KABANATA 2
Magkapareha
“Okay, everybody! Attention please!”
Napalingon kaming lahat kay Patrick, na nakatayo sa gitna ng cottage habang may hawak na wireless microphone.
“Ladies and gentlemen, welcome to the first annual Mike's Birthday Couple Olympics!”
“First annual?” sigaw ni Carlo. “May second pa ba?”
“Depende kung buhay pa marriage ninyo pagkatapos nito!”
Nagtawanan kaming lahat.
Mag-aalas-kuwatro na ng hapon. Katatapos lang naming mag-swimming at kumain ng late lunch.
May dala palang mga palaro si Patrick.
“Couples game tayo. Partner versus partner. Every losing team, one shot each!”
“Bakit may alak agad?” reklamo ni Liza.
“Para masaya!”
“Hindi ba puwedeng points na lang?”
“Points? Ano 'to, intramurals?”
Nagtawanan kami.
“Teams!” sigaw ni Patrick. “Mike and Liza! Carlo and Trisha! Junjun and Bea! Nathan and Isabelle!”
“Ako, pass muna,” sabi ko.
Napatingin si Patrick.
“Bakit?”
Itinaas ko nang kaunti ang kaliwang paa ko na may orthopedic support. (Nabali yung ankle ko last month sa basketball. Puwede na maglakad, pero hindi pa fully healed. Doctor’s order: no jumping, no running.)
“Bro, may fracture pa ako. Hindi pa fully healed.”
“Ay oo nga pala.”
“Baka pag-uwi namin, dalawa na fracture ko.”
Tumawa si Carlo.
“Eh di si Belle na lang!”
“Walang partner,” sabi ni Isabelle.
Biglang nagsalita si Vince.
“Ako na lang host. Si Patrick na lang partner ni Belle.”
“Hoy!” reklamo ni Patrick. “Ako gumawa ng games!”
Napangisi si Carlo.
“Wait. May idea ako. Si Vince at Belle na lang!”
Sabay na napatingin sa kanya sina Isabelle at Vince.
“Ha?” sabi ni Isabelle.
“Putangina, bakit ako?” natatawang tanong ni Vince.
“Pareho kayong walang partner!”
“Excuse me,” sabi ni Isabelle. “May asawa ako.”
“Oo nga, pero injured!”
“Then hindi ako sasali.”
“Sayang naman,” sabi ni Liza. “Masaya 'to, Belle.”
Umiling si Isabelle.
“Pass talaga.”
Si Vince naman ay umupo sa tabi ni Mike.
“Okay lang. Ayaw naman sa akin niyan.”
“Correct,” sagot ni Isabelle.
Nagtawanan kaming lahat.
Doon ako nakaisip.
Matagal nang hindi magkasundo ang dalawa. At kung may pagkakataong puwedeng mawala ang ilangan nila, baka ito na iyon.
“Babe,” tawag ko.
Napatingin si Isabelle.
“What?”
“Try mo lang.”
“Nathan.”
“Games lang naman.”
“Ayoko.”
“Come on. Para naman makasali ka.”
“Okay lang ako rito.”
“Babe, minsan lang tayo magkakasama nang ganito.”
Tiningnan niya ako nang matagal.
“Seriously?”
Ngumiti ako.
“Please?”
“Bakit parang mas excited ka pa sa akin?”
“Kasi gusto kong mag-enjoy ka.”
Lumapit si Liza.
“Belle, ako bahala sa 'yo. Kapag may ayaw ka, stop tayo.”
Nagkibit-balikat si Vince.
“Walang pilitan. Kung ayaw niya, okay lang.”
Napabuntong-hininga si Isabelle.
“Fine.”
Nagpalakpakan ang barkada.
“Pero,” dagdag niya habang nakatingin kay Vince, “don't make this weird.”
Nagtaas ng dalawang kamay si Vince.
“Ma'am, professional athlete po tayo ngayon.”
“Professional idiot, maybe.”
Napahalakhak si Carlo.
“Uy! May chemistry!”
“Carlo!” sabay naming sigaw ni Isabelle.
Lalo silang nagtawanan.
Magkapareha
“Okay, everybody! Attention please!”
Napalingon kaming lahat kay Patrick, na nakatayo sa gitna ng cottage habang may hawak na wireless microphone.
“Ladies and gentlemen, welcome to the first annual Mike's Birthday Couple Olympics!”
“First annual?” sigaw ni Carlo. “May second pa ba?”
“Depende kung buhay pa marriage ninyo pagkatapos nito!”
Nagtawanan kaming lahat.
Mag-aalas-kuwatro na ng hapon. Katatapos lang naming mag-swimming at kumain ng late lunch.
May dala palang mga palaro si Patrick.
“Couples game tayo. Partner versus partner. Every losing team, one shot each!”
“Bakit may alak agad?” reklamo ni Liza.
“Para masaya!”
“Hindi ba puwedeng points na lang?”
“Points? Ano 'to, intramurals?”
Nagtawanan kami.
“Teams!” sigaw ni Patrick. “Mike and Liza! Carlo and Trisha! Junjun and Bea! Nathan and Isabelle!”
“Ako, pass muna,” sabi ko.
Napatingin si Patrick.
“Bakit?”
Itinaas ko nang kaunti ang kaliwang paa ko na may orthopedic support. (Nabali yung ankle ko last month sa basketball. Puwede na maglakad, pero hindi pa fully healed. Doctor’s order: no jumping, no running.)
“Bro, may fracture pa ako. Hindi pa fully healed.”
“Ay oo nga pala.”
“Baka pag-uwi namin, dalawa na fracture ko.”
Tumawa si Carlo.
“Eh di si Belle na lang!”
“Walang partner,” sabi ni Isabelle.
Biglang nagsalita si Vince.
“Ako na lang host. Si Patrick na lang partner ni Belle.”
“Hoy!” reklamo ni Patrick. “Ako gumawa ng games!”
Napangisi si Carlo.
“Wait. May idea ako. Si Vince at Belle na lang!”
Sabay na napatingin sa kanya sina Isabelle at Vince.
“Ha?” sabi ni Isabelle.
“Putangina, bakit ako?” natatawang tanong ni Vince.
“Pareho kayong walang partner!”
“Excuse me,” sabi ni Isabelle. “May asawa ako.”
“Oo nga, pero injured!”
“Then hindi ako sasali.”
“Sayang naman,” sabi ni Liza. “Masaya 'to, Belle.”
Umiling si Isabelle.
“Pass talaga.”
Si Vince naman ay umupo sa tabi ni Mike.
“Okay lang. Ayaw naman sa akin niyan.”
“Correct,” sagot ni Isabelle.
Nagtawanan kaming lahat.
Doon ako nakaisip.
Matagal nang hindi magkasundo ang dalawa. At kung may pagkakataong puwedeng mawala ang ilangan nila, baka ito na iyon.
“Babe,” tawag ko.
Napatingin si Isabelle.
“What?”
“Try mo lang.”
“Nathan.”
“Games lang naman.”
“Ayoko.”
“Come on. Para naman makasali ka.”
“Okay lang ako rito.”
“Babe, minsan lang tayo magkakasama nang ganito.”
Tiningnan niya ako nang matagal.
“Seriously?”
Ngumiti ako.
“Please?”
“Bakit parang mas excited ka pa sa akin?”
“Kasi gusto kong mag-enjoy ka.”
Lumapit si Liza.
“Belle, ako bahala sa 'yo. Kapag may ayaw ka, stop tayo.”
Nagkibit-balikat si Vince.
“Walang pilitan. Kung ayaw niya, okay lang.”
Napabuntong-hininga si Isabelle.
“Fine.”
Nagpalakpakan ang barkada.
“Pero,” dagdag niya habang nakatingin kay Vince, “don't make this weird.”
Nagtaas ng dalawang kamay si Vince.
“Ma'am, professional athlete po tayo ngayon.”
“Professional idiot, maybe.”
Napahalakhak si Carlo.
“Uy! May chemistry!”
“Carlo!” sabay naming sigaw ni Isabelle.
Lalo silang nagtawanan.