NSFWMiguel Rio
Forum Guru
Ang Lihim na Pagnanasa sa Hot Mom ng Friend Ko
Chapter 11.5
(CONTINUATION)
Marco: Grabe po, Tita pero dapat ni report mo iyon. Sexual harassment iyan. Grabe, marami talagang nagkakagusto sa inyo. Hindi po ako magtataka. Ang ganda at sexy niyo po talaga at umaapaw ang alindog. Pero huwag kang mag revenge sex sa mga taong ito. Sila lang ang maka jackpot sa yo at ikaw ay talo.
Tita Joy: Salamat Marco. Naging loyal ako kay Derek. Pero kung malaman kong totoo ang hinala ko… kung may ibang babae siya… baka hindi ko na mapigilan ang aking sarili. Ewan ko lang. Kaya paumanhin sa nagawa ko kanina sa sala dahil bunga lang iyon ng galit ko. Nawala ang tama kong pag iisip.
Marco: Wala kang dapat ipaumanhin Tita Joy dahil nag enjoy naman ako.
Tita Joy: Marco.... stop it. Nakakahiya. At siguro... nagawa ko lang din iyon sa harap mo dahil nakita mo na itong akin doon sa bahay nina Yvonne.
Marco: Hindi lang nakita, nahawakan pa, napasok pa nga ng aking mga daliri, at kinalikot pa ang loob mo. Hanggang ngayon Tita Joy, tumatak pa rin sa aking alaala ang init at basa ng iyong pagkababae.
Tita Joy: Marco... huwag na nating pag usapan iyan uli... please....
Marco: Aamin ko Tita Joy, palagi akong tinitagasan tuwing inaalala ang sarap ng pag finger ko sa puki mo. Naalaala ko pa rin ang basang tunog habang labas-masok ng malalim ang aking daliri sa hiwa mo, at habang ang hinlalaking daliri ko naman ay pabilog na hinagod ang iyong tinggil. Naalala mo pa ba iyon?
Tita Joy: Ahhhmmm..... Marco, please huwag na nating pag usapan...
Marco: Kita ko sa mukha mo kung gaano ka nasarapan. Halos maiyak iyak ka na sa pagpigil sa iyong ungol habang binilisan ko pa ang pag sundot. Ang basa mo Tita Joy, masabaw ang iyong loob, at ang katas mo ay tumutulo na sa iyong hita.
(Naalala ni Joy ang kiliti ng mahanap ni Marco ang kanyang G-spot at sapat na maramdaman ang init na kumakalat sa kanyang tiyan, parang alon na dahan-dahang umaakyat.)
Tita Joy: Ohhhhhh.... Marcoooo... please....
Marco: Masarap ba ang ginawa ko sa yo?
Tita Joy: Marcoooo?
Marco: Sagutin mo lang ako please. Masarap ba?
Tita Joy: Haaaayyyy.... oo... masarap. Pero hindi na iyon mauulit.
Marco: It's okay tita. I understand. Buti na lang sa akin lang inilabas mo ang frustration mo at hindi sa ibang mga lalaki. Wag niyo pong gamitin ang katawan niyo bilang sandata laban sa kay Tito Derek. Kung mangyari po 'yun, sigurado po ako, maraming lalaki ang magkandarapang tumikim sa yo. Mas deserve po ninyo ang respeto—mula sa kanya, mula sa iba, at lalo na mula sa sarili niyo.
Pero… kung gusto niyo po talagang malaman ang totoo kung tama ba ang hinala ninyo kay Tito Derek ay tutulongan ko po kayo, nandito lang po ako.
Tita Joy: Ha? Anong ibig mong sabihin?
Marco: Kung gusto niyo po talagang malaman ang totoo tungkol sa hinala niyo, tutulungan ko po kayo. Tutulungan ko po kayong mag-spy kay Tito Derek.
Hindi po ako magpapakita o magpapahalata—walang magiging bakas na ako 'yung sumusunod, pero pwede ko pong sundan siya, paglabas niya sa opisina, o kahit saan po siya pumunta na hindi niya alam, patago lang mula sa malayo. Alam ko po kung paano mag-blend sa crowd, magsuot ng cap at shades, magtago sa likod ng kotse o sa sulok ng kalsada nang hindi niya mapapansin.
Kahit saan po siya pupunta na hindi niya pinaalam sa inyo—sa coffee shop, sa mall, sa motel kung sakali man—susundan ko siya nang walang ingay. Pwede ko pong kunan ng picture ang ebidensya: mga lugar na pinupuntahan niya, oras at lugar kung saan siya naghihintay, o kahit sino man ang kasama niya—kung babae man 'yon, kung close ba sila, kung may hawak sa kamay, kung may yakap, o kahit simpleng titig na parang may lihim.
Kung kailangan, magre-record din ako ng video—mag record ako ng palihim para makita niyo kung ano talaga ang nangyayari. Hindi po ako magse-send ng kahit ano sa phone niyo na madaling ma-trace; ipapakita ko sa inyo personally, sa safe na lugar, o sa hidden folder na kayo lang makaka-access.
Basta po sikreto natin 'to, Tita. Walang ibang makakaalam. Gusto ko lang po matulungan kayong makita kung ano talaga ang nangyayari—para makapagdesisyon kayo nang may tamang impormasyon, hindi lang base sa chismis, hinala, o 'yung mga iniisip niyo tuwing gabi na mag-isa kayo sa kwarto.
Kung malaman niyo na totoo 'yung hinala... o kung malaman niyo na wala naman... either way, matutulungan ko kayong mag-move forward. At kung sakaling masakit 'yung makikita niyo... nand'yan po ako. Hindi ko kayo iiwan na mag-isa sa sakit na 'yon.
Sabihin niyo lang po, Tita. Kapag handa na kayo... sisimulan na natin.
Tita Joy: Marco… salamat talaga. Sobrang thankful ako na tutulungan mo ako. Pero… may pasok ka bukas diba? May school ka pa. Baka ma-absent ka, baka may exam o quiz. Hindi ko gusto na magka-problema ka sa pag-aaral dahil sa akin.
Marco: Tita, okay lang po 'yun. Hindi naman po malaking problema. Baka ma-miss ko lang isa o dalawang exam, pero kaya ko pong mag catch up. Madali lang pong i-explain sa prof ko, sabihin ko lang may family emergency. At saka, isa o dalawang araw lang naman po 'to. Hindi po ako magtatagal. Mas importante po sa akin na malaman niyo ang totoo tungkol kay Tito Derek. Para makapagdesisyon kayo at magkaroon ng may peace of mind. Hindi po ako mag-aalala sa grades ko—kaya ko pong ayusin 'yun. Basta po, tutulungan ko kayo.
Tita Joy: Talaga? Sigurado ka, Marco? Hindi ko po gusto na maapektuhan ang pag-aaral mo. Pero… kung ganun, salamat. Sobrang laking tulong nito sa akin.
Marco: Walang anuman, Tita. Bukas po siguro, aalis ako sa bahay pero hindi ako papasok sa school. Susundan ko po si Tito Derek sa opisina niya o kung saan man siya pupunta. Mag-u-update po ako sa inyo kapag may makita akong kahina-hinala. Wag po kayong mag-alala—maging sikreto po ako.
Tita Joy: Sige, ikaw ang bahala. Just be careful.
Marco: Opo, maging maingat po ako. Pero Tita Joy… since aabsent po ako sa school, at medyo risky po 'tong gagawin ko, baka rin may makita sa akin na teachers at ma suspended ako, o baka magka-problema ako sa grades ko, o baka magalit pa si Tito Derek kapag nalaman niya... eh..... eh..... eh.....
Tita Joy: Ay? Ano? May maitutulong ba ako?
Marco: Ammm.... ano po....
Tita Joy: Ano?
Marco: May hihingin po ako.
Tita Joy: Ano ang hihingin mo? Kung kaya ko ay ibibigay ko sayo.
Marco: Hihingi po ako ng bayad sa gagawin ko pong ito.
Tita Joy: (nagulat) Ha? May bayad? O... ok. Magkano ba? Sabihin mo lang, kung kaya ko, ibibigay ko.
Marco: (nag pause muna) Tita Joy… hindi po pera ang gusto ko.
Tita Joy: (lalong nagulat) Ano… ano'ng ibig mong sabihin? Ano'ng bayad ang gusto mo?
(Walang sagot agad si Marco. Tumahimik sandali, parang pinapakiramdaman ang tensyon. Naririnig lang ni Joy sa phone ang mabigat na paghinga ng binata.)
Marco: Tita Joy... hindi po pera ang bayad na gusto ko. Ang kabayaran na gusto ko ay sundin mo lamang ang mga utos ko sa yo para sa gabi lamang na ito.
Tita Joy:: Sundin ko lang ang mga utos mo sa akin para lamang sa gabi na ito?
Marco: Oo, yun lang.
Tita Joy: Anong klaseng mga utos? Wala na akong planong aalis pa dito sa bahay ngayong gabi.
Marco: Basta. Huwag kang mag alala, hindi ka aalis sa inyong bahay. Diyan ka lang sa kwarto mo.
Tita Joy: Kung dito lang ako sa loob ng guest room... sige... mukhang hindi naman mahirap gawin yan.
Marco: Ano? Deal?
(Hindi muna sumagot si Tita Joy. Nag iisip muna siya.)
Tita Joy: (nag iisip) Kung andito lang sa bahay ay hindi naman siguro mahirap iyon. Sigurado akong walang halikan at yakapan ang magiging utos ni Marco dahil hindi kami physically na magkatabi, so safe ako diyan. Walang pisikal na contact na mangyayari, kaya hindi ko kailangang mag-alala na baka... na baka may mangyayari sa aming dalawa.
Pero ano kaya ang magiging utos ni Marco? Ah, bahala na. Ang importante ay malalaman ko kung totoo ba o hindi ang aking hinala kay Derek. At tanging si Marco lang ang makatulong sa akin diyan—si Marco na handang mag-risk, mag-spy, magbigay ng ebidensya. Hindi naman siguro mahirap ang gagawin ko. Sige go!
Marco: Ano na Tita Joy?
Tita Joy: Ok, sige... go na. Deal! Sabihin mo na kung ano ang unang utos mo. Handa na ako.”
Marco: Sure na? Wala ng atrasan?
Tita Joy: Sure na. Sige go!
(Tumahimik na naman uli si Marco. Rinig ni Joy ang malalim na paghinga ng binata.)
Tita Joy: So... ano na? Ano ang utos mo sa akin na maibabayad ko sayo?
Marco: Tita Joy… ano po suot ninyo ngayon?
Tita Joy: (hesitant, boses mahina at nahihiya) Ha? Marco… bakit mo tinatanong 'yan?
Marco: Part po ito sa bayad na hinihingi ko.
Tita Joy: Ang bayad na gusto mo ay malaman kung ano ang sinusuot ko ngayon?
Marco: Oo.
Tita Joy: (nag aatubili) Ah... o... ok. Suot ko lang ay… black lace nightie at...... black lace panty.
Marco: Wow! Terno. Nag bra ka ba?
Tita Joy: Ano bang klaseng tanong iyan?
Marco: Basta, sagutin mo lang ako.
Tita Joy: Wala.... wala akong bra ngayon. Pero bakit?
Marco: Wow... walang bra at naka nighties at panty lang. Grabe... napaka hot at sexy mo pala ngayon.
Tita Joy: Bakit mo tinatanong 'yon? Bakit... bakit gusto mong malaman kung ano'ng suot ko ngayon?”
Marco: Ang gusto ko lang po ay....
Tita Joy: Ano?
Marco: Ang gusto ko lang po ay photo ninyo ngayon—yung ganyan sa suot mo ngayon--naka nighties at panty. Gusto kong makita kung ano ang itsura mo na naka black lace nightie at black lace pace panty. Yun lang po. Pwede paki send ng photo mo sa akin?
Tita Joy: Hindi pwede, Marco! Ano ba 'yan? Hindi ko gagawin 'yun!
Marco: Tita Joy… nag deal ka na sa akin at nag promise na wala ng atrasan. Yun lang po ang hinihingi ko. Walang pera, walang ibang demand. Para sa absent ko, para sa panganib na baka makita ako at ma suspend, o kaya mapagalitan ni Tito Derek. Yung lang po... ang picture mo lang ngayon.
Tita Joy: Pwede bang iba na lang ang utos mo sa akin? Pwede iba na lang?
Marco: Hindi, yan ang gusto ko. At nag deal na tayo, wala ng back out.
Tita Joy: (long pause) …Sige. Pero... pero yun lang ha.
Marco: Oo
Tita Joy: Okay.... Wait lang.
Pinutol niya ang tawag. Biglang nawala ang boses ni Tita Joy sa linya—walang paalam, walang "sige" o "hintayin mo lang". Naka upo si Marco sa kama, nakahawak pa rin sa kamay ang kanyang phone. Ang huling narinig niya ay 'yung mahinang hininga ni Tita Joy bago bumaba ang linya.
Nanatili siyang nakaupo doon, naka-brief lang at walang damit sa itaas, katawan niya mainit na mainit mula sa usapan kanina. Ramdam niya 'yung unti-unting pagtigas ng titi niya sa ilalim ng kanyang brief—tumatak sa kanang isipan ang huling sinabi ng magandang ginang na walang siyang bra at naka-nighties lang at panty lamang.
Huminga siya nang malalim, hiniga ang likod sa headboard ng kama, at hinayaan ang kamay na dumulas sa ilalim ng kumot. Dahan-dahan niyang hinaplos ang sarili sa ibabaw ng brief—hindi pa todo, pero sapat para maramdaman 'yung tigas at init na lumalaki. Parang bawat haplos ay sinasabay sa iniimagine niya ang itsura ni Tita Joy: nakaupo sa kama niya, nighties na bahagyang tumataas sa hita, panty na sumisilip, dibdib na umaalog kahit sa konting galaw.
Naghintay siya.
Ngunit, halos 10 minuto na ang lumipas pero wala pa ring pinadalang picture si Tita Joy—walang notification, walang message, walang picture.
Kaya napaisip si Marco na baka nag-back out na si Tita Joy.
Sayang naman.
Napasaisip siya na baka biglang natakot si Tita Joy na magpadala sa kanyang larawan. Baka naisip niya na masyado nang malayo 'yung ginagawa nila—mula sa simpleng paghingi ng tulong sa pag-spy kay Derek, hanggang dito na sa pagpayag na ipakita ang kanyang katawan kay Marco.
Baka natakot siya na ma-leak ang kanyang larawan, pero sigurado si Marco na hindi ito mangyayari dahil sosolohin lang niya ang larawan ni Tita Joy at mata lang niya ang makakita nito. O baka natakot siya na makita ni Derek. Ang daming bagay ang tumatakbo sa isipan ni Marco kung bakit wala pang message galing kay Tita Joy.
Habang iniisip 'yon, nanatili pa rin siyang nakaupo, naghihintay, hinahaplos pa rin ang kanyang titi na unti unting lumulupaypay ng bahagya pero hindi pa rin nawalang ng pagasa at nariyan pa rin ang pananabik na magpdala si Tita Joy sa kanyang larawan. Atat na atat na si Marco.
Nang biglang...
Nag-vibrate ang phone niya sa kamay.
Isang photo message.
(TO BE CONTINUED)
Chapter 11.5
(CONTINUATION)
Marco: Grabe po, Tita pero dapat ni report mo iyon. Sexual harassment iyan. Grabe, marami talagang nagkakagusto sa inyo. Hindi po ako magtataka. Ang ganda at sexy niyo po talaga at umaapaw ang alindog. Pero huwag kang mag revenge sex sa mga taong ito. Sila lang ang maka jackpot sa yo at ikaw ay talo.
Tita Joy: Salamat Marco. Naging loyal ako kay Derek. Pero kung malaman kong totoo ang hinala ko… kung may ibang babae siya… baka hindi ko na mapigilan ang aking sarili. Ewan ko lang. Kaya paumanhin sa nagawa ko kanina sa sala dahil bunga lang iyon ng galit ko. Nawala ang tama kong pag iisip.
Marco: Wala kang dapat ipaumanhin Tita Joy dahil nag enjoy naman ako.
Tita Joy: Marco.... stop it. Nakakahiya. At siguro... nagawa ko lang din iyon sa harap mo dahil nakita mo na itong akin doon sa bahay nina Yvonne.
Marco: Hindi lang nakita, nahawakan pa, napasok pa nga ng aking mga daliri, at kinalikot pa ang loob mo. Hanggang ngayon Tita Joy, tumatak pa rin sa aking alaala ang init at basa ng iyong pagkababae.
Tita Joy: Marco... huwag na nating pag usapan iyan uli... please....
Marco: Aamin ko Tita Joy, palagi akong tinitagasan tuwing inaalala ang sarap ng pag finger ko sa puki mo. Naalaala ko pa rin ang basang tunog habang labas-masok ng malalim ang aking daliri sa hiwa mo, at habang ang hinlalaking daliri ko naman ay pabilog na hinagod ang iyong tinggil. Naalala mo pa ba iyon?
Tita Joy: Ahhhmmm..... Marco, please huwag na nating pag usapan...
Marco: Kita ko sa mukha mo kung gaano ka nasarapan. Halos maiyak iyak ka na sa pagpigil sa iyong ungol habang binilisan ko pa ang pag sundot. Ang basa mo Tita Joy, masabaw ang iyong loob, at ang katas mo ay tumutulo na sa iyong hita.
(Naalala ni Joy ang kiliti ng mahanap ni Marco ang kanyang G-spot at sapat na maramdaman ang init na kumakalat sa kanyang tiyan, parang alon na dahan-dahang umaakyat.)
Tita Joy: Ohhhhhh.... Marcoooo... please....
Marco: Masarap ba ang ginawa ko sa yo?
Tita Joy: Marcoooo?
Marco: Sagutin mo lang ako please. Masarap ba?
Tita Joy: Haaaayyyy.... oo... masarap. Pero hindi na iyon mauulit.
Marco: It's okay tita. I understand. Buti na lang sa akin lang inilabas mo ang frustration mo at hindi sa ibang mga lalaki. Wag niyo pong gamitin ang katawan niyo bilang sandata laban sa kay Tito Derek. Kung mangyari po 'yun, sigurado po ako, maraming lalaki ang magkandarapang tumikim sa yo. Mas deserve po ninyo ang respeto—mula sa kanya, mula sa iba, at lalo na mula sa sarili niyo.
Pero… kung gusto niyo po talagang malaman ang totoo kung tama ba ang hinala ninyo kay Tito Derek ay tutulongan ko po kayo, nandito lang po ako.
Tita Joy: Ha? Anong ibig mong sabihin?
Marco: Kung gusto niyo po talagang malaman ang totoo tungkol sa hinala niyo, tutulungan ko po kayo. Tutulungan ko po kayong mag-spy kay Tito Derek.
Hindi po ako magpapakita o magpapahalata—walang magiging bakas na ako 'yung sumusunod, pero pwede ko pong sundan siya, paglabas niya sa opisina, o kahit saan po siya pumunta na hindi niya alam, patago lang mula sa malayo. Alam ko po kung paano mag-blend sa crowd, magsuot ng cap at shades, magtago sa likod ng kotse o sa sulok ng kalsada nang hindi niya mapapansin.
Kahit saan po siya pupunta na hindi niya pinaalam sa inyo—sa coffee shop, sa mall, sa motel kung sakali man—susundan ko siya nang walang ingay. Pwede ko pong kunan ng picture ang ebidensya: mga lugar na pinupuntahan niya, oras at lugar kung saan siya naghihintay, o kahit sino man ang kasama niya—kung babae man 'yon, kung close ba sila, kung may hawak sa kamay, kung may yakap, o kahit simpleng titig na parang may lihim.
Kung kailangan, magre-record din ako ng video—mag record ako ng palihim para makita niyo kung ano talaga ang nangyayari. Hindi po ako magse-send ng kahit ano sa phone niyo na madaling ma-trace; ipapakita ko sa inyo personally, sa safe na lugar, o sa hidden folder na kayo lang makaka-access.
Basta po sikreto natin 'to, Tita. Walang ibang makakaalam. Gusto ko lang po matulungan kayong makita kung ano talaga ang nangyayari—para makapagdesisyon kayo nang may tamang impormasyon, hindi lang base sa chismis, hinala, o 'yung mga iniisip niyo tuwing gabi na mag-isa kayo sa kwarto.
Kung malaman niyo na totoo 'yung hinala... o kung malaman niyo na wala naman... either way, matutulungan ko kayong mag-move forward. At kung sakaling masakit 'yung makikita niyo... nand'yan po ako. Hindi ko kayo iiwan na mag-isa sa sakit na 'yon.
Sabihin niyo lang po, Tita. Kapag handa na kayo... sisimulan na natin.
Tita Joy: Marco… salamat talaga. Sobrang thankful ako na tutulungan mo ako. Pero… may pasok ka bukas diba? May school ka pa. Baka ma-absent ka, baka may exam o quiz. Hindi ko gusto na magka-problema ka sa pag-aaral dahil sa akin.
Marco: Tita, okay lang po 'yun. Hindi naman po malaking problema. Baka ma-miss ko lang isa o dalawang exam, pero kaya ko pong mag catch up. Madali lang pong i-explain sa prof ko, sabihin ko lang may family emergency. At saka, isa o dalawang araw lang naman po 'to. Hindi po ako magtatagal. Mas importante po sa akin na malaman niyo ang totoo tungkol kay Tito Derek. Para makapagdesisyon kayo at magkaroon ng may peace of mind. Hindi po ako mag-aalala sa grades ko—kaya ko pong ayusin 'yun. Basta po, tutulungan ko kayo.
Tita Joy: Talaga? Sigurado ka, Marco? Hindi ko po gusto na maapektuhan ang pag-aaral mo. Pero… kung ganun, salamat. Sobrang laking tulong nito sa akin.
Marco: Walang anuman, Tita. Bukas po siguro, aalis ako sa bahay pero hindi ako papasok sa school. Susundan ko po si Tito Derek sa opisina niya o kung saan man siya pupunta. Mag-u-update po ako sa inyo kapag may makita akong kahina-hinala. Wag po kayong mag-alala—maging sikreto po ako.
Tita Joy: Sige, ikaw ang bahala. Just be careful.
Marco: Opo, maging maingat po ako. Pero Tita Joy… since aabsent po ako sa school, at medyo risky po 'tong gagawin ko, baka rin may makita sa akin na teachers at ma suspended ako, o baka magka-problema ako sa grades ko, o baka magalit pa si Tito Derek kapag nalaman niya... eh..... eh..... eh.....
Tita Joy: Ay? Ano? May maitutulong ba ako?
Marco: Ammm.... ano po....
Tita Joy: Ano?
Marco: May hihingin po ako.
Tita Joy: Ano ang hihingin mo? Kung kaya ko ay ibibigay ko sayo.
Marco: Hihingi po ako ng bayad sa gagawin ko pong ito.
Tita Joy: (nagulat) Ha? May bayad? O... ok. Magkano ba? Sabihin mo lang, kung kaya ko, ibibigay ko.
Marco: (nag pause muna) Tita Joy… hindi po pera ang gusto ko.
Tita Joy: (lalong nagulat) Ano… ano'ng ibig mong sabihin? Ano'ng bayad ang gusto mo?
(Walang sagot agad si Marco. Tumahimik sandali, parang pinapakiramdaman ang tensyon. Naririnig lang ni Joy sa phone ang mabigat na paghinga ng binata.)
Marco: Tita Joy... hindi po pera ang bayad na gusto ko. Ang kabayaran na gusto ko ay sundin mo lamang ang mga utos ko sa yo para sa gabi lamang na ito.
Tita Joy:: Sundin ko lang ang mga utos mo sa akin para lamang sa gabi na ito?
Marco: Oo, yun lang.
Tita Joy: Anong klaseng mga utos? Wala na akong planong aalis pa dito sa bahay ngayong gabi.
Marco: Basta. Huwag kang mag alala, hindi ka aalis sa inyong bahay. Diyan ka lang sa kwarto mo.
Tita Joy: Kung dito lang ako sa loob ng guest room... sige... mukhang hindi naman mahirap gawin yan.
Marco: Ano? Deal?
(Hindi muna sumagot si Tita Joy. Nag iisip muna siya.)
Tita Joy: (nag iisip) Kung andito lang sa bahay ay hindi naman siguro mahirap iyon. Sigurado akong walang halikan at yakapan ang magiging utos ni Marco dahil hindi kami physically na magkatabi, so safe ako diyan. Walang pisikal na contact na mangyayari, kaya hindi ko kailangang mag-alala na baka... na baka may mangyayari sa aming dalawa.
Pero ano kaya ang magiging utos ni Marco? Ah, bahala na. Ang importante ay malalaman ko kung totoo ba o hindi ang aking hinala kay Derek. At tanging si Marco lang ang makatulong sa akin diyan—si Marco na handang mag-risk, mag-spy, magbigay ng ebidensya. Hindi naman siguro mahirap ang gagawin ko. Sige go!
Marco: Ano na Tita Joy?
Tita Joy: Ok, sige... go na. Deal! Sabihin mo na kung ano ang unang utos mo. Handa na ako.”
Marco: Sure na? Wala ng atrasan?
Tita Joy: Sure na. Sige go!
(Tumahimik na naman uli si Marco. Rinig ni Joy ang malalim na paghinga ng binata.)
Tita Joy: So... ano na? Ano ang utos mo sa akin na maibabayad ko sayo?
Marco: Tita Joy… ano po suot ninyo ngayon?
Tita Joy: (hesitant, boses mahina at nahihiya) Ha? Marco… bakit mo tinatanong 'yan?
Marco: Part po ito sa bayad na hinihingi ko.
Tita Joy: Ang bayad na gusto mo ay malaman kung ano ang sinusuot ko ngayon?
Marco: Oo.
Tita Joy: (nag aatubili) Ah... o... ok. Suot ko lang ay… black lace nightie at...... black lace panty.
Marco: Wow! Terno. Nag bra ka ba?
Tita Joy: Ano bang klaseng tanong iyan?
Marco: Basta, sagutin mo lang ako.
Tita Joy: Wala.... wala akong bra ngayon. Pero bakit?
Marco: Wow... walang bra at naka nighties at panty lang. Grabe... napaka hot at sexy mo pala ngayon.
Tita Joy: Bakit mo tinatanong 'yon? Bakit... bakit gusto mong malaman kung ano'ng suot ko ngayon?”
Marco: Ang gusto ko lang po ay....
Tita Joy: Ano?
Marco: Ang gusto ko lang po ay photo ninyo ngayon—yung ganyan sa suot mo ngayon--naka nighties at panty. Gusto kong makita kung ano ang itsura mo na naka black lace nightie at black lace pace panty. Yun lang po. Pwede paki send ng photo mo sa akin?
Tita Joy: Hindi pwede, Marco! Ano ba 'yan? Hindi ko gagawin 'yun!
Marco: Tita Joy… nag deal ka na sa akin at nag promise na wala ng atrasan. Yun lang po ang hinihingi ko. Walang pera, walang ibang demand. Para sa absent ko, para sa panganib na baka makita ako at ma suspend, o kaya mapagalitan ni Tito Derek. Yung lang po... ang picture mo lang ngayon.
Tita Joy: Pwede bang iba na lang ang utos mo sa akin? Pwede iba na lang?
Marco: Hindi, yan ang gusto ko. At nag deal na tayo, wala ng back out.
Tita Joy: (long pause) …Sige. Pero... pero yun lang ha.
Marco: Oo
Tita Joy: Okay.... Wait lang.
Pinutol niya ang tawag. Biglang nawala ang boses ni Tita Joy sa linya—walang paalam, walang "sige" o "hintayin mo lang". Naka upo si Marco sa kama, nakahawak pa rin sa kamay ang kanyang phone. Ang huling narinig niya ay 'yung mahinang hininga ni Tita Joy bago bumaba ang linya.
Nanatili siyang nakaupo doon, naka-brief lang at walang damit sa itaas, katawan niya mainit na mainit mula sa usapan kanina. Ramdam niya 'yung unti-unting pagtigas ng titi niya sa ilalim ng kanyang brief—tumatak sa kanang isipan ang huling sinabi ng magandang ginang na walang siyang bra at naka-nighties lang at panty lamang.
Huminga siya nang malalim, hiniga ang likod sa headboard ng kama, at hinayaan ang kamay na dumulas sa ilalim ng kumot. Dahan-dahan niyang hinaplos ang sarili sa ibabaw ng brief—hindi pa todo, pero sapat para maramdaman 'yung tigas at init na lumalaki. Parang bawat haplos ay sinasabay sa iniimagine niya ang itsura ni Tita Joy: nakaupo sa kama niya, nighties na bahagyang tumataas sa hita, panty na sumisilip, dibdib na umaalog kahit sa konting galaw.
Naghintay siya.
Ngunit, halos 10 minuto na ang lumipas pero wala pa ring pinadalang picture si Tita Joy—walang notification, walang message, walang picture.
Kaya napaisip si Marco na baka nag-back out na si Tita Joy.
Sayang naman.
Napasaisip siya na baka biglang natakot si Tita Joy na magpadala sa kanyang larawan. Baka naisip niya na masyado nang malayo 'yung ginagawa nila—mula sa simpleng paghingi ng tulong sa pag-spy kay Derek, hanggang dito na sa pagpayag na ipakita ang kanyang katawan kay Marco.
Baka natakot siya na ma-leak ang kanyang larawan, pero sigurado si Marco na hindi ito mangyayari dahil sosolohin lang niya ang larawan ni Tita Joy at mata lang niya ang makakita nito. O baka natakot siya na makita ni Derek. Ang daming bagay ang tumatakbo sa isipan ni Marco kung bakit wala pang message galing kay Tita Joy.
Habang iniisip 'yon, nanatili pa rin siyang nakaupo, naghihintay, hinahaplos pa rin ang kanyang titi na unti unting lumulupaypay ng bahagya pero hindi pa rin nawalang ng pagasa at nariyan pa rin ang pananabik na magpdala si Tita Joy sa kanyang larawan. Atat na atat na si Marco.
Nang biglang...
Nag-vibrate ang phone niya sa kamay.
Isang photo message.
(TO BE CONTINUED)
