What's new

Sa Likod ng Lente


DISCLAIMER: PURE FICTION. LAHAT NG KARAKTER 18+ NA. Walang kinalaman sa totoong tao o lugar.

***

Ang ulan sa labas ay tila isang halimaw na nagngangalit, humahampas sa bubong ng studio na sumasabay sa mabilis na pintig ng aking puso. Tapos na ang mahabang shoot, nakaalis na ang lahat ng mga katuwang at modelo, at ang tanging naiwan ay ang amoy ng usok ng sigarilyo, ang mahal at nakakalasing na pabango ni Ma’am Dianne, at isang uri ng tensyong sapat na para pagliyabin ang bawat sulok ng silid na ito. Kami na lang dalawa ang nagliligpit, at sa bawat kislap ng kidlat, pasimple kong sinusulyapan ang kanyang maikli at madulas na itim na seda na palda na tila sumasayaw sa bawat hakbang niya. Akala ko, ang poot ko sa pagiging hamak na “utusan” niya ay mananatiling isang lihim na lagnat na lang, isang apoy na sisunog sa akin tuwing gabi habang iniisip ko ang kanyang mga utos.

“Pagod ka na ba?” tanong niya nang hindi tumitingin sa akin habang inaayos ang kanyang camcorder. Ang boses niya ay malambot ngayon, malayo sa matalas at tila latigong tono ng kanyang mga batas na madalas ay humahataw sa aking pandinig at pagkatao.

“Sanay na po, Ma’am, sanay na sanay na akong maging sunod-sunuran sa inyo,” sagot ko habang dahan-dahang nililigpit ang mga makakapal na kable sa sahig, pero sa loob-loob ko, ang utak ko ay matagal nang naglalayag sa bawat kurbada ng kanyang mapuputing hita.

Seryoso ang mukha ko, pilit na itinatago ang nagbabagang pagnanasa, habang iniisip ko: Kahit gaano ka katayog sa upuan mo, Ma’am, sa dulo ng araw, pareho lang tayong may mga pangangailangang hindi kayang bayaran ng kahit anong halaga ng pera.

Huminto siya sa pagliligpit at dahan-dahang lumapit sa akin, ang kanyang pabango ay tila isang bitag—kalahating bulaklak, kalahating panganib. Huminto siya sa mismong harap ko, sapat na para maaninag ko ang panginginig ng kanyang mga labi at ang lalim ng kanyang hininga. “Alam mo,” bulong niya, ang init ng hininga niya ay dumadampi sa aking leeg, “marami kang nakikita na hindi dapat, marami kang alam na sikreto ko na hindi alam ng iba, at sa tingin ko, hindi mo na kayang itago ang nararamdaman mo.”

“Ang trabaho ko ay tignan ka at sundin ka, Ma’am, iyan ang binabayaran ninyo,” tugon ko nang may seryosong titig, direkta sa kanyang mga mata na tila hinahamon ang kanyang awtoridad, “pero ang kaisa-isang kasalanan ko na hindi ninyo alam ay ang matinding pagnanasang hawakan, angkinin, at wasakin ang lahat ng nakikita ko ngayon.” Isang hugot iyon mula sa pinakamadilim at pinakamalibog na bahagi ng aking pagkatao na matagal ko nang ikinulong.

Isang mapaglarong ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi, isang ngiting nagsasabing nakuha ko ang kanyang atensyon. Dahan-dahan niyang kinuha ang aking magaspang na kamay at inilagay ito sa kanyang balakang, direkta sa manipis na tali ng kanyang panty na tila sintas ng sapatos na nakasilip sa gilid ng kanyang seda na palda.

“Gusto mo bang subukan kung ano ang pakiramdam na hindi lang nanonood sa likod ng lente?” hamon niya, ang kanyang mga mata ay nag-aapoy na sa uhaw na tila gusto akong lamunin nang buo.

Isinara niya ang pinto ng studio at nilock ito. Wala na ang direktor na mapagmataas; ang narito na lang ay isang babaeng gustong magpa-alipin sa sarili niyang utusan.

“Matagal ko na itong hinintay, Dianne, ang makita kang ganito kadesperada sa harap ko,” bulong ko bago ko siya hinila para sa isang malalim at agresibong laplapan. Ang aming mga dila ay nagkiskisan, nag-ispadahan, at tila nag-aagawan ng hininga habang naghihigupan kami ng laway na tila ba doon lang kami makakakuha ng lakas para sa susunod na mangyayari.

“Mmmmph,” isang ungol ng pagsuko ang kumawala sa kanya habang hinahapit ko nang mahigpit ang kanyang baywang.

Sa isip ko: Sabi mo ikaw ang batas, ikaw ang nagdidikta ng bawat anggulo, pero bakit parang uhaw na uhaw kang ako naman ang lumabag sa bawat hibla ng pagkatao mo ngayon?

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang seda na palda hanggang sa bumagsak ito sa sahig, at doon tumambad ang kanyang maputi, makinis, at malusog na mga hita kasama ang itim na panty na hapit na hapit sa kanyang matambok na puke.

“Ang tagal ko na itong gustong gawin sa iyo, noon pa kitang gustong iyutin tuwing nakikita kitang nagmamando,” bulong niya habang kinakagat nang mahina ang aking leeg, pababa sa aking balikat. Dahil sa bawat dampi ng kanyang labi, lalong tumigas, kumirot, at tumibok ang aking malaking burat sa loob ng aking pantalon, tila isang mailap na hayop na gustong kumawala at manila sa loob ng hawla.

“Hindi mo na kailangang maghintay pa, dahil uubusin ko ang lahat ng yabang mo ngayong gabi,” sabi ko habang mabilis na binubuksan ang aking sinturon. Hindi na ako nag-aksaya ng panahon at agad kong nilabas ang aking malaki, matigas, at nagbabagang burat na tila puputok na sa sobrang init at libog.

“Ooooohhh shiiiiiiiit, ang laki niyan, hindi ko akalaing ganito kalaki ang dala-dala mo sa loob ng pantalon mo,” aniya nang may pagkamangha, at sa isang iglap ay lumuhod ang reyna ng studio sa harap ko upang sipsipin ang dulo nito.

Naramdaman ko ang matinding init ng kanyang bibig at ang madulas na basa ng kanyang laway habang tsinitsupa niya ako nang may kasamang gigil, ang tunog ng pagsipsip niya ay tila isang musika na mas masarap pa sa anumang soundtrack na binuo namin sa mga nakaraang buwan.

Habang tsinitsupa niya ako, hindi ko napigilang muling hawakan ang kanyang buhok at dahan-dahang i-guide ang kanyang ulo. Pagkatapos ay hinila ko siya paitaas para hubarin ang kanyang blusa, inilantad ang kanyang malulusog at nanggagalit na mga suso na may matitigas na utong. Sinimulan kong pigain, lamasin, at pisilin ang mga ito nang may diin, habang kinagat ko nang marahan ang kanyang utong, dahilan upang mapaungol siya nang malakas, “Aaaaahhhhhh, ang saraaaaaap, sipsipin mo pa, sipsipin mo ang mga utong ko!” Sa gitna ng lahat ng sining na ginagawa natin, Ma’am, ito ang kaisa-isang obra maestra na handa kong paglingkuran at angkinin habambuhay, sabi ko sa sarili ko habang pinaglalaruan ang kanyang tinggil sa pamamagitan ng aking hinlalaki.

Inihiga ko siya sa ibabaw ng lamesang puno ng mga script at storyboards na kanina lang ay seryoso naming pinag-uusapan. Dahan-dahan kong hinila pababa ang kanyang panty upang makita ang kanyang basang-basang puke na tila bumubukal na sa sobrang init. Doon tumambad sa paningin ko ang isang obra maestra ng laman—ang kanyang matambok na puke na tila isang mainit na pandesal sa kapuputok lang, namumula ang mga labi sa sobrang pagnanasa. Sa itaas ng kanyang hiwa ay matikas na nakaguhit ang pinong-pinong bulbol, kulay itim na malasutla at maingat na naggupit sa hugis ng isang perpektong triyanggulo. Ang bawat hibla ng kanyang balahibo ay tila may sariling buhay, kumikinang sa ilalim ng malamlam na ilaw ng studio, nagbibigay ng mas matinding rikit sa kanyang maputi at makinis na balat.

“Shiiiiit, Dianne… ang ganda-ganda ng puke mo, parang ayaw ko nang alisin ang tingin ko rito,” bulong ko habang dahan-dahang hinihimas ang gilid ng kanyang mga hita patungo sa gitna.

Ramdam ko ang init na lumalabas mula sa kanyang hiwa, isang singaw na nagdadala ng halimuyak ng tunay na babae. Ang kanyang matambok na bundok ay tila humihinga, tumitibok-tibok sa bawat pagdampi ng aking mga daliri sa pinong triyanggulo ng kanyang mga balahibo.

“Huwag mo lang titigan, gawin mo na ang gusto mong gawin… kainin mo ako, sipsipin mo ang puke ko hanggang sa mawala ako sa sarili ko,” pagsamo niya habang pilit na ibinubuka ang kanyang mga hita, inilalantad nang husto ang namumula at basang-basang hiwa na tila isang bukal ng kaligayahan. Nakita ko ang pag-awang ng kanyang mga labi ng puke, naglalaway sa sariling katas, handang-handa nang tanggapin ang anuman.

Hindi na ako naghintay at isinubsob ko ang aking mukha sa pagitan ng kanyang mga binti. Sinimulan kong kiskisin ang aking dila sa kanyang tinggil, kinuntil-kuntil ito nang marahan habang ang aking ilong ay bumaon sa pinong bulbol na hugis triyanggulo. Ang bawat haplos ng dila ko sa kanyang tinggil ay nagdudulot ng kuryente na nagpapaliyad sa kanyang katawan. Dinilaan ko ang buong haba ng kanyang hiwa, mula sa itaas kung saan naroon ang malasutlang balahibo, hanggang sa ibaba patungo sa kanyang puwit.

“Aaaaahhhhhh, ooooohhhhh, d’yan lang… sipsipin mo ang tinggil ko, fuuuuck, ang saraaaaaap!” sigaw niya habang ang kanyang mga kamay ay bumaon sa aking buhok, pilit na isinusubsob pa ang mukha ko sa kanyang matambok na puke. Ramdam ko ang bawat pintig ng kanyang laman, ang bawat paghigpit ng kanyang mga kalamnan habang ang dila ko ay tila isang ispadang naglalayag sa gitna ng kanyang basang-basang hiwa.

Hinigop ko ang bawat patak ng kanyang katas, isang malapot at matamis-tamis na likido na tila bumubukal mula sa loob. Ang tunog ng aking paghimod at pagsipsip ay umalingawngaw sa tahimik na studio, isang bastos at nakakalibog na musika na nagpapabilis sa pintig ng aming mga puso. Pinaglalaruan ko ang kanyang tinggil, hinahatak-hatak ito ng aking mga labi habang ang dila ko ay paikot-ikot sa paligid nito, hanggang sa manginig ang kanyang buong katawan at ang kanyang mga hita ay hindi na tumigil sa kapapalag.

“Fuccck, shiiiiiit, hinding-hindi ko akalaing ganito kasarap ang dila mo… kainin mo pa, pigain mo ang puke ko!” ungol niya nang may kasamang panginginig, ang kanyang katawan ay tila bumibigay na sa tindi ng sarap. Ang amoy ng kanyang pagkababae, ang halong anghit ng pagnanasa at bango ng kanyang balat, ay nakakalasing, mas matapang at mas masarap kaysa sa anumang mamahaling alak na natikman ko sa buong buhay ko.

“Fuccck, kantutin mo na ako, parang awa mo na, kantutin mo na ang puke ko!” pagsamo niya, ang boses ay puno na ng desperasyon at wala nang bakas ng pagiging boss.

Inayos ko ang aking posisyon at ipinasok ko nang dahan-dahan ang aking malaking burat sa kanyang masikip, mainit, at basang-basang puke. Agad kaming nakarinig ng malakas na tunog na plok-plok-plok habang naglalabas-pasok ang aking kargada sa kanyang kailaliman, bawat baon ay ramdam ko ang paghigpit ng kanyang laman sa aking burat.

“Aaaaahhhhhh ooooohhhhh, ang sikiiiiip, ang sikiiiiip ng pukeeee mooo, Diane! Parang gusto nitong lapain ang buong burat ko!” sigaw ko habang binibilisan ang bawat bayo, bawat paghampas ng aking baywang sa kanyang balakang.

Ang tunog ng plak-plak-plak ay umalingawngaw sa buong studio, tila sumasabay sa hampas ng ulan sa labas, habang nagbabanggaan ang aming mga katawan sa gitna ng matinding kainitan, ang aming pawis ay naghahalo at nagsisilbing dulas sa bawat naming galaw.

“Shiiiiiiiiit, ang saraaaaaap mo mangantot! Ang laki, ang laki-laki ng burat moooooo, nararamdaman ko hanggang sa dulo!” ungol niya habang nakapulupot ang kanyang mga binti sa aking baywang, pilit na ibinabaon pa ako sa loob niya para mas maramdaman ang bawat kiskisan.

Ramdam ko ang panginginig ng kanyang puke sa tuwing tumatama ang ulo ng aking burat sa dulo ng kanyang matres, ang bawat labas-pasok ay tila pagsabog ng dinamita na nagpapadaloy ng kuryente sa aming mga katawan.

“Akala ko ba ikaw ang direktor, Ma’am?” hirit ko nang may halong panunukso sa gitna ng matinding kantutan, habang binubuhat ko ang kanyang mga binti sa aking balikat para mas lumalim ang pasok, “bakit ngayon, parang ako na ang nagdidirekta ng bawat ungol at galaw mo? Sino ngayon ang utusan, Diane?” Isang seryosong titig ang ibinigay ko sa kanya habang lalong binibilisan ang plak-plak-plak ng aming nagbabanggaang balat.

“Fuccck… oo… ikaw na… ikaw na ang masunod, sige pa, kantutin mo pa ako nang mas mabilis!” sigaw niya habang lalong humihigpit ang kapit niya sa aking likuran, ang kanyang mga kuko ay bumaon na sa aking balat.

Muli kaming naglaplapan nang matindi, ispadahan ng dila at palitan ng laway habang ang tunog ng aming pagkakantutan ay lalong bumibilis at nagiging mas marahas. Ang bawat bayo ko ay may kasamang bigat ng lahat ng poot, pagtitiis, at matinding libog na inipon ko sa loob ng mahabang panahon ng panonood sa kanya mula sa malayo.

“Ang saraaaaaap, Diane! Ang sarap-sarap mong iyutin!” sigaw ko habang hinahawakan ko nang mahigpit ang kanyang mga suso, pinipiga ang mga ito habang patuloy ang aking marahas na pagbayo. Ang puke niya ay tila isang mainit na kumunoy na ayaw na akong pakawalan, bawat kiskisan ay nagdadala sa akin sa rurok ng kaligayahan.

“Malapit na akoooo! Ooooohhh fuuuuuuck!” sigaw ni Diane habang nanginginig ang kanyang buong katawan, ang kanyang mga mata ay nanunulisik sa sarap at bumubunghalit ang kanyang mainit na katas sa loob ng kanyang puke na lalong nagpabasa sa aking burat.

Kasabay nito, hindi ko na rin napigilan ang bugso ng aking katawan at pilit kong ibinaon nang sagad, hanggang sa huling hibla, ang aking burat upang doon ilabas ang lahat ng mainit, malapot, at nag-uumapaw na tamod sa loob ng kanyang masikip na puke.

“Aaaaaahhhhhhh, ang saraaaaaap… hinding-hindi ko ito makakalimutan,” bulong namin sa isa’t isa habang dahan-dahan kaming bumabagsak sa ibabaw ng lamesa, hingal na hingal at puno ng pagod.

Nanatili kaming magkayakap sa gitna ng gulo ng studio, ramdam ang mabilis na tibok ng aming mga puso na unti-unting kumakalma, at ang lagkit ng tamod at katas ng puke na naghahalo at tumutulo sa aming mga hita.

Nanatili kaming tahimik nang ilang minuto, ang tanging naririnig na lang ay ang mahinang patak ng ulan na tila nagpapaalam na. Dahan-dahan siyang kumalas sa yakap at nagsimulang pulutin ang kanyang mga damit nang may halong panginginig pa rin ang mga kamay.

“Bukas,” sabi niya habang inaayos ang kanyang gulo-gulong buhok at pilit na ibinabalik ang maskara ng pagiging isang striktong direktor, “pagbalik natin dito, balik tayo sa dati. Ako pa rin ang masusunod, ako pa rin ang boss, at walang makakaalam nito.”
Ngumiti ako sa dilim habang pinupunasan ang aking katawan, tinitignan ang bawat galaw niya na tila ba walang nangyari.

“Sige, Ma’am, kung iyan ang gusto ninyo, susunod ako,” sabi ko nang may halong mapang-asar na tono, “pero alam nating pareho ang katotohanan… na sa likod ng bawat matatalas na utos mo simula bukas, may isang bahagi ng pagkatao mo na habambuhay nang sumuko at nagpaalipin sa burat ko ngayong gabi.” Alam ko ang laro, alam ko ang presyo ng bawat sulyap namin sa hinaharap. Pero sa gabing ito, ang lagnat ay tuluyan nang lumipas, at ang marka ng aming marahas na kantutan ay mananatili habambuhay na nakaukit sa bawat sulok ng studio na ito, sa likod ng bawat lente, at sa bawat buntong-hininga naming dalawa.



End





~ctto
 

Similar threads

About this Thread

  • 0
    Replies
  • 543
    Views
  • 1
    Participant count
Last reply from:
graysilva

Trending Topics

Online now

Members online
3,825
Guests online
2,300
Total visitors
6,125

Forum statistics

Threads
539,874
Posts
10,274,813
Members
472,079
Latest member
barok31256
Back
Top