NSFWanother pulot
Ako si Renren. Maria Renata ang buong pangalan ko, pero walang nakakatawag sa akin nun maliban sa nanay ko kapag galit siya. Renren lang, o kaya “Ren” sa mga kaibigan ko sa court. 22 years old na ako, at kung titingnan mo ako sa lansangan, maikling-maikli ang buhok na parang lalaki pero mataas talaga ito, naka pusod lang, lagi din akong naka-oversized jersey, baggy shorts, rubber shoes na puro putik at siguradong iisipin mo talagang, “Tomboy ‘yan. Walang duda”
Hindi ako nagme-makeup. Hindi ako nag-aayos. Hindi ko nilulugay buhok ko. Hindi ako nagsusuot ng damit na pang-babae maliban kung talagang pinipilit ako sa mga okasyon tulad ng kasal o libing. Mas komportable ako kapag nakikita akong parang isa sa mga lalaki na walang pressure na maging maganda, walang titig na nakakabother, walang expectations na maging sweet o mahinhin.
Sa barangay namin, kilala ako bilang hari ng basketball. Captain ako ng girls’ street team namin na puro athletic at tomboys din. Tuwing Sabado at Linggo, nasa covered court ako maghapon. Dribble, crossover, three-pointer, lahat yan kabisado ko. Mas magaling pa ako mag-drive sa lay-up kaysa sa karamihan ng mga lalaking naglalaro roon. Kapag may tournament, ako ang pinupuntirya ng kalaban dahil alam nilang ako ang lakas ng team namin. At kapag nanalo kami, ako ang nagdadala ng tropeo pauwi habang nagpaparty sa kanto.
Pero… hindi naman talaga ako ganito noon.
Noong high school pa ako, straight na straight ako. Mahaba ang buhok ko, naka-ribbon pa minsan. Nagsusuot ako ng skirt kapag uniform day, at may mga kilig moments pa ako kapag may nagpapapansin na lalaki. First boyfriend ko si JC, classmate ko nung Grade 10. Siya yung typical na campus crush: matangkad, magaling mag-basket (oo, doon kami nagkakilala), at sweet kapag kayo lang dalawa. Akala ko fairy tale na yun. Hawak-kamay sa corridor, text every night, promises na “forever” at “ikaw lang.” Isang taon kaming naging mag-on, at sobrang saya ko. Una kong naramdaman yung pagiging babae, yung kilig kapag hinahawakan niya ako, yung blush kapag pinupuri niya yung itsura ko.
Pero isang araw, nakita ko sila. Si JC at si Kaye, yung best friend ko pa naman. Sa likod ng gym, naghahalikan. Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Umiiyak ako sa bahay ng ilang araw, hindi makakain, hindi makatulog. Sinabi ni JC na “hindi niya sinasadya,” na “nalito lang siya.” Pero yung sakit… grabe. Parang nawasak yung tiwala ko sa mga lalaki. Sa pag-ibig. Sa sarili ko.
Pagpasok ko ng college, doon ako nagbago. Nag-shortcut ako ng buhok. Itinapon ko lahat ng damit na pang-babae. Nagsimula akong maglaro ng basketball nang mas seryoso, parang doon ko na lang ibinuhos lahat ng galit at sakit. Tapos nakilala ko si Ella sa org namin para sa women’s sports. Soft siya, mahinhin, mahaba ang buhok, at palaging nakangiti. Una kaming naging close friends then magka-text, magkasama sa practice, magkwentuhan hanggang madaling araw.
Isang gabi, pagkatapos ng frat party, nagyaya si Ella na mag-inuman sa dorm niya. Kami lang dalawa, medyo lasing na, at tahimik ang buong floor. Nakaupo kami sa kama niya, magkatabi, tapos biglang hinawakan niya yung kamay ko. “Ren, matagal na kitang gusto,” bulong niya, at hinalikan niya ako, sa una ay mahina, parang naghihintay ng sagot ko.
Nagulat ako, pero hindi ako umatras. Sa halip, hinigit ko siya palapit at sinagot ko yung halik niya. Mas malambot kaysa sa naisip ko, mas mapang-akit. Nag-init agad yung katawan ko. Hinila niya ako pababa sa kama, at habang naghahalikan kami nang mas malalim, naramdaman ko yung mga kamay niya sa ilalim ng shirt ko, mahinhin na humahaplos sa balat ko, sa dibdib ko, hanggang napahalinghing ako sa bibig niya.
Dahan-dahan niyang hinubad yung damit ko, tapos yung sa kanya rin. Balat sa balat na kami, mainit at basa na yung pakiramdam. Pinaghalikan niya yung leeg ko, pababa sa suso, at napakapit ako sa buhok niya habang ginagamit niya yung bibig at daliri niya sa puki ko, malambot, mabagal, pero sobrang sarap hanggang sa nanginginig na ako at nilabas ko yung ungol na hindi ko napigilan. Sabay kaming nilabasan, magkayakap, pawis na pawis, at doon ko unang naramdaman yung ibang klase ng kaligayahan, safe, walang takot na masasaktan ulit.
Pakiramdam ko noon, dito ako talaga nababagay, sa malambot na hawakan ng babae, sa mas mapag-unawang pagmamahal. Doon ako nagsimulang mag-explore nang lubusan. Naging kami ni Ella ng halos dalawang taon. Siya yung nagturo sa akin na okay lang magmahal ng kapwa babae, na okay lang maging tomboy sa labas at sa loob, na hindi kailangang magbago para lang tanggapin ng iba.
Masaya kami. Hawak-kamay sa mall, date sa café, at sex sa kama… ibang-iba yung intimacy. Malambot, mabagal, puno ng lambing. Pero sa huli, iniwan niya rin ako. Sabi niya, “Ren, gusto ko ng someone na more feminine. Yung makakasama ko mag-ayos, mag-dress up.” Parang deja vu. Nasaktan ulit ako, pero iba na yung sakit, parang confirmation na hindi talaga ako bagay sa pag-ibig. Na siguro destined akong mag-isa.
Kaya ayun, basketball na lang ang naging mundo ko. Sa court lang ako buhay. Sa court lang ako may control. Walang lalaki, walang babae na makakasakit sa akin. Tomboy na ako fully, sa panlabas at sa loob./HIDEREACT]
Ako si Renren. Maria Renata ang buong pangalan ko, pero walang nakakatawag sa akin nun maliban sa nanay ko kapag galit siya. Renren lang, o kaya “Ren” sa mga kaibigan ko sa court. 22 years old na ako, at kung titingnan mo ako sa lansangan, maikling-maikli ang buhok na parang lalaki pero mataas talaga ito, naka pusod lang, lagi din akong naka-oversized jersey, baggy shorts, rubber shoes na puro putik at siguradong iisipin mo talagang, “Tomboy ‘yan. Walang duda”
Hindi ako nagme-makeup. Hindi ako nag-aayos. Hindi ko nilulugay buhok ko. Hindi ako nagsusuot ng damit na pang-babae maliban kung talagang pinipilit ako sa mga okasyon tulad ng kasal o libing. Mas komportable ako kapag nakikita akong parang isa sa mga lalaki na walang pressure na maging maganda, walang titig na nakakabother, walang expectations na maging sweet o mahinhin.
Sa barangay namin, kilala ako bilang hari ng basketball. Captain ako ng girls’ street team namin na puro athletic at tomboys din. Tuwing Sabado at Linggo, nasa covered court ako maghapon. Dribble, crossover, three-pointer, lahat yan kabisado ko. Mas magaling pa ako mag-drive sa lay-up kaysa sa karamihan ng mga lalaking naglalaro roon. Kapag may tournament, ako ang pinupuntirya ng kalaban dahil alam nilang ako ang lakas ng team namin. At kapag nanalo kami, ako ang nagdadala ng tropeo pauwi habang nagpaparty sa kanto.
Pero… hindi naman talaga ako ganito noon.
Noong high school pa ako, straight na straight ako. Mahaba ang buhok ko, naka-ribbon pa minsan. Nagsusuot ako ng skirt kapag uniform day, at may mga kilig moments pa ako kapag may nagpapapansin na lalaki. First boyfriend ko si JC, classmate ko nung Grade 10. Siya yung typical na campus crush: matangkad, magaling mag-basket (oo, doon kami nagkakilala), at sweet kapag kayo lang dalawa. Akala ko fairy tale na yun. Hawak-kamay sa corridor, text every night, promises na “forever” at “ikaw lang.” Isang taon kaming naging mag-on, at sobrang saya ko. Una kong naramdaman yung pagiging babae, yung kilig kapag hinahawakan niya ako, yung blush kapag pinupuri niya yung itsura ko.
Pero isang araw, nakita ko sila. Si JC at si Kaye, yung best friend ko pa naman. Sa likod ng gym, naghahalikan. Parang binuhusan ako ng malamig na tubig. Umiiyak ako sa bahay ng ilang araw, hindi makakain, hindi makatulog. Sinabi ni JC na “hindi niya sinasadya,” na “nalito lang siya.” Pero yung sakit… grabe. Parang nawasak yung tiwala ko sa mga lalaki. Sa pag-ibig. Sa sarili ko.
Pagpasok ko ng college, doon ako nagbago. Nag-shortcut ako ng buhok. Itinapon ko lahat ng damit na pang-babae. Nagsimula akong maglaro ng basketball nang mas seryoso, parang doon ko na lang ibinuhos lahat ng galit at sakit. Tapos nakilala ko si Ella sa org namin para sa women’s sports. Soft siya, mahinhin, mahaba ang buhok, at palaging nakangiti. Una kaming naging close friends then magka-text, magkasama sa practice, magkwentuhan hanggang madaling araw.
Isang gabi, pagkatapos ng frat party, nagyaya si Ella na mag-inuman sa dorm niya. Kami lang dalawa, medyo lasing na, at tahimik ang buong floor. Nakaupo kami sa kama niya, magkatabi, tapos biglang hinawakan niya yung kamay ko. “Ren, matagal na kitang gusto,” bulong niya, at hinalikan niya ako, sa una ay mahina, parang naghihintay ng sagot ko.
Nagulat ako, pero hindi ako umatras. Sa halip, hinigit ko siya palapit at sinagot ko yung halik niya. Mas malambot kaysa sa naisip ko, mas mapang-akit. Nag-init agad yung katawan ko. Hinila niya ako pababa sa kama, at habang naghahalikan kami nang mas malalim, naramdaman ko yung mga kamay niya sa ilalim ng shirt ko, mahinhin na humahaplos sa balat ko, sa dibdib ko, hanggang napahalinghing ako sa bibig niya.
Dahan-dahan niyang hinubad yung damit ko, tapos yung sa kanya rin. Balat sa balat na kami, mainit at basa na yung pakiramdam. Pinaghalikan niya yung leeg ko, pababa sa suso, at napakapit ako sa buhok niya habang ginagamit niya yung bibig at daliri niya sa puki ko, malambot, mabagal, pero sobrang sarap hanggang sa nanginginig na ako at nilabas ko yung ungol na hindi ko napigilan. Sabay kaming nilabasan, magkayakap, pawis na pawis, at doon ko unang naramdaman yung ibang klase ng kaligayahan, safe, walang takot na masasaktan ulit.
Pakiramdam ko noon, dito ako talaga nababagay, sa malambot na hawakan ng babae, sa mas mapag-unawang pagmamahal. Doon ako nagsimulang mag-explore nang lubusan. Naging kami ni Ella ng halos dalawang taon. Siya yung nagturo sa akin na okay lang magmahal ng kapwa babae, na okay lang maging tomboy sa labas at sa loob, na hindi kailangang magbago para lang tanggapin ng iba.
Masaya kami. Hawak-kamay sa mall, date sa café, at sex sa kama… ibang-iba yung intimacy. Malambot, mabagal, puno ng lambing. Pero sa huli, iniwan niya rin ako. Sabi niya, “Ren, gusto ko ng someone na more feminine. Yung makakasama ko mag-ayos, mag-dress up.” Parang deja vu. Nasaktan ulit ako, pero iba na yung sakit, parang confirmation na hindi talaga ako bagay sa pag-ibig. Na siguro destined akong mag-isa.
Kaya ayun, basketball na lang ang naging mundo ko. Sa court lang ako buhay. Sa court lang ako may control. Walang lalaki, walang babae na makakasakit sa akin. Tomboy na ako fully, sa panlabas at sa loob./HIDEREACT]