NSFW
DaKonig
Forum Expert
Harapin Ang Liwanag
“We all die. The goal isn’t to live forever, the goal is to create something that will.” - Chuck Palahniuk
Chapter 4 - Forbidden
“Tingnan mo ang porma mo at huwag lang depensa ng depensa Julian” sabi ni Hen. Guille sa kanya nung nag ensayo na ulit sila “pa.. haa..haa.. pasensya na po Heneral..” hinihingal na sabi ni Julian dahil pagod na siya. “Hmp!” na lang ang Heneral at napatingin ito sa bintana at kita niyang malapit ng sumikat ang araw “bweno, ituloy nalang natin ito pagbalik natin galing sa pagpupulong” sabi ng Heneral kay Julian na agad itong umupo sa sahig at binaba ang espada niya. Tumalikod ang Heneral at naglakad ito papunta sa mesa, uminom ito ng paborito niyang alak at kinuha ang isang basong tubig at dinala ito kay Julian.
“Salamat po, Heneral” sabi ni Julian nung inabot ng Heneral ang baso, umupo ito sa tabi ni Julian at nginitian siya nito “bakit po?” tanong ni Julian “gumagaling kana Julian, konting ensayo pa at magiging kapareha kana ni Kapitan Morietta” papuri ng Heneral sa kanya. “Talaga po?! hehehe.. mahusay po kasi kayong magturo, Heneral” sabi ni Julian sa kanya na ngumiti ito at sabing “hindi ako naging Heneral ng ganun-ganun lang, Julian!” sabi nito na nagtawanan silang dalawa. Natutuwa ang Heneral sa progreso ni Julian at sino ba ang mag-aakalang ang dating payatot at hikain na **** eh magiging matipuno at mahusay na sa paggamit ng espada.
“Heneral!” tawag pansin ng isang sundalo niya na nakaluhod ang isang tuhod sa sahig at nakayuko ang ulo “teka lang, Julian” paalam ng Heneral sa kanya na tumayo ito at lumapit sa sundalo niya. “Heneral, nakahanda na po ang sasakyan para sa mahal na Reyna mamayang gabi” balita nito sa Heneral “magaling, sige magpahinga narin kayo malapit naring sisikat ang araw” utos ng Heneral sa kanya. “Salamat po, Heneral!” sabi nito na tumango lang siya at tumayo na yung sundalo niya na kita niyang nginitian pa nito si Julian bago ito umalis “Julian” tawag ng Heneral sa kanya “Heneral” sagot ni Julian na nakaluhod ang isang tuhod sa lupa nung nasa tabi na siya ng Heneral “magpahinga ka narin, dumaan ka muna kay Zoraida at humingi ng gamot para sa katawan mo” utos ng Heneral sa kanya “masusunod po, Heneral!” sagot ni Julian at umalis na ito.
Masayang umakyat sa pangatlong palapag si Julian para bisitahin ang matandang mangkukulam na si Zoraida, kumatok muna siya bago niya binuksan ang pinto na nakita niyang nakatalikod ang matanda na tila me ginagawa ito. “Alam mo ba Julian na pambabastos ang nakatayo lang sa gitna ng pinto at hindi agad tumuloy?” sabi ng matanda sa kanya “ah.. pasensya na po, manang Zoraida!” paumahin ni Julian na pumasok na siya sa loob at sinara ang pinto. “Bakit ka ba naparito?” tanong ng matanda “pinapapunta po ako ni Heneral dito” sagot niya “ah.. hihingi ka ng gamot sa pagod?” tanong ng matanda “opo manang” sagot niya. “Sige, maupo ka muna dyan habang lulutoin ko ang gamot mo” sabi ng matanda sa kanya na umupo sa silya si Julian.
Napansin niya ang nakabukas na libro sa mesa kaya hindi niya maiwasang tingnan ito at binasa ang nakasulat sa isang pahina “Sufletul convergenta (Soul Convergence)” basa ni Julian. “Ano?” tanong ng matanda sa kanya “manang ano po ang ibig sahin nito?” tanong ni Julian sa kanya “pag-iisa” sagot ng matanda “pag-iisa? Pero kaluluwa po ang binanggit dito” tanong ni Julian na tumigil sa ginagawa ang matanda at lumapit ito sa kanya. “Hmm.. ikaw **** ka hindi ka dapat nagbabasa ng ganito” sabi ng matanda sa kanya na tiningnan lang siya ni Julian “haayyy.. mapapagalitan ako ng Reyna nito” sabi ni Zoraida na napangiti lang si Julian.
“Ipapaliwanag ko sayo” sabi ng matanda “Sufletul convergenta, ibig sabihin pagsasama ng isa o maraming kaluluwa sa iisang katawan” pasimula niya “nangyari na ito noon at nakasulat sa librong ito ang ritwal kung paano gagawin ang pagsasamahin ang maraming kaluluwa sa iisang katawan” paliwanag ng matanda. “Maraming kaluluwa sa iisang katawan?” tanong ni Julian “tama! Yung taong makakatanggap sa ritwal na ito ay magiging makapangyarihan sa lahat” “magiging makapangyarihan? Katulad po ni Reyna Lucia?” gulat na tanong ni Julian. “Oo, pero iba ang kay Reyna Lucia dahil natural na kapangyarihan niya yun, yung taong dadaan sa ritwal na ito ay magkakaroon ng kapangyarihan katulad kay Reyna Lucia pero… ” sabi ng matanda.
“Pero?” tanong ni Julian “… me pagkakaiba” tuloy ng matanda “ano po?” tanong ni Julian “magagamit niya ang lahat ng kapangyarihan ng mga kaluluwang pumasok sa katawan niya” paliwanag ng matanda. “Ang galeng pala niyan!” sabi ni Julian “oo, kaya nga ito ipinagbabawal dahil mapanganib” sabi ng matanda na sinara nito ang libro at pinaupo si Julian sa upoan “paano po naging mapanganib kung makakatulong ito sa sanlibutan?” tanong ni Julian. “Me nangyari na kasing ganitong insidente noon, Julian” kwento ng matanda “anong insidente?” tanong niya “alam mo ang kwento ng gyera ng mga bampira at mga taong lobo?” tanong ng matanda “opo, kinwento po sa akin ni Hen. Guille” sagot niya.
“Ano ba ang kwento niya sayo?” tanong ng matanda habang tinuloy na nito ang paggawa ng gamot ni Julian “nagsimula daw po yung gyera dahil me napatay na bampira ang mga taong lobo at hindi nila ito inamin” kwento niya. “Tapos?” tanong ng matanda “kaya nagkaroon ng hidwaan at hindi pagkakaunawaan kung ano ba talaga ang nangyari kaya si Haring Voltaire ng mga bampira ay nagdeklara ng Clanul razboi (Clan War) laban sa mga taong lobo” kwento ni Julian. “Hehehe.. hindi ba niya sinabi na ang Hari ay naghahangad ng mas mataas pang kapangyarihan sa lahat?” tanong ng matanda “po? Hindi po niya nabanggit” sagot ni Julian.
“Ang totoo niyan Julian” sabi ng matanda na bitbit nito ang isang basong potion at binigay ito kay Julian “si Haring Voltaire ang lolo ng mahal na Reyna ay gustong maging mas makapangyarihan pa sa lahat ng bampira at ng mga taong lobo” kwento ng matanda. “Nung nalaman ito ang plano ng Hari agad silang kumilos para pigilan ito pero nagmamatigas ang Hari kahit na si Reyna Lucia na mismo na noon ay Prinsesa palang ang nakiusap sa kanya na itigil ito pero hindi ito nakinig at kinulong pa ang mahal na Reyna sa selda” kwento ng matanda. “Tapos po, manang?” tanong ni Julian “nagkaroon ng dalawang hukbong ang kaharian, ang ayaw sa plano ng Hari at ang sumang-ayon sa kanya” kwento ng matanda “nagkaroon ng gulo dito mismo sa loob ng palasyo na naging kasapi ni Reyna Lucia ang mga taong lobo para lang pigilan ang Hari” kwento niya.
“Nagtagumpay ho ba ang Hari sa plano niya?” tanong ni Julian “oo, pero tatlong kaluluwa lang ang nakuha niya isa nito ang… ama ng Reyna na si Prinsepe Alister” kwento ng matanda “…..” hindi nakapagsalita si Julian. “Maraming bampira at lobo ang namatay noon at alam mo ba kung paano natalo nila si Haring Voltaire?” tanong ng matanda “paano po?” tanong ni Julian na binuksan ng matanda ang itim na libro at pinakita niya ang pahina kung saan ang katawan ng taong tumanggap ng kaluluwa ay nilamon ng dilim. “Ito ang nangyari sa kanya” sabi ng matanda na napamangha si Julian sa kapangyarihan ng ritwal na ito “kinain siya ng dilim?” gulat na tanong ni Julian. “Oo, dahil siguro sa sobrang sama niya yung dilim na mismo ang gumawa ng paraan para mapigilan siya” sabi ng matanda na sinara niya muli ang libro.
“Kaya pala pinagbawal yun” sabi ni Julian na inubos na niya ang gamot na binigay ng matanda sa kanya “ano na ang pakiramdam mo?” tanong ng matanda na kita niyang tumatalon-talon si Julian “mabuti na po, manang!” natutuwang sabi ni Julian. “Mabuti kung ganun” sabi ng matanda “salamat po manang” sabi ni Julian na tumungo na ito sa pintuan at biglang huminto ito “manang Zora” tawag niya “hmm?” “kaya siguro hindi nagtagumpay si Haring Voltaire noon dahil me kulang sa ritwal na ginawa niya” sabi ni Julian “ano ang ibig mong sabihin?” tanong ng matanda. “Kagaya po ng sinabi ni Reyna Lucia, nababalot na ng dilim ang puso ng mga bampira kaya siguro ganun nalang ang nangyari sa kanya” sagot ni Julian “ano naman ang kulang?” tanong ng matanda na nilagay ni Julian ang kanang kamay sa dibdib niya at yung kaliwa naman tinuro sa taas “liwanag po manang na nanggagaling sa taas” nakangiting sagot niya.
Lingid sa kaalaman ni Julian nasa labas lang pala si Reyna Lucia at nakikinig sa kanilang dalawa “ikaw talaga **** ka kung ano-ano nalang ang sinasabi mo” sabi ng matanda sa kanya na nagpaalam na si Julian at lumabas na ito. Sakto namang naging anino si Reyna Lucia nung lumabas ng silid ng matanda si Julian at hindi siya nakita nito “narinig mo ang sinabi niya, mahal na Reyna?” tanong ni Zoraida sa kanya nung nasa pintuan na ito. “Oo, Zoraida” sagot ng Reyna na nakangiti itong nakatingin kay Julian “hindi ko naisip yun, kung hindi pa sinabi ni Julian siguro..” “huwag mo na banggitin yan, Zoraida” pagputol ni Reyna Lucia sa kanya “magpahinga kana at malayo-layo ang babyahiin natin mamayang gabi” utos ng Reyna sa kanya na niyuko nito ang ulo at sabing “masusunod po, mahal na Reyna”.
Bumaba sa hagdanan si Julian at nakita niya sa bintana na tumaas na ang haring araw kaya nagmamadali siyang pumunta sa basement ng palasyo para tingnan kung nagpapahinga na ang mga sundalo ng Reyna. Nakita niyang nakasara na ang mga pintuan ng kwarto sa basement kaya napangiti siyang umakyat muli sa hagdanan ng biglang nakasalubong niya si Kapitan Morietta, niyuko niya ang ulo niya pagbigay respeto sa Kapitan. “Saan ka pupunta?” tanong ng Kapitan sa kanya “ah pupunta na po ako sa kwarto ko” sagot ni Julian “talaga bang, sa kwarto ka pupunta o kay..” sabi ng Kapitan na napatigil nalang si Julian. “Hihihi sa kwarto po talaga, Kapitan” sagot niya na nilagay ng Kapitan ang hintuturo niya sa ilong ni Julian at sabing “nagsisinungaling ka eh” na napalunok nalang ng laway si Julian.
Nilapit ng Kapitan ang bibig niya sa tenga ni Julain “bakit ka pa lalayo kung pwede naman ako, Julian” bulong ng Kapitan sa tenga niya na dinilaan pa nito ang earlobe ni Julian na nanginig siya dahil sa lamig ng dila nito. “Kung papayag ka, nasa baba lang ang kwarto ko Julian” sabi ng Kapitan sa kanya “pasensya na po Kapitan pero, hindi ko po kayang saktan ang taong mahal ko” sabi ni Julian sa kanya. “Hindi naman relasyon ang gusto ko, isang umaga lang Julian” sabi ni Kap. Morietta sa kanya “pasensya na po talaga” sabi ni Julian na hahakbang na sana siya ng pinigilan siya nito “bakit? Hindi ka ba nagandahan sa akin?” tanong nito sa kanya.
Humarap sa kanya si Julian at sabing “Kapitan, pangatlo ka sa magagandang babae na nakita sa tanang buhay ko” pasimula ni Julian “hindi lang po kagandahan meron ka, magaling ka sa pakikipaglaban, matalino po kayo, nirerespeto ng marami at pagdating sa katawan wala na po akong masabi dahil napakaganda niyo po pero..” pagputol ni Julian. “Tatanggihan ko po kayo sa alok niyo hindi dahil wala akong gusto sa inyo, me mahal na po kasi ako at siya lang po ang gusto kong makasama lalong-lalo na po sa kama” sabi ni Julian sa kanya. “Nabibigay ba niya ang lahat sayo, Julian?” tanong ng Kapitan “opo at sobra pa” sagot ni Julian na napangiti ang Kapitan sa sinagot niya. “Bakit gising pa kayo?” biglang tanong ng Heneral sa kanila na nakatayo na pala ito sa itaas ng hagdanan.
“Heneral!” sabay nilang sabi na napayuko ang ulo nila “Morietta, bakit nandito ka pa? Bakit hindi ka pa pumasok sa kwarto mo?” tanong ng Heneral sa kanya “tinitingnan ko lang Heneral kung maayos ba ang paligid ng palasyo” sagot niya. “Nagawa ko na yan, pumasok kana sa kwarto mo” utos ng Heneral sa kanya “masusunod po, Heneral” sagot niya “Julian” tawag niya “sige po, Kapitan” sagot ni Julian at bumaba na si Kapitan Morietta sa kwarto niya at sinara na nito ang pinto. “Julian, sumunod ka sa akin” utos ng Heneral sa kanya “ano ang ginagawa mo dun?” tanong niya kay Julian “tinitingnan ko lang po Heneral kung maayos ba po ang pagtulog nila” sagot ni Julian na kita niyang yumuyuko si Hen. Guille sa tuwing napapadaan sila ng bintana.
“Yun lang ba talaga ang pakay mo dun?” tanong ng Heneral sa kanya “opo” sagot ni Julian na huminto na sila sa tapat ng pintuan ng kwarto ng Heneral “kinukulit ka nanaman ni Morietta” sabi ng Heneral na natawa lang si Julian. “Huwag po kayong mag-aalala Heneral wala pong mangyayari sa amin” sabi niya “hindi naman ako nag-aalala kasi alam kong mabuting bampira si Morietta, yun nga lang bilang babae hindi parin maiwasan ang libog nito” sabi ng Heneral kay Julian. “Hindi niya po ako madadala Heneral” sagot ni Julian sa kanya “mabuti kung ganun at Julian” “po?” tanong ni Julian “huwag kang masyado magpahapon, bago bumaba ang araw kailangan nasa palasyo kana” sabi bigla ng Heneral sa kanya “p..po?” takang tanong ni Julian.
“Huwag kana magmaang-maangan pa, Julian. Ika pitong araw ngayon simula nung nagkita kayo” sabi ng Heneral sa kanya na napangiti nalang siya sa sinabi nito “oonga po” sagot ni Julian. “Pinahanda ko na si Aristas (kabayo ng Heneral), siya ang gamitin mo para mabilis kang makauwi dito sa palasyo” sabi ng Heneral sa kanya na natuwa si Julian nung marinig niya ito “maraming, maraming salamat po, Heneral” sabi ni Julian na niluhod niya ang isang tuhod sa sahig at niyuko ang ulo. “Hmp! Basta ang bilin ko sayo, huwag mong kakalimutan” paalala ng Heneral sa kanya “opo, Heneral!” sagot ni Julian na narinig nalang niyang sumara ang pinto ng kwarto ni Hen. Guille kaya tumayo na siya at masayang tumungo sa stable ng mga kabayo at nakita niyang naghihintay na si Aristas sa kanya. Kumuha ng maliit na papel si Julian at sinulatan niya ito at tinali ang papel sa hita ng kalapati at pinalipad na niya ito bago siya sumakay kay Aristas at umalis na siya.
Kalahating oras din ang binyahe ni Julian bago niya narating ang tagpuan nila ng kasintahan niya, bumaba siya at tumingin sa paligid at siniguro niyang walang taong nagmamasid sa kanya. Naglakad na siya at hila-hila niya si Aristas at huminto siya sa likod ng isang puno malapit lang sa kubong ginagamit nila sa tuwing nagkikita sila ng kasintahan niya. Tiningnan niya ang pintuan at me nakita siyang puting panyo na nakatali sa gilid nito, napangiti si Julian sa tuwa at tinali niya sa puno ang lubid ni Aristas bago siya lumabas at tumungo sa kubo. Tinanggal niya ang panyo sa gilid ng pinto bago siya pumasok at nung nasa loob na siya nakita niya ang kasintahan niyang nakatalikod sa kanya at kita niyang abala ito sa paghahanda ng tanghalian nila sa kusina.
“Ang bango niyan mahal ko, siguro mabubusog ako sa hinanda mo ngayon” sabi ni Julian na agad humarap sa kanya ang dalaga at kita sa mukha niya ang tuwa nung makita si Julian “MAHAL KO!” sigaw ng dalaga na tumakbo ito palapit sa kanya at nagyakap agad sila. “Kay tagal ko ng hinihintay ang araw na ito, mahal ko” sabi ng dalaga sa kanya “ako din mahal, nasasabik na akong makita at mayakap ka” sabi ni Julian. “Nandito na tayo mahal” nakangiting sabi ng dalaga “oo, pero hindi ako magtatagal mahal ko” sabi ni Julian na nakita niyang nalungkot ang dalaga sa sinabi niya. “Huwag kang mag-alala, lulubusin natin ang bawat sandali natin ngayon” sabi ni Julian sa kanya na napangiti muli ang dalaga. “Mahal na mahal kita, Julian” sabi ng dalaga “mahal na mahal din kita, Isabella” sagot ni Julian.
Kumain na sila ng tanghalian habang nagkukwentohan sila tungkol sa nagdaang mga araw na hindi sila nagkita “bakit hindi ka magtatagal ngayon, mahal?” tanong ni Isabella “pinadalhan kasi ng sulat ang mahal na Reyna ng Konseho ng Limang Angkan at isasama niya ako mamayang gabi papunta dun sa pagtitipon” paliwanag ni Julian. “Sayang naman, nasasabik pa naman ako sayo mahal” sabi ni Isabella sa kanya na nalulungkot itong nakatingin sa kanya. Nginitian siya ni Julian at hinawakan ang kamay niya “hindi ba sabi ko lulubosin natin ang bawat sandali natin ngayon?” sabi ni Julian sa kanya na napangiti ang dalaga sa sinabi niya. Pagkatapos magtanghalian tinulongan ni Julian si Isabella iligpit ang mga kinainan nila at pagkatapos nun hinila ni Julian si Isabella palapit sa kanya at hinalikan niya ito sa labi.
“Napakaganda mo talaga, mahal ko” sabi ni Julian na humalik din si Isabella sa labi niya at niyakap siya nito ng mahigpit “mahal, hanggang ganito nalang ba tayo?” tanong ni Isabella sa kanya “hindi mahal” sagot ni Julian na tumingin sa kanya ang dalaga. “Nag-iipon na ako ngayon para sa kinabukasan natin at nag-iipon din ako ng lakas para humarap sa mga magulang mo” sabi ni Julian na natuwa ang dalaga sa sinabi niya. “Matutupad na ang pangarap kong maging kabiyak ka, Julian” natutuwang sabi ni Isabella sa kanya “ako din mahal” sagot ni Julian na nagkatinginan sila at naglapat ang mga labi nilang dalawa.
Hinila ni Julian papunta sa kwarto ng kubo at doon hiniga niya ang dalaga at sinimulan niyang halikan ito sa leeg “hmm… ” lang ang dalaga habang tinatanggal ni Julian ang nakataling tela sa beywang niya. “Mahal..” tawag ni Isabella “bakit mahal?” tanong ni Julian “huwag.. wag mong masyadong titigan ha?” nahihiyang sabi ni Isabella “nahihiya ka ba?” tanong ni Julian sa kanya na natanggal na niya ang telang nakatali sa beywang ng dalaga at inalis na niya ito. Hinalikan niya ulit si Isabella sa leeg at tinulak niya pataas ang see-thru niyang suot at hinubad ito “Julian..” tawag ni Isabella na naka puting sando nalang ngayon “mahal..” sabi ni Julian na tinaas ni Julian ang sando niya at nakita na muli ni Julian ang maliit nitong suso at pinkish nitong utong.
“Mahal… sabi ng huwag mong titigan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na napangiti lang si Julian at dinilaan niya ang utong ng dalaga na napapikit ito at napakagat labi sa ginawa niya, “Hmmmm… mahal” napakapit sa ulo ni Julian si Isabella habang hinihimas naman ng binata ang kabilang suso niya “mahal..” sabi ni Julian na lumipat siya sa kabilang suso ng dalaga na nagpaliyad sa kanya “hmmm…. mahaaalll..” ungol ni Isabella. Tumigil si Julian sa pagdila sa utong ng dalaga at bumangon ito at tiningnan si Isabella “sabi ng huwag mo akong tingnan ng ganyan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na tinakpan nito ang dibdib niya. “Huwag kang mahiya mahal, ang ganda-ganda mo nga eh” sabi ni Julian sa kanya.
Tumayo si Julian at hinila nito patayo si Isabella at umupo muli siya na hinila niya papalapit ang dalaga sa harap niya, inabot ni Julian ang tali ng mahabang palda ng dalaga na pinigilan siya nito. “Basta ha… huwag mong titigan ng matagal” sabi ng dalaga sa kanya na napangiti lang si Julian. Tiningnan ni Isabella si Julian habang tinatanggal nito ang tali sa saya niya at nung natanggal na niya tumingin muna siya kay Isabella na nakatingin lang din sa kanya. Binaba na ni Julian ang saya ng dalaga at nakita ni Julian ang suot nitong pang-ilalim “mahal..” sabi ni Julian na tumango lang si Isabella kaya inabot ni Julian ang puting manipis na suot ng dalaga at binaba niya ito na umiwas ng tingin ang dalaga nung nahubad na ito ni Julian.
“Mahal…” sabi ni Julian na hinipo nito ang buhok ni Isabella sa baba “eehh.. sabi ng huwag mong titigan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na hinawakan ni Julian ang magkabilang pisngi ng pwet niya para mapalapit pa lalo sa kanya ang dalaga. Inangat ni Julian ang kanang paa ng dalaga at pinatong ito sa kama at sinimulan niyang halikan ang hita nito “hmmm… ang sarap mong halikan mahal ko” sabi ni Julian sa kanya na hindi parin makatingin si Isabella sa kanya dahil sa hiya. Kahit ilang beses na sila nagtalik ni Julian hindi parin maiwasang mahiya ni Isabella dahil sa panahong ito hindi kasi lantaran ang ganitong sekswal na tagpo, sinimulan halikan ni Julian ang tuhod ni Isabella patungo sa gitna ng hita ng dalaga hanggang sa umabot na ang labi nito sa singit niya.
Napasinghap ang dalaga nung maramdaman niya ang dila ni Julian na dumaan sa pagitan ng hiwa niya “aaahhh.. haaaahhhh….” napaungol si Isabella at napahawak sa buhok ni Julian, masarap na sensasyon ang naramdaman ng dalaga lalo na nung pinasok ni Julian ang dila niya sa loob ng hiyas niya. Tumingala si Isabella habang ginagalaw nito ang balakang niya sa tuwing nasusungkit ng dila ni Julian ang kuntil niya “oooh… mahal kooohh…” nasasambit ng dalaga na lalo lang ginanahan si Julian sa pagkain sa hiyas niya. “Mahal..tila… nalalapit na ang..aaahhh…” sambit ng dalaga na yumuko pa lalo si Julian para maipasok niya ng buo ang dila niya sa loob ng hiyas ng dalaga na napasabunot si Isabella sa kanya.
// itutuloy ....
“Tingnan mo ang porma mo at huwag lang depensa ng depensa Julian” sabi ni Hen. Guille sa kanya nung nag ensayo na ulit sila “pa.. haa..haa.. pasensya na po Heneral..” hinihingal na sabi ni Julian dahil pagod na siya. “Hmp!” na lang ang Heneral at napatingin ito sa bintana at kita niyang malapit ng sumikat ang araw “bweno, ituloy nalang natin ito pagbalik natin galing sa pagpupulong” sabi ng Heneral kay Julian na agad itong umupo sa sahig at binaba ang espada niya. Tumalikod ang Heneral at naglakad ito papunta sa mesa, uminom ito ng paborito niyang alak at kinuha ang isang basong tubig at dinala ito kay Julian.
“Salamat po, Heneral” sabi ni Julian nung inabot ng Heneral ang baso, umupo ito sa tabi ni Julian at nginitian siya nito “bakit po?” tanong ni Julian “gumagaling kana Julian, konting ensayo pa at magiging kapareha kana ni Kapitan Morietta” papuri ng Heneral sa kanya. “Talaga po?! hehehe.. mahusay po kasi kayong magturo, Heneral” sabi ni Julian sa kanya na ngumiti ito at sabing “hindi ako naging Heneral ng ganun-ganun lang, Julian!” sabi nito na nagtawanan silang dalawa. Natutuwa ang Heneral sa progreso ni Julian at sino ba ang mag-aakalang ang dating payatot at hikain na **** eh magiging matipuno at mahusay na sa paggamit ng espada.
“Heneral!” tawag pansin ng isang sundalo niya na nakaluhod ang isang tuhod sa sahig at nakayuko ang ulo “teka lang, Julian” paalam ng Heneral sa kanya na tumayo ito at lumapit sa sundalo niya. “Heneral, nakahanda na po ang sasakyan para sa mahal na Reyna mamayang gabi” balita nito sa Heneral “magaling, sige magpahinga narin kayo malapit naring sisikat ang araw” utos ng Heneral sa kanya. “Salamat po, Heneral!” sabi nito na tumango lang siya at tumayo na yung sundalo niya na kita niyang nginitian pa nito si Julian bago ito umalis “Julian” tawag ng Heneral sa kanya “Heneral” sagot ni Julian na nakaluhod ang isang tuhod sa lupa nung nasa tabi na siya ng Heneral “magpahinga ka narin, dumaan ka muna kay Zoraida at humingi ng gamot para sa katawan mo” utos ng Heneral sa kanya “masusunod po, Heneral!” sagot ni Julian at umalis na ito.
Masayang umakyat sa pangatlong palapag si Julian para bisitahin ang matandang mangkukulam na si Zoraida, kumatok muna siya bago niya binuksan ang pinto na nakita niyang nakatalikod ang matanda na tila me ginagawa ito. “Alam mo ba Julian na pambabastos ang nakatayo lang sa gitna ng pinto at hindi agad tumuloy?” sabi ng matanda sa kanya “ah.. pasensya na po, manang Zoraida!” paumahin ni Julian na pumasok na siya sa loob at sinara ang pinto. “Bakit ka ba naparito?” tanong ng matanda “pinapapunta po ako ni Heneral dito” sagot niya “ah.. hihingi ka ng gamot sa pagod?” tanong ng matanda “opo manang” sagot niya. “Sige, maupo ka muna dyan habang lulutoin ko ang gamot mo” sabi ng matanda sa kanya na umupo sa silya si Julian.
Napansin niya ang nakabukas na libro sa mesa kaya hindi niya maiwasang tingnan ito at binasa ang nakasulat sa isang pahina “Sufletul convergenta (Soul Convergence)” basa ni Julian. “Ano?” tanong ng matanda sa kanya “manang ano po ang ibig sahin nito?” tanong ni Julian sa kanya “pag-iisa” sagot ng matanda “pag-iisa? Pero kaluluwa po ang binanggit dito” tanong ni Julian na tumigil sa ginagawa ang matanda at lumapit ito sa kanya. “Hmm.. ikaw **** ka hindi ka dapat nagbabasa ng ganito” sabi ng matanda sa kanya na tiningnan lang siya ni Julian “haayyy.. mapapagalitan ako ng Reyna nito” sabi ni Zoraida na napangiti lang si Julian.
“Ipapaliwanag ko sayo” sabi ng matanda “Sufletul convergenta, ibig sabihin pagsasama ng isa o maraming kaluluwa sa iisang katawan” pasimula niya “nangyari na ito noon at nakasulat sa librong ito ang ritwal kung paano gagawin ang pagsasamahin ang maraming kaluluwa sa iisang katawan” paliwanag ng matanda. “Maraming kaluluwa sa iisang katawan?” tanong ni Julian “tama! Yung taong makakatanggap sa ritwal na ito ay magiging makapangyarihan sa lahat” “magiging makapangyarihan? Katulad po ni Reyna Lucia?” gulat na tanong ni Julian. “Oo, pero iba ang kay Reyna Lucia dahil natural na kapangyarihan niya yun, yung taong dadaan sa ritwal na ito ay magkakaroon ng kapangyarihan katulad kay Reyna Lucia pero… ” sabi ng matanda.
“Pero?” tanong ni Julian “… me pagkakaiba” tuloy ng matanda “ano po?” tanong ni Julian “magagamit niya ang lahat ng kapangyarihan ng mga kaluluwang pumasok sa katawan niya” paliwanag ng matanda. “Ang galeng pala niyan!” sabi ni Julian “oo, kaya nga ito ipinagbabawal dahil mapanganib” sabi ng matanda na sinara nito ang libro at pinaupo si Julian sa upoan “paano po naging mapanganib kung makakatulong ito sa sanlibutan?” tanong ni Julian. “Me nangyari na kasing ganitong insidente noon, Julian” kwento ng matanda “anong insidente?” tanong niya “alam mo ang kwento ng gyera ng mga bampira at mga taong lobo?” tanong ng matanda “opo, kinwento po sa akin ni Hen. Guille” sagot niya.
“Ano ba ang kwento niya sayo?” tanong ng matanda habang tinuloy na nito ang paggawa ng gamot ni Julian “nagsimula daw po yung gyera dahil me napatay na bampira ang mga taong lobo at hindi nila ito inamin” kwento niya. “Tapos?” tanong ng matanda “kaya nagkaroon ng hidwaan at hindi pagkakaunawaan kung ano ba talaga ang nangyari kaya si Haring Voltaire ng mga bampira ay nagdeklara ng Clanul razboi (Clan War) laban sa mga taong lobo” kwento ni Julian. “Hehehe.. hindi ba niya sinabi na ang Hari ay naghahangad ng mas mataas pang kapangyarihan sa lahat?” tanong ng matanda “po? Hindi po niya nabanggit” sagot ni Julian.
“Ang totoo niyan Julian” sabi ng matanda na bitbit nito ang isang basong potion at binigay ito kay Julian “si Haring Voltaire ang lolo ng mahal na Reyna ay gustong maging mas makapangyarihan pa sa lahat ng bampira at ng mga taong lobo” kwento ng matanda. “Nung nalaman ito ang plano ng Hari agad silang kumilos para pigilan ito pero nagmamatigas ang Hari kahit na si Reyna Lucia na mismo na noon ay Prinsesa palang ang nakiusap sa kanya na itigil ito pero hindi ito nakinig at kinulong pa ang mahal na Reyna sa selda” kwento ng matanda. “Tapos po, manang?” tanong ni Julian “nagkaroon ng dalawang hukbong ang kaharian, ang ayaw sa plano ng Hari at ang sumang-ayon sa kanya” kwento ng matanda “nagkaroon ng gulo dito mismo sa loob ng palasyo na naging kasapi ni Reyna Lucia ang mga taong lobo para lang pigilan ang Hari” kwento niya.
“Nagtagumpay ho ba ang Hari sa plano niya?” tanong ni Julian “oo, pero tatlong kaluluwa lang ang nakuha niya isa nito ang… ama ng Reyna na si Prinsepe Alister” kwento ng matanda “…..” hindi nakapagsalita si Julian. “Maraming bampira at lobo ang namatay noon at alam mo ba kung paano natalo nila si Haring Voltaire?” tanong ng matanda “paano po?” tanong ni Julian na binuksan ng matanda ang itim na libro at pinakita niya ang pahina kung saan ang katawan ng taong tumanggap ng kaluluwa ay nilamon ng dilim. “Ito ang nangyari sa kanya” sabi ng matanda na napamangha si Julian sa kapangyarihan ng ritwal na ito “kinain siya ng dilim?” gulat na tanong ni Julian. “Oo, dahil siguro sa sobrang sama niya yung dilim na mismo ang gumawa ng paraan para mapigilan siya” sabi ng matanda na sinara niya muli ang libro.
“Kaya pala pinagbawal yun” sabi ni Julian na inubos na niya ang gamot na binigay ng matanda sa kanya “ano na ang pakiramdam mo?” tanong ng matanda na kita niyang tumatalon-talon si Julian “mabuti na po, manang!” natutuwang sabi ni Julian. “Mabuti kung ganun” sabi ng matanda “salamat po manang” sabi ni Julian na tumungo na ito sa pintuan at biglang huminto ito “manang Zora” tawag niya “hmm?” “kaya siguro hindi nagtagumpay si Haring Voltaire noon dahil me kulang sa ritwal na ginawa niya” sabi ni Julian “ano ang ibig mong sabihin?” tanong ng matanda. “Kagaya po ng sinabi ni Reyna Lucia, nababalot na ng dilim ang puso ng mga bampira kaya siguro ganun nalang ang nangyari sa kanya” sagot ni Julian “ano naman ang kulang?” tanong ng matanda na nilagay ni Julian ang kanang kamay sa dibdib niya at yung kaliwa naman tinuro sa taas “liwanag po manang na nanggagaling sa taas” nakangiting sagot niya.
Lingid sa kaalaman ni Julian nasa labas lang pala si Reyna Lucia at nakikinig sa kanilang dalawa “ikaw talaga **** ka kung ano-ano nalang ang sinasabi mo” sabi ng matanda sa kanya na nagpaalam na si Julian at lumabas na ito. Sakto namang naging anino si Reyna Lucia nung lumabas ng silid ng matanda si Julian at hindi siya nakita nito “narinig mo ang sinabi niya, mahal na Reyna?” tanong ni Zoraida sa kanya nung nasa pintuan na ito. “Oo, Zoraida” sagot ng Reyna na nakangiti itong nakatingin kay Julian “hindi ko naisip yun, kung hindi pa sinabi ni Julian siguro..” “huwag mo na banggitin yan, Zoraida” pagputol ni Reyna Lucia sa kanya “magpahinga kana at malayo-layo ang babyahiin natin mamayang gabi” utos ng Reyna sa kanya na niyuko nito ang ulo at sabing “masusunod po, mahal na Reyna”.
Bumaba sa hagdanan si Julian at nakita niya sa bintana na tumaas na ang haring araw kaya nagmamadali siyang pumunta sa basement ng palasyo para tingnan kung nagpapahinga na ang mga sundalo ng Reyna. Nakita niyang nakasara na ang mga pintuan ng kwarto sa basement kaya napangiti siyang umakyat muli sa hagdanan ng biglang nakasalubong niya si Kapitan Morietta, niyuko niya ang ulo niya pagbigay respeto sa Kapitan. “Saan ka pupunta?” tanong ng Kapitan sa kanya “ah pupunta na po ako sa kwarto ko” sagot ni Julian “talaga bang, sa kwarto ka pupunta o kay..” sabi ng Kapitan na napatigil nalang si Julian. “Hihihi sa kwarto po talaga, Kapitan” sagot niya na nilagay ng Kapitan ang hintuturo niya sa ilong ni Julian at sabing “nagsisinungaling ka eh” na napalunok nalang ng laway si Julian.
Nilapit ng Kapitan ang bibig niya sa tenga ni Julain “bakit ka pa lalayo kung pwede naman ako, Julian” bulong ng Kapitan sa tenga niya na dinilaan pa nito ang earlobe ni Julian na nanginig siya dahil sa lamig ng dila nito. “Kung papayag ka, nasa baba lang ang kwarto ko Julian” sabi ng Kapitan sa kanya “pasensya na po Kapitan pero, hindi ko po kayang saktan ang taong mahal ko” sabi ni Julian sa kanya. “Hindi naman relasyon ang gusto ko, isang umaga lang Julian” sabi ni Kap. Morietta sa kanya “pasensya na po talaga” sabi ni Julian na hahakbang na sana siya ng pinigilan siya nito “bakit? Hindi ka ba nagandahan sa akin?” tanong nito sa kanya.
Humarap sa kanya si Julian at sabing “Kapitan, pangatlo ka sa magagandang babae na nakita sa tanang buhay ko” pasimula ni Julian “hindi lang po kagandahan meron ka, magaling ka sa pakikipaglaban, matalino po kayo, nirerespeto ng marami at pagdating sa katawan wala na po akong masabi dahil napakaganda niyo po pero..” pagputol ni Julian. “Tatanggihan ko po kayo sa alok niyo hindi dahil wala akong gusto sa inyo, me mahal na po kasi ako at siya lang po ang gusto kong makasama lalong-lalo na po sa kama” sabi ni Julian sa kanya. “Nabibigay ba niya ang lahat sayo, Julian?” tanong ng Kapitan “opo at sobra pa” sagot ni Julian na napangiti ang Kapitan sa sinagot niya. “Bakit gising pa kayo?” biglang tanong ng Heneral sa kanila na nakatayo na pala ito sa itaas ng hagdanan.
“Heneral!” sabay nilang sabi na napayuko ang ulo nila “Morietta, bakit nandito ka pa? Bakit hindi ka pa pumasok sa kwarto mo?” tanong ng Heneral sa kanya “tinitingnan ko lang Heneral kung maayos ba ang paligid ng palasyo” sagot niya. “Nagawa ko na yan, pumasok kana sa kwarto mo” utos ng Heneral sa kanya “masusunod po, Heneral” sagot niya “Julian” tawag niya “sige po, Kapitan” sagot ni Julian at bumaba na si Kapitan Morietta sa kwarto niya at sinara na nito ang pinto. “Julian, sumunod ka sa akin” utos ng Heneral sa kanya “ano ang ginagawa mo dun?” tanong niya kay Julian “tinitingnan ko lang po Heneral kung maayos ba po ang pagtulog nila” sagot ni Julian na kita niyang yumuyuko si Hen. Guille sa tuwing napapadaan sila ng bintana.
“Yun lang ba talaga ang pakay mo dun?” tanong ng Heneral sa kanya “opo” sagot ni Julian na huminto na sila sa tapat ng pintuan ng kwarto ng Heneral “kinukulit ka nanaman ni Morietta” sabi ng Heneral na natawa lang si Julian. “Huwag po kayong mag-aalala Heneral wala pong mangyayari sa amin” sabi niya “hindi naman ako nag-aalala kasi alam kong mabuting bampira si Morietta, yun nga lang bilang babae hindi parin maiwasan ang libog nito” sabi ng Heneral kay Julian. “Hindi niya po ako madadala Heneral” sagot ni Julian sa kanya “mabuti kung ganun at Julian” “po?” tanong ni Julian “huwag kang masyado magpahapon, bago bumaba ang araw kailangan nasa palasyo kana” sabi bigla ng Heneral sa kanya “p..po?” takang tanong ni Julian.
“Huwag kana magmaang-maangan pa, Julian. Ika pitong araw ngayon simula nung nagkita kayo” sabi ng Heneral sa kanya na napangiti nalang siya sa sinabi nito “oonga po” sagot ni Julian. “Pinahanda ko na si Aristas (kabayo ng Heneral), siya ang gamitin mo para mabilis kang makauwi dito sa palasyo” sabi ng Heneral sa kanya na natuwa si Julian nung marinig niya ito “maraming, maraming salamat po, Heneral” sabi ni Julian na niluhod niya ang isang tuhod sa sahig at niyuko ang ulo. “Hmp! Basta ang bilin ko sayo, huwag mong kakalimutan” paalala ng Heneral sa kanya “opo, Heneral!” sagot ni Julian na narinig nalang niyang sumara ang pinto ng kwarto ni Hen. Guille kaya tumayo na siya at masayang tumungo sa stable ng mga kabayo at nakita niyang naghihintay na si Aristas sa kanya. Kumuha ng maliit na papel si Julian at sinulatan niya ito at tinali ang papel sa hita ng kalapati at pinalipad na niya ito bago siya sumakay kay Aristas at umalis na siya.
Kalahating oras din ang binyahe ni Julian bago niya narating ang tagpuan nila ng kasintahan niya, bumaba siya at tumingin sa paligid at siniguro niyang walang taong nagmamasid sa kanya. Naglakad na siya at hila-hila niya si Aristas at huminto siya sa likod ng isang puno malapit lang sa kubong ginagamit nila sa tuwing nagkikita sila ng kasintahan niya. Tiningnan niya ang pintuan at me nakita siyang puting panyo na nakatali sa gilid nito, napangiti si Julian sa tuwa at tinali niya sa puno ang lubid ni Aristas bago siya lumabas at tumungo sa kubo. Tinanggal niya ang panyo sa gilid ng pinto bago siya pumasok at nung nasa loob na siya nakita niya ang kasintahan niyang nakatalikod sa kanya at kita niyang abala ito sa paghahanda ng tanghalian nila sa kusina.
“Ang bango niyan mahal ko, siguro mabubusog ako sa hinanda mo ngayon” sabi ni Julian na agad humarap sa kanya ang dalaga at kita sa mukha niya ang tuwa nung makita si Julian “MAHAL KO!” sigaw ng dalaga na tumakbo ito palapit sa kanya at nagyakap agad sila. “Kay tagal ko ng hinihintay ang araw na ito, mahal ko” sabi ng dalaga sa kanya “ako din mahal, nasasabik na akong makita at mayakap ka” sabi ni Julian. “Nandito na tayo mahal” nakangiting sabi ng dalaga “oo, pero hindi ako magtatagal mahal ko” sabi ni Julian na nakita niyang nalungkot ang dalaga sa sinabi niya. “Huwag kang mag-alala, lulubusin natin ang bawat sandali natin ngayon” sabi ni Julian sa kanya na napangiti muli ang dalaga. “Mahal na mahal kita, Julian” sabi ng dalaga “mahal na mahal din kita, Isabella” sagot ni Julian.
Kumain na sila ng tanghalian habang nagkukwentohan sila tungkol sa nagdaang mga araw na hindi sila nagkita “bakit hindi ka magtatagal ngayon, mahal?” tanong ni Isabella “pinadalhan kasi ng sulat ang mahal na Reyna ng Konseho ng Limang Angkan at isasama niya ako mamayang gabi papunta dun sa pagtitipon” paliwanag ni Julian. “Sayang naman, nasasabik pa naman ako sayo mahal” sabi ni Isabella sa kanya na nalulungkot itong nakatingin sa kanya. Nginitian siya ni Julian at hinawakan ang kamay niya “hindi ba sabi ko lulubosin natin ang bawat sandali natin ngayon?” sabi ni Julian sa kanya na napangiti ang dalaga sa sinabi niya. Pagkatapos magtanghalian tinulongan ni Julian si Isabella iligpit ang mga kinainan nila at pagkatapos nun hinila ni Julian si Isabella palapit sa kanya at hinalikan niya ito sa labi.
“Napakaganda mo talaga, mahal ko” sabi ni Julian na humalik din si Isabella sa labi niya at niyakap siya nito ng mahigpit “mahal, hanggang ganito nalang ba tayo?” tanong ni Isabella sa kanya “hindi mahal” sagot ni Julian na tumingin sa kanya ang dalaga. “Nag-iipon na ako ngayon para sa kinabukasan natin at nag-iipon din ako ng lakas para humarap sa mga magulang mo” sabi ni Julian na natuwa ang dalaga sa sinabi niya. “Matutupad na ang pangarap kong maging kabiyak ka, Julian” natutuwang sabi ni Isabella sa kanya “ako din mahal” sagot ni Julian na nagkatinginan sila at naglapat ang mga labi nilang dalawa.
Hinila ni Julian papunta sa kwarto ng kubo at doon hiniga niya ang dalaga at sinimulan niyang halikan ito sa leeg “hmm… ” lang ang dalaga habang tinatanggal ni Julian ang nakataling tela sa beywang niya. “Mahal..” tawag ni Isabella “bakit mahal?” tanong ni Julian “huwag.. wag mong masyadong titigan ha?” nahihiyang sabi ni Isabella “nahihiya ka ba?” tanong ni Julian sa kanya na natanggal na niya ang telang nakatali sa beywang ng dalaga at inalis na niya ito. Hinalikan niya ulit si Isabella sa leeg at tinulak niya pataas ang see-thru niyang suot at hinubad ito “Julian..” tawag ni Isabella na naka puting sando nalang ngayon “mahal..” sabi ni Julian na tinaas ni Julian ang sando niya at nakita na muli ni Julian ang maliit nitong suso at pinkish nitong utong.
“Mahal… sabi ng huwag mong titigan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na napangiti lang si Julian at dinilaan niya ang utong ng dalaga na napapikit ito at napakagat labi sa ginawa niya, “Hmmmm… mahal” napakapit sa ulo ni Julian si Isabella habang hinihimas naman ng binata ang kabilang suso niya “mahal..” sabi ni Julian na lumipat siya sa kabilang suso ng dalaga na nagpaliyad sa kanya “hmmm…. mahaaalll..” ungol ni Isabella. Tumigil si Julian sa pagdila sa utong ng dalaga at bumangon ito at tiningnan si Isabella “sabi ng huwag mo akong tingnan ng ganyan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na tinakpan nito ang dibdib niya. “Huwag kang mahiya mahal, ang ganda-ganda mo nga eh” sabi ni Julian sa kanya.
Tumayo si Julian at hinila nito patayo si Isabella at umupo muli siya na hinila niya papalapit ang dalaga sa harap niya, inabot ni Julian ang tali ng mahabang palda ng dalaga na pinigilan siya nito. “Basta ha… huwag mong titigan ng matagal” sabi ng dalaga sa kanya na napangiti lang si Julian. Tiningnan ni Isabella si Julian habang tinatanggal nito ang tali sa saya niya at nung natanggal na niya tumingin muna siya kay Isabella na nakatingin lang din sa kanya. Binaba na ni Julian ang saya ng dalaga at nakita ni Julian ang suot nitong pang-ilalim “mahal..” sabi ni Julian na tumango lang si Isabella kaya inabot ni Julian ang puting manipis na suot ng dalaga at binaba niya ito na umiwas ng tingin ang dalaga nung nahubad na ito ni Julian.
“Mahal…” sabi ni Julian na hinipo nito ang buhok ni Isabella sa baba “eehh.. sabi ng huwag mong titigan eh” nahihiyang sabi ni Isabella na hinawakan ni Julian ang magkabilang pisngi ng pwet niya para mapalapit pa lalo sa kanya ang dalaga. Inangat ni Julian ang kanang paa ng dalaga at pinatong ito sa kama at sinimulan niyang halikan ang hita nito “hmmm… ang sarap mong halikan mahal ko” sabi ni Julian sa kanya na hindi parin makatingin si Isabella sa kanya dahil sa hiya. Kahit ilang beses na sila nagtalik ni Julian hindi parin maiwasang mahiya ni Isabella dahil sa panahong ito hindi kasi lantaran ang ganitong sekswal na tagpo, sinimulan halikan ni Julian ang tuhod ni Isabella patungo sa gitna ng hita ng dalaga hanggang sa umabot na ang labi nito sa singit niya.
Napasinghap ang dalaga nung maramdaman niya ang dila ni Julian na dumaan sa pagitan ng hiwa niya “aaahhh.. haaaahhhh….” napaungol si Isabella at napahawak sa buhok ni Julian, masarap na sensasyon ang naramdaman ng dalaga lalo na nung pinasok ni Julian ang dila niya sa loob ng hiyas niya. Tumingala si Isabella habang ginagalaw nito ang balakang niya sa tuwing nasusungkit ng dila ni Julian ang kuntil niya “oooh… mahal kooohh…” nasasambit ng dalaga na lalo lang ginanahan si Julian sa pagkain sa hiyas niya. “Mahal..tila… nalalapit na ang..aaahhh…” sambit ng dalaga na yumuko pa lalo si Julian para maipasok niya ng buo ang dila niya sa loob ng hiyas ng dalaga na napasabunot si Isabella sa kanya.
// itutuloy ....
