sa kanya, tila ba nais nitong lamunin ang buong pagkatao niya.
Sa bawat pagdila ni Adrian, tila may isang hindi nakikitang kuryenteng bumubuo ng isang higanteng alon sa loob ni Mia. Ang kanyang paghinga ay naging putol-putol, ang kanyang mga daliri ay nakabaon na sa likod ng ama, at ang kanyang buong pagkatao ay nakatutok na lamang sa iisang punto kung saan ang dila ni Adrian ay walang tigil sa pag-atake. Ang tensyon sa kanyang puson ay umabot sa sukdulang punto, isang masikip at mainit na pakiramdam na tila sasabog na. Sa isang huling, mabilis, at mapangahas na paghigop ni Adrian sa kanyang clitoris, ang mundo ni Mia ay biglang naglaho.
Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa kanyang lalamunan, at ang kanyang buong katawan ay biglang naging isang mabangis na kurbada. Nilabasan si Mia. Ang kanyang pagkababae ay nagsimulang mag-contract sa isang serye ng mga spasms na hindi niya mapigilan, at ang malapot at mainit na likidong bunga ng kanyang climax ay dumaloy nang sagana, bumabaha sa dila ni Adrian. Ang sarap ay naging isang nakakalunod na tsunami na humugwas sa kanyang isipan, at sa loob ng ilang segundo, ang tanging naririnig niya ay ang sarili niyang mabilis na paghinga at ang tunog ng paghigop ng kanyang ama sa bawat patak ng kanyang katabaan.
Hindi agad lumayo si Adrian. Hinayaan niyang matapos ang bawat pagyanig ng katawan ni Mia, ninanamnam ang bawat huling patak ng tamis na ibinibigay ng dalaga. Ang lasa ng climax ni Mia ay tila isang gantimpala, isang pagkilala na ang kanyang pag-atake ay naging matagumpay. Habang unti-unting bumabalik ang malay ni Mia, naramdaman niya ang mainit na hininga ni Adrian sa kanyang hita, at ang pag-alam na tinikman nito ang bawat bahagi ng kanyang pagkalabas ay nagdulot ng isang bagong uri ng init sa kanyang dibdib.
Dahan-dahang umangat si Adrian mula sa pagitan ng mga hita ni Mia, ang kanyang mga labi ay basa pa rin at ang kanyang paghinga ay mabigat. Habang tinititigan niya ang namumulang mukha at nag-aapoy na mga mata ng anak, isang tanong ang biglang sumagi sa kanyang isipan—isang tanong na matagal na niyang ibinabaon sa ilalim ng kanyang pagiging protektibong ama.
“Mia,” bulong ni Adrian, ang boses ay paos at puno ng pagnanasa, “birhen ka pa ba?”