NSFW
sinisterxdp
Forum Guru
Dapithapon Sa Buhay Ni Budoy Part 19 (Finale) by sweetnslow
MAAGANG UMALIS si Budoy ng araw ng Huwebes. Kinuha lang nito kay Andeng ang ID at birth certificate ni Katrina. Lumipas ang maghapon na parang natural lang lahat ang mga bagay bagay. Gabi na nang dumating si Budoy.
"Andeng, sumunod kayo ni Katrina sa bahay ha?" sambit nito sa ina ni Katrina habang isinasara ang gate.
"Oho, Manong" sagot naman agad ni Andeng.
Umusad na ang sasakyan at tinahak ang grahe nito.
Nakaupo sa sala sa ikalawang palapag ang mag ina. Pansamantala silang iniwan ni Budoy at tinungo ang sariling kuwarto. Nang lumabas ito ay may bitbit na bag. Alam ni Andeng ang bag na yun ay lalagyan ng laptop. Madalas niyang nakikita ang mga turistang napapadpad sa palengke.
Umupo si Budoy. Magkakaharap na silang tatlo sa munting lamesita.
"Para kay Katrina, Andeng," saad ni Budoy at iniabot ang bag kay Andeng.
"Computer po ito,Manong? " tanong naman ni Andeng na may pagtataka. Nakatingin lang si Katrina sa dalawa.
Tumango si Budoy. "Kakailanganin niya yan sa pag aaral niya. May iba pang laman yan sa lalagyan sa gilid ng bag."
Binuksan ni Andeng zipper ng bag. May maliit na kahon dun. Hindi na kailangan pang tanungin. Nakapicture na sa labas ang laman nito. Samsung A5. Smartphone.
"Kakailanganin niya yan para regular ang kontak niya sa inyo at nang macheck mo rin si Katrina kahit nasa malayo siya" pagpapaliwanag ni Budoy.
Tumango lang si Andeng. May kinuha sa bulsang envelop si Budoy at iniabot kay Katrina.
"Ano po ito, Manong?" tanong ni Katrina. Tuwang tuwa na ang dalaga sa mga gamit na mapapasakanya.
"ATM card yan. Nandyan din sa loob ang passbook na naglalaman ng pinagbentahan ko ng sasakyan. Sapat na yan sa unang dalawang taon mo sa kolehiyo. Regular kong padadalhan yan para hindi ka kapusin kung may emergency."
"Ibinenta mo ang Van, Manong?" tanong ni Andeng.
"Wala namang gagamit dahil aalis na ko. Mas mabuti pang pakinabangan na lang kung ibebenta. Kokolektahin yan ng pamangkin ko pagkatapos niya akong tagpuin sa airport." pagpapaliwanag ni Budoy.
Halos maiyak naman si Andeng sa kabutihang ipinakita ni Budoy sa kanila ng kanyang anak. May bahid na lungkot ang tinig nito nang magsalita.
"Wala na po akong masabi, Manong…kundi salamat po ng marami. Umasa kang hindi masasayang itong tulong mo sa min." may garalgal ang tinig ni Andeng at napasinghot na ito.
Si Katrina nama'y nagmuwestra sa labi nito ng salamat. HIndi ito napansin ng kanyang ina. Tumango tango lang si Budoy.
HIndi naglaon at nagpaalam na ang mag ina upang makapagpahinga na si Budoy. Nang makaalis na ang mag ina, bumaba si Budoy at nagtimpla ng kape. Ayaw niya pang matulog. May nabubuong kutob sa kanyang dibdib. Kutob ng pagkasabik…ng pag aasam. May dalawang oras din ang lumipas halos at tulad ng kanyang inaasam, narinig ni Budoy ang pagbato sa kanyang bintana. Napangiti ang matanda at mabilis na nanaog ng hagdan. Pagkabukas nito ng pintuan ay tumambad ang nakangiting mukha ni Katrina na dali daling pumasok at dumiretso ng akyat sa taas. Nakahubo't hubad na ang dalaga ng pumasok si Budoy sa kuwarto…
Magdamag din halos magkaulayaw ang dalawang katawan. Tulad ng dati'y bandang alas kuwatro na ng madaling araw ng tumalilis si Katrina. Pagod at masakit ang katawang wari'y bugbog ngunit may ngiti sa labing natulog ang dalaga.
YUN NA ANG HULING pagkakataon na nagkaniig ang dalawa. Hindi na nakahanap ng tyempo si Katrina. Nang magising siya ng umaga ng Sabado, wala na ang sasakyan ni Budoy. Habang nawawalis ng paligid ay tinatanaw tanaw ni Katrina ang bahay ng matanda. Mabigat ang kanyang dibdib. Hindi maikakaila ang lungkot na nadarama. Unti unting tumulo ang luha sa mata ng dalaga. Wala na si Manong Budoy. Tuluyan nang napaiyak ang dalaga. Buti na lamang at walang tao sa kanila. Maghapong walang gana sa pagkain ang dalaga. Kinagabiha'y sagana lalo ang luhang namalisbis sa mga mata nito. Nakatulog na lang si Katrina sa sariling iyak.
HALOS ISANG LINGGO ang lumipas nang mapadpad ang pamilyar na van sa harap nina Andeng. Dali daliang tumakbo si Katrina sa pag aakalang bumalik si Budoy. Kasunod nito ang mag asawang Andeng at Aldo. Ngunit hindi si Budoy ang laman ng sasakyan.
"Gandang umaga ho," bati ni Poy. "Dito po ba nakatira si Andeng?"
"Ako yun," sagot naman ni Andeng na sinundan din ng pagbati ng magandang umaga.
"Ako po yung pamangkin ni Manong Budoy," pagpapaliwanag ng lalaki. " Susunduin ko sana kayong mag ina at dadalhin sa Maynila ng ilang araw. "
"Bakit naman dadalhin sa Maynila? At bakit ilang araw?" tanong ni Aldo.
"Bilin ni Manong Budoy na ipakita ko daw ho yung titirhan ni Katrina at isama daw si Manang Andeng para alam kung paano puntahan. Hanggang Lunes lang naman. Pagkatapos ng enrolment ay ihahatid ko na ring pabalik dito." paliwananag uli nito. "Para daw po maging pamilyar si Manang Andeng at Katrina sa lugar." sundot pa uli ni Poy.
"Ah. Tama nga naman, Aldo. Sumama ka na rin tutal may sasakyan naman," suhestyon ni Andeng.
"Nakow, kayo na lang at may lakad kami ngayong Sabado't Linggo nina Mang Badong at Mang Isko," kumakamot sa ulong sagot ni Aldo.
"Hmp. Sabong na naman. " simangot ni Andeng. "Ay naku bahala ka na nga!"
Hindi na sumagot si Aldo. Tumalikod na ito at tinungo ang daan pabalik sa bahay upang ituloy ang naputol na almusal.
"Katrina, maghanda ka ng mga gamit mo at paluwas tayo," utos nito sa dalaga.
"Opo, Inay," excited si Katrina. Mabilis nitong tinungo ang direksyon ng bahay.
"Halika dine at makapagkape habang kami'y naggagayak," alok ni Andeng kay Poy na hindi naman tinanggihan ng lalaki. Sumunod ito kay Andeng sa direksyong patungo sa bahay.
May isang oras din ang lumipas bago umalis ang van lulan ang mag ina. Nakatanaw lang si Aldo. Wala siyang magagawa kundi sabihin na lang sa dalawang matanda na purnada ngayong gabi ang balak nila. Sa isip isip ni Aldo, humanda ka, Katrina…pagbabalik mo lalaspagin namin lahat ng butas sa katawan mo. Sumilay ang ngiti sa labi ng lalaki habang naglalaro sa isip ang mga binabalak gawin sa anak anakan.
ISANG building na may limang palapag ang pinuntahan nina Katrina. May gate ito sa unang palapag na agad namang pinapasok ang van nang makilala kung sino ang driver nito. Dinala ni Poy ang mag ina sa isang unit sa ikalawang palapag kung saan may tatlong kuwarto, isang sala/kusina, at isang banyo. Binuksan ni Poy ang isang kuwarto at inilapag dun ang ilang gamit ng mag ina.
"Dito po titira si Katrina," pahayag ni Poy. "Bayad na po ang isang taong upa niyan kasama na ang kuryente at tubig.
"Aba eh tatlo ang kuwarto dito ah," takang tanong ni Andeng habang titingin tingin lamang si Katrina sa paligid. Nakadungaw sa bintanang may jalousies ang dalaga. Pinagmamasdan ang mga taong paroo't parito sa kalye.
"Nasa eskwelahan po yung dalawang babaeng umuupa diyan. Puro babae po sila dito." paliwanag ni Poy.
"Ah. Baka naman masamang impluwensya ang mga babaeng yan ha?" tanong ni Andeng.
"Naku hindi po, " mga taga sa amin yan sa Quezon. Malayong kamag anak at dito lang pinag aaral ng kanilang mga magulang.
Napanatag ang kalooban ni Andeng sa narinig.
"O siya iiwan ko na po muna kayo. Maglibot libot kayo sa paligid. Malapit lang naman po ang palengke dito at nang masanay kayo. Nasa baba lang po ako pag kailangan nyo ako. Sa lunes sasamahan ko na po si Katrinang mag enrol bago tayo bumalik sa probinsya. Text nyo lang ako pag may kailangan kayo." at iniabot ni Poy ang papel na sinulatan niya ng kanyang number.
"Salamat po, Manong Poy," nakangiti si Katrina sa lalaki.
"Salamat, Poy," sambit din ni Andeng.
Ngumiti lang si Poy at tinungo na ang pintuan. Nang makalabas ay naupo sa kama ang mag ina. Hinawakan ni Andeng sa kamay ang anak.
"Pagbubutihin mo ang pag aaral ha, Anak?" bilin nito sa dalaga.
"Wag kayong mag alala, Inay…Yan po talaga ang balak kong gawin," at napasinghot si Katrina.
Hindi rin napigil ni Andeng maiyak. Niyakap nito ang anak ng mahigpit. Sa labas maririnig ang iba't ibang ingay mula sa mga tricyle na nagdaraan hanggang sa mga sigaw ng nagbebenta ng kung ano ano ngunit hindi pansin yun ng mag ina na nanatiling magkayakap.
Nasa kanto ng isang tindahan si Poy. Umiinom ng softdrinks habang hawak sa kamay ang cellphone. May ka text ito….
KUNG SAAN SAAN ipinasyal ni Poy ang mag ina buong sabado't linggo. Luneta. Wildlife. Manila Zoo. MOA. Itinuro niya kay Katrina ang mga rutang sasakyan. Masaya at nalibang ng husto ang mag ina hanggang linggo nang gabi kung saan pagod na nagpahinga ang dalawa sa kuwarto ni Katrina. Nakilala na rin ni Katrina ang dalawang babaeng makakasama niya sa unit. Mukhang mababait at makakasundo naman niya. Maagang nakatulog ang mag ina dahil kinabukasan ay mag eenrol naman si Katrina bago sila umuwi. Tahimik namang naninigarilyo si Poy sa rooftop ng building. Abala itong nagtitext sa phone.
MEDYO HIHIBAY HIBAY na ang paglalakad ng dalawang matanda patungo sa dyip ni Aldo. Sila na ang huling kustomer ng beerhaus na yun. Nagpasiklab ng husto ang dalawang matanda dahil umabot din sa tig kuwarenta mil ang napanalunan nilang dalawa. Masaya naman si Aldo at nakadagit siya ng sampung libo bukod pa sa balato ng dalawang manyakis. Tumatakbo na ang makina ng sasakyan. Pagkasakay na pagkasakay ng dalawang matanda ay biglang may dalawang nakaitim na lalaking sumakay sa loob ng dyip at isang lalaki ring nakaitim ang sumakay sa unahan sa tabi ni Aldo. Hindi makapalag ang dalawang matanda dahil sa kalibre kuwarenta'y singkong hawak ng mga estranghero. Nakatutok naman sa tagiliran ni Aldo ang nasabi ring baril.
Balot na balot ng takot ang tatlong buhong.
"Abante," malamig at tila bakal ang tinig ng hindi kilalang lalaki.
"Saan tayo pupunta? " nanginginig ang boses ni Aldo.
"Basta umabante ka at sumunod sa direksyon ko…o gusto mong tingga na ang magpaabante sayo ha?" kalmado ang tinig. Umabante si Aldo.
BInaybay ng dyip ni Aldo ang daan patungong ibaan kung saan pinatigil sila sa malalim na kurbadang agbang. Nang tumigil ang dyip, ang huling natatandaan ng tatlo'y ang pagkawala ng kani kanilang malay dahil sa palong inabot mula sa mga baril na hawak ng mga estranghero. Yun na ang huling matatandaan ng tatlo. Wala nang kasunod na ala ala pa. Kinabukasan, natagpuan ng mga pulis ang tatlong bangkay na puro may tama ng bala sa ulo. Wala ang mga wallet ng mga ito o anumang palatandaan. Walang cellphone. Wala ni kahit ano. Ang hinala ng mga pulis ay biktima ng holdapan ang tatlong bangkay na natagpuang katabi ng dyip na hindi naman rutang Ibaan.
MATAPOS MAILIBING si Aldo, minabuti na lamang ni Andeng na sumama kay Katrina sa Maynila. Nakiusap sila sa may ari, sa tulong na rin ni Poy, na samahan na lang si Katrina sa pagtira sa unit nito. Pumayag naman ang may ari dahil na rin sa awa sa biyuda. Tinaasan lamang nito ng konti ang upa na tinanggap naman ng maayos ni Andeng. Bumili na lamang si Andeng ng folding bed at sa sala natutulog. Balak ni Andeng na kumuha ng puwesto sa palengke at gagamiting puhunan ang perang nagmula sa naibentang dyip ni Aldo.
LONG ISLAND BEACH, New York, 5pm….Nakaupo sa isang mabatong bahagi ng beach si Budoy hawak ang cellphone nito. May kausap ang matanda.
"Ang ebidensya?" tanong niya.
"Winasak ko na po lahat, Manong…dinurog durog ko nang husto ang mga cellphones at memory cards bago ko itinapon sa dagat." sagot ni Poy sa kabilang linya.
"Salamat, Poy," tatango tangong sambit muli ng matanda sa cellphone.
"Tama lang ang nangyari, Manong. Kahit ako baka ganun din ang gawin ko," sabi ni Poy sa kabilang linya.
"Sige…balitaan mo na lang ako tungkol sa mag ina kung may kailangan…salamat uli," pamamaalam ni Budoy.
"Opo, Manong….makakaasa ka po," at pinatay na ni Poy ang cellphone.
Ibinulsa ni Budoy ang cellphone at tumayo na mula sa kinauupuan. Tinanaw nito ang papalubog ng araw. Huminga ito ng malalim. Alam niyang tulad ng araw, dapithapon na rin ang kanyang buhay. Ngunit may banayad na pagtanggap siya sa estado ng kanyang buhay dahil alam niyang sa kabilang dako ng mundo ang araw ay papasikat pa lamang….magbubukang liwayway…tulad ng pagbubukang liwayway ng buhay ni Katrina…
WAKAS!
