NSFWdaddydaddy
Journeyman
Chapter 4
Ang Lihim na Selyo
Hindi pa man tuluyang nakakaalis ang hininga ni Adrian sa kanyang katawan nang mapansin niyang ang mga kamay ni Mia ay hindi nananatili sa kanyang dibdib. Sa halip, ang mga daliri ng dalaga ay dahan-dahang bumaba, bumabagtas sa kanyang tiyan hanggang sa marating ang kanyang ari na, bagaman bahagyang lumambot na, ay nanatiling matigas at naglalabas ng mga patak ng pagnanasa. Isang mapanuring tingin ang ibinigay ni Mia sa kanyang ama—isang tingin na hindi na naghahanap ng kalinga, kundi naghahanap ng higit pang sarap. Sa isang mabilis na galaw, bumaba si Mia sa gilid ng kama, ang kanyang mga tuhod ay lumapat sa kutson habang ang kanyang mukha ay unti-unting bumababa sa pagitan ng mga hita ni Adrian.
Umangat si Mia at gumapang nang dahan-dahan, ang kanyang mga mata ay hindi humihiwalay sa ari ni Adrian habang ang kanyang mga buhok ay humahaplos sa mga hita nito. Sa isang marahan at mapangahas na galaw, binuksan niya ang kanyang mga labi at dahan-dahang tinikman ang dulo ng titi ng kanyang ama. Isang malakas na ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian nang maramdaman ang basang init ng bibig ni Mia—isang sensasyong tila kuryenteng dumaloy mula sa kanyang ari hanggang sa kanyang utak. Hindi ito tulad ng anumang naranasan niya noon; may kasama itong thrill ng pagbabawal at ang pagkaalam na ang kanyang sariling anak ang gumagawa nito.
Huminga nang malalim si Adrian, ang kanyang katawan ay nakalugay sa kutson habang ang kanyang paningin ay nakapako sa isang tanawing tila isang masining at mapanuksong pintura. Mula sa kanyang posisyon, kitang-kita niya ang bawat detalye ng kanyang anak—ang pagbaluktot ng kanyang likod, ang pag-arko ng kanyang mga balakang, at ang determinasyon sa kanyang mga mata habang unti-unting nilalamon ng kanyang maliliit at mapupulang labi ang kanyang ari. Ang pagyakap ng mga labing ito sa kanyang burat ay nagdulot ng isang matinding kuryente na nagpagewang sa kanyang buong pagkatao; bawat higop at pagdila ni Mia ay tila isang pagkilala na siya ang hari sa loob ng silid na ito.
Libog na libog si Adrian, ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kumot habang pinagmamasdan ang husay ng anak sa pag-asikaso sa kanya. May isang uri ng primal na ligaya sa pagkakita sa isang babaeng kasing-ganda ni Mia na nakaluhod sa kanyang harapan, sumusuko sa pagbibigay ng sarap na hindi niya kailanman inaasahang makakamit. Ang bawat pag-ikot ng dila ni Mia at ang basang tunog ng kanyang paghigop ay nagpapatindi sa kanyang pagnanasa, na tila hinahatak siya pabalik sa rurok ng excitement na katatapos lamang.
Habang tumitindi ang haplos ng bibig ni Mia, hindi na nakatiis si Adrian. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang bumaba mula sa kumot at dumapo sa likod ng ulo ng dalaga, hindi upang itulak siya palayo, kundi upang gabayan ang ritmo ng kanyang pag-supsop. Sa bawat pag-angat at pagbaba ni Mia, mas lalong humihigpit ang hawak ni Adrian, ang kanyang paghinga ay naging isang serye ng mabibigat na ungol habang pinapanood ang mapupulang labi ng anak na walang tigil sa pag-yakap sa kanyang pagkalalaki.
“God, Mia… ang sarap mo,” bulong ni Adrian, ang kanyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. Ang pagiging mapangahas ni Mia ay tila isang lason na unti-unting kumikitil sa anumang natitirang moralidad sa kanyang isipan. Sa sandaling iyon, wala nang tatay at anak; mayroon lamang dalawang katawang naghahanap ng kasiyahan sa isang lihim na kasunduan. Ang bawat pag-supsop ni Mia ay tila isang pangakong hindi na sila babalik sa dati, na ang kanilang relasyon ay permanenteng nabago ng init at basang pagdampi ng mga labi.
Sa gitna ng kanilang paglalayag sa sarap, isang malakas na vibration ang narinig mula sa side table—ang cellphone ni Mia. Isang notification mula sa kanilang group chat kasama sina Alice, Bianca, at Tricia. Ngunit sa halip na mabahala, isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Mia habang hindi niya inaalis ang kanyang bibig sa ari ni Adrian. Tiningnan niya ang ama nang may haling panunukso, tila sinasabing alam niya ang kapangyarihang mayroon siya sa oras na ito, at walang sinuman sa labas ng kwartong iyon ang makakaalam sa tunay na nangyayari sa pagitan nila.
Ang katahimikan ng gabi ay napalitan ng isang mapanganib na tensyon. Ang bawat pag-ikot ng dila ni Mia sa dulo ng kanyang burat ay nagpadala kay Adrian sa isang estado ng delirium. Ang libog na nararamdaman niya ay hindi lamang pisikal; ito ay ang euphoria ng pag-aari sa isang bagay na itinuturing na “forbidden.” Habang pinagmamasdan ang magandang anak na nakaluhod sa kanyang harapan, nakaramdam si Adrian ng isang uri ng dominance na hindi niya naranasan sa kanyang trabaho o sa lipunan. Dito, sa loob ng kanilang kwarto, siya ang hari, at si Mia ang kanyang pinakamasunuring reyna.
Nang maramdaman ni Adrian na malapit na siyang pumutok muli, humigpit ang kanyang kapit sa buhok ni Mia at bahagyang itinaas ang kanyang balakang. “Don’t stop… please, don’t stop,” pagmamakaawa niya, ang kanyang katawan ay nangangatog sa pag-asa. Ang huling ilang segundo ng pag-higop ni Mia ay naging mas mabilis at mas mapusok, hanggang sa isang malakas na pag-ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian. Sa isang huling, malakas na pag-supsop, ibinuhos ni Adrian ang lahat ng kanyang pagnanasa sa loob ng bibig ng anak, isang mainit at malapot na pag-agos na tila nagselyo sa kanilang lihim na ugnayan.
Matapos ang ilang sandaling katahimikan, dahan-dahang humiwalay si Mia. Isang mapaglarong paglunok ang ginawa niya, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tagumpay habang pinupunasan ang kanyang labi gamit ang likod ng kanyang kamay. Ang mapupulang labi nito ay tila mas naging matingkad matapos ang ginawa, isang visual na patunay ng kanilang kasalanan. Tumingin siya kay Adrian, na ngayon ay hinihingal at tila nawalan ng lakas, at isang malambot na halk ang ibinigay niya sa dibdib nito.
“Now we’re even, Dad,” bulong ni Mia, ang kanyang boses ay puno ng kislap at pagnanasa. Sa sandaling iyon, ang ideya ng “pagiging ama” ay tuluyan nang naglaho, napalitan ng isang uri ng pagmamahal na mapanganib at nakakalasing. Ang kanilang mga tingin ay nagtagpo, at sa mga mata ni Adrian, nakita niya ang isang babaeng hindi na niya kayang bitawan. Alam nilang dalawa na walang balikan na; ang pader na naghihiwalay sa kanila ay tuluyan nang nagiba, at ang tanging natira ay ang gutom na muling mag-apoy sa susunod na pagkakataon.
Sa labas ng silid, patuloy ang tahimik na gabi. Ang aircon ay humuhuni pa rin, at ang malayong tunog ng mga sasakyan ay nananatiling background. Ngunit sa loob ng apat na sulok na iyon, dalawang tao ang nakaupo sa isang bagong realidad—isang lihim na hindi na mababawi, isang gabi na magbabago sa lahat ng mga araw na susunod.
At habang unti-unting bumabalot sa kanila ang pagod at kasiyahan, alam ni Adrian na bukas, kapag muling tinawag siya ni Mia na “Dad” sa harap ng mundo, may bagong kahulugan na ang salitang iyon. Isang kahulugang sila lang ang nakakaalam.
Ang Lihim na Selyo
Hindi pa man tuluyang nakakaalis ang hininga ni Adrian sa kanyang katawan nang mapansin niyang ang mga kamay ni Mia ay hindi nananatili sa kanyang dibdib. Sa halip, ang mga daliri ng dalaga ay dahan-dahang bumaba, bumabagtas sa kanyang tiyan hanggang sa marating ang kanyang ari na, bagaman bahagyang lumambot na, ay nanatiling matigas at naglalabas ng mga patak ng pagnanasa. Isang mapanuring tingin ang ibinigay ni Mia sa kanyang ama—isang tingin na hindi na naghahanap ng kalinga, kundi naghahanap ng higit pang sarap. Sa isang mabilis na galaw, bumaba si Mia sa gilid ng kama, ang kanyang mga tuhod ay lumapat sa kutson habang ang kanyang mukha ay unti-unting bumababa sa pagitan ng mga hita ni Adrian.
Umangat si Mia at gumapang nang dahan-dahan, ang kanyang mga mata ay hindi humihiwalay sa ari ni Adrian habang ang kanyang mga buhok ay humahaplos sa mga hita nito. Sa isang marahan at mapangahas na galaw, binuksan niya ang kanyang mga labi at dahan-dahang tinikman ang dulo ng titi ng kanyang ama. Isang malakas na ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian nang maramdaman ang basang init ng bibig ni Mia—isang sensasyong tila kuryenteng dumaloy mula sa kanyang ari hanggang sa kanyang utak. Hindi ito tulad ng anumang naranasan niya noon; may kasama itong thrill ng pagbabawal at ang pagkaalam na ang kanyang sariling anak ang gumagawa nito.
Huminga nang malalim si Adrian, ang kanyang katawan ay nakalugay sa kutson habang ang kanyang paningin ay nakapako sa isang tanawing tila isang masining at mapanuksong pintura. Mula sa kanyang posisyon, kitang-kita niya ang bawat detalye ng kanyang anak—ang pagbaluktot ng kanyang likod, ang pag-arko ng kanyang mga balakang, at ang determinasyon sa kanyang mga mata habang unti-unting nilalamon ng kanyang maliliit at mapupulang labi ang kanyang ari. Ang pagyakap ng mga labing ito sa kanyang burat ay nagdulot ng isang matinding kuryente na nagpagewang sa kanyang buong pagkatao; bawat higop at pagdila ni Mia ay tila isang pagkilala na siya ang hari sa loob ng silid na ito.
Libog na libog si Adrian, ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kumot habang pinagmamasdan ang husay ng anak sa pag-asikaso sa kanya. May isang uri ng primal na ligaya sa pagkakita sa isang babaeng kasing-ganda ni Mia na nakaluhod sa kanyang harapan, sumusuko sa pagbibigay ng sarap na hindi niya kailanman inaasahang makakamit. Ang bawat pag-ikot ng dila ni Mia at ang basang tunog ng kanyang paghigop ay nagpapatindi sa kanyang pagnanasa, na tila hinahatak siya pabalik sa rurok ng excitement na katatapos lamang.
Habang tumitindi ang haplos ng bibig ni Mia, hindi na nakatiis si Adrian. Ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang bumaba mula sa kumot at dumapo sa likod ng ulo ng dalaga, hindi upang itulak siya palayo, kundi upang gabayan ang ritmo ng kanyang pag-supsop. Sa bawat pag-angat at pagbaba ni Mia, mas lalong humihigpit ang hawak ni Adrian, ang kanyang paghinga ay naging isang serye ng mabibigat na ungol habang pinapanood ang mapupulang labi ng anak na walang tigil sa pag-yakap sa kanyang pagkalalaki.
“God, Mia… ang sarap mo,” bulong ni Adrian, ang kanyang boses ay paos at puno ng pagnanasa. Ang pagiging mapangahas ni Mia ay tila isang lason na unti-unting kumikitil sa anumang natitirang moralidad sa kanyang isipan. Sa sandaling iyon, wala nang tatay at anak; mayroon lamang dalawang katawang naghahanap ng kasiyahan sa isang lihim na kasunduan. Ang bawat pag-supsop ni Mia ay tila isang pangakong hindi na sila babalik sa dati, na ang kanilang relasyon ay permanenteng nabago ng init at basang pagdampi ng mga labi.
Sa gitna ng kanilang paglalayag sa sarap, isang malakas na vibration ang narinig mula sa side table—ang cellphone ni Mia. Isang notification mula sa kanilang group chat kasama sina Alice, Bianca, at Tricia. Ngunit sa halip na mabahala, isang mapang-asar na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Mia habang hindi niya inaalis ang kanyang bibig sa ari ni Adrian. Tiningnan niya ang ama nang may haling panunukso, tila sinasabing alam niya ang kapangyarihang mayroon siya sa oras na ito, at walang sinuman sa labas ng kwartong iyon ang makakaalam sa tunay na nangyayari sa pagitan nila.
Ang katahimikan ng gabi ay napalitan ng isang mapanganib na tensyon. Ang bawat pag-ikot ng dila ni Mia sa dulo ng kanyang burat ay nagpadala kay Adrian sa isang estado ng delirium. Ang libog na nararamdaman niya ay hindi lamang pisikal; ito ay ang euphoria ng pag-aari sa isang bagay na itinuturing na “forbidden.” Habang pinagmamasdan ang magandang anak na nakaluhod sa kanyang harapan, nakaramdam si Adrian ng isang uri ng dominance na hindi niya naranasan sa kanyang trabaho o sa lipunan. Dito, sa loob ng kanilang kwarto, siya ang hari, at si Mia ang kanyang pinakamasunuring reyna.
Nang maramdaman ni Adrian na malapit na siyang pumutok muli, humigpit ang kanyang kapit sa buhok ni Mia at bahagyang itinaas ang kanyang balakang. “Don’t stop… please, don’t stop,” pagmamakaawa niya, ang kanyang katawan ay nangangatog sa pag-asa. Ang huling ilang segundo ng pag-higop ni Mia ay naging mas mabilis at mas mapusok, hanggang sa isang malakas na pag-ungol ang kumawala sa lalamunan ni Adrian. Sa isang huling, malakas na pag-supsop, ibinuhos ni Adrian ang lahat ng kanyang pagnanasa sa loob ng bibig ng anak, isang mainit at malapot na pag-agos na tila nagselyo sa kanilang lihim na ugnayan.
Matapos ang ilang sandaling katahimikan, dahan-dahang humiwalay si Mia. Isang mapaglarong paglunok ang ginawa niya, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa tagumpay habang pinupunasan ang kanyang labi gamit ang likod ng kanyang kamay. Ang mapupulang labi nito ay tila mas naging matingkad matapos ang ginawa, isang visual na patunay ng kanilang kasalanan. Tumingin siya kay Adrian, na ngayon ay hinihingal at tila nawalan ng lakas, at isang malambot na halk ang ibinigay niya sa dibdib nito.
“Now we’re even, Dad,” bulong ni Mia, ang kanyang boses ay puno ng kislap at pagnanasa. Sa sandaling iyon, ang ideya ng “pagiging ama” ay tuluyan nang naglaho, napalitan ng isang uri ng pagmamahal na mapanganib at nakakalasing. Ang kanilang mga tingin ay nagtagpo, at sa mga mata ni Adrian, nakita niya ang isang babaeng hindi na niya kayang bitawan. Alam nilang dalawa na walang balikan na; ang pader na naghihiwalay sa kanila ay tuluyan nang nagiba, at ang tanging natira ay ang gutom na muling mag-apoy sa susunod na pagkakataon.
Sa labas ng silid, patuloy ang tahimik na gabi. Ang aircon ay humuhuni pa rin, at ang malayong tunog ng mga sasakyan ay nananatiling background. Ngunit sa loob ng apat na sulok na iyon, dalawang tao ang nakaupo sa isang bagong realidad—isang lihim na hindi na mababawi, isang gabi na magbabago sa lahat ng mga araw na susunod.
At habang unti-unting bumabalot sa kanila ang pagod at kasiyahan, alam ni Adrian na bukas, kapag muling tinawag siya ni Mia na “Dad” sa harap ng mundo, may bagong kahulugan na ang salitang iyon. Isang kahulugang sila lang ang nakakaalam.