NSFW
DaKonig
Forum Expert
CARNAL BOOK III
"Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars." - Khalil Gibran
“Itatakas kita dito” sabi ni Johny sa kanya “hindi na… wala na tayong panahon..” sabi ni Ingrid “hindi! Hindi kita iiwan dito” sabi ni Johny sa kanya “hindi… magiging pabigat lang ako sa inyo” sabi ni Ingrid. Napatigil nalang ako nung me narinig akong ingay sa labas ng building “ano yun?” tanong ko kay Johny at nanlaki nalang ang mga mata namin nung nakita naming me dumaan na helicopter sa labas ng kwarto ni Ingrid. “JOHNY TUMAKAS NA TAYO DITO!” sigaw ko sa kanya dahil alam kong back-up yun ng mga tauhan ni Edwardo. “Hindi kita pwedeng iwan dito” sabi ni Johny kay Ingrid “JOHNY!” tawag ko sa kanya na tumingin lang siya sa akin at binalik ang atensyon kay Ingrid.
Samantalang nakarating sa lobby si Roger at tiningnan niya ang CCTV monitor sa security office “nasaan na ba sila?” tanong niya sa tauhan niya “sir, last feed po nakita namin sila sa 10th floor” balita ng tauhan niya. “Boss, tumawag yung mga tauhan natin nasa 12th floor sila sa silid ni Ingrid” balita ng isa pang tauhan niya “pu*****, akin na sila” sabi ni Johny at nagmadali siyang lumabas ng security room. “Kayo, bantayan niyong mabuti ang lobby, kayong apat sumama kayo sa akin sa 12th floor” utos niya sa mga tauhan niya at tinawagan niya si Edwardo sa cellphone niya.
“Sir, nasa 12th floor si Johny at si Dave” balita niya sa matanda “tama nga ako, si Ingrid nga ang pakay ni Johny” sabi ni Edwardo “sir, aakyat na kami sa 12th floor” sabi ni Johny. “Huwag mong galawin ang **** gusto kong makausap siya pero alam mo na ang gagawin kay Johny” sabi ni Edwardo “masusunod po sir!” sagot ni Roger “Roger!” tawag ni Edwardo “po?” “on second thought dalhin niyo silang dalawa sa harapan ko, gusto ko ako ang papatay sa kanya” sabi ni Edwardo na ngumiti nalang si Roger “masusunod sir” sabi ni Roger.
“Johny! Tara na!” sabi ko sa kanya dahil pinipilit parin niyang isama si Ingrid kahit sinabi na nitong ayaw niya “hindi ko siya iiwan Dave” sabi ni Johny “IDIOT!” sigaw ko sa kanya. Nung nakita ko ang isa sa tauhan ni Edwardo na papalapit sa amin agad akong lumabas ng konti at binaril ko agad siya at nakita kong nangisay nalang ito at natumba “JOHNY!!!” sigaw kong tawag sa kanya. “Sige na Albert, tumakas na kayo” sabi ni Ingrid sa kanya “Mila… Mila..” sabi ni Johny na sunod-sunod na ang pagputok ng armas ko dahil sa mga tauhan ni Edwardo na umaadvance sa position namin.
Dumating na sa 12th floor sina Roger “boss, hindi kami makalapit” sabi ng tauha niya “mga inutil!” sabi ni Roger at pumusisyon siya sa kanto at sumilip siya sa gilid nito at nakita niya si Dave na nakaposisyon sa me pinto. “DAVE!” narinig kong me tumawag sa akin kaya lumingon ako kay Johny “sino yun?” tanong ko “DAVE, ALAM KONG NARIRINIG MO AKO” narinig kong sabi sa labas. “SINO KA BA?” tanong ko “si Roger” sabi ni Johny sa akin kaya agad akong nagpalit ng magazine at lumapit sa kanila ni Ingrid “kailangan na nating umalis Johny, kung magtatagal tayo dito hindi na tayo makakaalis pa” sabi ko sa kanya.
“Tama siya Albert, tumakas na kayo” sabi ni Ingrid sa kanya “pero Mila..” “huwag mo na akong intindihin, mahal na mahal kita alam mo yan” sabi ni Ingrid sa kanya “Johny!” sabi ko na tumingin siya sa akin. “Sige na please.. tumakas na kayo” sabi ni Ingrid sa kanya na huminga ng malalim si Johny at nagyakapan sila ni Ingrid kaya bumalik ako sa pwesto ko sa me pinto at sumilip ako sa labas. Nakita kong nakapwesto sila sa dulo ng hallway at tumingin ako sa kaliwa nakita ko ang exit sign papunta sa hagdanan “Johny, hindi tayo pwede bumalik sa dinaanan natin kanina wala tayong ibang choice kundi pumunta sa kabilang side ng hallway papunta sa hagdanan” sabi ko sa kanya na tumango siya.
Naghalikan sila ni Ingrid at dinikit nila ang mga noo nila “mahal na mahal kita” sabi ni Ingrid sa kanya “mahal na mahal din kita, Mila” sabi ni Johny at doon tinulak na siya ni Ingrid palayo kaya tumayo na siya at nilagay sa loob ng vest niya ang itim na libro. Narinig kong umiyak si Ingrid nung naglakad na si Johny papunta sa akin “handa kana?” tanong ko sa kanya na nagpapahid siya ng luha niya at lumingon kay Ingrid “oo, handa na ako” sabi niya. “SUMUKO NA KAYO!” sigaw ni Roger “ALAM NIYO NAMANG MAAAWAIN ANG AMO NAMIN BAKA PAPAKAWALAN PA NIYA KAYO KUNG SUSUKO KAYO NG TAHIMIK” dagdag niya.
“****!” sigaw ni Johny kay Roger “HALIMAW ANG AMO MO AT NI MINSAN WALANG BAHID NA KABUTIHAN ANG TAONG YUN!” balik ni Johny kay Roger na nakita kong lumabas ito sa kantong pinagtataguan niya. “GAG…” naputol nalang siya nung lumabas ko ng konti sa pinto at agad siyang bumalik sa likod ng kanto nung nakita niya akong tinutok ko ang armas ko sa kanya. “MOVE!” sabi ko kay Johny na lumingon pa siya kay Ingrid bago siya lumabas ng kwarto at tumakbo papunta sa fire exit habang pinapaputokan ko sina Roger.
Habang tumatakbo si Johny lumabas narin ako ng kwarto at tumango ako kay Ingrid na nginitian naman niya ako at paatras akong sumunod kay Johny “DAVE!” sigaw ni Johny at siya naman ang nagpaputok sa kanila ni Roger. Nagpalit ako ng magazine habang paataras ako at nagbato ng granada si Johny nung nasa tabi na niya ako sa fire exit at sabay kaming pumasok sa loob at tumakbo sa hagdanan. “Mga pu*****! Sundan niyo” sabi ni Roger sa mga tauhan niya habang pumasok naman siya sa loob ng kwarto ni Ingrid at nakita niya itong nakangiting nakatingin sa kanya.
“Masaya ka ata?” tanong ni Roger sa kanya “hustisya… Roger” sabi ni Ingrid sa kanya “hustisya? Hahahaha, ipapakita sa’yo ni Edwardo kung ano ang hustisya pagnahuli namin sila” sabi ni Roger sa kanya. “Boss, paakyat sila sa rooftop” balita ng tauhan niya “narinig mo yun? Wala na silang patutungohan” sabi ni Roger kay Ingrid “yun.. ang akala mo…” sabi ni Ingrid sa kanya. “Alam narin ni sir Edwardo ang lahat susunod siya sa rooftop” sabi ng tauhan ni Roger “sige, susunod din ako, bantayan mo ang putang ito” utos niya sa tauhan niya “masusunod boss” saogt ng tauhan niya at lumabas ng kwarto si Roger.
“Hindi na natin kailangan pang pumunta sa opisina ni Edwardo, nakuha na natin ang kailangan natin” sabi ko kay Johny “hindi! Alam kong nandito siya” sabi ni Johny nung nasa labas lang kami ng pintuan ng 13th flloor. “Johny, think about it!” sabi ko sa kanya nung pinigilan ko siyang pumasok sa loob “pagkakataon ko na ito” sabi niya sa akin “illogical! Llife before vengence” sabi ko sa kanya na tumingin siya sa akin. “Makukuha din natin siya but not right now, we need to survive and escape” sabi ko sa kanya na nag-isip siya ng sandali at natauhan nalang siya nung narinig namin ang mga yapak paakyat ng hagdanan at ingay sa loob ng pinto.
Hinila ko siya papunta sa rooftop at umaasa akong me paraan kaming makatakas doon since alam niya ang gusaling ito “hurry” sabi ko sa kanya at kinapa ko ang loob ng bag ko. “Wala na akong granada” sabi ko sa kanya at binigyan niya ako “yan na ang huli ko” sabi niya sa akin at pareho kaming nagpalit ng magazine bago kami lumabas ng rooftop at sabay naming tinutok ang armas namin sa paligid. “Clear!” sabi ko at tumakbo kami papunta sa hellipad ng biglang napahinto kami dahil walang hellicopter na nakapara doon.
“Ano pala yung nakita natin kanina?” tanong ko sa kanya “shit! Magtago tayo!” sabi ni Johny sa akin kaya yumuko kami sa likod ng airconditino vent at naghintay kami sa pagdating ng mga tauhan ni Edwardo. Tumingin ako sa paligid at naghanap ng paraan para makatakas sa gusaling ito “Johny me paraan ka bang makatakas dito?” tanong ko sa kanya “sorry Dave, wala” sagot niya sa akin at kita kong nanghihina na siya. “SHIT!” napamura ako at dumungaw ako sa gilid ng gusali at nakita ko ang makakapal na usok na lumabas sa binatana. “Ano ang gagawin natin ngayon?” tanong ko sa kanya na umiling lang siya at sumandal sa airvent “hindi… haahh.. hindi ko alam…” sabi niya sa akin.
Narinig naming tumunog ang elevator at nung sumilip ako nakita ko sina Roger at mga tauhan niya kasabay ng pagbukas ng pintuan ng stairway at lumabas ang iba pang mga tauhan niya. “SUMUKO NA KAYO! WALA NA KAYONG MATATAKBUHAN PA!” sigaw ni Roger sa amin “magsikalat kayo!” utos ni Roger sa mga tauhan niya na nakita kong kumalat sila at tinutok ang mga armas sa posisyon namin ni Johny. “Bad news, wala tayong exit plan” sabi ko kay Johny na humawak siya sa balikat ko “so.. sorry Dave..” sabi niya na nakita kong papikit na ang isang mata niya at nakita kong tumulo ang dugo mula sa gilid niya.
“Not now Johny… Agent Albert not now” sabi ko na kinuha niya ang itim na libro sa vest niya at binigay niya ito sa akin “i.. ikaw na.. ikaw na ang bahala nito.. Inspector” sabi niya sa akin. “Ano ang gagawin ko nito kung hindi naman ako makakatakas sa gusaling ito? It’s pointless” sabi ko sa kanya dahil pati ako nawalan narin ng pag-asang makatakas kami dito. “Nothing is.. hopeless…” sabi niya na kinuha niya ang side arm niya at hinanda niya ito “ano ang gagawin mo?” tanong ko sa kanya “he..hehe..hehehe… trabaho ko..” natatawang sabi niya sa akin “no… no way..” sabi ko na umiling siya at nginitian ako.
“Ibaba niyo ang mga armas niyo at sumuko na kayo sa amin, wala na kayong mapupuntahan pa” sabi ni Roger sa amin nung narinig muli namin ang tunog ng elevator kaya sumilip ako at nakita ko kung sino. “Si Edwardo” sabi ko na agad gumalaw si Johny “pagkakataon ko na ito Dave” sabi niya sa akin “no! Hindi ka lalabas” sabi ko sa kanya “you can’t stop me Inspector” sabi ni Johny sa akin. “DAVE!” narinig ko ang pangalan ko kaya sumilip ako “walang mangyayari sa inyo kung susuko kayo” narinig ko galing kay Edwardo na nakita kong nakatayo lang ito sa harapan ng mga tauhan niya.
“I can assure you na walang mangyayari sa inyo, gusto ko lang kayong kausapin” sabi ni Edwardo sa amin “kausapin?” tanong ko na nakita kong kumaway si Edwardo sa mga tauhan niya at dahan-dahan silang umatras. “Oo! Gusto ko lang kayong kausapin tungkol sa ginagawa niyo dito” sabi niya sa amin kaya lumingon ako kay Johny “huwag kang maniwala sa kanya, Dave” sabi ni Johny sa akin. “Wala tayong choice, na corner na nila tayo” sabi ko sa kanya “huwag kang maniwala sa kanya traydor yang si Edwardo” sabi ni Johny sa akin pero wala na akong iba pang nakikitang paraan.
“Shit! Wala na tayong choice Johny” sabi ko sa kanya na hinawakan niya ako sa balikat “hindi! Hindi ka lalabas” sabi ni Johny sa akin sabay bangon niya kaya pinigilan ko siya “ano ang gagawin mo?” tanong ko sa kanya. “Ibato niyo ang mga armas niyo at mag-usap tayo ng masinsinan” narinig namin galing kay Edwardo “makikipag-usap sa kanya” sabi ni Johny sa akin sabay bato niya ng mga armas niya. “Diyan ka lang, huwag na huwag kang lumabas” sabi niya sa akin “walang magpapaputok!” sabi ni Johny “makakaasa kayo” sabi ni Edwardo at dahan-dahang tumayo si Johny habang nakatingin siya sa akin.
“Diyan ka lang” sabi ni Johny sa akin at tumayo na siya at tinaas niya ang dalawang kamay niya “wala akong..” hindi na natuloy ni Johny ang sasabihin niya dahil me bumaril sa kanya at bumagsak siya sa tabi ko. “JOHNY!!!” sigaw ko “PU***** SINO ANG NAGPAPUTOK SA INYO?!” sigaw ni Edwardo sa mga tauhan niya kaya agad kong hinila si Johny palapit sa akin “sa.. sabi ko sa’yo… ” sabi niya sa akin. “Johny! JOHNY!” “huw…huwag kang… huwag kang mag-aalala sa akin… ” sabi ni Johny sa akin “SINO ANG BUMARIL SA KANYA?!” narinig kong sigaw ni Edwardo sa mga tauhan niya.
“Patawad mo sir” sabi ni Roger na sinuntok siya ni Edwardo at kinuha ang armas niya “SABI KONG WALANG MAGPAPAPUTOK SA INYO!” sinigawan niya si Roger na niyuko nito ang ulo niya at lihim itong napangiti sa ginawa niya. “JOHNY!” tawag ni Edwardo “JOHNY!” tawag muli niya “Da…Dave.. ano.. ano man ang mangyari.. i…itakas mo ang librong yan dito..” sabi ni Johny sa akin. “Oo, gagawin ko yan.. please hold on Agent Albert…” sabi ko sa kanya “a.. alam… alam kong.. wala narin si Ingrid… hehehe… ma..matutupad na ang… pangarap naming dalawa…” sabi niya sa akin.
“Ano ang pinagsasabi mo Johny?” tanong ko sa kanya ng biglang me narinig kaming pagsabog sa gilid ng gusali at pati sina Edwardo na gulat sa pagsabog na yun “ANO YUN?!” narning kong tanong ni Edwardo sa mga tauhan niya. “Si.. Ingrid yun.. na… nauna na siya..” sai ni Johny sa akin at doon ko lang napagtanto ang sinabi niya “no way..” sabi ko kay Johny na ngumiti siya sa akin at doon pinikit niya ang mga mata niya. “Pa.. paalam Dave… pa… patawad.. at… sa… salamat… sa tulong mo….” sabi niya sa akin “Mi… Mila… su…susunod na ako…” huling sinabi ni Johny at nakangiti siyang pumanaw sa braso ko “Johny….” pinikit ko ang mga mata ko at nagluksa sa pagpanaw nilang dalawa.
Hiniga ko si Johny at isinuot ko ang kamay ko sa bulsa ko para kunin ang phone ko ng biglang narinig ko muli ang ingay ng helicopter “shit..” napamura ako kaya sumilip ako at nakita kong dahan-dahang lumapit sa akin ang mga tauhan ni Edwardo. “HUWAG KAYONG LUMAPIT KUNDI BABARILIN KO KAYO” sigaw ko na tinaas ko ang armas ko at nagpaputok ako kaya agad silang umatras palayo sa posisyo ko. “DAVE, LUMABAS KANA DIYAN WALANG MANGYAYARI SA’YO PANGAKO KO SA’YO YAN” sigaw ni Edwardo “PANGAKO? BINARIL NIYO NGA SI JOHNY TAPOS SASABIHIN MO SA AKIN WALANG MANGYAYARI SA AKIN PAGLUMABAS AKO? FUCK YOU!” sagot ko sa kanya.
“Kilala ko ang lolo Rudy mo” sabi niya sa akin kaya napatigil nalang ako at sumilip sa kanya “ki.. kilala mo ang lolo ko? Paano mo siya nakilala?” tanong ko sa kanya “mahabang kwento, gusto kong ikwento sa’yo yan pero kailangan mo munang sumuko” sabi niya sa akin. “No chance!” sagot ko “boy, pangako walang mangyayari sa’yo kung susuko you have my word!” sabi ni Edwardo sa akin. “Hindi! Mamatay na kung mamatay” sabi ko sa kanya na nagtaka ako dahil biglang tumahimik ata sila kaya sumilip muli ako at nakita kong naktayo lang si Edwardo katabi niya si Roger.
“Sumuko kana” narinig ko ang tinig ng isang babae kaya nagtaka ako kung sino “sumuko kana, makakasiguro kang walang mangyayari sa’yo…. Barbie!” sabi nung tinig na ikinagulat ko. “Ba….Barbie?” gulat kong sabi kaya dahan-dahan akong sumilip at nanlaki nalang ang mga mata ko nung nakita ko si Erica nakatayo sa pagitan nina Edwardo at ni Roger. “E.. Erica? A… ano ang ginagawa mo dito?” gulat kong tanong sa kanya “naalala mo yung ikunwento ko sa’yo nung nasa opisina tayo ni Hepe?” tanong niya na dahan-dahan akong tumayo at hindi ko na inisip ang peligrong nasa paligid ko.
Nakatutok ang armas ko sa kanila nung nakatayo na ako “naalala mo yung sinabi ko sa’yong napansin ako ng sindikato?” tanong niya sa akin “hindi mo natuloy yun dahil pumasok si Hepe” sagot ko. “Oo, ito ang karugtong ng kwentong yun.. Dave..” sabi niya sa akin na binaba ko ang armas ko at umatras ako ng konti dahil sa pangyayaring ito “Dave.. huwag kang umatras baka mahulog ka” sabi ni Erica sa akin “hindi… i..ikaw? Myembro ng sindikato?” gulat kong tanong sa kanya “pa.. paano yung.. yung pinagtangkaan nila tayong patayin? Ano yun?” sunod-sunod kong tanong sa kanya.
“Palabas lang yun Dave..” sabi niya sa akin “palabas? Napatay mo sila… ngayon sasabihin mong palabas lang yun?” tanong ko sa kanya “alam ko mahirap paniwalaan pero.. nandito ako ngayon maniwala ka sa akin na walang mangyayari sa’yo” sabi niya sa akin. Umatras pa ako ng konti at naramadaman kong nasa dulo na pala ako ng rooftop at nakita ko ang reaction nila na natatakot silang mahulog ako. Hindi ko na alam ang gagawin ko dahil sa puntong ito nawala na lahat ang tiwala at respeto ko kay Erica “ibaba mo ang armas mo at sumuko kana, Dave” sabi ni Edwardo sa akin.
Binaba ko na ang armas ko at nakita kong parang nabuhayan sila ng loob at nakita kong ngumiti sa akin si Erica at dahan-dahan siyang lumapit sa akin “makakasiguro ka Barbie, walang mangyayari sa’yo habang nandito ako” sabi niya sa akin. “Bakit?” tanong ko sa kanya “bakit mo ginawa ito sa akin?” tanong ko sa kanya “sasabihin ko sa’yo ang lahat basta..” naputol nalang siya nung me narinig kaming ingay ng helicopter sa paligid namin. Napalingon kaming lahat sa paligid at pansin kong parang hindi ata sa kanila ang helicopter na ito dahil sa reactions nila.
“Roger!” tawag ni Edwardo sa kanya “sir, hindi ko alam kung sino yan” sagot ni Roger at tinutok nila ang mga armas nila sa taas at hinanahap nila kung nasa ang helicopter “hanapin niyo!” utos ni Edwardo sa mga tauhan niya. Nakatayo lang ako sa dulo ng rooftop ng biglang “DAAAVVEEEEE!” narinig kong me tumawag sa akin at narinig ko ang ingay ng helicopter sa kaliwa ko. “BARBIE!” sigaw ni Erica sa akin at tumakbo siya papunta sa akin ng biglang dumaan ang helicopter sa ibabaw ko at ang sumunod na pangyayari ay ang hindi ko inaasahang mangyayari sa akin.
“DAAVEEE” narinig kong me tumawag sa kaliwa ko at nung nilingon ko ito nakita kong lumipad papalapit sa akin si Marcus at bigla niya akong niyakap ng mahigpit kasunod nito ang pag-angat naming dalawa palayo sa gusali. Binitawan ko ang armas ko at kumapit ako ng mahigpit sa kanya habang papalayo kami sa gusali at tumayo lahat ng balahibo ko nung nakita kong sobrang taas na pala namin sa lupa. “**** KA!” narinig kong sigaw ni Marcus sa akin “HAAAAAAAAA…” napasigaw ako sa takot dahil takot ako sa height “**** KA DAVE.. **** KA!” panay sabi ni Marcus sa akin habang papalayo na kami sa gusali.
Tumaas kami papunta sa helicopter at nung nasa me pinto na kami doon lang ako nakahinga ng maluwag nung sinara na niya ang pinto at nakita ko ang isang lalakeng nagpapilot ng helicopter. “**** KA! BAKIT HINDI MO SINABI SA AKIN ITO?!” sigaw ni Marcus sa akin “NAKIKINIG KA BA?! BAKIT MO GINAWA ITO, BAKIT MO SINUGAL ANG BUHAY MO **** KA!” sigaw niya sa akin na hindi ko na siya pinansin at maya-maya lang ay hinimatay na ako dahil sa sobrang takot. “DAVE! DAVE! DAVE!” pilit niyang gisingin ako pero nawalan na ako ng malay.
// itutuloy ...
