Si Tito Boy at ang Nawawalang Tsinelas
Isang umaga, galit na galit si Tito Boy.
“Hoy! Sino kumuha ng tsinelas ko?!”
Lahat ng tao sa bahay naghanap.
Sa ilalim ng sofa—wala.
Sa kusina—wala.
Sa kwarto—wala.
Biglang sinabi ng pamangkin niya:
“Tito… bakit po kayo naka-tsinelas?”
Napatingin si Tito Boy sa paa niya.
Tahimik siya nang ilang segundo.
Tapos ngumiti.
“Ah… kaya pala hindi ko makita.”
“Bakit po?”
“Kasi nasa paa ko pala.”
Napailing ang pamangkin.
“Tito, bakit niyo pa kami pinaghanap?!”
Sumagot si Tito Boy:
“Practice.”
“Practice para saan?”
“Para masanay kayong maghanap ng solusyon kahit nasa harap niyo na.”
Tumawa ang lahat.
Tapos biglang sinabi ni Tito Boy:
“Pero teka…”
“Ano po?”
“Nasaan yung kabilang tsinelas?”
“……”
Tumingin silang lahat sa paa niya.
Nakaapak siya sa sahig gamit ang isang paa.
“Ah.”
Tumawa si Tito Boy.
“Ayun pala! Totoong nawawala!”
Isang umaga, galit na galit si Tito Boy.
“Hoy! Sino kumuha ng tsinelas ko?!”
Lahat ng tao sa bahay naghanap.
Sa ilalim ng sofa—wala.
Sa kusina—wala.
Sa kwarto—wala.
Biglang sinabi ng pamangkin niya:
“Tito… bakit po kayo naka-tsinelas?”
Napatingin si Tito Boy sa paa niya.
Tahimik siya nang ilang segundo.
Tapos ngumiti.
“Ah… kaya pala hindi ko makita.”
“Bakit po?”
“Kasi nasa paa ko pala.”
Napailing ang pamangkin.
“Tito, bakit niyo pa kami pinaghanap?!”
Sumagot si Tito Boy:
“Practice.”
“Practice para saan?”
“Para masanay kayong maghanap ng solusyon kahit nasa harap niyo na.”
Tumawa ang lahat.
Tapos biglang sinabi ni Tito Boy:
“Pero teka…”
“Ano po?”
“Nasaan yung kabilang tsinelas?”
“……”
Tumingin silang lahat sa paa niya.
Nakaapak siya sa sahig gamit ang isang paa.
“Ah.”
Tumawa si Tito Boy.
“Ayun pala! Totoong nawawala!”
