Ilang buwan din kaming halos walang physical intimacy ni GF dahil sa sobrang pagod, stress sa trabaho, at magkaibang schedule. Aminin ko man o hindi, nitong mga nakaraang buwan, unti-unti nang nag-a-accumulate 'yung frustration ko. Dumating na sa point na kapag ginagawa ko 'yung usual boyfriend duties yung hatid-sundo, pagbitbit ng bag, o pakikinig sa rants niya may konting bigat o tampo na sa loob ko kasi pakiramdam ko nauubos ako nang walang physical connection.
Fast forward: nitong nakaraang araw, sa wakas nagka-time din kami sa isa't isa. Walang nagmamadali, walang inisip na trabaho, at sobrang passionate nung naging gabi namin.
Yung nakakatawa, ngayon ko lang talaga fully na-realize kung gaano kalaki yung naging epekto sa akin.
Ilang araw na ang nakalipas mula nung gabi na yon, at habang naghihintay ako sa kanya kanina para sunduin siya at bilhan ng craving niya, bigla kong napansin na wala na totally yung inis, frustrations, at bigat na naiipon ko for months. As in zero.
Fast forward: nitong nakaraang araw, sa wakas nagka-time din kami sa isa't isa. Walang nagmamadali, walang inisip na trabaho, at sobrang passionate nung naging gabi namin.
Yung nakakatawa, ngayon ko lang talaga fully na-realize kung gaano kalaki yung naging epekto sa akin.
Ilang araw na ang nakalipas mula nung gabi na yon, at habang naghihintay ako sa kanya kanina para sunduin siya at bilhan ng craving niya, bigla kong napansin na wala na totally yung inis, frustrations, at bigat na naiipon ko for months. As in zero.