NSFWdaddydaddy
Enthusiast
Kabanata 4: Ang Party at ang Panonood
Pinagpag ni Analyn ang mga salita ni Tina, tila ba mga alikabok lamang na dumaap sa kanyang balikat. Sanay na siya sa mga mapanuksong hirit ng ate; alam niyang ang mundo ni Tina ay isang malaking palaruan ng tukso at panganib, at madalas ay sinusubukan lang itong hilaan pababa para magkaroon ng kasama sa putik. Sa loob ng ilang minuto, nanaig ang pagiging konserbatibo ni Analyn. Huminga siya nang malalim, pilit na ibinabalik ang kanyang isip sa mga pangako ni Jerome at sa katahimikang nakasanayan niya. Ngunit habang tumatagal ang katahimikan sa loob ng boarding house, ang init na naiwan ng crop top sa kanyang balat ay tila isang paalala na hindi na siya ang dating Analyn—may isang maliit na bahagi sa kanya na nagsimula nang mag-rebelde.
Hindi hinayaan ni Tina na lumipas ang gabi nang walang plano. “Lyn, stop being so boring. Isang gabi lang,” pangungulit nito habang nag-aayos ng kanyang sariling makeup sa harap ng salamin. “May party ang mga friends ko, mga classmates ko sa MedTech. Walang pressure, drinks lang at sayawan. Isipin mo na lang as a reward dahil nakayanan mo ang stress ng Nursing week. Sayang naman ang ganda mo kung itutulog mo lang ‘yan habang wala si Jerome.”
Ang salitang sayang ay tila isang kawit na humila kay Analyn. Sa unang pagkakataon, ang ideya ng pagpunta sa isang party—hindi bilang isang tagamasid kundi bilang isang sentro ng atensyon—ay nagbigay sa kanya ng kaba na may kasamang pananabik. Tiningnan niya ang kanyang repleksyon; ang kanyang mga kurba ay tila humihingi ng pagkilala. Sa huli, ang kuryosidad na itinanim ni Tina ay nagbunga. “Sige... pero basta kasama kita palagi, ha?” pagpayag ni Analyn, isang desisyong alam niyang magdadala sa kanya sa isang pintuan na hindi na niya kayang isara.
Nang makarating sila sa venue, isang maliit ngunit maingay na apartment na puno ng mga estudyante, agad na napansin ang presensya ni Analyn. Ang kanyang pagiging ‘mahinhin’ ay nagsilbing isang maskara na nakakaakit sa mga lalaki sa paligid. Hindi siya ang tipikal na party girl, at iyon ang nagpadala sa lahat sa isang uri ng pagkabaliw. Napansin ni Analyn ang mga titig—mga titig na hindi puno ng paggalang kundi puno ng gutom at pagka-curious. May isang grupo ng mga lalaki mula sa isang fraternity na hindi mapawi ang tingin sa kanya, at sa unang pagkakataon, hindi siya umiwas. Sahalip, dahan-dahan niyang ibinalik ang tingin, isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi, ramdam ang kuryenteng dumadaloy sa kanyang katawan.
“Guys, si Analyn pala, bunso kong kapatid,” pakilala ni Tina habang nakasandal sa isang speaker, ang boses ayhalos malunod sa bagsak ng bass. Isang mabilis na pag-scan ng mga mata ang ginawa ng grupo, at agad na tumigil ang lahat kay Analyn. Sa gitna ng mga babaeng naka-crop top, ang pagiging Nursing student ni Analyn na may bahagyang pagka-conservative ngunit hapit ang suot ay nagmukhang isang hamon sa mga lalaki sa paligid.
“Wow, Tina, hindi mo sinabing may ganitong treasure pala sa pamilya niyo,” biro ng isang lalaki, ngunit ang atensyon ni Analyn ay napunta sa isang lalaking nakasandal sa pader, may hawak na baso ng alak at isang mapanuring tingin.
“Analyn, meet Jacob,” pagpapakilala ni Tina. Isang tipid na ngiti ang ibinigay ni Jacob, ngunit ang kanyang mga mata ay hindi humihiwalay sa mga kurba ni Analyn. “Ex ko ‘to, pero don't worry, we're still... close.” Ang paraan ng pagsabi ni Tina sa salitang close ay may kasamang kislap sa mata na tila isang lihim na pag-amin. Alam ni Analyn na sila ay ‘friends with benefits’ na lamang, isang relasyong walang commitment ngunit puno ng pisikal na pagnanasa. Ang ideya na ang isang lalaki at babae ay maaaring maging ganito—malaya, walang tali, at nakapokus lamang sa sarap—ay nagbigay kay Analyn ng isang uri ng kaba na hindi niya maipaliwanag.
Habang lumalalim ang gabi, unti-unting nakaramdam si Analyn ng pag-ikot ng kanyang paningin dahil sa unang beses na pagtikim ng alak. Sa bawat pag-indayog niya sa musika, nararamdaman niya ang tingin ni Jacob na tila dumidikit sa kanyang balat. Hindi ito ang pagtingin ni Jerome na puno ng pag-iingat; ito ay tingin ng isang taong alam kung paano kumuha ng gusto niya. Nang magsalubong ang kanilang mga mata, hindi umiwas si Analyn. Sahalip, hinayaan niyang dumaloy ang kuryenteng ito, isang mapanganib na atraksyon na tila ba isang imbitasyon.
“Sabi ni Tina, mahinhin ka raw,” bulong ni Jacob nang lumapit ito sa kanya, ang amoy ng mamahaling pabango at alak ay humahalo sa hangin. “Pero ang mga mata mo, Lyn, nagsasabing gusto mo ring sumubok ng mga bagay na hindi tinuturo sa Nursing school.”
Nanigas saglit si Analyn sa narinig, ngunit sahalip na lumayo, naramdaman niya ang isang uri ng paghamon na hindi niya naranasan kay Jerome. Ang boses ni Jacob ay malalim at may kasamang awtoridad, isang tono na tila bumubulong sa kanyang mga instinct. Sa gilid ng kanilang paningin, nakita niya si Tina na nakangiti—isang ngiting tila nagsasabing, “Go on, Lyn. Take a leap.” Para sa unang pagkakataon, ang pagiging “conservative” ni Analyn ay naramdaman niyang isang pabigat, isang lumang damit na kailangan na niyang hubarin upang makahinga.
“Hindi ko alam kung anong ibig mong sabihin,” sagot ni Analyn, ngunit ang kanyang boses ay hindi nanginginig; sahalip, ito ay mayhalong pagka-curious na mapang-akit.
“One more shot, Lyn. Para naman magising ang dugo mo,” pagpupumilit ni Tina, habang inilalapag ang isang baso ng tequila sa harap ng kapatid.
Umiling si Analyn, ang kanyang pag-aalinlangan ay nakatatak pa rin sa kanyang mukha. “Ate, ayoko na. Nahihilo na ako.” Ngunit hindi tumitigil si Tina; sa katunayan, tila naging misyon na nito na tuluyang gibain ang pader ng pagka-conservative ni Analyn. Sa bawat pagtanggi ni Analyn, mas lalong nagiging mapanukso ang mga ngiti ni Tina, na tila sinasabing ang tunay na saya ay nagsisimula sa oras na isuko mo ang iyong kontrol. Sa huli, sa ilalim ng pressure ng musika at ng mapanuring tingin ng mga tao sa paligid, napilitan din si Analyn. Isang lagok, isang hapdi sa lalamunan, at isang biglang pag-ikot ng mundo na nagdulot ng isang kakaibang gaan sa kanyang katawan.
Ang isang Shot ay nasundan pa ng paisa-isa. Hindi na ito ang Analyn na pumupunta sa simbahan tuwing Linggo; siya na ngayon ang dalagang nakikipagpatalbugan sa lakas ng bass at sa mapang-akit na bulong ng alak. Paulit-ulit na inaalok ni Tina ang isang baso, ang boses nito ay parang isang sirimeng nag-uudyok sa kanya na bitawan ang lahat ng kanyang pagpipigil. “Isa pa, Lyn. Just one more. Huwag kang maging nursing student dito, maging babae ka muna,” pangungulit ni Tina. Sa huli, dahil sa pagka-curious at sa tila pagkawala ng kontrol, sumuko si Analyn. Ang bawat lagok ay tila binubura ang mga batas na itinuro sa kanya, pinalalambot ang kanyang paninindigan, at ginagawang malabo ang hangganan ng tama at mali.
Ang pag-ikot ng mundo ay hindi huminto hanggang sa maging malabo na ang mga ilaw ng party, at ang huling naalala ni Analyn ay ang malamig na simoy ng hangin ng Baguio na tumatama sa kanyang namumulang mga pisngi. Sa paglabas nila ng apartment, ang katahimikan ng madaling araw ay tila isang mabigat na kumot na bumalot sa kanila. Ang pag-uwi ay hindi na naging isang simpleng paglalakbay; ito ay naging isang tensyon na nakabibitin sa pagitan ng tatlo. Habang naglalakad sila pabalik, ramdam ni Analyn ang haplos ni Jacob sa kanyang bewang, isang pag-akay na higit pa sa pagtulong sa kanya upang hindi matumba.
“Hahatid na namin kayo,” alok ni Jacob, ang kanyang boses ay mas mababa at mas malalim sa katahimikan ng gabi. Hindi ito isang simpleng alok ng tulong, kundi isang imbitasyon na may kalakip na pangako. Tumingin si Tina kay Analyn, ang kanyang mga mata ay kumikislap sa ilalim ng malamlam na ilaw ng poste, isang mapanuksong ngiti ang nakapinta sa kanyang labi. “Sige na, Jacob. Para sigurado kaming nakarating si Lyn nang ligtas,” sagot ni Tina, ang tono ay puno ng ironya. Alam ni Tina na ang “paghahatid” na ito ay ang huling hakbang upang tuluyang mabuksan ang pinto ng tukso para sa kanyang kapatid.
Sa loob ng sasakyan, ang espasyo ay tila lumiit. Nakaupo si Analyn sa gitna, ang kanyang mga binti ay bahagyang dumidikit sa hita ni Jacob at Tina. Ang amoy ng alak at pabango ay nanatili sa loob ng sasakyan, lumilikha ng isang nakakalasing na atmospera. Sa bawat paghinto ng sasakyan sa mga kurbadang kalsada ng Baguio, nararamdaman ni Analyn ang maliliit na paggalaw ni Jacob—isang hindi sinasadyang pag-hipo sa kanyang kamay, isang sulyap na tumatagos sa kanyang pagiging konserbatibo. Imbes na lumayo, tila naghahanap si Analyn ng init, ang kanyang katawan ay tumutugon sa bawat haplos na dati ay ituturing niya lamang na bastos.
Pagdating sa tapat ng boarding house, hindi agad bumaba si Analyn. Ang katahimikan sa loob ng sasakyan ay naging kasing-bigat ng tensyong namumuo sa pagitan nila. Ramdam ni Analyn ang tibok ng kanyang puso, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa isang uri ng pananabik na hindi niya kailanman naramdaman kay Jerome. Nang huminto ang makina ng sasakyan, hindi agad kumilos si Jacob. Sahalip, dahan-dahang lumapit ang lalaki, ang kanyang hininga ay dumadikit sa tenga ni Analyn.
“You're a dangerous combination, Lyn,” bulong ni Jacob, habang ang kamay nito ay nanatili sa kanyang hita, bahagyang humahaplos paitaas. “Conservative on the outside, but I can tell you're starving for something more.”
“Enough, Jacob. Not today,” sambit ni Tina habang pababa sila ng sasakyan, ang boses ay mayhalong pagka-playful ngunit may awtoridad. Bumaba rin si Jacob upang ihatid ang dalawa hanggang sa loob ng boarding house, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako kay Analyn. Pagpasok nila sa maliit at sikip na espasyo ng kanilang unit, ang tensyon ay tila sumabog. Sa isang iglap, humakbang si Jacob palapit kay Analyn, ang kanyang mga kamay ay handa nang humawak sa mukha ng dalaga upang siya ayhalikan. Ngunit bago pa man magdikit ang kanilang mga labi, isang kamay ang humila kay Jacob pabalik.
Napangiti si Tina, isang mapang-asar na tingin ang ibinigay nito sa lalaki. “Hindi mo pa pwedeng kantutin ang kapatid ko, Jacob,” sabi ni Tina habang humahalakhak. Bago pa makasagot ang lalaki, mabilis siyang hinalikan ni Tina, isang agresibong paghalik na tila pag-angkin sa teritoryo. “Ako ang kakantutin mo ngayon,” bulong ni Tina sa kanyang tenga, ang boses ay puno ng pagnanasa. Sa isang mabilis na galaw, hinila ni Tina si Jacob, at hindi niya naiwan si Analyn; hinila niya rin ang kapatid patungo sa loob ng kanyang kwarto, na tila ba ayaw niyang palampasin ng dalaga ang palabas.
Pagpasok sa loob, itinulak ni Tina si Analyn sa isang upuan sa tapat ng kama, ang posisyon ay sakto upang makita ni Analyn ang lahat ng mangyayari sa harap niya. Si Jacob naman, na tila hindi na nakapagpigil, ay binuhat si Tina sa bewang at marahang inilapag ito sa kama. Sa isang mabilis at mapanukso na pagkilos, unti-unting hinubaran ni Jacob si Tina, ang bawat piraso ng damit na nahuhulog ay tila isang pagbukas ng kurtina sa isang palabas na hindi pa nakikita ni Analyn noon.
Si Analyn ay nanatiling nakaupo, ang kanyang katawan ay tila nailagay sa isang estado ng pagkabugla dahil sa sobrang kalasingan at pagkabigla. Wala siyang lakas na kumilos o tumanggi; ang tanging nagagawa niya ay tumitig. Ang kanyang mga mata ay nakapako sa bawat haplos ni Jacob sa balat ni Tina, sa bawat ungol na kumakawala sa labi ng kanyang kapatid. Ang pagiging konserbatibo niya ay tila natutunaw kasabay ng pag-agos ng alak sa kanyang sistema, pinalitan ng isang morbidong kuryosidad at isang uri ng init na gumagapang mula sa kanyang dibdib pababa sa kanyang mga hita.
Ang katahimikan sa kwarto ay napalitan ng tunog ng paghinga at ang basag na huni ng kama. Sa harap ni Analyn, ang mundo ay lumiit na lamang sa isang imahe: si Tina, hubad at walang pag-aalinlangan, at si Jacob, na kasama ring hubad, nakalutang sa ibabaw nito. Ang paningin ni Analyn ay hindi maiwasang bumaba, doon sa pagitan ng mga hita ni Tina na naka-bukadkad nang malapad, at doon nakatutok ang malaki at matigas na ari ni Jacob. Para kay Analyn, na lumaki sa isang mundo ng pag-iingat at limitasyon, ang pagkakita sa aktwal na pagtatagpo ng dalawang katawan ay tila isang pagkabigla na huminto sa kanyang paghinga. Napalunok siya, ang kanyang lalamunan ay tuyot, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako sa bawat detalye ng pag-uwi ng laman sa laman.
Sa gitna ng tensyon, ang boses ni Tina ang pumutol sa katahimikan, ngunit hindi ito upang patigilin ang eksena. “Jacob... kainin mo muna ako,” bulong ni Tina, ang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang ang kanyang boses ay mayhalong panunukso at utos. “Para makita ng kapatid ko kung paano at gaano kasarap ang kinakain ang puke.” Ang diretsahang mga salita ay tila isang sampal sa pagka-conservative ni Analyn, ngunit imbes na lumayo, naramdaman niya ang isang matinding init na bumabalot sa kanyang pinaka-pribadong bahagi.
Si Jacob ay hindi agad kumilos; sahalip, itinaas niya ang kanyang tingin kay Analyn. Nakita niya ang dalaga na namumula ang buong mukha, ang dibdib ay mabilis na tumataas-bumaba, at ang mga mata na puno ng pagka-curious na humahalo sa takot. Alam ni Jacob na siya ang sentro ng atensyon, at ang pagiging “spectator” ni Analyn ay tila lalong nagpapalakas sa kanyang kontrol. Sa isang mabagal at mapanuksong galaw, dahan-dahan siyang bumaba, ang kanyang dila ay nagsimulang galugin ang balat ni Tina, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako kay Analyn, na tila ba sinasabing, ‘Tingnan mo ito, Lyn. Ito ang tunay na kalayaan.’
Hindi nagtagal at ang mga haplos ni Jacob ay naging isang agresibong paglalakbay. Ang kanyang mga labi ay mabilis na gumapang pababa mula sa leeg ni Tina, tila isang gutom na manlalakbay na naghahanap ng huling destinasyon. Ang bawathalik ay nag-iiwan ng marka sa mapuputing bahagi ng katawan ni Tina, bumababa sa kanyang mga suso na mabilis na tumitibok ang puso sa ilalim, hanggang sa makarating ito sa kanyang puson. Doon, huminto siya saglit, tila ninanamnam ang init ng balat ni Tina bago tuluyang ibinuka ang mga hita nito nang malapad, walang pag-aalinlangan at walang hiya.
Sa harap ni Analyn, ang eksenang ito ay tila isang own movie. Nakita niya kung paano lumapit ang mukha ni Jacob sa pagitan ng mga hita ng kanyang ate, at doon ay tila isang gutom na aso ang lalaki na kinain ang basang puke ni Tina. Ang tunog ng pag-sipsip at ang basang pagdikit ng dila sa laman ay pumuno sa maliit na silid, isang tunog na hindi kailanman narinig ni Analyn sa kanyang tahimik na buhay. Ang kanyang mga mata ay hindi kumukurap, nakapako sa pag-ikot ng ulo ni Jacob at sa pag-arko ng katawan ni Tina na tila hinahatak paitaas sa sobrang sarap.
Ang reaksyon ni Tina ay hindi na maitatago. Ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kumot, at ang kanyang mga ungol ay naging malakas at walang pagkaka-hiya. “Oh my god, Jacob... yes!” hiyaw ni Tina, ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang siya ay nagpupunta sa peak ng kanyang sarap. Nakita ni Analyn ang pagkirot ng muscles ni Tina, ang pag-igting ng kanyang mga binti, at ang pagdaloy ng pagnanasa na tila isang kuryenteng dumadaloy sa buong kwarto. Ang pagiging saksi sa ganitong klaseng intimacy ay nagdulot kay Analyn ng isang uri ng physical reaction; naramdaman niya ang sarili niyang pagkabasa, isang init na tila sumasabog sa kanyang puson habang pinapanood ang kanyang ate na untulad ng isang gutom na hayop na pinagsisilbihan.
Nang tumayo si Jacob, hinihingal at may mga bakas pa ng likido sa kanyang mga labi, hindi siya agad lumayo. Sahalip, tumingin siya kay Analyn na tila ba itong isang preyo na nakahandang kunin. Ang kanyang mga mata ay puno ng pagnanasa, at ang kanyang ngiti ay mapanganib. “See that, Lyn? That's what happens when you stop thinking about what's 'right' and start thinking about what feels good,” bulong niya, habang dahan-dahang humahakbang palapit sa dalaga.
Hindi na nagawang mag-isip pa si Analyn; ang kanyang paningin ay nakapako sa bawat detalye ng pag-atake ni Jacob. Mabilis na gumapang ang mga labi ng lalaki mula sa leeg ni Tina, pababa sa kanyang mga suso kung saan ang bawat pagsipsip ay nag-iiwan ng mapupulang marka. Hindi ito ang marahang pagmamahal na nakasanayan niya kay Jerome; ito ay isang gutom na pagnanasa. Pagbaba ni Jacob sa puson ni Tina, walang pag-aalinlangan niyang ibinuka ang mga hita nito nang malapad, inilalantad ang pinaka-pribadong bahagi ng kanyang ate na ngayon ay basang-basa at nagniningning sa ilalim ng malamlam na ilaw ng kwarto.
Saksi si Analyn sa isang eksenang tila isang gutom na aso si Jacob—ang kanyang mukha ay nakabaon sa pagitan ng mga hita ni Tina, at ang kanyang dila ay agresibong nilalasap ang bawat sentimetro ng basang puke nito. Ang tunog ng pagsipsip at ang basang pagdikit ng laman ay pumuno sa katahimikan ng silid, isang tunog na nagpadala ng kuryente sa buong pagkatao ni Analyn. Nakita niya kung paanong nag-aarko ang likod ni Tina, ang mga daliri nito ay nakabaon sa buhok ni Jacob habang hinihila ito paitaas, tila hindi sapat ang sarap na nararamdaman.
“Fuck, Jacob... ****, ang sarap!” ungol ni Tina, ang boses ay paos at puno ng libog. “Sipsipin mo pa, sige, ubusin mo lahat ng katas ko!” Ang mga bastos na salitang lumalabas sa bibig ng kanyang ate ay tila isang bagong lengguwahe para kay Analyn. Hindi siya sanay sa ganitong uri ng dirty talk, ngunit sahalip na madiri, naramdaman niya ang sariling pag-init. Ang kanyang mga hita ay nagsimulang magkiskisan, at ang kanyang kamay ay hindi mapakali sa gilid ng kanyang damit, habang pinapanood ang pag-igting ng muscles ni Tina sa bawat dila ni Jacob.
Hindi nagtagal, tumayo si Jacob, ang kanyang ari ay nakatayo nang matigas at tumutulo na rin. Sa isang mabilis na galaw, itinaas niya ang mga binti ni Tina sa kanyang mga balikat at sa isang malakas na tulak ay pumasok siya nang buo. Isang malakas na hiyaw ang kumawala kay Tina, ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang ang kanyang katawan ay nagsisimulang yumayanig sa mabilis at malalim na paghataw ni Jacob. “Tingnan mo, Lyn! Tingnan mo kung paano niya ako pinupuno!” sigaw ni Tina, habang ang tunog ng pag-uumpog ng kanilang mga balat ay nagiging ritmo ng gabi.
Ang bawat pag-untog ni Jacob ay tila isang martilyo na bumabasag sa natitirang pagtitimpi ni Analyn. Ang pagiging “conservative” na Nursing student ay tuluyan nang naglaho; ang tanging natira ay isang babaeng nagugutom sa pisikal na pagnanasa. Hindi na niya namalayan na ang kanyang kamay ay dahan-dahang bumaba, lumampas sa laylayan ng kanyang damit, at pumasok sa loob ng kanyang panty. Doon, natagpuan niya ang sarili niyang basang-basang puke, ang kanyang mga daliri ay nagsimulang kuskusin ang kanyang clitore sa ritmo ng pag-sex nina Jacob at Tina.
Saksi si Analyn sa bawat detalye—ang pawis na dumadaloy sa likod ni Jacob, ang namumulang mukha ni Tina, at ang basang tunog ng pagpasok at paglabas ng ari ni Jacob sa loob ni Tina. Habang tumitindi ang bilis, lalo ring bumilis ang paghaplos ni Analyn sa sarili. Napapikit siya, ang kanyang paghinga ay naging mabilis at mababaw. Sa kanyang isip, hindi na si Jerome ang nakikita niya kundi ang agresibong anyo ni Jacob. Ang init na nararamdaman niya ay hindi na lamang kuryente; ito ay isang sunog na tila nilalamon ang buong pagkatao niya.
Sa huling sandali, sabay na sumabog ang lahat. Isang malakas na ungol ang pinakawalan ni Tina habang si Jacob ay bumuhos sa loob niya, ang dalawang katawan ay nanginginig sa sobrang sarap. Sa parehong pagkakataon, isang matinding orgasm ang tumama kay Analyn, ang kanyang katawan ay nag-arko at ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kanyang sariling laman. Huminga siya nang malalim, pagod at basang-basa, habang unti-unting bumabalik ang kanyang paningin sa realidad ng kwarto. Ang katahimikang sumunod ay hindi nakakailang, kundi puno ng isang bagong uri ng pag-unawa.
Dahan-dahang bumaba si Jacob mula kay Tina, ang kanyang mga mata ay muling tumingin kay Analyn. Nakita niya ang dalaga na hingal na hingal pa rin, ang kamay ay nasa loob pa rin ng kanyang panty, at ang mga mata na puno ng pagnanasa. Isang mapanuksong ngiti ang gumuhit sa labi ni Jacob habang tinitingnan ang kanyang “spectator.” “Now,” bulong ni Jacob, “sino naman ang gustong sumubok?”
Tumawa si Tina, isang mapang-asar na tawa habang inaayos ang kanyang buhok. “Sabi ko naman sa’yo, Lyn, boring talaga ang pagiging conservative. See? Mas masarap pala kapag binibitawan mo lang ang kontrol.” Hinila ni Tina ang kamay ni Analyn, hindi para yakapin, kundi para ituro ang pinto. “O sige na, pumasok ka na sa kwarto mo. Baka magising ka na lang bukas na hindi mo alam kung nasaan ka dahil sa sobrang pagkalasing.”
Naglakad si Analyn palayo nang hiling-hilo, ang bawat hakbang ay tila mabigat dahil sa tensyong nananatili sa kanyang katawan. Tahimik siya, ngunit sa loob niya ay may naglalagaboy na apoy. Ang imahe ng pagtatagpo nina Jacob at Tina ay nakatatak pa rin sa kanyang isipan, at ang pakiramdam ng sariling pagkabasa ay nananatiling isang mapang-akit na paalala. Bitbit ang matinding libog na hindi pa napupunan, pumasok siya sa kanyang silid at sumandal sa pinto, humihinga nang malalim habang pilit na itinataboy ang ingay ng party at ang bulong ni Jacob sa kanyang tenga.
Samantala, sa kwarto ni Tina, nanatili ang dalawang naiwan sa kama. Hinihingal pa si Jacob, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa pinto kung saan lumabas si Analyn. “Bakit ba ayaw mo siyang hayaang sumali kanina?” tanong ni Jacob, ang boses ay puno pa rin ng pagnanasa. “Kitang-kita ko naman, Tina. Halos lamunin na siya ng sarili niyang pagnanasa. Isang tawag ko lang, baka lumuhod na ‘yun sa harap ko.”
Ngumiti si Tina at humilig sa balikat ni Jacob, ang kanyang mga mata ay mayhalong katusuhan. “First, ****, libog na libog din ako. Miss na miss ko na ang burat mo, kaya gusto ko munang ako ang unang pagsilbihan mo,” sagot ni Tina nang mayhalong tawa. “At pangalawa, gusto ko munang malunod si Analyn sa sarili niyang libog. Gusto ko munang mapuno siya ng pagnanasa at curiosity hanggang sa hindi na siya makatulog sa gabi.”
Hinalikan ni Tina si Jacob nang mabilis, isang pagpapatunay sa kanyang dominasyon sa sitwasyon. “Ayokong ibigay siya sa’yo nang basta-basta. Gusto ko, kapag dumating ang oras na hayaan ko na siyang kantutin ng ibang lalaki, kusa na niyang desisyon ‘yun. Gusto kong maging gutom siya, Jacob. Mas masarap kasi ang prutas kapag hinog na hinog na at naghihintay na lang na pitasin.”
Sa kabilang kwarto, nakahiga si Analyn at nakatitig sa kisame. Ang katahimikan ng gabi sa Baguio ay tila isang malupit na contrast sa kaguluhan ng kanyang nararamdaman. Sa unang pagkakataon, ang pag-iisip kay Jerome ay hindi nagbigay sa kanya ng kapayapaan, kundi isang uri ng pagkakasala na humahalo sa kanyang pananabik. Naalala niya ang haplos ni Jacob at ang mga bastos na ungol ni Tina, at hindi niya mapigilang muling ibaba ang kanyang kamay sa pagitan ng kanyang mga hita.
Habang pinagmamasdan niya ang madilim na silid, isang realization ang tumama kay Analyn: ang konserbatibong mundo na kanyang kinalakihan ay unti-unting naglalaho, at sa bawat segundong lumilipas, mas gusto niyang mawala rito. Ang kuryenteng naramdaman niya sa party ay hindi lamang dahil sa alak, kundi dahil sa pagtuklas sa isang bahagi ng kanyang pagkatao na matagal niyang ikinubli. Ngayon, ang tanging hinihintay na lamang niya ay ang muling pagbukas ng pinto para sa isang bagong karanasan na hindi niya kayang makuha sa isang simpleng Nursing textbook.
Pinagpag ni Analyn ang mga salita ni Tina, tila ba mga alikabok lamang na dumaap sa kanyang balikat. Sanay na siya sa mga mapanuksong hirit ng ate; alam niyang ang mundo ni Tina ay isang malaking palaruan ng tukso at panganib, at madalas ay sinusubukan lang itong hilaan pababa para magkaroon ng kasama sa putik. Sa loob ng ilang minuto, nanaig ang pagiging konserbatibo ni Analyn. Huminga siya nang malalim, pilit na ibinabalik ang kanyang isip sa mga pangako ni Jerome at sa katahimikang nakasanayan niya. Ngunit habang tumatagal ang katahimikan sa loob ng boarding house, ang init na naiwan ng crop top sa kanyang balat ay tila isang paalala na hindi na siya ang dating Analyn—may isang maliit na bahagi sa kanya na nagsimula nang mag-rebelde.
Hindi hinayaan ni Tina na lumipas ang gabi nang walang plano. “Lyn, stop being so boring. Isang gabi lang,” pangungulit nito habang nag-aayos ng kanyang sariling makeup sa harap ng salamin. “May party ang mga friends ko, mga classmates ko sa MedTech. Walang pressure, drinks lang at sayawan. Isipin mo na lang as a reward dahil nakayanan mo ang stress ng Nursing week. Sayang naman ang ganda mo kung itutulog mo lang ‘yan habang wala si Jerome.”
Ang salitang sayang ay tila isang kawit na humila kay Analyn. Sa unang pagkakataon, ang ideya ng pagpunta sa isang party—hindi bilang isang tagamasid kundi bilang isang sentro ng atensyon—ay nagbigay sa kanya ng kaba na may kasamang pananabik. Tiningnan niya ang kanyang repleksyon; ang kanyang mga kurba ay tila humihingi ng pagkilala. Sa huli, ang kuryosidad na itinanim ni Tina ay nagbunga. “Sige... pero basta kasama kita palagi, ha?” pagpayag ni Analyn, isang desisyong alam niyang magdadala sa kanya sa isang pintuan na hindi na niya kayang isara.
Nang makarating sila sa venue, isang maliit ngunit maingay na apartment na puno ng mga estudyante, agad na napansin ang presensya ni Analyn. Ang kanyang pagiging ‘mahinhin’ ay nagsilbing isang maskara na nakakaakit sa mga lalaki sa paligid. Hindi siya ang tipikal na party girl, at iyon ang nagpadala sa lahat sa isang uri ng pagkabaliw. Napansin ni Analyn ang mga titig—mga titig na hindi puno ng paggalang kundi puno ng gutom at pagka-curious. May isang grupo ng mga lalaki mula sa isang fraternity na hindi mapawi ang tingin sa kanya, at sa unang pagkakataon, hindi siya umiwas. Sahalip, dahan-dahan niyang ibinalik ang tingin, isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi, ramdam ang kuryenteng dumadaloy sa kanyang katawan.
“Guys, si Analyn pala, bunso kong kapatid,” pakilala ni Tina habang nakasandal sa isang speaker, ang boses ayhalos malunod sa bagsak ng bass. Isang mabilis na pag-scan ng mga mata ang ginawa ng grupo, at agad na tumigil ang lahat kay Analyn. Sa gitna ng mga babaeng naka-crop top, ang pagiging Nursing student ni Analyn na may bahagyang pagka-conservative ngunit hapit ang suot ay nagmukhang isang hamon sa mga lalaki sa paligid.
“Wow, Tina, hindi mo sinabing may ganitong treasure pala sa pamilya niyo,” biro ng isang lalaki, ngunit ang atensyon ni Analyn ay napunta sa isang lalaking nakasandal sa pader, may hawak na baso ng alak at isang mapanuring tingin.
“Analyn, meet Jacob,” pagpapakilala ni Tina. Isang tipid na ngiti ang ibinigay ni Jacob, ngunit ang kanyang mga mata ay hindi humihiwalay sa mga kurba ni Analyn. “Ex ko ‘to, pero don't worry, we're still... close.” Ang paraan ng pagsabi ni Tina sa salitang close ay may kasamang kislap sa mata na tila isang lihim na pag-amin. Alam ni Analyn na sila ay ‘friends with benefits’ na lamang, isang relasyong walang commitment ngunit puno ng pisikal na pagnanasa. Ang ideya na ang isang lalaki at babae ay maaaring maging ganito—malaya, walang tali, at nakapokus lamang sa sarap—ay nagbigay kay Analyn ng isang uri ng kaba na hindi niya maipaliwanag.
Habang lumalalim ang gabi, unti-unting nakaramdam si Analyn ng pag-ikot ng kanyang paningin dahil sa unang beses na pagtikim ng alak. Sa bawat pag-indayog niya sa musika, nararamdaman niya ang tingin ni Jacob na tila dumidikit sa kanyang balat. Hindi ito ang pagtingin ni Jerome na puno ng pag-iingat; ito ay tingin ng isang taong alam kung paano kumuha ng gusto niya. Nang magsalubong ang kanilang mga mata, hindi umiwas si Analyn. Sahalip, hinayaan niyang dumaloy ang kuryenteng ito, isang mapanganib na atraksyon na tila ba isang imbitasyon.
“Sabi ni Tina, mahinhin ka raw,” bulong ni Jacob nang lumapit ito sa kanya, ang amoy ng mamahaling pabango at alak ay humahalo sa hangin. “Pero ang mga mata mo, Lyn, nagsasabing gusto mo ring sumubok ng mga bagay na hindi tinuturo sa Nursing school.”
Nanigas saglit si Analyn sa narinig, ngunit sahalip na lumayo, naramdaman niya ang isang uri ng paghamon na hindi niya naranasan kay Jerome. Ang boses ni Jacob ay malalim at may kasamang awtoridad, isang tono na tila bumubulong sa kanyang mga instinct. Sa gilid ng kanilang paningin, nakita niya si Tina na nakangiti—isang ngiting tila nagsasabing, “Go on, Lyn. Take a leap.” Para sa unang pagkakataon, ang pagiging “conservative” ni Analyn ay naramdaman niyang isang pabigat, isang lumang damit na kailangan na niyang hubarin upang makahinga.
“Hindi ko alam kung anong ibig mong sabihin,” sagot ni Analyn, ngunit ang kanyang boses ay hindi nanginginig; sahalip, ito ay mayhalong pagka-curious na mapang-akit.
“One more shot, Lyn. Para naman magising ang dugo mo,” pagpupumilit ni Tina, habang inilalapag ang isang baso ng tequila sa harap ng kapatid.
Umiling si Analyn, ang kanyang pag-aalinlangan ay nakatatak pa rin sa kanyang mukha. “Ate, ayoko na. Nahihilo na ako.” Ngunit hindi tumitigil si Tina; sa katunayan, tila naging misyon na nito na tuluyang gibain ang pader ng pagka-conservative ni Analyn. Sa bawat pagtanggi ni Analyn, mas lalong nagiging mapanukso ang mga ngiti ni Tina, na tila sinasabing ang tunay na saya ay nagsisimula sa oras na isuko mo ang iyong kontrol. Sa huli, sa ilalim ng pressure ng musika at ng mapanuring tingin ng mga tao sa paligid, napilitan din si Analyn. Isang lagok, isang hapdi sa lalamunan, at isang biglang pag-ikot ng mundo na nagdulot ng isang kakaibang gaan sa kanyang katawan.
Ang isang Shot ay nasundan pa ng paisa-isa. Hindi na ito ang Analyn na pumupunta sa simbahan tuwing Linggo; siya na ngayon ang dalagang nakikipagpatalbugan sa lakas ng bass at sa mapang-akit na bulong ng alak. Paulit-ulit na inaalok ni Tina ang isang baso, ang boses nito ay parang isang sirimeng nag-uudyok sa kanya na bitawan ang lahat ng kanyang pagpipigil. “Isa pa, Lyn. Just one more. Huwag kang maging nursing student dito, maging babae ka muna,” pangungulit ni Tina. Sa huli, dahil sa pagka-curious at sa tila pagkawala ng kontrol, sumuko si Analyn. Ang bawat lagok ay tila binubura ang mga batas na itinuro sa kanya, pinalalambot ang kanyang paninindigan, at ginagawang malabo ang hangganan ng tama at mali.
Ang pag-ikot ng mundo ay hindi huminto hanggang sa maging malabo na ang mga ilaw ng party, at ang huling naalala ni Analyn ay ang malamig na simoy ng hangin ng Baguio na tumatama sa kanyang namumulang mga pisngi. Sa paglabas nila ng apartment, ang katahimikan ng madaling araw ay tila isang mabigat na kumot na bumalot sa kanila. Ang pag-uwi ay hindi na naging isang simpleng paglalakbay; ito ay naging isang tensyon na nakabibitin sa pagitan ng tatlo. Habang naglalakad sila pabalik, ramdam ni Analyn ang haplos ni Jacob sa kanyang bewang, isang pag-akay na higit pa sa pagtulong sa kanya upang hindi matumba.
“Hahatid na namin kayo,” alok ni Jacob, ang kanyang boses ay mas mababa at mas malalim sa katahimikan ng gabi. Hindi ito isang simpleng alok ng tulong, kundi isang imbitasyon na may kalakip na pangako. Tumingin si Tina kay Analyn, ang kanyang mga mata ay kumikislap sa ilalim ng malamlam na ilaw ng poste, isang mapanuksong ngiti ang nakapinta sa kanyang labi. “Sige na, Jacob. Para sigurado kaming nakarating si Lyn nang ligtas,” sagot ni Tina, ang tono ay puno ng ironya. Alam ni Tina na ang “paghahatid” na ito ay ang huling hakbang upang tuluyang mabuksan ang pinto ng tukso para sa kanyang kapatid.
Sa loob ng sasakyan, ang espasyo ay tila lumiit. Nakaupo si Analyn sa gitna, ang kanyang mga binti ay bahagyang dumidikit sa hita ni Jacob at Tina. Ang amoy ng alak at pabango ay nanatili sa loob ng sasakyan, lumilikha ng isang nakakalasing na atmospera. Sa bawat paghinto ng sasakyan sa mga kurbadang kalsada ng Baguio, nararamdaman ni Analyn ang maliliit na paggalaw ni Jacob—isang hindi sinasadyang pag-hipo sa kanyang kamay, isang sulyap na tumatagos sa kanyang pagiging konserbatibo. Imbes na lumayo, tila naghahanap si Analyn ng init, ang kanyang katawan ay tumutugon sa bawat haplos na dati ay ituturing niya lamang na bastos.
Pagdating sa tapat ng boarding house, hindi agad bumaba si Analyn. Ang katahimikan sa loob ng sasakyan ay naging kasing-bigat ng tensyong namumuo sa pagitan nila. Ramdam ni Analyn ang tibok ng kanyang puso, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa isang uri ng pananabik na hindi niya kailanman naramdaman kay Jerome. Nang huminto ang makina ng sasakyan, hindi agad kumilos si Jacob. Sahalip, dahan-dahang lumapit ang lalaki, ang kanyang hininga ay dumadikit sa tenga ni Analyn.
“You're a dangerous combination, Lyn,” bulong ni Jacob, habang ang kamay nito ay nanatili sa kanyang hita, bahagyang humahaplos paitaas. “Conservative on the outside, but I can tell you're starving for something more.”
“Enough, Jacob. Not today,” sambit ni Tina habang pababa sila ng sasakyan, ang boses ay mayhalong pagka-playful ngunit may awtoridad. Bumaba rin si Jacob upang ihatid ang dalawa hanggang sa loob ng boarding house, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako kay Analyn. Pagpasok nila sa maliit at sikip na espasyo ng kanilang unit, ang tensyon ay tila sumabog. Sa isang iglap, humakbang si Jacob palapit kay Analyn, ang kanyang mga kamay ay handa nang humawak sa mukha ng dalaga upang siya ayhalikan. Ngunit bago pa man magdikit ang kanilang mga labi, isang kamay ang humila kay Jacob pabalik.
Napangiti si Tina, isang mapang-asar na tingin ang ibinigay nito sa lalaki. “Hindi mo pa pwedeng kantutin ang kapatid ko, Jacob,” sabi ni Tina habang humahalakhak. Bago pa makasagot ang lalaki, mabilis siyang hinalikan ni Tina, isang agresibong paghalik na tila pag-angkin sa teritoryo. “Ako ang kakantutin mo ngayon,” bulong ni Tina sa kanyang tenga, ang boses ay puno ng pagnanasa. Sa isang mabilis na galaw, hinila ni Tina si Jacob, at hindi niya naiwan si Analyn; hinila niya rin ang kapatid patungo sa loob ng kanyang kwarto, na tila ba ayaw niyang palampasin ng dalaga ang palabas.
Pagpasok sa loob, itinulak ni Tina si Analyn sa isang upuan sa tapat ng kama, ang posisyon ay sakto upang makita ni Analyn ang lahat ng mangyayari sa harap niya. Si Jacob naman, na tila hindi na nakapagpigil, ay binuhat si Tina sa bewang at marahang inilapag ito sa kama. Sa isang mabilis at mapanukso na pagkilos, unti-unting hinubaran ni Jacob si Tina, ang bawat piraso ng damit na nahuhulog ay tila isang pagbukas ng kurtina sa isang palabas na hindi pa nakikita ni Analyn noon.
Si Analyn ay nanatiling nakaupo, ang kanyang katawan ay tila nailagay sa isang estado ng pagkabugla dahil sa sobrang kalasingan at pagkabigla. Wala siyang lakas na kumilos o tumanggi; ang tanging nagagawa niya ay tumitig. Ang kanyang mga mata ay nakapako sa bawat haplos ni Jacob sa balat ni Tina, sa bawat ungol na kumakawala sa labi ng kanyang kapatid. Ang pagiging konserbatibo niya ay tila natutunaw kasabay ng pag-agos ng alak sa kanyang sistema, pinalitan ng isang morbidong kuryosidad at isang uri ng init na gumagapang mula sa kanyang dibdib pababa sa kanyang mga hita.
Ang katahimikan sa kwarto ay napalitan ng tunog ng paghinga at ang basag na huni ng kama. Sa harap ni Analyn, ang mundo ay lumiit na lamang sa isang imahe: si Tina, hubad at walang pag-aalinlangan, at si Jacob, na kasama ring hubad, nakalutang sa ibabaw nito. Ang paningin ni Analyn ay hindi maiwasang bumaba, doon sa pagitan ng mga hita ni Tina na naka-bukadkad nang malapad, at doon nakatutok ang malaki at matigas na ari ni Jacob. Para kay Analyn, na lumaki sa isang mundo ng pag-iingat at limitasyon, ang pagkakita sa aktwal na pagtatagpo ng dalawang katawan ay tila isang pagkabigla na huminto sa kanyang paghinga. Napalunok siya, ang kanyang lalamunan ay tuyot, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako sa bawat detalye ng pag-uwi ng laman sa laman.
Sa gitna ng tensyon, ang boses ni Tina ang pumutol sa katahimikan, ngunit hindi ito upang patigilin ang eksena. “Jacob... kainin mo muna ako,” bulong ni Tina, ang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang ang kanyang boses ay mayhalong panunukso at utos. “Para makita ng kapatid ko kung paano at gaano kasarap ang kinakain ang puke.” Ang diretsahang mga salita ay tila isang sampal sa pagka-conservative ni Analyn, ngunit imbes na lumayo, naramdaman niya ang isang matinding init na bumabalot sa kanyang pinaka-pribadong bahagi.
Si Jacob ay hindi agad kumilos; sahalip, itinaas niya ang kanyang tingin kay Analyn. Nakita niya ang dalaga na namumula ang buong mukha, ang dibdib ay mabilis na tumataas-bumaba, at ang mga mata na puno ng pagka-curious na humahalo sa takot. Alam ni Jacob na siya ang sentro ng atensyon, at ang pagiging “spectator” ni Analyn ay tila lalong nagpapalakas sa kanyang kontrol. Sa isang mabagal at mapanuksong galaw, dahan-dahan siyang bumaba, ang kanyang dila ay nagsimulang galugin ang balat ni Tina, habang ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako kay Analyn, na tila ba sinasabing, ‘Tingnan mo ito, Lyn. Ito ang tunay na kalayaan.’
Hindi nagtagal at ang mga haplos ni Jacob ay naging isang agresibong paglalakbay. Ang kanyang mga labi ay mabilis na gumapang pababa mula sa leeg ni Tina, tila isang gutom na manlalakbay na naghahanap ng huling destinasyon. Ang bawathalik ay nag-iiwan ng marka sa mapuputing bahagi ng katawan ni Tina, bumababa sa kanyang mga suso na mabilis na tumitibok ang puso sa ilalim, hanggang sa makarating ito sa kanyang puson. Doon, huminto siya saglit, tila ninanamnam ang init ng balat ni Tina bago tuluyang ibinuka ang mga hita nito nang malapad, walang pag-aalinlangan at walang hiya.
Sa harap ni Analyn, ang eksenang ito ay tila isang own movie. Nakita niya kung paano lumapit ang mukha ni Jacob sa pagitan ng mga hita ng kanyang ate, at doon ay tila isang gutom na aso ang lalaki na kinain ang basang puke ni Tina. Ang tunog ng pag-sipsip at ang basang pagdikit ng dila sa laman ay pumuno sa maliit na silid, isang tunog na hindi kailanman narinig ni Analyn sa kanyang tahimik na buhay. Ang kanyang mga mata ay hindi kumukurap, nakapako sa pag-ikot ng ulo ni Jacob at sa pag-arko ng katawan ni Tina na tila hinahatak paitaas sa sobrang sarap.
Ang reaksyon ni Tina ay hindi na maitatago. Ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kumot, at ang kanyang mga ungol ay naging malakas at walang pagkaka-hiya. “Oh my god, Jacob... yes!” hiyaw ni Tina, ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang siya ay nagpupunta sa peak ng kanyang sarap. Nakita ni Analyn ang pagkirot ng muscles ni Tina, ang pag-igting ng kanyang mga binti, at ang pagdaloy ng pagnanasa na tila isang kuryenteng dumadaloy sa buong kwarto. Ang pagiging saksi sa ganitong klaseng intimacy ay nagdulot kay Analyn ng isang uri ng physical reaction; naramdaman niya ang sarili niyang pagkabasa, isang init na tila sumasabog sa kanyang puson habang pinapanood ang kanyang ate na untulad ng isang gutom na hayop na pinagsisilbihan.
Nang tumayo si Jacob, hinihingal at may mga bakas pa ng likido sa kanyang mga labi, hindi siya agad lumayo. Sahalip, tumingin siya kay Analyn na tila ba itong isang preyo na nakahandang kunin. Ang kanyang mga mata ay puno ng pagnanasa, at ang kanyang ngiti ay mapanganib. “See that, Lyn? That's what happens when you stop thinking about what's 'right' and start thinking about what feels good,” bulong niya, habang dahan-dahang humahakbang palapit sa dalaga.
Hindi na nagawang mag-isip pa si Analyn; ang kanyang paningin ay nakapako sa bawat detalye ng pag-atake ni Jacob. Mabilis na gumapang ang mga labi ng lalaki mula sa leeg ni Tina, pababa sa kanyang mga suso kung saan ang bawat pagsipsip ay nag-iiwan ng mapupulang marka. Hindi ito ang marahang pagmamahal na nakasanayan niya kay Jerome; ito ay isang gutom na pagnanasa. Pagbaba ni Jacob sa puson ni Tina, walang pag-aalinlangan niyang ibinuka ang mga hita nito nang malapad, inilalantad ang pinaka-pribadong bahagi ng kanyang ate na ngayon ay basang-basa at nagniningning sa ilalim ng malamlam na ilaw ng kwarto.
Saksi si Analyn sa isang eksenang tila isang gutom na aso si Jacob—ang kanyang mukha ay nakabaon sa pagitan ng mga hita ni Tina, at ang kanyang dila ay agresibong nilalasap ang bawat sentimetro ng basang puke nito. Ang tunog ng pagsipsip at ang basang pagdikit ng laman ay pumuno sa katahimikan ng silid, isang tunog na nagpadala ng kuryente sa buong pagkatao ni Analyn. Nakita niya kung paanong nag-aarko ang likod ni Tina, ang mga daliri nito ay nakabaon sa buhok ni Jacob habang hinihila ito paitaas, tila hindi sapat ang sarap na nararamdaman.
“Fuck, Jacob... ****, ang sarap!” ungol ni Tina, ang boses ay paos at puno ng libog. “Sipsipin mo pa, sige, ubusin mo lahat ng katas ko!” Ang mga bastos na salitang lumalabas sa bibig ng kanyang ate ay tila isang bagong lengguwahe para kay Analyn. Hindi siya sanay sa ganitong uri ng dirty talk, ngunit sahalip na madiri, naramdaman niya ang sariling pag-init. Ang kanyang mga hita ay nagsimulang magkiskisan, at ang kanyang kamay ay hindi mapakali sa gilid ng kanyang damit, habang pinapanood ang pag-igting ng muscles ni Tina sa bawat dila ni Jacob.
Hindi nagtagal, tumayo si Jacob, ang kanyang ari ay nakatayo nang matigas at tumutulo na rin. Sa isang mabilis na galaw, itinaas niya ang mga binti ni Tina sa kanyang mga balikat at sa isang malakas na tulak ay pumasok siya nang buo. Isang malakas na hiyaw ang kumawala kay Tina, ang kanyang mga mata ay nakatitig kay Analyn habang ang kanyang katawan ay nagsisimulang yumayanig sa mabilis at malalim na paghataw ni Jacob. “Tingnan mo, Lyn! Tingnan mo kung paano niya ako pinupuno!” sigaw ni Tina, habang ang tunog ng pag-uumpog ng kanilang mga balat ay nagiging ritmo ng gabi.
Ang bawat pag-untog ni Jacob ay tila isang martilyo na bumabasag sa natitirang pagtitimpi ni Analyn. Ang pagiging “conservative” na Nursing student ay tuluyan nang naglaho; ang tanging natira ay isang babaeng nagugutom sa pisikal na pagnanasa. Hindi na niya namalayan na ang kanyang kamay ay dahan-dahang bumaba, lumampas sa laylayan ng kanyang damit, at pumasok sa loob ng kanyang panty. Doon, natagpuan niya ang sarili niyang basang-basang puke, ang kanyang mga daliri ay nagsimulang kuskusin ang kanyang clitore sa ritmo ng pag-sex nina Jacob at Tina.
Saksi si Analyn sa bawat detalye—ang pawis na dumadaloy sa likod ni Jacob, ang namumulang mukha ni Tina, at ang basang tunog ng pagpasok at paglabas ng ari ni Jacob sa loob ni Tina. Habang tumitindi ang bilis, lalo ring bumilis ang paghaplos ni Analyn sa sarili. Napapikit siya, ang kanyang paghinga ay naging mabilis at mababaw. Sa kanyang isip, hindi na si Jerome ang nakikita niya kundi ang agresibong anyo ni Jacob. Ang init na nararamdaman niya ay hindi na lamang kuryente; ito ay isang sunog na tila nilalamon ang buong pagkatao niya.
Sa huling sandali, sabay na sumabog ang lahat. Isang malakas na ungol ang pinakawalan ni Tina habang si Jacob ay bumuhos sa loob niya, ang dalawang katawan ay nanginginig sa sobrang sarap. Sa parehong pagkakataon, isang matinding orgasm ang tumama kay Analyn, ang kanyang katawan ay nag-arko at ang kanyang mga daliri ay nakabaon sa kanyang sariling laman. Huminga siya nang malalim, pagod at basang-basa, habang unti-unting bumabalik ang kanyang paningin sa realidad ng kwarto. Ang katahimikang sumunod ay hindi nakakailang, kundi puno ng isang bagong uri ng pag-unawa.
Dahan-dahang bumaba si Jacob mula kay Tina, ang kanyang mga mata ay muling tumingin kay Analyn. Nakita niya ang dalaga na hingal na hingal pa rin, ang kamay ay nasa loob pa rin ng kanyang panty, at ang mga mata na puno ng pagnanasa. Isang mapanuksong ngiti ang gumuhit sa labi ni Jacob habang tinitingnan ang kanyang “spectator.” “Now,” bulong ni Jacob, “sino naman ang gustong sumubok?”
Tumawa si Tina, isang mapang-asar na tawa habang inaayos ang kanyang buhok. “Sabi ko naman sa’yo, Lyn, boring talaga ang pagiging conservative. See? Mas masarap pala kapag binibitawan mo lang ang kontrol.” Hinila ni Tina ang kamay ni Analyn, hindi para yakapin, kundi para ituro ang pinto. “O sige na, pumasok ka na sa kwarto mo. Baka magising ka na lang bukas na hindi mo alam kung nasaan ka dahil sa sobrang pagkalasing.”
Naglakad si Analyn palayo nang hiling-hilo, ang bawat hakbang ay tila mabigat dahil sa tensyong nananatili sa kanyang katawan. Tahimik siya, ngunit sa loob niya ay may naglalagaboy na apoy. Ang imahe ng pagtatagpo nina Jacob at Tina ay nakatatak pa rin sa kanyang isipan, at ang pakiramdam ng sariling pagkabasa ay nananatiling isang mapang-akit na paalala. Bitbit ang matinding libog na hindi pa napupunan, pumasok siya sa kanyang silid at sumandal sa pinto, humihinga nang malalim habang pilit na itinataboy ang ingay ng party at ang bulong ni Jacob sa kanyang tenga.
Samantala, sa kwarto ni Tina, nanatili ang dalawang naiwan sa kama. Hinihingal pa si Jacob, ang kanyang mga mata ay nakatitig sa pinto kung saan lumabas si Analyn. “Bakit ba ayaw mo siyang hayaang sumali kanina?” tanong ni Jacob, ang boses ay puno pa rin ng pagnanasa. “Kitang-kita ko naman, Tina. Halos lamunin na siya ng sarili niyang pagnanasa. Isang tawag ko lang, baka lumuhod na ‘yun sa harap ko.”
Ngumiti si Tina at humilig sa balikat ni Jacob, ang kanyang mga mata ay mayhalong katusuhan. “First, ****, libog na libog din ako. Miss na miss ko na ang burat mo, kaya gusto ko munang ako ang unang pagsilbihan mo,” sagot ni Tina nang mayhalong tawa. “At pangalawa, gusto ko munang malunod si Analyn sa sarili niyang libog. Gusto ko munang mapuno siya ng pagnanasa at curiosity hanggang sa hindi na siya makatulog sa gabi.”
Hinalikan ni Tina si Jacob nang mabilis, isang pagpapatunay sa kanyang dominasyon sa sitwasyon. “Ayokong ibigay siya sa’yo nang basta-basta. Gusto ko, kapag dumating ang oras na hayaan ko na siyang kantutin ng ibang lalaki, kusa na niyang desisyon ‘yun. Gusto kong maging gutom siya, Jacob. Mas masarap kasi ang prutas kapag hinog na hinog na at naghihintay na lang na pitasin.”
Sa kabilang kwarto, nakahiga si Analyn at nakatitig sa kisame. Ang katahimikan ng gabi sa Baguio ay tila isang malupit na contrast sa kaguluhan ng kanyang nararamdaman. Sa unang pagkakataon, ang pag-iisip kay Jerome ay hindi nagbigay sa kanya ng kapayapaan, kundi isang uri ng pagkakasala na humahalo sa kanyang pananabik. Naalala niya ang haplos ni Jacob at ang mga bastos na ungol ni Tina, at hindi niya mapigilang muling ibaba ang kanyang kamay sa pagitan ng kanyang mga hita.
Habang pinagmamasdan niya ang madilim na silid, isang realization ang tumama kay Analyn: ang konserbatibong mundo na kanyang kinalakihan ay unti-unting naglalaho, at sa bawat segundong lumilipas, mas gusto niyang mawala rito. Ang kuryenteng naramdaman niya sa party ay hindi lamang dahil sa alak, kundi dahil sa pagtuklas sa isang bahagi ng kanyang pagkatao na matagal niyang ikinubli. Ngayon, ang tanging hinihintay na lamang niya ay ang muling pagbukas ng pinto para sa isang bagong karanasan na hindi niya kayang makuha sa isang simpleng Nursing textbook.