NSFW
sinisterxdp
Forum Guru
Dapithapon Sa Buhay Ni Budoy Part 17 by sweetnslow
ANG AWIT NI BUDOY
ANG AWIT NI BUDOY
Tahan na, Ineng, tahan.
Masakit, unawa ko,
iyong pinagdaraanan.
Kung maari nga lamang
Ikulong ka sa aking bisig,
Maging hadlang, panangga,
Upang kahit konting sakit
Unti unting mabawasan.
Ngunit mga braso'y mahina,
Kahit ang tuhod bumibigay na.
Ang natitira'y kaisipan
At pusong dumaramay sa nararamdaman.
Tahan na,Ineng, tahan.
Walang pangakong ibibitaw
Ang bibig kong nakatiim na lang.
Ngunit tulad ng lahat ng bagay
Sa daigdig na kinamulatan,
Hindi laging gabi ang paligid,
Ang bagyo'y dumaraan lamang,
Kinabukasan ay ang pagsikat ng araw
At siguradong lilipas din ang tag ulan…
NANUMBALIK ang kamalayan ni Budoy dahil na rin sa pag aakalang nanaginip siya at sa kanyang paningin ay nakikita niyang may dalagang umiiyak…si Katrina. Bakit siya umiiyak? Muling isinara ni Budoy ang isipan sa pag aakalang mawawala ang impit na pagluhang naririnig tulad din ng ilang mga panaginip na nawawala na lang at madalas sa hindi ay di na maalala kahit pilitin mo pa pag nagising ka na. Ngunit hindi nawawala ang pag iyak na naririnig niya. Pilit niyang ibinuka ang talukap ng mga mata. Nandoon pa rin si Katrina. Nakasapo ang kamay nito sa mukha at nakatungo habang mahinay na yumuyugyog ang mga balikat. Pilit na hinawi ni Budoy ang mga agiw ng pagkahilo hanggang masigurado niyang gising na nga ang kanyang diwa. Hindi siya nananaginip. Katotohanan ang lahat. Umiiyak nga si Katrina. Parang may nakadagan sa dibdib ng matanda na unti unting tumayo. Nakita nito ang lalagyan ng natunaw na mga yelo. Mabilis nitong isinalok ang isang palad at paulit ulit inihilamos sa mukha. Nang medyo may wisyo na ay tumingin ito sa dalaga. Nakatingin lang si Katrina sa kanya. Parang mabibiyak ang dibdib ni Budoy sa ekspresyon ng mukha ng dalaga. Ekspresyon ng isang inapi…nang isang walang nagawa…nang isang talunan!
"B-bakit ka umiiyak?" tanong nito sa dalaga. " Anong nangyari?" pinilig pilig ni Budoy ang ulo upang kahit papano'y magising ng husto ang wisyo.
HIndi naman sumagot si Katrina. Patuloy lang ang tahimik nitong pag iyak. Ni hindi into nag aangat ng mukha upang tignan si Budoy. Pilit namang inaalala ng matanda ang nangyari bago siya nakatulog….nawalan siya ng malay? Hindi basta nangyayari yun sa kanya sa inuman. Usually nakakapagpaalam pa siya at alam niya kung kelan titigil. Lagi siyang nag iiwan ng pang uwi, sabi nga ng matatanda. Napaisip si Budoy. Alam niya ang karakas ng mga bisita niya kagabi. Tinignan niyang muli si Katrina. Kahit nakadamit na ang dalaga, makikita mong wala sa ayos ang hitsura nito. Parang may ilaw na sumindi sa utak ni Budoy. PInagtagni tagni nito ang mga nakikita ng mata…Ang umiiyak na si Katrina….ang halos magulong kaayusan nito…nang paligid…ang kakaibang amoy. Lumapit siya sa dalaga. Umangat ang mukha ni Katrina sa paglapit niya.
"Pinilit nila ako, Manong," pagsusumbong nito habang patuloy ang pag iyak.
"Anong pinilit? Nino? Pinilit na ano?" pagtatanong ni Budoy ngunit sabay din ang kasagutang pumasok sa isipan niya hindi pa man ito namumutawi sa bibig ng dalaga.
"Si Mang Isko po…si Mang Badong…at Si Tiyong," halos pabulong na ang pagsasalita ni Katrina.
"Pati si Aldo?" tiimbagang tanong ni Budoy.
"Hinala ko po si Tiyo Aldo ang nagplano ng lahat," may pagkamuhing sabi ng dalaga.
Binalikan lahat ng isipan ni Budoy ang simula ng pangyayari. Ang pagse set up ng inuman ni Aldo. Ang presensya ni Katrina sa inuman. Planado ang lahat. Malamang sa hindi, pati ang ininom niya kagabi ay nilagyan ng gamot para mawalan siya ng malay. Napamura na lang si Budoy sa sariling katangahan.
"Bakit ka pumayag?" tanong ni Budoy kay Katrina.
"Kasi po…" hindi maituloy ni Katrina ang sasabihin. Sa tingin niya ay pandidirihan siya ni Budoy pag nalaman nito ang simula ng lahat.
Parang nabasa naman ni Budoy ang iniisip ng dalaga. Alam ni Budoy na at this stage, reassurrance lang ang kaya niyang i offer kay Katrina upang magtiwala ito sa kanya.
"Sige lang, Katrina…sabihin mo….pangako…uunawain ko," maamo nitong sabi sa dalaga at marahang hinawakan ang kamay nito upang bigyan ng lakas ng loob sa anumang gusto nitong sabihin.
Hindi na rin nakatiis pa ang dalaga. Sinimulan nitong ikuwento ang lahat. Mula sa simula. Mula sa panggigipit at pananakot ni Aldo…ang video…ang mga litrato sa cellphone nito. Ang ilang ulit na pagsasamantala nito sa naitanim na takot sa dibdib ng dalaga…at ang mga nangyari kagabi kung saan sinabi niya rin kay Budoy ang gamot na inihalo sa alak na ininom nito…At kung paanong pati ang kanyang sariling ina ay pinainom din ni Aldo ng pampatulog upang mapahimbing lalo ang tulog nito. Sa pagitan ng luha at basag na tinig ay sinabi niya rin ang mga kababuyang ginawa sa kanya…ang sabay sabay at paulit ulit na paglapastangan sa kanyang pagkababae. Hindi na rin niya inilihim pa na pati ang isang butas ng kanyang katawan ay paulit ulit ding nilapastangan ng tatlong lalaki…at ang masakit, lahat yun ay nakunan din ng video na pinagpasapasahan pa ng mga matatanda upang meron silang kanya kanyang kopya sila sa kanilang mga cellphone. Ang implikasyon ng lahat, napagwari ng dalaga, ay halos alipin na siya ng tatlong buhong dahil sa mga hawak na ebidensya ng mga ito na sisira sa buong pagkatao ni Katrina.
Nagtatagis ang mga ngipin ni Budoy ng makatapos ng kuwento ang dalaga. Ngayon ay naniniwala na siyang may demonyo nga. Ngunit wala sa impyerno ang mga ito kundi nasa lupa at nagbabalatkayong tao.
"Ang masakit po, Manong…" wari'y puno ng kahihiyan ang tinig ni Katrina. "Pilit ko mang labanan ang nararamdaman ko…dumating po sa sandaling nagustuhan na rin ng katawan ko ang ginagawa nila."
Napatingin si Budoy sa dalaga. Muli itong nagbaba ng paningin. HIndi na makaya ang kahihiyang nararamdaman.
"Tama nga siguro sila, Manong Budoy," may pagsisising sabi nito. "**** nga siguro ako." at muli'y narinig ang pag iyak nito.
Marahang pinisil pisil ni Budoy ang balikat ni Katrina.
"Hindi totoo yan, Ineng," simula nito. "Biktima ka lang ng kahayupan. Huwag mong isisi sa sarili mo ang isang bagay na hindi mo na makontrol dahil may hangganan ang kakayahan ng ating isipang pigilan ang lahat ng bagay…lalo pa nga't sa isang sitwasyong wala kang magawa dahil na rin sa takot mo." pagbibigay katwiran ng matanda.
"Ano na po gagawin ko, Manong?" nalilitong tanong ni Katrina. "Alam ko pong uulit ulitin nila ang ginawa nila sa akin. HIndi ko na po kakayanin yun."
Hindi makaimik si Budoy. Hindi nya rin alam ang solusyon sa problema ng dalaga. Unti unti namang nawawalan ng pag asa si Katrina sa pananahimik ng matanda.
"Mabuti pa siguro magpakamatay na lang po ako," biglang sabi ng dalaga. "Kesa habambuhay akong alipin ng mga hayup na yun."
"Hindi yan ang solusyon sa problema mo, Katrina." biglang saway ni Budoy dito.
"E ano po?" at muli'y ang pag iyak ng dalaga.
Mag uumaga na. Halos mababanaag na ang konting pagliliwanag ng kapaligiran nang tumanaw sa nakabukas na bintana si Budoy.
"Umuwi ka na muna, Katrina," payo nito sa dalaga. "Pangako…tutulungan kita. HIndi mangyayari ang kinatatakutan mo. Pero kailangan na muna nating magpahinga. Mag iisip ako ng paraan. Pangako ko sayo yan."
Suminghot singhot na tumayo si Katrina na sinabayan rin ng tayo ni Budoy. Tumingala ang dalaga sa kanya. Halos madurog ang puso ni Budoy sa nakikitang lungkot sa mukha ni Katrina. Biglang yumakap ang dalaga sa matanda.
"Huwag nyo kong pababayaan ha, Manong?" pakiusap nito na lalong dumurog sa dibdib ng matanda.
"HIndi,Ineng…Pangako…" may bigat ang tinig na lumabas sa bibig ni Budoy.
Ilang sandali pa ang lumipas at inihatid na ng matanda ang dalaga sa pintuan. Pinagmasdan niya ang papalayong dalaga at nang mawala na ito sa kanyang paningin, isinara ni Budoy ang pintuan. Tiim bagang umakyat ng hagdan ang matanda at tinignan pa ang mga bakas ng kahayupang nangyari nang nakalipas na magdamag. May napansin siya sa sofa. Nilapitan niya ang isang bagay na pamilyar na sa kanya dahil na rin sa ilang ulit na colonoscopy procedure na ginawa sa kanya na bahagi ng kanyang taunang medical check up. HIndi nga siya nagkamali. KY Jelly. Lubricant. Ginamit ng mga hayup kagabi. Biglang pumasok sa imahinasyon niya ang mga ginawa ng tatlong demonyo kay Katrina. Aaminin niya na mainit ang eksenang pumasok sa isipan niya ngunit mas nanaig dun ang matinding pagkamuhi sa kabuhungang sinapit ng dalaga. Iiling iling na niligpit lahat ni Budoy ang mga kalat. Ang hawak na tube ay inilagay sa drawer ng mesa niya sa loob. HIndi niya alam kung bakit ngunit isang paalaala sa kanya yun ng isang bagay na nakakasikip sa kanyang dibdib. Alam niyang kailangan niyang tulungan ang dalaga. Dahil kung hindi, mananatiling alipin ito nina Aldo hanggang tuluyan nang masira ang buhay nito. May pag asa pa. Dapat maagapan ang problema bago maging kanser ito na unti unting kakain sa katinuan ni Katrina. Ngunit ano ang kaya niyang gawin? Anong meron siya upang matulungan ang dalaga? Kumirot ang ulo ni Budoy sa pag iisip. Minabuti nang matandang mahiga na muna. Pinakalma nito ang isipan at sa simoy ng sariwang hangin mula sa bintana, unti unting inagaw ng antok ang kamalayan ng matanda.
GUTOM ang gumising sa matanda ng mga bandang tanghali. Dahan dahang bumangon ito at bumaba sa kusina. May tira pang mga pulutan mula sa inuman kagabi. Ininit ito ng matanda sa microwave at matapos ay isinunod ang pag iinit din ng kanin. Nagtimpla sa isang pitsel ng Pineapple juice si Budoy. Iniwasan nitong magkape dahil alam niyang dagdag sakit ng ulo lang ang aabutin niya dito. Matapos kumain ay pinanay ni Budoy ang pag inom ng Pineapple juice. Dinala nito ang pitsel sa taas at pumuwesto sa balkonahe kung saan umupo ang matanda sa rocking chair at tinanaw ang asul na dagat ng Anilao. Nagsindi ng sigarilyo ang matanda ngunit mabilis ding pinatay ito sa ashtray dahil hindi niya gusto ang lasa ng sigarilyo pag sa mga sandaling iyon. Umuga uga ang rocking chair habang palalim ng palalim ang pag iisip ng matanda sa isang suliraning hindi naman kanya kung tutuusin. Ngunit hindi niya maatim na sabihing lalaki pa siya kung hindi niya aakuin ang problemang hinaharap ni Katrina.
Inabot ng maghapon sa kakaisip si Budoy. Maraming bagay ang nagtatalo sa kanyang isipan.Muling bumaba sa kusina ang lalaki at gumawa lang ito ng egg sandwich. Nagtimpla muli ito ng juice sa isang pitsel. Mabilis na kumain si Budoy at nilunod ng Pineapple juice ang kahuli hulihang parte ng ginawang sandwich sa kanyang lalamunan. Pinipilit nitong uminom ng uminom upang ma iflush lahat ng hangover. Ilang ulit na rin siyang nagpunta sa banyo upang umihi. Nang may naramdaman ng ginhawa'y nagtimpla si Budoy ng kape sa isang mug at muli'y umakyat sa ikalawang palapag. Masarap ang kape sa kanyang panlasa. Nagsindi ng sigarilyo ang matanda at ninamnam ang sarap ng paghithit nito na bagay sa lasa ng kanyang kape. Sa mumunting ulap na ibinubuga ng kanyang bibig ay nabuo ang isang plano upang matulungan si Katrina. Nailing siya. Ni minsan man sa kanyang buhay, wala siyang hinagap na haharap siya sa isang desisyong katulad ng naiisip niya. Ngunit wala na siyang maisip na iba pang alternatibo upang matulungan ang dalaga. Mahaba haba rin ang pagtatalo ng kanyang isipan ngunit habang lumalalim ang gabi, sa ilang upos ng sigarilyong patuloy na pumupuno sa kanyang ashtray, lalo lamang lumilinaw kay Budoy kung ano ang kanyang gagawin. Sawakas ay dumating ang resolusyon sa kanyang isipan nang aminin na nitong wala na ngang ibang paraan. Isang kalmadong disposisyon ang sumakop sa pagkatao ng matanda. Tumayo ito at tinungo ang kuwarto. Kinuha nito ang cellphone at may hinanap sa contact list. Nang makita ito'y mabilis na nagdial ang matanda. Ilang beses ding paulit ulit nag ring ang numerong tinatawagan bago may tinig na sumagot dito.
"Poy?" patanong na tinig ni Budoy nang may mag hello sa kabilang linya…
NAKATANAW LANG si Katrina sa may pintuan habang kausap ni Manong Budoy ang kanyang ina. Kinabahan siya bigla. Baka nagsumbong si Manong Budoy sa nanay niya. Di naglaon at sumakay na si Manong Budoy sa kanyang van at pinaandar na ito. Naiwan ang kanyang ina na di rin nagtagal ay tumungo sa direksyon ni Katrina.
"Anong sabi ni Manong Budoy, Inay?" tanong ng dalaga sa ina. "Parang nagmamadali yata."
may kabang sundot pa nitong muli.
"Naku ay pa Maynila daw muna at baka hindi makabalik ngayong gabi," sagot naman ni Andeng. "May aasikasuhin daw sa account niya sa bangko."
"May problema po ba si Manong?" tanong muli ni Katrina.
"Baka daw bumalik muna uli sa Amerika. Tumawag daw yung anak at pinababalik siya. Nag aalala daw lagi dahil nagsosolo dito si Manong Budoy." pagpapaliwanag ni Andeng.
Tumango tango lang si Katrina sa narinig ngunit parang kinurot ang dibdib ng magandang dalaga. May bumangong takot at hinanakit sa pagkatao ni Katrina. Si Manong Budoy na lang ang inaasahan niyang tutulong sa kanya pero bakit iiwanan siya? Aabandonahin na siya? Ganun na lang yun? Wala ba siyang halaga sa matanda sa kabila ng lahat? O nandidiri na ito sa kanya dahil sa sinapit niya sa mga kamay ng buhong? Gustong maiyak ni Katrina. Ngunit nagpigil ito. Ayaw niyang makahalata ang kanyang ina sa bigat ng suliraning kanyang dinadala.
"Ikaw na muna ang magluto ha, Katrina? Marami lang akong gagawin ngayon," bumalik sa kasalukuyan ang isipan ng dalaga sa tinig ng ina.
"Opo, Inay," sagot niya.
Pumasok na ang dalaga sa loob at nagsimulang ihanda ang lahat ng kakailanganin sa pagluluto. Ibinuhos nito ang isipan sa ginagawa upang maibsan ang bigat na nararamdaman ngunit hindi tuluyang mawala ang hinanakit na nagkakaugat na sa kanyang dibdib. Bakit, Manong Budoy…Bakit? Hindi napigilan ng dalaga ang pagpatak ng luha habang ginagayat ang mga sangkap ng kanyang lulutuin. Aping api ang pakiramdamdam niya. Aping api!
TALIWAS sa sinabi ni Andeng sa anak, hindi papuntang Maynila ang tinatahak ng sasakyan ni Budoy. May kalahating oras na rin itong nakalampas sa bayan ng San Juan at kasalukuyang pinapasok ang boundary ng Tiaong, Quezon Province. Alam niya pa rin ang lugar na ito kahit malaki na ang ipinagbago. Bihira na ang mga dati'y bahay na gawa sa pawid at sasa. Napalitan na halos ng mga kongkretong kabahayan ke maliit o malaki man. Naglipana din ang mga sccoters at motorbikes sa lansangan an siyang popular na sasakyan ngayon saan mang panig ng Pilipinas. Naiiling na lang si Budoy sa kawalang ingat ng mga nakamotorsiklong nakikita niya na kadalasa'y walang mga suot na helmet. HIndi nagtagal at may eskinitang nilikuan si Budoy. Ilang metro lang halos ang nilakbay ng van ng may isang lalaking lumabas sa isang konkretong bahay. Matangkad ang lalaki, nasa kalagitnaan ng 40 anyos, clean cut at maganda pa rin ang pangangatawan. Tinititigan nito ang van sa mahinang pagtakbo at napangiti ng makilala ang sakay. Kumaway ito kay Budoy at iginiya ng muwestra ng mga kamay ang isang bakanteng lote kung saan niya ipaparada ang sasakyan.
"Tamang tama ang dating mo, Manong," saad ni Poy na yumakap sa matanda "Luto na ang tanghalian."
Ngumiti si Budoy sa anak ng kanyang pinsang buo. Medyo tumanda na rin ang kanyang pamangking pero mukhang maliksi pa rin ang kilos at maganda pa rin ang pangangatawan.
Dating sundalo si Apolinaro o Poy kung tawagin sa kanila. Naglayas ito nung disiotso anyos at nang magbalik sa kanilang bayan ay beterano na sa laban sa Mindanao. Nagretiro itong sarhento matapos ang 25 limang taon sa serbisyo. Malapit ang kalooban nito kay Budoy dahil hindi iilang beses niya ring kinupkop ang pamangkin tuwing sumasabit ito sa ibang operasyong isinasagawa nito nung madestino sa Maynila. Hindi niya tinatanong ang pamangkin sa mga ginagawa nito. Mas nais niyang walang malaman kahit pa nga naghihinala na siya na may mga ilegal na aktibidades ito nung mga panahong nagtatago ito tuwing 'mainit'. Bilib din siya dito dahil laging nakakabalik sa serbisyo dahil sa mga padrino nito na pumuprotekta tuwing magtatago si Poy. Dahil na nga rin dito, malaki ang utang na loob na tinatanaw ng lalaki kay Budoy.
"Hindi pagkain ang ipinunta ko sayo, Poy." seryosong sabi ni Budoy sa pamangkin.
Tinignan siyang mabuti ni Poy. Tinitimbang ang salitang binitiwan niya at ang seryosong ekspresyon ng pagmumukha ng kanyang tiyuhin.
"Anuman po yun,Manong, makapaghihintay yan pag nakakain na tayo," seryoso ring sagot ng lalaki kay Budoy.
Tumango tango lang si Budoy. Inakbayan siya ni Poy at sabay na silang pumasok sa loob ng kabahayan kung saan ipinakilala si Budoy sa kanyang asawa. Nasa maynila ang mga anak ni Poy. Nagtatrabaho na dun ang dalawang anak niyang babae sa magakaibang call centers.
Masarap ang putaheng inihanda ni Poy. Nagpapatay ito ng kambing at ginawang kaldereta at sampayne. Samantalang ang mga paa nito ay ginawang sinampalukan. Di naiwasan ni Budoy na maparami ang kain lalo pa nga't malayo layo rin ang nilakbay niya patungo sa lugar ng pamangkin.
Makalipas ang tanghalian, niyaya siya ng pamangkin sa isang parang shed na gawa sa kawayan at nabububungan lang ng sasa. Pagkaupo nila'y kasunod na ang asawa ni Poy na may dalang tray na ang lamay ay kapeng barako. Kasama na rin dun ang lalagyan ng asukal at gatas upang iakma ang panlasa ng magkakape sa gustong timpla. Parehong nagtimpla ang magtiyuhin. Naglabas ng sigarilyo si Budoy at inalok si Poy ng isa na agad namang tinanggap ng pamangkin. Nang masindihan at lumabas ang unang buga, nagkatinginan ang magtiyo. Naghihintay si Poy ng sasabihin ni Budoy.
"Ngayon, Manong…anong dahilan at napasadya kayo dito?" tanong ni Poy.
"May isang bagay akong gustong solusyunan, Poy," panimula ng matanda. "Ikaw lang ang alam kong makakatulong sa kin."
"Sabihin mo, Manong…kung kaya ko…gagawin ko," sagot ni Poy sa tiyuhin.
Humigop ng kape si Budoy at muling humithit ng sigarilyo. Huminga ito ng malalim. Sa bag na dala ay inilabas nito ang isang folder kung saan na iprint niya ang mga litratong kuha nung mag inuman sila nina Mang Badong. May bilog na likha ng pentel pen ang bawat mukha ng tatlong bisita. Iniabot niya ang mga ito sa pamangkin na kalmadong kinuha nito. Habang tinitignan ni Poy ang mga larawan, nagsimulang magkuwento si Budoy. Sinimulan niya ang kuwento sa unang pangyayari Kay Katrina hanggang sa katapusan. Ang mga litrato, ang mga videos, and pambablackmail at ang paulit ulit na kabuhungang ginagawa ni Aldo, at nitong huli'y nang dalawang matandang si Mang Badong at Mang Isko. Hindi niya rin inilihim ang pangyayari sa kanila ni Katrina. Ramdam ni Poy ang pagsisikip ng dibdib ng ka nyang tiyo lalo na sa bahagi kung saan ay nabalahura nang husto ang pagkatao ni Katrina sa tatlong demonyo. Nakailang sigarilyo si Budoy bago nito natapos ang kuwento.
Kalmado lang si Poy sa pakikinig. Hindi na bago sa kanya ang ganitong kaso. Alam niya ang isinadya ng kanyang tiyuhin.
"Tama ba ang nasa isip ko kung bakit kayo nandito, Manong?" tanong niya kay Budoy.
Tumango si Budoy ng walang pag aalinlangan. Kagabi pa buo ang kanyang isipan sa balak. Ito lang ang paraan para tuluyang makawala si Katrina sa kuko ng mga demonyo.
"At pagkatapos?" tanong muli ni Poy.
Natigilan si Budoy. Tinignan ang pamangkin. Parang may galit na bumangon sa dibdib ng matanda. Nabasa niya ang iniisip ng pamangkin…na kaya niya ipinagagawa ang bagay na ito ay para masolo niya si Katrina.
"Aalis ako, Poy. " sagot nito sa pamangkin. " Gagawin mo lang yan kapag nakabalik na ko sa New York."
Tumango tango si Poy. Alam niyang hindi niya matatanggihan ang matanda. Mabilis na may pumasok na plano sa isipan nito.
"Manong, " panimula muli nito. " kailangan ko ng tatlong tao para walang sabit ito."
Tumango lang si Budoy.
"Kailangan din ho yung…alam nyo na yun" medyo nahihiyang sabi ni Poy.
"Magkano?" tanong ni Budoy.
"Bente mil kada isa ho tama na pero baka kayanin ko to sa kinse," nahihiya pa ring sagot ni Poy.
May kinuha sa loob ng bag si Budoy. Nang lumabas ang kamay nito ay may hawak nang nakabundle na pera.
"Isandaan yan," saad ni Budoy. " Ikaw na ang bahala kung paano mo paplanuhin ang mga bagay bagay. Isang bagay lang ang importante…Bago mo gawin ay nakaalis na ako ng Pilipinas. May numero akong ibibigay sayo kung saan mo ko makokontak."
"Manong, sobra po ito." pagtutol ni Poy.
"Ano ang isandaang libo katumbas ng kalayaan, Poy?" makahulugang tanong nito sa pamangkin.
Tumango tango na lang muli si Poy. Sa pagitan ng kape at ilan pang sigarilyo ay binigyan siya ng mga importanteng instruksyon ni Budoy. Idiniin nito ang kahalagahan na makuha ang mga litrato at videos ni Katrina. Lalong nagiging konkreto naman sa isipan ni Poy kung paano paplanuhin ang misyong ibinigay sa kanya ng tiyuhin. Nang malinaw na ang kanilang kasunduan ay nagpaalam na si Budoy sa pamangkin at nagdahilang marami pa siyang kailangang gawin. Inihatid ito ni Poy sa sasakyan. Matapos ang isang mahabang pagyakap ay tuluyan nang sumakay si Budoy sa Van. Tinatanaw pa ni Poy ang papalayong van na lumikha ng pagkabuhay ng alikabok sa eskinitang yun. Nang mawala na sa paningin ang sasakyan ng kanyang tiyuhin, agad kinuha ni Poy ang cellphone at nagtext…
ITUTULOY
