sachiiiiiii
Elite
“Gusto mo ba?” pabulong na tanong sa kanya ng dalaga.
“Hah?” ang naisagot ng binata na parang nae-engkanto.
“Gusto mo bang kainin ko ‘to?” yaya ni Anne. Iling lamang ang itinugon niya pagkasabi niyon ng kanyang nobya. Magulo para sa dalaga ang sagot na iyon ni Jake. Binitiwan tuloy ang tayung-tayo nang burat ng binata. Gusto niyang habulin ang kamay ni Anne. Nguni’t hindi niya nagawa iyon. Matama niyang minasdan ang babae. Inaantabayanan niyang titingin itong muli sa kanya. Halos limang minuto ring nanatili sa ganoong ayos ang magkasintahan.
Para tuloy silang mga paslit na konting tampuhan lang ay hindi agad magbabatian. Ang totoo ay gusto naman talaga ni Jake na maranasan ang hagod ng dila ng isang babae sa kanyang burat. Gusto nang tawagin ng binata si Anne at sabihin dito na paborito niya ang suhestiyong inilahad nito kani-kanina lamang. Hanggang sa hindi na nakatiis ang babae, humarap na ito kay Jake.
Kunwaring dumako ng tingin sa malayong pook ng kawalan ang isa. Siya naman ang gustong magpapansin. Lihim na napangiti ang damdamin ni Anne. Hindi nga ito nagkakamali dahil gustong-gusto ng lalaki iyon--ang sinabing isusubo ang naghuhumindig na burat. Kuminang ang angking kagandahan ng dalaga nang minsan pang tumayo mula sa kinauupuang bato na hugis-kama.
Perpekto ang hubog ng katawan ng lekat. Walang hindi madedemonyong tao sa sandaling masagi ng mata ang pamatay na katawang taglay.
Ipinokus ni Jake ang kanyang mga mata at guni sa napakalayong karagatan--sinagad ng tingin niya hanggang sa kadulu-duluhang parte ng pasipiko. Napasimpit siya nang dumampi ang palad ni Anne sa kanyang balikat. Mainit pa naman iyon. Matalas mang talab sa balat ang haplit ng init ng araw ay hindi iyon tagos sa dalawa.
Protektado kasi sila ng mga maliliit na bakawan na kinalalagyan ng dambuhalang bato kung saan naman sila nakapuwesto. “Ano ba, dear…gagawin ko na ba?” anas ni Anne kay Jake.
“A, eh…” patlang niyang sagot.
“Ano? Masarap naman eh…susubukan lang natin!” pang-eengganyo pa sa lalaki ng tila diyosang kasintahan. Hindi na siya nagsayang ng sandali.
Napakalaki ng “OO” na isinagot niya kay Anne. Karaka siyang umupo sa bato. Sumunod naman na tila minamalarya ang dalaga.
“Pikit ka na lang, dear. Hindi pa ako sanay dito. At saka, ayokong may nakatingin sa akin habang kumakain ako ng hotdog!” dikta ni Anne kay Jake. Tumango uli ang binata. Bumukaka at inihanda ang sarili para sa gagawin ng kanyang iniirog.
Ganoon nga ang kanyang ginawa. Ipinikit niya ang kanyang mga mata. Ilang sandali pa ay naramdaman na ni Jake ang bibig ni Anne sa ulo ng kanyang burat. Nagsimula itong sumalakay. Dinilaan iyon mula sa puno hanggang sa pinakaulo ng sandatang pambarurot. Ramdam na ng binata ang sidhi ng dila ni Anne.
Napakagat siya sa labi. Masarap talaga iyon. Para siyang nakukuryente ng sampung libong boltahe. Inalalayan pa siya ni Anne upang maidantay sa balikat nito ang kanan niyang hita.
Nilamon iyon nang nilamon. Kung minsan ay sa ulo ito nagsisimula at kung minsan naman ay sa punong bahagi ng burat.
“Mukhang hindi ko ‘to kayang isubo lahat, dear.” Ang nasambit ni Anne nang makitang naglabasan ang mga ugat sa burat ni Jake.
“Ikaw na bahala kung ano’ng gagawin mo, basta…paligayahin mo lang ako.” Sagot naman ng binata--na halatang bumibilis ang pintig ng puso. Alam na ni Jake na pagkatapos ng ginagawang iyon ni Anne ay ang pekpek na nito ang kanyang matitikman. Kakantutin niya ito kahit na anong mangyari.
Nagitla na lamang si Jake nang kanyang mapansin na isinusubo na ni Anne ang ulo ng burat niya. Hindi pa mahusay ang dalaga, alam iyon ng pinaliligayang kasuyo.
Pagkaraan ng ilang sandali ay napadilat ang mga mata ng isa nang matuklasang nakasakmal na kalahati ng kanyang burat ang bibig ni Anne. Hindi siya halos makapaniwala sa kanyang natuklasan. Ang akala niya ay hanggang padila-dila lang ito.
Sabi na nga ba niya at mahal din siya nito. Iyon lamang ang alam ni Jake na sukatan ng kanilang pagmamahalang dalawa ng dalaga. Bihira kasi ang mga babaeng gagawa ng ganoon sa lalaki kung hindi ito tunay na nagmamahal. Inutusan pa nga siya ni Anne na ibuka nang todo ang kanyang mga hita at nang hindi siya mahihirapan. Sinunod naman ng binata ang utos ng dalaga.
Ibinuka pa nga niya nang husto ang mga iyon, ayon sa kagustuhan ng kanyang minamahal. Napaigtad na lamang si Jake nang lamunin nang lahat ni Anne ang kanyang burat. Hindi na ito umiimik magmula nang simulan ang paraang iyon ng pagpapaligaya sa kagaya niyang adan.
Para itong mabibilaukan sa laki ng kanyang burat. Mahaba ito at mataba. Hindi pangkaraniwan ang laki niyon kaya’t ramdam niyang nahihirapan ang kanyang nobya. Nguni’t walang magagawa si Jake dahil ito ang gusto ng babae.
Pagkaraan ng ilang sandali, sumuot-suot sa buong pagkatao ni Jake ang init na dala ng dila ni Anne. Ramdam niya kung paano sinakmal ng kuryente ang titi niya, kumalat iyon hanggang sa buo niyang katawan.
“Masarap ba?” Bulalas nitong tanong pagkatingala at tiningnan si Jake. Waring inaalam ang nagiging reaksyon ng binata sa ginagawang pagkain sa kanyang burat. Tango lamang ang isinagot niya.
Ayaw niyang sabihin ang totoo na talagang masarap na masarap iyon. Ibig sabihin lamang nito, higit pa kaysa masarap.
Hindi na maipaliwanag ng guni ni Jake ang nararamdaman niya habang kinakantot niya ang bibig ni Anne. Sinasabayan na niya iyon ng kadyot. Punong-puno ang bibig ng dalaga at kahabag-habag baga ang hitsura nito habang kinakangkang ng kasintahan ang bunganga. Nakapikit na rin naman si Anne.
Ramdam na rin pala nito ang init ng titi ni Jake. Hindi na iyon pinuna pa ng binata. Pinatayo niya ito. Idinunggol ang mukha sa bungad niya at doon ay napaubo ito nang napakalakas.
Nabilaukan ito. Subali’t sa halip na umayaw dahil sa sinapit ay pinag-igihan pa ni Anne ang ginagawa nito sa kasuyong adan. Nilamon nang nilamon ang lahat-lahat ng laman nito.
Kulang na lang ay isama pati ang dalawang bilog na nasa pagitan ng mga hita. Kinantot nang kinantot ang bibig. Habang ginagawa iyon kay Jake ay kinakapa naman ng binata ang mga dede nito.
Walang sawang pinaglalamas. Ibinaba ang mga palad sa puson hanggang sa marating ang pekpek.
Napatigil si Anne. Naramdaman kasi nito ang tila maapoy na mga palad ni Jake na dumampi sa pisngi ng kanyang puke. Pareho ang iniisip ng dalawa--kantutan na! Nguni’t habang kapwa pinag-iinit ang isa’t isa ay biglang nakarinig ang dalawa ng haginit-kaluskos na waring likha ng mga nag-uumpukang hayop malapit sa kanilang kinaroroonan.
Sagad-sagarang sindak ang dagling sumaklot sa magkasintahan nang marinig ang ingay--na nagmumula sa di-kalayuan.
Nakatakda na sanang sumisid si Jake sa lawa ng kaligayahan ni Anne nang kanilang marinig iyon.
Alam ng binata, likha iyon ng mga hayop na namumugad sa animo’y paraisong kanilang kinaroroonan.
“Tingnan mo nga muna iyon!” pasinghal na utos ng dalaga sa kasuyo habang nagkakamot ng ulo.
Gumuhit sa mukha ni Anne ang inis na nararamdaman nito.
Hindi naman malaman ni Jake ang gagawin.
Nasa malayong lunan ang bagay na sumisindak sa kanila.
Hindi naman nakasagot ang binata nang marinig ang tinurang utos ng kasuyo.
“Hindi mo ba naririnig ang sinasabi ko?” si Anne.
Umiling ang kaharap--na ang kahabaan ang tayung-tayo pa rin nang mga sandaling iyon.
“Anak ng putsa naman, oo!” dagdag pang singhal ng dalaga. Napitang tumindig si Jake. Napaanga naman ang isa dahil kanina pa ito nauuma sa mga pangyayari sa paligid.
Ang totoo ay kanina pa nito gustong-gustong magpakangkang pero hindi sila nakakapagkonsentreyt dahil sa ingay na nililikha ng mga hayop sa paraisong iyon.
Binagtas ng binata ang lunang pinagmumulan ng ingay.
Ang mga mata nito ay nakahanda sa anumang panganib na idudulot ng kanyang gagawin.
Marahan ang mga hakbang ng binata patungo sa lugar na iyon habang pasimple namang humihimlay ang kasuyo sa hugis-kamang bato sa tabing-dagat.
Patuloy pa rin naman ang ingay na kanilang naririnig. Si Anne ay nakamasid sa malayo.
Hindi na pinapansin ang kasintahang nagmamatyag sa paligid.
Tinatanaw nito ang mga silahis ng araw na kumikislap-kislap sa mga alon habang hinahampas ng hangin.
“Antagal naman ‘ata ng lalaking iyon!” bulalas ni Anne pero ang tinig nito ay hindi na naririnig ni Jake.
Malayo na ang nabagtas ng lalaki.
Sinisipat na ng paningin nito ang buong paligid. Patuloy ang ingat na naririnig ng lalaki.
Hindi naman nito ramdam ang panganib na nakaumang sa kanyang landas.
Tama ito, may mga naglalampungang hayop nga sa lunang iyon.
Akmang sisipatin na ni Jake ang mga nilalang na lumilikha ng ingay nang biglang umugong ang hiyaw ni Anne.
Namimitig ang mga tuhod ni Jake matapos umagting sa tenga nito ang hiyaw ni Anne.
Lalo itong sinaklot ng takot. Lalo itong nangamba. Karaka itong bumalik sa kinaroroonan ng dalaga. Napamura na lamang ito nang makita ang kinatatakutan ng kasintahan. Ginapangan lang pala ito ng isang malaking alimasag. “Tanggalin mooohh! Alisin mo nga iyan sa hita ko!” sigaw ng kasuyo.
Agad naman itong dinampot ng natatawang lalaki at itinilamsik sa malayo.
“Akala ko kung ano na’ng nangyayari sa iyo rito!” pang-uuyam ni Jake.
Tumalikod agad ito upang balikan ang bagay na minsan ay sumindak sa kanila.
“Sa’n ka pupunta?” tanong ng babae na noon ay sumisilay pa rin ang kaselanan. Napalingon ang kasuyo at sinuyod ng tingin ang babae.
“E, babalik do’n sa lugar na pinuntahan ko kanina! Titingnan ko lang kung anong klaseng mga hayop ang naroroon!” sagot naman ng binata.
“Huwag mo na lang kayang puntahan, dear?” suhestiyon ni Anne. Napailing na naman ito.
“Anong huwag eh ikaw nga ‘tong may gustong malaman kung anong ingay iyon?”
“H-hindi na ako interesado pang malaman kung ano iyon!” ang babae.
“Bakit?”
“Just fuck me, dear if you care!” yaya ni Anne.
Napatingin tuloy sa malayo ang kaharap. Parang hindi makapaniwala sa narinig.
Halata sa mukha na kontra ang muni nito sa iminulas ng labi ng kasuyo.
“I just wanna figure out something to be sure na walang ibang tao rito maliban sa atin …baka sakali may mga taong makakatulong sa atin upang makabalik tayo ng Maynila?” sabi ni Jake na halatang nagbabakasakali lamang.
Tango lang ang itinugon ng babae. Sumisilay pa rin ang pekpek nito na napakatambok.
Litaw na litaw ang bigotilyong kaangkinan. Napalunok na lamang si Jake.
“Well, if you wanna try, then do it…at hihintayin na lang kita rito!”
Karakang hinagkan ng binata ang babae sa labi. Idinako ang kamay sa mabuhok at malamang tahong sa pagitan ng dalawang hita. Napabukaka ito.
Nagdadalawang-isip tuloy si Jake kung babalikan niya ang lugar o hindi. Salat siya sa anumang maliwanag na pagpapasya.
“Mamaya na lang muna natin itutuloy ito, dear ha? Ang kantutan? M-marami pa namang oras at alam mo namang hindi ito nauubos, ‘di ba?” ang dagling naturan ni Jake habang minamasa ang kambal na mansanas sa dibdib ng dalaga.
Bigla itong kinilig. Para bang malaon na itong sumagi sa tenga. Para bang narinig na ito ni Anne sa mga eksena ng isang pelikulang kanyang napanood kamakailan lamang.
Hindi ito nakaimik.
“Masyado ka namang madrama, para namang napakalayo ng pupuntahan mo? Eh para d’yan sa paligid ka lang naman pupunta?” pambabara pa ng dalaga.
Hindi naman tinuran ng lalaki kung ano ang kanyang ipinapahiwatig.
Muling tumindig ang lalaki. Hindi na ito lumingon pa, nagmamadali.
Para bang alam na ang bagay na kanyang matutuklasan anumang oras mula ngayon.
Humakbang na ito palayo sa kinahihigaan ni Anne--isang batong buhay.
Malayu-malayo na ang hakbang nito nang biglang tawagin ng dalaga.
“J-Jake!”
“Ano na naman, ha?”
“Baka naman gusto mo akong isama?”
“Aba’y huwag naaaah! D’yan ka na lang kasi malapit lang naman iyon! Titingnan ko lang naman ang mga hayop na nag-iingay!”
”Sige na, dear!” pangungulit pa ni Anne.
“Ang kulit naman eh! D’yan ka na lang kasi! Maghahanap lang ako ng makakain natin!”
Hindi na rin naman nangulit pa ang kasuyo.
Nagpikit na lamang ito ng mga mata.
Parang tumatampal-tampal na rin naman kasi ang antok sa kanyang mga talukap.
Nakalutang ang pekpek nito na ubod ng tambok. Sa rikit niyon, maging ang mga hayop sa gubat ay tiyak na hahanga.
At nang masigurong hindi na nagsasalita si Anne at nangulit para sumama ay tumuloy sa paglakad si Jake.
Ginitian na ito ng pawis sa mukha.
Matarok na rin ang sikat na araw. Sumisigid ang init niyon sa kanyang balat.
“Kailangang makahanap ako ng makakain namin ni Anne! Hahanap ako ng paraan!” at mabilis na humakbang ang binata.
Nasabi niya sa sarili na kung ano mang hayop ang lumilikha ng ingay ay kanya itong lalapain.
Wala siyang ibang paraang naguguni kundi iyon lamang.
Subali’t pagkadako niya sa bungad ng isang malaking puno ng balete ay bigla siyang hinampas ng malamig na simoy ng hangin, kasabay ang pag-alingawngaw ng isang nakasisindak na ungol ng di-mawaring uri ng hayop.
Hindi lubusang matarok ng kaisipan ng isang ordinaryong nilalang sa sangliwanag ang pangyayaring sumilay sa dati nang masalimuot na buhay ni Jake.
Marahil ay tama ngang sabihing nae-eengkanto ang binata nang mga sandaling iyon sapagka’t engkanto ang nakaharap niyang dilag.
Pagkadampi ng palad nito sa kanyang leeg ay hindi siya nakapagsalita.
Waring nabilaukan niya. Kung tutuusin, waring napakalaki ng nakabarang bagay sa kanyang lalamunan.
Nakangiti lamang ang dalagang iyon.
Kanina pa lamang ay hinding-hindi talaga mawari ng binata ang kanyang gagawin, alangan siya sa kanyang mga naguguni.
Hindi niya matagos kung anong kapangyarihan ang dagling sumaklob sa kanya.
Ganap nang naidampi ng dalagang iyon ang palad nito sa pisngi ng binata.
Hindi naman nagsalita si Jake.
Manghang-mangha pa rin siya sa hitsura ng babaeng iyon.
Inaamin niyang hindi ito ordinaryong nilang sapagka’t hindi pa siya nakakakita ng ganoon karikit na babae sa tanang buhay niya.
“Maaari mo bang sabihin ang iyong pangalan, dayuhan?” biglang nagsalita ito sa pamamagitan ng isang mayuming tinig.
Larawan pa rin ng kalituhan at pagkagitla si Jake nang mga sandaling iyon.
Nakabuka niya ang kanyang mga labi nguni’t wala itong tinig na mailuluwal.
Hindi niya maintindihan ang kanyang sarili.
Parang may kung anong kapangyarihang nakalukob sa kanya magmula nang mabanaag niya ang kaanyuan ng dalaga.
“Batid kong hindi ka isang pipi, dayuhan. Sagutin mo lamang ang tanong ko…ang iyong pangalan ay ibig kong malaman.” At muling dumagundong ang tinig nito.
Natulala si Jake. Walang maisagot. Hindi niya maibubuka ang kanyang bibig.
Saglit siyang tumingala. Pasumandali siyang nagbulong ng banal na panambitan na minsa’y itinuro ng kanyang ina.
“Lord, bigyan mo ako ng lakas ng loob. Alisin mo sa dibdib ko ang takot sa nilalang na nakakaharap ko ngayon!” bulong pa ni Jake at ang mga katagang iyon ay para bang hinipan ng langit patungo sa kalawakan.
Nakatitig pa rin sa kanya ang napakarikit na babae.
Nag-iba ang kanyang pakiramdam nang muling masilayan ang kaangkinang saklot lamang ng kakarampot na tela--na ubod ng tambok.
Napalunok si Jake. May pagnanasang ipinapahiwatig ang isip at damdamin.
Anyong maagap na natarok ng mahiwagang babae ang nararamdaman ni Jake nang mga oras na iyon.
Ramdam na rin iyon ng babae. Gusto nang humalakhak.
Alam nito ang dagliang paglitaw ng kalikasan ng binata—ang pagiging tameme.
Lalong hindi nakaimik ang binata nang mapansin ang biglang pagngiti nito. Pilit niyang iwinawaksi ang sumasakmal na kaba at takot sa kanyang dibdib.
May suspetsa siyang hindi ito pangkaraniwang tao at masama ang hangarin nito laban sa kanya.
At nang magpako ng tingin sa kaharap ay higit pang humahikhik ang nilalang na iyon. Waring nasisiyahan ito sa tulad niyang naliligaw ng landas.
“Hah?” ang naisagot ng binata na parang nae-engkanto.
“Gusto mo bang kainin ko ‘to?” yaya ni Anne. Iling lamang ang itinugon niya pagkasabi niyon ng kanyang nobya. Magulo para sa dalaga ang sagot na iyon ni Jake. Binitiwan tuloy ang tayung-tayo nang burat ng binata. Gusto niyang habulin ang kamay ni Anne. Nguni’t hindi niya nagawa iyon. Matama niyang minasdan ang babae. Inaantabayanan niyang titingin itong muli sa kanya. Halos limang minuto ring nanatili sa ganoong ayos ang magkasintahan.
Para tuloy silang mga paslit na konting tampuhan lang ay hindi agad magbabatian. Ang totoo ay gusto naman talaga ni Jake na maranasan ang hagod ng dila ng isang babae sa kanyang burat. Gusto nang tawagin ng binata si Anne at sabihin dito na paborito niya ang suhestiyong inilahad nito kani-kanina lamang. Hanggang sa hindi na nakatiis ang babae, humarap na ito kay Jake.
Kunwaring dumako ng tingin sa malayong pook ng kawalan ang isa. Siya naman ang gustong magpapansin. Lihim na napangiti ang damdamin ni Anne. Hindi nga ito nagkakamali dahil gustong-gusto ng lalaki iyon--ang sinabing isusubo ang naghuhumindig na burat. Kuminang ang angking kagandahan ng dalaga nang minsan pang tumayo mula sa kinauupuang bato na hugis-kama.
Perpekto ang hubog ng katawan ng lekat. Walang hindi madedemonyong tao sa sandaling masagi ng mata ang pamatay na katawang taglay.
Ipinokus ni Jake ang kanyang mga mata at guni sa napakalayong karagatan--sinagad ng tingin niya hanggang sa kadulu-duluhang parte ng pasipiko. Napasimpit siya nang dumampi ang palad ni Anne sa kanyang balikat. Mainit pa naman iyon. Matalas mang talab sa balat ang haplit ng init ng araw ay hindi iyon tagos sa dalawa.
Protektado kasi sila ng mga maliliit na bakawan na kinalalagyan ng dambuhalang bato kung saan naman sila nakapuwesto. “Ano ba, dear…gagawin ko na ba?” anas ni Anne kay Jake.
“A, eh…” patlang niyang sagot.
“Ano? Masarap naman eh…susubukan lang natin!” pang-eengganyo pa sa lalaki ng tila diyosang kasintahan. Hindi na siya nagsayang ng sandali.
Napakalaki ng “OO” na isinagot niya kay Anne. Karaka siyang umupo sa bato. Sumunod naman na tila minamalarya ang dalaga.
“Pikit ka na lang, dear. Hindi pa ako sanay dito. At saka, ayokong may nakatingin sa akin habang kumakain ako ng hotdog!” dikta ni Anne kay Jake. Tumango uli ang binata. Bumukaka at inihanda ang sarili para sa gagawin ng kanyang iniirog.
Ganoon nga ang kanyang ginawa. Ipinikit niya ang kanyang mga mata. Ilang sandali pa ay naramdaman na ni Jake ang bibig ni Anne sa ulo ng kanyang burat. Nagsimula itong sumalakay. Dinilaan iyon mula sa puno hanggang sa pinakaulo ng sandatang pambarurot. Ramdam na ng binata ang sidhi ng dila ni Anne.
Napakagat siya sa labi. Masarap talaga iyon. Para siyang nakukuryente ng sampung libong boltahe. Inalalayan pa siya ni Anne upang maidantay sa balikat nito ang kanan niyang hita.
Nilamon iyon nang nilamon. Kung minsan ay sa ulo ito nagsisimula at kung minsan naman ay sa punong bahagi ng burat.
“Mukhang hindi ko ‘to kayang isubo lahat, dear.” Ang nasambit ni Anne nang makitang naglabasan ang mga ugat sa burat ni Jake.
“Ikaw na bahala kung ano’ng gagawin mo, basta…paligayahin mo lang ako.” Sagot naman ng binata--na halatang bumibilis ang pintig ng puso. Alam na ni Jake na pagkatapos ng ginagawang iyon ni Anne ay ang pekpek na nito ang kanyang matitikman. Kakantutin niya ito kahit na anong mangyari.
Nagitla na lamang si Jake nang kanyang mapansin na isinusubo na ni Anne ang ulo ng burat niya. Hindi pa mahusay ang dalaga, alam iyon ng pinaliligayang kasuyo.
Pagkaraan ng ilang sandali ay napadilat ang mga mata ng isa nang matuklasang nakasakmal na kalahati ng kanyang burat ang bibig ni Anne. Hindi siya halos makapaniwala sa kanyang natuklasan. Ang akala niya ay hanggang padila-dila lang ito.
Sabi na nga ba niya at mahal din siya nito. Iyon lamang ang alam ni Jake na sukatan ng kanilang pagmamahalang dalawa ng dalaga. Bihira kasi ang mga babaeng gagawa ng ganoon sa lalaki kung hindi ito tunay na nagmamahal. Inutusan pa nga siya ni Anne na ibuka nang todo ang kanyang mga hita at nang hindi siya mahihirapan. Sinunod naman ng binata ang utos ng dalaga.
Ibinuka pa nga niya nang husto ang mga iyon, ayon sa kagustuhan ng kanyang minamahal. Napaigtad na lamang si Jake nang lamunin nang lahat ni Anne ang kanyang burat. Hindi na ito umiimik magmula nang simulan ang paraang iyon ng pagpapaligaya sa kagaya niyang adan.
Para itong mabibilaukan sa laki ng kanyang burat. Mahaba ito at mataba. Hindi pangkaraniwan ang laki niyon kaya’t ramdam niyang nahihirapan ang kanyang nobya. Nguni’t walang magagawa si Jake dahil ito ang gusto ng babae.
Pagkaraan ng ilang sandali, sumuot-suot sa buong pagkatao ni Jake ang init na dala ng dila ni Anne. Ramdam niya kung paano sinakmal ng kuryente ang titi niya, kumalat iyon hanggang sa buo niyang katawan.
“Masarap ba?” Bulalas nitong tanong pagkatingala at tiningnan si Jake. Waring inaalam ang nagiging reaksyon ng binata sa ginagawang pagkain sa kanyang burat. Tango lamang ang isinagot niya.
Ayaw niyang sabihin ang totoo na talagang masarap na masarap iyon. Ibig sabihin lamang nito, higit pa kaysa masarap.
Hindi na maipaliwanag ng guni ni Jake ang nararamdaman niya habang kinakantot niya ang bibig ni Anne. Sinasabayan na niya iyon ng kadyot. Punong-puno ang bibig ng dalaga at kahabag-habag baga ang hitsura nito habang kinakangkang ng kasintahan ang bunganga. Nakapikit na rin naman si Anne.
Ramdam na rin pala nito ang init ng titi ni Jake. Hindi na iyon pinuna pa ng binata. Pinatayo niya ito. Idinunggol ang mukha sa bungad niya at doon ay napaubo ito nang napakalakas.
Nabilaukan ito. Subali’t sa halip na umayaw dahil sa sinapit ay pinag-igihan pa ni Anne ang ginagawa nito sa kasuyong adan. Nilamon nang nilamon ang lahat-lahat ng laman nito.
Kulang na lang ay isama pati ang dalawang bilog na nasa pagitan ng mga hita. Kinantot nang kinantot ang bibig. Habang ginagawa iyon kay Jake ay kinakapa naman ng binata ang mga dede nito.
Walang sawang pinaglalamas. Ibinaba ang mga palad sa puson hanggang sa marating ang pekpek.
Napatigil si Anne. Naramdaman kasi nito ang tila maapoy na mga palad ni Jake na dumampi sa pisngi ng kanyang puke. Pareho ang iniisip ng dalawa--kantutan na! Nguni’t habang kapwa pinag-iinit ang isa’t isa ay biglang nakarinig ang dalawa ng haginit-kaluskos na waring likha ng mga nag-uumpukang hayop malapit sa kanilang kinaroroonan.
Sagad-sagarang sindak ang dagling sumaklot sa magkasintahan nang marinig ang ingay--na nagmumula sa di-kalayuan.
Nakatakda na sanang sumisid si Jake sa lawa ng kaligayahan ni Anne nang kanilang marinig iyon.
Alam ng binata, likha iyon ng mga hayop na namumugad sa animo’y paraisong kanilang kinaroroonan.
“Tingnan mo nga muna iyon!” pasinghal na utos ng dalaga sa kasuyo habang nagkakamot ng ulo.
Gumuhit sa mukha ni Anne ang inis na nararamdaman nito.
Hindi naman malaman ni Jake ang gagawin.
Nasa malayong lunan ang bagay na sumisindak sa kanila.
Hindi naman nakasagot ang binata nang marinig ang tinurang utos ng kasuyo.
“Hindi mo ba naririnig ang sinasabi ko?” si Anne.
Umiling ang kaharap--na ang kahabaan ang tayung-tayo pa rin nang mga sandaling iyon.
“Anak ng putsa naman, oo!” dagdag pang singhal ng dalaga. Napitang tumindig si Jake. Napaanga naman ang isa dahil kanina pa ito nauuma sa mga pangyayari sa paligid.
Ang totoo ay kanina pa nito gustong-gustong magpakangkang pero hindi sila nakakapagkonsentreyt dahil sa ingay na nililikha ng mga hayop sa paraisong iyon.
Binagtas ng binata ang lunang pinagmumulan ng ingay.
Ang mga mata nito ay nakahanda sa anumang panganib na idudulot ng kanyang gagawin.
Marahan ang mga hakbang ng binata patungo sa lugar na iyon habang pasimple namang humihimlay ang kasuyo sa hugis-kamang bato sa tabing-dagat.
Patuloy pa rin naman ang ingay na kanilang naririnig. Si Anne ay nakamasid sa malayo.
Hindi na pinapansin ang kasintahang nagmamatyag sa paligid.
Tinatanaw nito ang mga silahis ng araw na kumikislap-kislap sa mga alon habang hinahampas ng hangin.
“Antagal naman ‘ata ng lalaking iyon!” bulalas ni Anne pero ang tinig nito ay hindi na naririnig ni Jake.
Malayo na ang nabagtas ng lalaki.
Sinisipat na ng paningin nito ang buong paligid. Patuloy ang ingat na naririnig ng lalaki.
Hindi naman nito ramdam ang panganib na nakaumang sa kanyang landas.
Tama ito, may mga naglalampungang hayop nga sa lunang iyon.
Akmang sisipatin na ni Jake ang mga nilalang na lumilikha ng ingay nang biglang umugong ang hiyaw ni Anne.
Namimitig ang mga tuhod ni Jake matapos umagting sa tenga nito ang hiyaw ni Anne.
Lalo itong sinaklot ng takot. Lalo itong nangamba. Karaka itong bumalik sa kinaroroonan ng dalaga. Napamura na lamang ito nang makita ang kinatatakutan ng kasintahan. Ginapangan lang pala ito ng isang malaking alimasag. “Tanggalin mooohh! Alisin mo nga iyan sa hita ko!” sigaw ng kasuyo.
Agad naman itong dinampot ng natatawang lalaki at itinilamsik sa malayo.
“Akala ko kung ano na’ng nangyayari sa iyo rito!” pang-uuyam ni Jake.
Tumalikod agad ito upang balikan ang bagay na minsan ay sumindak sa kanila.
“Sa’n ka pupunta?” tanong ng babae na noon ay sumisilay pa rin ang kaselanan. Napalingon ang kasuyo at sinuyod ng tingin ang babae.
“E, babalik do’n sa lugar na pinuntahan ko kanina! Titingnan ko lang kung anong klaseng mga hayop ang naroroon!” sagot naman ng binata.
“Huwag mo na lang kayang puntahan, dear?” suhestiyon ni Anne. Napailing na naman ito.
“Anong huwag eh ikaw nga ‘tong may gustong malaman kung anong ingay iyon?”
“H-hindi na ako interesado pang malaman kung ano iyon!” ang babae.
“Bakit?”
“Just fuck me, dear if you care!” yaya ni Anne.
Napatingin tuloy sa malayo ang kaharap. Parang hindi makapaniwala sa narinig.
Halata sa mukha na kontra ang muni nito sa iminulas ng labi ng kasuyo.
“I just wanna figure out something to be sure na walang ibang tao rito maliban sa atin …baka sakali may mga taong makakatulong sa atin upang makabalik tayo ng Maynila?” sabi ni Jake na halatang nagbabakasakali lamang.
Tango lang ang itinugon ng babae. Sumisilay pa rin ang pekpek nito na napakatambok.
Litaw na litaw ang bigotilyong kaangkinan. Napalunok na lamang si Jake.
“Well, if you wanna try, then do it…at hihintayin na lang kita rito!”
Karakang hinagkan ng binata ang babae sa labi. Idinako ang kamay sa mabuhok at malamang tahong sa pagitan ng dalawang hita. Napabukaka ito.
Nagdadalawang-isip tuloy si Jake kung babalikan niya ang lugar o hindi. Salat siya sa anumang maliwanag na pagpapasya.
“Mamaya na lang muna natin itutuloy ito, dear ha? Ang kantutan? M-marami pa namang oras at alam mo namang hindi ito nauubos, ‘di ba?” ang dagling naturan ni Jake habang minamasa ang kambal na mansanas sa dibdib ng dalaga.
Bigla itong kinilig. Para bang malaon na itong sumagi sa tenga. Para bang narinig na ito ni Anne sa mga eksena ng isang pelikulang kanyang napanood kamakailan lamang.
Hindi ito nakaimik.
“Masyado ka namang madrama, para namang napakalayo ng pupuntahan mo? Eh para d’yan sa paligid ka lang naman pupunta?” pambabara pa ng dalaga.
Hindi naman tinuran ng lalaki kung ano ang kanyang ipinapahiwatig.
Muling tumindig ang lalaki. Hindi na ito lumingon pa, nagmamadali.
Para bang alam na ang bagay na kanyang matutuklasan anumang oras mula ngayon.
Humakbang na ito palayo sa kinahihigaan ni Anne--isang batong buhay.
Malayu-malayo na ang hakbang nito nang biglang tawagin ng dalaga.
“J-Jake!”
“Ano na naman, ha?”
“Baka naman gusto mo akong isama?”
“Aba’y huwag naaaah! D’yan ka na lang kasi malapit lang naman iyon! Titingnan ko lang naman ang mga hayop na nag-iingay!”
”Sige na, dear!” pangungulit pa ni Anne.
“Ang kulit naman eh! D’yan ka na lang kasi! Maghahanap lang ako ng makakain natin!”
Hindi na rin naman nangulit pa ang kasuyo.
Nagpikit na lamang ito ng mga mata.
Parang tumatampal-tampal na rin naman kasi ang antok sa kanyang mga talukap.
Nakalutang ang pekpek nito na ubod ng tambok. Sa rikit niyon, maging ang mga hayop sa gubat ay tiyak na hahanga.
At nang masigurong hindi na nagsasalita si Anne at nangulit para sumama ay tumuloy sa paglakad si Jake.
Ginitian na ito ng pawis sa mukha.
Matarok na rin ang sikat na araw. Sumisigid ang init niyon sa kanyang balat.
“Kailangang makahanap ako ng makakain namin ni Anne! Hahanap ako ng paraan!” at mabilis na humakbang ang binata.
Nasabi niya sa sarili na kung ano mang hayop ang lumilikha ng ingay ay kanya itong lalapain.
Wala siyang ibang paraang naguguni kundi iyon lamang.
Subali’t pagkadako niya sa bungad ng isang malaking puno ng balete ay bigla siyang hinampas ng malamig na simoy ng hangin, kasabay ang pag-alingawngaw ng isang nakasisindak na ungol ng di-mawaring uri ng hayop.
Hindi lubusang matarok ng kaisipan ng isang ordinaryong nilalang sa sangliwanag ang pangyayaring sumilay sa dati nang masalimuot na buhay ni Jake.
Marahil ay tama ngang sabihing nae-eengkanto ang binata nang mga sandaling iyon sapagka’t engkanto ang nakaharap niyang dilag.
Pagkadampi ng palad nito sa kanyang leeg ay hindi siya nakapagsalita.
Waring nabilaukan niya. Kung tutuusin, waring napakalaki ng nakabarang bagay sa kanyang lalamunan.
Nakangiti lamang ang dalagang iyon.
Kanina pa lamang ay hinding-hindi talaga mawari ng binata ang kanyang gagawin, alangan siya sa kanyang mga naguguni.
Hindi niya matagos kung anong kapangyarihan ang dagling sumaklob sa kanya.
Ganap nang naidampi ng dalagang iyon ang palad nito sa pisngi ng binata.
Hindi naman nagsalita si Jake.
Manghang-mangha pa rin siya sa hitsura ng babaeng iyon.
Inaamin niyang hindi ito ordinaryong nilang sapagka’t hindi pa siya nakakakita ng ganoon karikit na babae sa tanang buhay niya.
“Maaari mo bang sabihin ang iyong pangalan, dayuhan?” biglang nagsalita ito sa pamamagitan ng isang mayuming tinig.
Larawan pa rin ng kalituhan at pagkagitla si Jake nang mga sandaling iyon.
Nakabuka niya ang kanyang mga labi nguni’t wala itong tinig na mailuluwal.
Hindi niya maintindihan ang kanyang sarili.
Parang may kung anong kapangyarihang nakalukob sa kanya magmula nang mabanaag niya ang kaanyuan ng dalaga.
“Batid kong hindi ka isang pipi, dayuhan. Sagutin mo lamang ang tanong ko…ang iyong pangalan ay ibig kong malaman.” At muling dumagundong ang tinig nito.
Natulala si Jake. Walang maisagot. Hindi niya maibubuka ang kanyang bibig.
Saglit siyang tumingala. Pasumandali siyang nagbulong ng banal na panambitan na minsa’y itinuro ng kanyang ina.
“Lord, bigyan mo ako ng lakas ng loob. Alisin mo sa dibdib ko ang takot sa nilalang na nakakaharap ko ngayon!” bulong pa ni Jake at ang mga katagang iyon ay para bang hinipan ng langit patungo sa kalawakan.
Nakatitig pa rin sa kanya ang napakarikit na babae.
Nag-iba ang kanyang pakiramdam nang muling masilayan ang kaangkinang saklot lamang ng kakarampot na tela--na ubod ng tambok.
Napalunok si Jake. May pagnanasang ipinapahiwatig ang isip at damdamin.
Anyong maagap na natarok ng mahiwagang babae ang nararamdaman ni Jake nang mga oras na iyon.
Ramdam na rin iyon ng babae. Gusto nang humalakhak.
Alam nito ang dagliang paglitaw ng kalikasan ng binata—ang pagiging tameme.
Lalong hindi nakaimik ang binata nang mapansin ang biglang pagngiti nito. Pilit niyang iwinawaksi ang sumasakmal na kaba at takot sa kanyang dibdib.
May suspetsa siyang hindi ito pangkaraniwang tao at masama ang hangarin nito laban sa kanya.
At nang magpako ng tingin sa kaharap ay higit pang humahikhik ang nilalang na iyon. Waring nasisiyahan ito sa tulad niyang naliligaw ng landas.