NSFWdaddydaddy
Leecher
Part 1
Malamig ang simoy ng aircon sa loob ng malaking suite sa resort. Sa labas, naririnig mo pa rin ang ingay ng mga kamag-anak na naghahanda para sa 21st birthday celebration ni Kianah — may tumatawa, may nag-aayos ng cake, at may nagse-set up ng lights sa pool area. Pero dito sa loob ng room, kaming dalawa lang.
Nakatayo si Kianah sa harap ng full-length mirror, pabalik-balik ang anggulo ng phone niya habang kinukuhanan ang sarili. Ang pulang crop top niya ay hapit sa kanyang kurba, at ang puting palda ay bahagyang humahangin sa bawat pag-ikot niya. Minsan ay itataas niya ang kanyang long black hair para makita ang neckline, pagkatapos ay ibababa itong muli habang nakangisi sa screen. Sa bawat click ng camera, tila unti-unti niyang sinusuri ang sariling repleksyon, hindi lang para sa picture, kundi para sa reaksyong makukuha niya mula sa akin na nakaupo lang sa gilid ng kama.
"Kuya Jay, tingnan mo 'tong angle na 'to. Bagay ba?" tanong niya habang nakatalikod sa akin, ngunit nakatingin sa mirror. Ang tingin niya ay hindi sa phone, kundi sa repleksyon ko sa likod niya. May kakaibang kislap sa kanyang mga mata—isang uri ng pag-anyaya na hindi ko akalain na manggagaling sa isang pinsan. Ang distansya namin ay mga limang hakbang lang, pero sa katahimikan ng kwarto, tila ba wala nang puwang ang anumang pag-aalinlangan.
"Masyadong daring 'yung crop top, Kianah. Baka mapagalitan ka ni Tita," biro ko, kahit na sa loob ko ay halos hindi na ako makahinga. Tumayo ako at lumapit sa kanya, ang taas ko ay nagsisilbing anino sa tabi niya habang nakatitig kami pareho sa salamin. Ang puting palda niya ay halos hindi na makatago sa hubog ng kanyang balakang, at sa lapit na ito, naamoy ko ang banayad na bango ng kanyang pulbo at lotion.
"Seryoso, Kianah," bulong ko, ang boses ko ay bahagyang pumiyak sa tensyon. "Kahit ano namang isuot mo, bagay sa'yo. Hindi mo kailangan ng tamang anggulo para magmukhang maganda, kasi talagang napakaganda mo na."
Hindi siya sumagot agad. Sa halip, tinitigan niya ako sa salamin, ang kanyang mga mata ay tila sinusuri ang lalaking nasa likuran niya—ang pinsan na dati ay kalaro lang niya, pero ngayon ay tinitingnan siya bilang isang babae. Isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi, isang uri ng kumpyansa na nakuha niya mula sa aking paghanga. Dahan-dahan niyang ibinaba ang phone niya sa ibabaw ng vanity table, pero hindi siya humarap sa akin. Nanatili siyang nakatalikod, pinapanood ang repleksyon nating dalawa na tila isang painting ng pag-aalinlangan at pagnanasa.
"Buti na lang at nakarating ka, Kuya Jay," bulong niya, ang boses ay malambot pero may kasamang pilyong tono. "Sabi ko talaga kay Mama, kailangang nandito ka. Hindi kumpleto ang birthday ko kung wala ang paborito kong pinsan."
Napatigil ako sandali. Ang pagbanggit niya sa akin sa gitna ng tensyong ito ay tila isang banayad na paghila sa akin pabalik sa realidad, pero may kung ano sa paraan ng pagsasalita niya na nagpahiwatig na alam niya ang epekto niya sa akin. Medyo nadisturb ako sa kaisipang baka naman alam na niya ang lahat. Baka kaya niya binago ang tema ng pag-uusap o kaya ay nagpapakitang-gilas sa harap ng salamin ay dahil nakakahalata na siya sa bawat titig ko, sa bawat paglapit ko sa kanya nitong mga nakaraang buwan. Ang akala kong lihim na paghanga ay tila isang open book na sa kanya, at ang katotohanang ito ay nagdulot ng kaba na humalo sa excitement sa dibdib ko.
Bumalik ako sa gilid ng kama, ang bigat ng katahimikan ay tila humihigop sa amin pabalik sa pagiging magpinsan lang. Huminga ako nang malalim, pilit na inaalis ang tensyon sa aking mga balikat, habang siya naman ay nanatiling nakatayo sa harap ng salamin, pinaglalaruan ang dulo ng kanyang mahabang itim na buhok. Ang pag-upo ko ay isang subconscious na pag-atras—isang pagtatangka na ibalik ang distansya na muntik ko nang sirain.
"Kumusta naman ang trabaho mo, Kuya Jay?" tanong niya, ang kanyang boses ay bumalik sa pagiging malambot at inosente, bagaman hindi siya humarap sa akin. "Sabi ni Mama, busy ka raw lagi sa opisina. Hindi ka na raw masyadong nakakapasyal."
Ngumiti ako nang bahagya, sinusubukan na maging natural ang tono ko. "Ganoon talaga, Kianah. Maraming deadline, lalo na't malapit na ang quarter end. Pero kailangan ko naman talagang mag-leave para sa birthday mo, 'di ba?"
Sulyap siya sa akin sa pamamagan ng salamin, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng kung ano pa ang kulang sa usapan. "Eh... kumusta naman ang personal na buhay?" pagpapatuloy niya, isang mapanuksong ngiti ang sumilip sa kanyang labi. "May girlfriend ka ba ngayon? Parang ang tahimik mo na tungkol doon."
Tumahakot ako nang konti, isang reflexive na reaksyon. "Ah, oo. May girlfriend ako," sagot ko, kahit na sa totoo lang ay hindi ko na maalala kung kailan huling naging 'official' ang huling relasyon ko. Ang pagsisinungaling ay naging isang mekanismo ng depensa—isang paraan para itago ang katotohanang ang isip ko ay kasalukuyang nakatutok sa bawat kurba ng kanyang katawan.
Tumawa siya, isang mahinang hagikik na tila nanunukso. "Talaga? Bakit parang hindi ka naman mukhang in-love? O baka naman hindi ka lang mapakali kasi nandito ako?" Lumapit siya muli, dahan-dahan, hanggang sa ang layo namin ay isang braso na lamang. Ang kanyang tingin ay hindi na sa salamin kundi direkta na sa mga mata ko, ang kanyang paghinga ay bahagyang bumibilis habang ang pulang crop top niya ay bahagyang humahawi sa bawat paggalaw niya.
"Paano naman ikaw, Kianah?" tanong ko, ang boses ko ay mas mababa na ngayon, tila humahamon sa kanyang mapanuksong tingin. "Sino ba ang nagpapakilig sa'yo ngayon? O baka naman may pinupuntahan ka na, kaya ka ganyan ka-confident sa suot mo?"
Huminga siya nang malalim, isang buntong-hininga na nagpaangat sa kanyang dibdib, at dahan-dahan siyang humakbang palapit hanggang sa halos magdikit na ang mga balikat namin. "Wala naman," sagot niya, habang ang kanyang mga mata ay tila nagniningning. "May mga nakilala naman ako sa school, may ilang nakipag-date sa akin... pero hindi ko talaga mahanap 'yung spark." Isang maliit na pag-amin ito, isang pagbukas ng pinto na hindi ko inaasahang mabubuksan nang ganito kabilis. Ang pag-amin niya na mayroon na siyang karanasan ay nagpabilis sa tibok ng puso ko, isang pagpapaalala na hindi na siya ang batang pinsan na nakikita ko noon; isa na siyang babaeng may sariling mga lihim at pagnanasa.
"Actually," pagpapatuloy niya, ang boses niya ay naging bahagyang malungkot pero may halong pagkadismaya, "doon ako natuto na hindi lahat ng nagsasabing mahal ako ay totoo. 'Yung huling naging seryoso ako, doon ko lang narealize na ang hirap magtiwala." Tumingin siya sa malayo, tila binabalikan ang alaala ng isang relasyong hindi nagtagumpay. "Nakipaghiwalay siya sa akin kasi nalaman niyang babaero raw siya... wait, mali. Kasi babaero siya, at hindi niya kayang maging tapat sa akin." Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. "Imagine, ang dami niyangka-chat, ang dami niyang pinaglalaruan. Ang sakit lang isipin na habang akala ko ay ako lang, may iba na pala siyang pinupuntahan."
Bahagyang lumambot ang tingin ko sa kanya. Sa kabila ng kanyang pagiging confident at mapanukso, may bahid ng sugat ang kanyang pag-amin. Ang pag-amin niya tungkol sa kanyang ex ay hindi lamang basta pagkukuwento; ito ay isang paraan ng pagpapakita ng kanyang vulnerability sa harap ko. Ang kanyang pagiging "inexperienced" sa kabila ng ilang relasyon ay naging malinaw—hindi dahil kulang siya sa atraksyon, kundi dahil hindi niya nahanap ang lalaking kayang magpahalaga sa kanya nang buo.
"Kuya Jay," biglang sambit niya, ang kanyang boses ay bumaba at naging seryoso, "sa tingin mo ba, may kulang sa akin?"
Napatigil ako. Ang tanong niya ay hindi na mapanukso; ito ay isang tunay na paghahanap ng sagot mula sa isang taong pinagkakatiwalaan niya. Tumingin siya sa akin, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng katotohanan sa aking mga mata. "Kasi hindi ko maintindihan. Bakit kailangang maghanap ng iba ang isang lalaki kung mayroon naman silang girlfriend? Ano bang kulang sa isang babae para maisip nilang tumingin sa iba? Ako ba... hindi ba ako sapat?"
Nanahimik ako saglit. Tiningnan ko siya—ang kanyang mga mata na tila nagmamakaawa para sa isang sagot, ang kanyang mga labi na bahagyang nakabukas, at ang tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa na tila isang elektrikong kuryente. Alam kong delikado ang puntirya ko. Alam kong bilang pinsan, dapat ay mga payong pang-emosyonal o mga salitang nagpapalakas ng loob ang ibigay ko. Pero habang tinititigan ko ang kanyang hubog na katawan sa ilalim ng pulang crop top, isang katotohanan ang lumabas mula sa aking isip, isang sagot na hindi naman kailangang maging malumanay.
"Sino ba ang pumalit sa'yo?" tanong ko, ang boses ko ay halos isang bulong na lang. Hindi ko mapigilan ang kuryosidad, at marahil ay dahil na rin sa selos na unti-unting kumakapit sa dibdib ko habang iniisip na may ibang lalaking humawak na sa kanya.
Huminga siya nang malalim at umiwas ng tingin, isang mapait na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi. "Siyempre, may pumalit agad. Isang babaeng kilala sa buong campus na pagiging malandi," sagot niya habang tinitingnan ang kanyang mga kuko. "Yung tipong kahit sino, kayang akitin. Hindi ko naman alam kung bakit siya ang pinili, siguro kasi mas 'available' siya sa lahat ng oras, kahit kanino."
Seryoso ang mukha ko habang nakatitig sa kanya, pero may bahagi ng isip ko na nagsisimulang maglaro sa panganib. Gusto kong malaman kung hanggang saan ang limitasyon niya, o kung handa ba siyang sumunod sa agos na ito. Sa isang iglap, ang pagiging "Kuya" ay pansamantalang naglaho at napalitan ng isang lalaking hindi na kayang itago ang pagnanasa.
"Baka naman," panimula ko, ang boses ko ay naging mas malalim at may halong pang-aasar, "mas magaling lang siguro siya sa kama? Baka doon siya nanalo kaya siya ang pinili."
Natahimik siya, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng sagot sa kisame ng kwarto, habang ang kanyang mga daliri ay bahagyang nakahawak sa laylayan ng kanyang puting palda. Ang huling hirit ko ay isang malaking pagsusugal—isang pagtalon mula sa pagiging mapagkalingang pinsan patungo sa isang lalaking nagtatanong tungkol sa intimacy. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan, ang uri ng katahimikan na maaaring mauwi sa pagkapahiya o kaya naman ay sa isang pag-amin na magbabago sa lahat.
Hindi ko hinayaang tumagal ang pag-iisip niya. Gusto kong malaman ang katotohanan, hindi lang dahil sa kuryosidad, kundi para masukat ko kung gaano kalalim ang lupaypay ng kanyang karanasan. "Teka," panimula ko, sinusubukan kong panatilihin ang tono ng pagbibiro pero may halong mapang-udyok na kuryosidad. "Huwag mo namang sabihing hanggang tinginan lang kayo? I mean, sa tagal niyo, hindi ba nagkaroon ng... alam mo na? May nangyari na ba sa inyo ng boyfriend mo?"
Isang maliit na ngiti ang sumilip sa kanyang mga labi, isang pagkilala na hindi na kami nag-uusap bilang magkapamilya kundi bilang dalawang adult na nag-eexplore ng isang bawal na teritoryo. "Oo naman, Kuya Jay," sagot niya, ang boses ay may halong pait pero may kasamang pag-amin. "Siyempre, hindi naman ako **** na lang. Hindi naman ako virgin."
Huminga siya nang malalim, at ang kanyang tingin ay muling bumalik sa akin, mas matalim at mas mapanukso ngayon. "Pero siguro nga, tama ka. Baka mas magaling talaga 'yung babae. Kasi kahit ginawa naman namin lahat, parang hindi niya pa rin ako nakuha nang buo. Parang may kulang, o baka naman sadyang hindi lang kami compatible sa ganoong bagay." Ang pag-amin niyang hindi siya ganap na nasiyahan sa kanyang nakaraang karanasan ay tila isang imbitasyon—isang pagbubukas ng pinto para sa isang bagay na mas matindi, mas totoo, at mas mapanganib.
Kahit na tila kalmado ang hitsura ko, isang malalim at mabigat na buntong-hininga ang kumawala sa akin nang hindi niya napapansin. Sa bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig—ang pag-amin sa kanyang mga frustration at ang pagkilala sa kanyang karanasan—ay tila isang mitsa na nagpasiklab sa libog na matagal ko nang ikinubli. Ang imahe ni Kianah, sa kanyang pulang crop top at puting palda, ay hindi na lamang isang magandang tanawin; naging isang hamon na ito na hindi ko na kayang balewalain. Ngunit nanatili akong nakaupo nang diretso, pinapanatili ang maskara ng isang "cool" at mapagkakatiwalaang pinsan, habang ang isip ko ay naglalaro na sa mga posibilidad.
"Alam mo, Kianah," panimula ko, ang boses ko ay nanatiling banayad at kontrolado kahit na kumukulog na ang dugo sa loob ko. "May mga lalaki talagang mas gusto 'yung wild—'yung mga babaeng alam na ang lahat ng moves, 'yung walang preno." Bahagya akong sumandal sa kama, pinapanatili ang imahe ng isang cool at mapagpayong pinsan, pero ang mga mata ko ay hindi na mahiwalay sa kanyang mga labi. "Pero para sa akin, iba 'yung appeal ng simple. 'Yung mukhang inosente pero may pagka-seductive ang dating. 'Yung hindi kailangang maging eksperto agad, kundi 'yung sabay kaming matututo... 'yung unti-unting nadidiskubre ang isa't isa."
Habang binibigkas ko ang mga salitang iyon, hindi ko iniwas ang tingin sa kanya. Gusto kong makita kung paano niya tatanggapin ang pagiging bulgar ng usapan. Hindi ito payo ng isang kuya; ito ay pagpapakita ng aking sariling panlasa, isang banayad na pag-amin na ang hinahanap kong "simple pero seductive" ay nakatayo mismo sa harap ko. Inobserbahan ko ang kanyang reaksyon—ang pagkunot ng kanyang noo, ang bahagyang pagbukas ng kanyang mga mata, at ang paraan ng paglunok niya. Hindi siya lumayo; sa halip, tila hinihigop siya ng bawat salitang lumalabas sa bibig ko.
"Sabay matututo?" ulit niya, ang boses ay halos bulong na lang. Ang kanyang mga mata ay naglalakbay mula sa aking mga mata pababa sa aking mga labi, at pagkatapos ay mabilis na bumalik sa itaas. May isang uri ng kuryosidad na namuo sa kanyang mukha, isang pagtataka na hinaluan ng excitement. Hindi niya alam na sa bawat segundong nananahimik siya, lalong tumitindi ang pagnanasa ko na basagin ang distansyang ito.
"Oo," sagot ko, ang tono ko ay naging mas mababa at mas mapang-akit. "Kasi mas masaya 'yung proseso kung walang pressure na maging perfect. 'Yung tipong kahit konti lang ang experience, basta totoo ang nararamdaman at ramdam ang bawat haplos." Tumayo ako nang dahan-dahan, hindi upang lumapit, kundi upang ipakita ang aking taas at ang kaba na nananalaytay sa hangin. Ang katahimikan sa pagitan namin ay hindi na nakakailang; ito ay naging isang bridge na nag-uugnay sa aming dalawa, isang pag-imbita na sumubok sa isang bagay na hindi namin dapat gawin.
Isang malutong at mapang-asar na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi, isang tunog na humalo sa katahimikan ng kwarto at tila binasag ang huling pader ng pag-aalinlangan. "Hala, seryoso ba 'yan? Ang lalim naman ng hugot mo, Kuya Jay," biro niya habang nakatitig sa akin nang may halong kapilyahan. Bahagya siyang yumugyog sa kanyang pagkakatayo, ang kanyang mga mata ay kumukititap sa panunukso. "Sinasabi mo ba na... marami ka nang tinuruan? O baka naman naging eksperto ka na kaya mo nasasabi 'yan?" Sabay tawa siya ulit, isang tunog na tila nang-aasar pero may kasamang paghanga, na nag-iiwan sa akin ng pakiramdam na unti-unti na kaming nahuhulog sa isang bangin ng pagnanasa.
Hindi ako makapaniwala. Sa loob-loob ko, naguguluhan ako kung bakit ganito siya ka-open na pag-usapan ang mga maseselang bagay na ito. Ang Kianah na nakilala ko noon ay mahiyain at tahimik, pero ang babaeng nasa harap ko ngayon ay tila ibang tao. Maaaring sadyang kampante lang siya sa akin dahil sa tagal ng aming pagsasama, o baka naman ito ang paraan niya ng pagpapahayag na gusto rin niya ang direksyong tinatahak namin. Ang bawat tawa niya ay tila isang hamon, isang paanyaya na huwag nang magkunwari na kami ay magpinsan lamang sa sandaling ito.
"Hindi ko kailangang maging eksperto para malaman kung ano ang masarap," sagot ko, ang boses ko ay mas mababa na ngayon, halos isang bulong na nanginginig sa pagnanasa. Lumapit ako sa kanya, hindi na nag-aalinlangan, hanggang sa maramdaman ko ang init ng kanyang katawan. "Kasi ang pinakamasarap na parte ng sex ay hindi 'yung alam mo na ang gagawin, kundi 'yung excitement na hindi mo alam kung ano ang susunod na mangyayari."
Tinitigan niya ako, ang kanyang paghinga ay mabilis at mababaw, dahilan upang ang kanyang dibdib ay bahagyang humahawi sa pulang crop top. "Excitement, huh?" bulong niya, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin habang dahan-dahan niyang hinawakan ang laylayan ng kanyang puting palda. "Parang... curious ako. Anong klaseng excitement ang ibig mong sabihin?"
Napangiti ako, isang mapanganib na ngiti na nagpapahiwatig na tapos na ang oras ng pag-uusap at oras na para sa aksyon. "Yung tipong... bawal pero ginagawa pa rin," bulong ko, habang dahan-dahan kong inilalapat ang aking mga kamay sa kanyang bewang. Ramdam ko ang bahagyang pagtalon ng kanyang puso sa bawat paghinga niya. "Yung kaba na baka may makarinig sa atin sa labas, pero hindi tayo makatigil dahil sa sobrang sarap."
Huminga siya nang malalim, at sa halip na lumayo, sumandal siya sa akin, ang kanyang likod ay dumidikit sa aking dibdib habang pareho kaming nakaharap sa salamin. Sa repleksyon, nakikita ko ang pagkakaiba ng aming kulay—ang maputing balat niya laban sa aking chinito na hitsura, at ang matingkad na pula ng kanyang crop top na tila nagniningas sa gitna ng puting kwarto.
Habang nakatitig kami sa salamin, hindi ko maiwasang haplusin ang gilid ng kanyang bewang, ramdam ang lambot ng kanyang balat sa ilalim ng manipis na tela. Sa repleksyon, nakikita ko ang mukha ni Kianah—ang kanyang mga mata ay tila nalunod sa pagnanasa, at ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabukas, naghihintay ng isang bagay na hindi ko na kayang ipagpaliban. Ang init na namumuo sa pagitan namin ay tila isang vacuum na humihigop sa lahat ng ingay mula sa labas; ang tawanan ng mga kamag-anak ay naging isang malayong ugong na lamang, walang saysay kumpara sa mabilis na tibok ng puso namin.
Malamig ang simoy ng aircon sa loob ng malaking suite sa resort. Sa labas, naririnig mo pa rin ang ingay ng mga kamag-anak na naghahanda para sa 21st birthday celebration ni Kianah — may tumatawa, may nag-aayos ng cake, at may nagse-set up ng lights sa pool area. Pero dito sa loob ng room, kaming dalawa lang.
Nakatayo si Kianah sa harap ng full-length mirror, pabalik-balik ang anggulo ng phone niya habang kinukuhanan ang sarili. Ang pulang crop top niya ay hapit sa kanyang kurba, at ang puting palda ay bahagyang humahangin sa bawat pag-ikot niya. Minsan ay itataas niya ang kanyang long black hair para makita ang neckline, pagkatapos ay ibababa itong muli habang nakangisi sa screen. Sa bawat click ng camera, tila unti-unti niyang sinusuri ang sariling repleksyon, hindi lang para sa picture, kundi para sa reaksyong makukuha niya mula sa akin na nakaupo lang sa gilid ng kama.
"Kuya Jay, tingnan mo 'tong angle na 'to. Bagay ba?" tanong niya habang nakatalikod sa akin, ngunit nakatingin sa mirror. Ang tingin niya ay hindi sa phone, kundi sa repleksyon ko sa likod niya. May kakaibang kislap sa kanyang mga mata—isang uri ng pag-anyaya na hindi ko akalain na manggagaling sa isang pinsan. Ang distansya namin ay mga limang hakbang lang, pero sa katahimikan ng kwarto, tila ba wala nang puwang ang anumang pag-aalinlangan.
"Masyadong daring 'yung crop top, Kianah. Baka mapagalitan ka ni Tita," biro ko, kahit na sa loob ko ay halos hindi na ako makahinga. Tumayo ako at lumapit sa kanya, ang taas ko ay nagsisilbing anino sa tabi niya habang nakatitig kami pareho sa salamin. Ang puting palda niya ay halos hindi na makatago sa hubog ng kanyang balakang, at sa lapit na ito, naamoy ko ang banayad na bango ng kanyang pulbo at lotion.
"Seryoso, Kianah," bulong ko, ang boses ko ay bahagyang pumiyak sa tensyon. "Kahit ano namang isuot mo, bagay sa'yo. Hindi mo kailangan ng tamang anggulo para magmukhang maganda, kasi talagang napakaganda mo na."
Hindi siya sumagot agad. Sa halip, tinitigan niya ako sa salamin, ang kanyang mga mata ay tila sinusuri ang lalaking nasa likuran niya—ang pinsan na dati ay kalaro lang niya, pero ngayon ay tinitingnan siya bilang isang babae. Isang maliit na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi, isang uri ng kumpyansa na nakuha niya mula sa aking paghanga. Dahan-dahan niyang ibinaba ang phone niya sa ibabaw ng vanity table, pero hindi siya humarap sa akin. Nanatili siyang nakatalikod, pinapanood ang repleksyon nating dalawa na tila isang painting ng pag-aalinlangan at pagnanasa.
"Buti na lang at nakarating ka, Kuya Jay," bulong niya, ang boses ay malambot pero may kasamang pilyong tono. "Sabi ko talaga kay Mama, kailangang nandito ka. Hindi kumpleto ang birthday ko kung wala ang paborito kong pinsan."
Napatigil ako sandali. Ang pagbanggit niya sa akin sa gitna ng tensyong ito ay tila isang banayad na paghila sa akin pabalik sa realidad, pero may kung ano sa paraan ng pagsasalita niya na nagpahiwatig na alam niya ang epekto niya sa akin. Medyo nadisturb ako sa kaisipang baka naman alam na niya ang lahat. Baka kaya niya binago ang tema ng pag-uusap o kaya ay nagpapakitang-gilas sa harap ng salamin ay dahil nakakahalata na siya sa bawat titig ko, sa bawat paglapit ko sa kanya nitong mga nakaraang buwan. Ang akala kong lihim na paghanga ay tila isang open book na sa kanya, at ang katotohanang ito ay nagdulot ng kaba na humalo sa excitement sa dibdib ko.
Bumalik ako sa gilid ng kama, ang bigat ng katahimikan ay tila humihigop sa amin pabalik sa pagiging magpinsan lang. Huminga ako nang malalim, pilit na inaalis ang tensyon sa aking mga balikat, habang siya naman ay nanatiling nakatayo sa harap ng salamin, pinaglalaruan ang dulo ng kanyang mahabang itim na buhok. Ang pag-upo ko ay isang subconscious na pag-atras—isang pagtatangka na ibalik ang distansya na muntik ko nang sirain.
"Kumusta naman ang trabaho mo, Kuya Jay?" tanong niya, ang kanyang boses ay bumalik sa pagiging malambot at inosente, bagaman hindi siya humarap sa akin. "Sabi ni Mama, busy ka raw lagi sa opisina. Hindi ka na raw masyadong nakakapasyal."
Ngumiti ako nang bahagya, sinusubukan na maging natural ang tono ko. "Ganoon talaga, Kianah. Maraming deadline, lalo na't malapit na ang quarter end. Pero kailangan ko naman talagang mag-leave para sa birthday mo, 'di ba?"
Sulyap siya sa akin sa pamamagan ng salamin, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng kung ano pa ang kulang sa usapan. "Eh... kumusta naman ang personal na buhay?" pagpapatuloy niya, isang mapanuksong ngiti ang sumilip sa kanyang labi. "May girlfriend ka ba ngayon? Parang ang tahimik mo na tungkol doon."
Tumahakot ako nang konti, isang reflexive na reaksyon. "Ah, oo. May girlfriend ako," sagot ko, kahit na sa totoo lang ay hindi ko na maalala kung kailan huling naging 'official' ang huling relasyon ko. Ang pagsisinungaling ay naging isang mekanismo ng depensa—isang paraan para itago ang katotohanang ang isip ko ay kasalukuyang nakatutok sa bawat kurba ng kanyang katawan.
Tumawa siya, isang mahinang hagikik na tila nanunukso. "Talaga? Bakit parang hindi ka naman mukhang in-love? O baka naman hindi ka lang mapakali kasi nandito ako?" Lumapit siya muli, dahan-dahan, hanggang sa ang layo namin ay isang braso na lamang. Ang kanyang tingin ay hindi na sa salamin kundi direkta na sa mga mata ko, ang kanyang paghinga ay bahagyang bumibilis habang ang pulang crop top niya ay bahagyang humahawi sa bawat paggalaw niya.
"Paano naman ikaw, Kianah?" tanong ko, ang boses ko ay mas mababa na ngayon, tila humahamon sa kanyang mapanuksong tingin. "Sino ba ang nagpapakilig sa'yo ngayon? O baka naman may pinupuntahan ka na, kaya ka ganyan ka-confident sa suot mo?"
Huminga siya nang malalim, isang buntong-hininga na nagpaangat sa kanyang dibdib, at dahan-dahan siyang humakbang palapit hanggang sa halos magdikit na ang mga balikat namin. "Wala naman," sagot niya, habang ang kanyang mga mata ay tila nagniningning. "May mga nakilala naman ako sa school, may ilang nakipag-date sa akin... pero hindi ko talaga mahanap 'yung spark." Isang maliit na pag-amin ito, isang pagbukas ng pinto na hindi ko inaasahang mabubuksan nang ganito kabilis. Ang pag-amin niya na mayroon na siyang karanasan ay nagpabilis sa tibok ng puso ko, isang pagpapaalala na hindi na siya ang batang pinsan na nakikita ko noon; isa na siyang babaeng may sariling mga lihim at pagnanasa.
"Actually," pagpapatuloy niya, ang boses niya ay naging bahagyang malungkot pero may halong pagkadismaya, "doon ako natuto na hindi lahat ng nagsasabing mahal ako ay totoo. 'Yung huling naging seryoso ako, doon ko lang narealize na ang hirap magtiwala." Tumingin siya sa malayo, tila binabalikan ang alaala ng isang relasyong hindi nagtagumpay. "Nakipaghiwalay siya sa akin kasi nalaman niyang babaero raw siya... wait, mali. Kasi babaero siya, at hindi niya kayang maging tapat sa akin." Isang mapait na ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. "Imagine, ang dami niyangka-chat, ang dami niyang pinaglalaruan. Ang sakit lang isipin na habang akala ko ay ako lang, may iba na pala siyang pinupuntahan."
Bahagyang lumambot ang tingin ko sa kanya. Sa kabila ng kanyang pagiging confident at mapanukso, may bahid ng sugat ang kanyang pag-amin. Ang pag-amin niya tungkol sa kanyang ex ay hindi lamang basta pagkukuwento; ito ay isang paraan ng pagpapakita ng kanyang vulnerability sa harap ko. Ang kanyang pagiging "inexperienced" sa kabila ng ilang relasyon ay naging malinaw—hindi dahil kulang siya sa atraksyon, kundi dahil hindi niya nahanap ang lalaking kayang magpahalaga sa kanya nang buo.
"Kuya Jay," biglang sambit niya, ang kanyang boses ay bumaba at naging seryoso, "sa tingin mo ba, may kulang sa akin?"
Napatigil ako. Ang tanong niya ay hindi na mapanukso; ito ay isang tunay na paghahanap ng sagot mula sa isang taong pinagkakatiwalaan niya. Tumingin siya sa akin, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng katotohanan sa aking mga mata. "Kasi hindi ko maintindihan. Bakit kailangang maghanap ng iba ang isang lalaki kung mayroon naman silang girlfriend? Ano bang kulang sa isang babae para maisip nilang tumingin sa iba? Ako ba... hindi ba ako sapat?"
Nanahimik ako saglit. Tiningnan ko siya—ang kanyang mga mata na tila nagmamakaawa para sa isang sagot, ang kanyang mga labi na bahagyang nakabukas, at ang tensyong namumuo sa pagitan naming dalawa na tila isang elektrikong kuryente. Alam kong delikado ang puntirya ko. Alam kong bilang pinsan, dapat ay mga payong pang-emosyonal o mga salitang nagpapalakas ng loob ang ibigay ko. Pero habang tinititigan ko ang kanyang hubog na katawan sa ilalim ng pulang crop top, isang katotohanan ang lumabas mula sa aking isip, isang sagot na hindi naman kailangang maging malumanay.
"Sino ba ang pumalit sa'yo?" tanong ko, ang boses ko ay halos isang bulong na lang. Hindi ko mapigilan ang kuryosidad, at marahil ay dahil na rin sa selos na unti-unting kumakapit sa dibdib ko habang iniisip na may ibang lalaking humawak na sa kanya.
Huminga siya nang malalim at umiwas ng tingin, isang mapait na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi. "Siyempre, may pumalit agad. Isang babaeng kilala sa buong campus na pagiging malandi," sagot niya habang tinitingnan ang kanyang mga kuko. "Yung tipong kahit sino, kayang akitin. Hindi ko naman alam kung bakit siya ang pinili, siguro kasi mas 'available' siya sa lahat ng oras, kahit kanino."
Seryoso ang mukha ko habang nakatitig sa kanya, pero may bahagi ng isip ko na nagsisimulang maglaro sa panganib. Gusto kong malaman kung hanggang saan ang limitasyon niya, o kung handa ba siyang sumunod sa agos na ito. Sa isang iglap, ang pagiging "Kuya" ay pansamantalang naglaho at napalitan ng isang lalaking hindi na kayang itago ang pagnanasa.
"Baka naman," panimula ko, ang boses ko ay naging mas malalim at may halong pang-aasar, "mas magaling lang siguro siya sa kama? Baka doon siya nanalo kaya siya ang pinili."
Natahimik siya, ang kanyang mga mata ay tila naghahanap ng sagot sa kisame ng kwarto, habang ang kanyang mga daliri ay bahagyang nakahawak sa laylayan ng kanyang puting palda. Ang huling hirit ko ay isang malaking pagsusugal—isang pagtalon mula sa pagiging mapagkalingang pinsan patungo sa isang lalaking nagtatanong tungkol sa intimacy. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan, ang uri ng katahimikan na maaaring mauwi sa pagkapahiya o kaya naman ay sa isang pag-amin na magbabago sa lahat.
Hindi ko hinayaang tumagal ang pag-iisip niya. Gusto kong malaman ang katotohanan, hindi lang dahil sa kuryosidad, kundi para masukat ko kung gaano kalalim ang lupaypay ng kanyang karanasan. "Teka," panimula ko, sinusubukan kong panatilihin ang tono ng pagbibiro pero may halong mapang-udyok na kuryosidad. "Huwag mo namang sabihing hanggang tinginan lang kayo? I mean, sa tagal niyo, hindi ba nagkaroon ng... alam mo na? May nangyari na ba sa inyo ng boyfriend mo?"
Isang maliit na ngiti ang sumilip sa kanyang mga labi, isang pagkilala na hindi na kami nag-uusap bilang magkapamilya kundi bilang dalawang adult na nag-eexplore ng isang bawal na teritoryo. "Oo naman, Kuya Jay," sagot niya, ang boses ay may halong pait pero may kasamang pag-amin. "Siyempre, hindi naman ako **** na lang. Hindi naman ako virgin."
Huminga siya nang malalim, at ang kanyang tingin ay muling bumalik sa akin, mas matalim at mas mapanukso ngayon. "Pero siguro nga, tama ka. Baka mas magaling talaga 'yung babae. Kasi kahit ginawa naman namin lahat, parang hindi niya pa rin ako nakuha nang buo. Parang may kulang, o baka naman sadyang hindi lang kami compatible sa ganoong bagay." Ang pag-amin niyang hindi siya ganap na nasiyahan sa kanyang nakaraang karanasan ay tila isang imbitasyon—isang pagbubukas ng pinto para sa isang bagay na mas matindi, mas totoo, at mas mapanganib.
Kahit na tila kalmado ang hitsura ko, isang malalim at mabigat na buntong-hininga ang kumawala sa akin nang hindi niya napapansin. Sa bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig—ang pag-amin sa kanyang mga frustration at ang pagkilala sa kanyang karanasan—ay tila isang mitsa na nagpasiklab sa libog na matagal ko nang ikinubli. Ang imahe ni Kianah, sa kanyang pulang crop top at puting palda, ay hindi na lamang isang magandang tanawin; naging isang hamon na ito na hindi ko na kayang balewalain. Ngunit nanatili akong nakaupo nang diretso, pinapanatili ang maskara ng isang "cool" at mapagkakatiwalaang pinsan, habang ang isip ko ay naglalaro na sa mga posibilidad.
"Alam mo, Kianah," panimula ko, ang boses ko ay nanatiling banayad at kontrolado kahit na kumukulog na ang dugo sa loob ko. "May mga lalaki talagang mas gusto 'yung wild—'yung mga babaeng alam na ang lahat ng moves, 'yung walang preno." Bahagya akong sumandal sa kama, pinapanatili ang imahe ng isang cool at mapagpayong pinsan, pero ang mga mata ko ay hindi na mahiwalay sa kanyang mga labi. "Pero para sa akin, iba 'yung appeal ng simple. 'Yung mukhang inosente pero may pagka-seductive ang dating. 'Yung hindi kailangang maging eksperto agad, kundi 'yung sabay kaming matututo... 'yung unti-unting nadidiskubre ang isa't isa."
Habang binibigkas ko ang mga salitang iyon, hindi ko iniwas ang tingin sa kanya. Gusto kong makita kung paano niya tatanggapin ang pagiging bulgar ng usapan. Hindi ito payo ng isang kuya; ito ay pagpapakita ng aking sariling panlasa, isang banayad na pag-amin na ang hinahanap kong "simple pero seductive" ay nakatayo mismo sa harap ko. Inobserbahan ko ang kanyang reaksyon—ang pagkunot ng kanyang noo, ang bahagyang pagbukas ng kanyang mga mata, at ang paraan ng paglunok niya. Hindi siya lumayo; sa halip, tila hinihigop siya ng bawat salitang lumalabas sa bibig ko.
"Sabay matututo?" ulit niya, ang boses ay halos bulong na lang. Ang kanyang mga mata ay naglalakbay mula sa aking mga mata pababa sa aking mga labi, at pagkatapos ay mabilis na bumalik sa itaas. May isang uri ng kuryosidad na namuo sa kanyang mukha, isang pagtataka na hinaluan ng excitement. Hindi niya alam na sa bawat segundong nananahimik siya, lalong tumitindi ang pagnanasa ko na basagin ang distansyang ito.
"Oo," sagot ko, ang tono ko ay naging mas mababa at mas mapang-akit. "Kasi mas masaya 'yung proseso kung walang pressure na maging perfect. 'Yung tipong kahit konti lang ang experience, basta totoo ang nararamdaman at ramdam ang bawat haplos." Tumayo ako nang dahan-dahan, hindi upang lumapit, kundi upang ipakita ang aking taas at ang kaba na nananalaytay sa hangin. Ang katahimikan sa pagitan namin ay hindi na nakakailang; ito ay naging isang bridge na nag-uugnay sa aming dalawa, isang pag-imbita na sumubok sa isang bagay na hindi namin dapat gawin.
Isang malutong at mapang-asar na tawa ang kumawala sa kanyang mga labi, isang tunog na humalo sa katahimikan ng kwarto at tila binasag ang huling pader ng pag-aalinlangan. "Hala, seryoso ba 'yan? Ang lalim naman ng hugot mo, Kuya Jay," biro niya habang nakatitig sa akin nang may halong kapilyahan. Bahagya siyang yumugyog sa kanyang pagkakatayo, ang kanyang mga mata ay kumukititap sa panunukso. "Sinasabi mo ba na... marami ka nang tinuruan? O baka naman naging eksperto ka na kaya mo nasasabi 'yan?" Sabay tawa siya ulit, isang tunog na tila nang-aasar pero may kasamang paghanga, na nag-iiwan sa akin ng pakiramdam na unti-unti na kaming nahuhulog sa isang bangin ng pagnanasa.
Hindi ako makapaniwala. Sa loob-loob ko, naguguluhan ako kung bakit ganito siya ka-open na pag-usapan ang mga maseselang bagay na ito. Ang Kianah na nakilala ko noon ay mahiyain at tahimik, pero ang babaeng nasa harap ko ngayon ay tila ibang tao. Maaaring sadyang kampante lang siya sa akin dahil sa tagal ng aming pagsasama, o baka naman ito ang paraan niya ng pagpapahayag na gusto rin niya ang direksyong tinatahak namin. Ang bawat tawa niya ay tila isang hamon, isang paanyaya na huwag nang magkunwari na kami ay magpinsan lamang sa sandaling ito.
"Hindi ko kailangang maging eksperto para malaman kung ano ang masarap," sagot ko, ang boses ko ay mas mababa na ngayon, halos isang bulong na nanginginig sa pagnanasa. Lumapit ako sa kanya, hindi na nag-aalinlangan, hanggang sa maramdaman ko ang init ng kanyang katawan. "Kasi ang pinakamasarap na parte ng sex ay hindi 'yung alam mo na ang gagawin, kundi 'yung excitement na hindi mo alam kung ano ang susunod na mangyayari."
Tinitigan niya ako, ang kanyang paghinga ay mabilis at mababaw, dahilan upang ang kanyang dibdib ay bahagyang humahawi sa pulang crop top. "Excitement, huh?" bulong niya, ang kanyang mga mata ay nananatiling nakatitig sa akin habang dahan-dahan niyang hinawakan ang laylayan ng kanyang puting palda. "Parang... curious ako. Anong klaseng excitement ang ibig mong sabihin?"
Napangiti ako, isang mapanganib na ngiti na nagpapahiwatig na tapos na ang oras ng pag-uusap at oras na para sa aksyon. "Yung tipong... bawal pero ginagawa pa rin," bulong ko, habang dahan-dahan kong inilalapat ang aking mga kamay sa kanyang bewang. Ramdam ko ang bahagyang pagtalon ng kanyang puso sa bawat paghinga niya. "Yung kaba na baka may makarinig sa atin sa labas, pero hindi tayo makatigil dahil sa sobrang sarap."
Huminga siya nang malalim, at sa halip na lumayo, sumandal siya sa akin, ang kanyang likod ay dumidikit sa aking dibdib habang pareho kaming nakaharap sa salamin. Sa repleksyon, nakikita ko ang pagkakaiba ng aming kulay—ang maputing balat niya laban sa aking chinito na hitsura, at ang matingkad na pula ng kanyang crop top na tila nagniningas sa gitna ng puting kwarto.
Habang nakatitig kami sa salamin, hindi ko maiwasang haplusin ang gilid ng kanyang bewang, ramdam ang lambot ng kanyang balat sa ilalim ng manipis na tela. Sa repleksyon, nakikita ko ang mukha ni Kianah—ang kanyang mga mata ay tila nalunod sa pagnanasa, at ang kanyang mga labi ay bahagyang nakabukas, naghihintay ng isang bagay na hindi ko na kayang ipagpaliban. Ang init na namumuo sa pagitan namin ay tila isang vacuum na humihigop sa lahat ng ingay mula sa labas; ang tawanan ng mga kamag-anak ay naging isang malayong ugong na lamang, walang saysay kumpara sa mabilis na tibok ng puso namin.