NSFWliquidantrax
Leecher
Isang gabi, habang nakahiga ako at walang magawa, napansin kong online pa ang babaeng matagal ko nang ka-chat sa Messenger. Kaya naisipan ko siyang kulitin.
Ako: Uy, gising ka pa?
Siya: Oo, bakit?
Ako: Wala lang. Nangungulit lang sa magandang babae.
Siya: Hala, bola! Ilan na ba kaming binola mo ng ganyan? HAHAHA.
Ako: Grabe ka naman. Ikaw nga lang ang iniistorbo ko ngayon. Special ka kaya.
Siya: Sus! Ano bang kailangan mo sa akin?
Ako: Wala naman. Pero kung may kailangan man ako, hindi ko naman siguro sasabihin agad.
Siya: Ay, iba! Ano 'yon? Sabihin mo nga.
Ako: Baka mamaya, hindi mo kayanin.
Siya: Feeling! Sige nga, tingnan natin kung hanggang saan yang yabang mo.
Napangiti ako habang binabasa ang reply niya. Mukhang gusto rin niyang makipagbiruan, kaya lalo ko siyang inasar.
Ako: Simple lang naman gusto ko.
Siya: Ano nga?
Ako: Yung tipong magka-chat tayo hanggang madaling-araw, tapos ikaw pa ang unang maghahanap sa akin kinabukasan.
Siya: Huy! Sino may sabi na hahanapin kita?
Ako: Wala pa naman. Pero bigyan mo lang ako ng pagkakataon.
Siya: Ang kapal ng mukha mo talaga!
Ako: Pero kinakausap mo pa rin ako. Ibig sabihin, may konting puwang pa ako diyan.
Ilang minuto siyang hindi nag-reply. Akala ko napikon na, pero biglang may pumasok na mensahe.
Siya: Paano kung sabihin kong may chance ka nga?
Napaupo ako sa kama at napangiti.
Ako: Aba, bakit hindi mo pa sinabi kanina? Akala ko kailangan ko pang mag-apply at magpasa ng résumé. HAHAHA.
Siya: Loko! Huwag kang masyadong umasa.
Ako: Hindi naman ako umaasa. Naghahanda lang.
Siya: Naghahanda saan?
Ako: Sa araw na hindi na lang tayo puro chat. Yung magkaharap na tayo, tapos hindi ka na makapagtago sa likod ng cellphone mo.
Siya: At ano namang gagawin mo kapag nagkita tayo?
Natigilan ako sandali bago sumagot.
Ako: Una, yayayain kitang kumain. Pangalawa, kukulitin kita hanggang matawa ka. Pangatlo…
Siya: Pangatlo? Ano? Hahaha!
Ako: Secret. Baka kiligin ka at hindi ka na makatulog.
Siya: Ang yabang mo talaga! Sige nga, sabihin mo!
Ako: Kapag nagkita tayo, titingnan kita sa mata at tatanungin kung ganyan ka rin ba kalandi kapag walang screen sa pagitan natin.
Siya: Hala ka! Baka ikaw pa ang mahiya kapag nagkita tayo.
Ako: Challenge accepted. Pero may isang kondisyon.
Siya: Ano na naman?
Ako: Bawal kang maunang ma-fall.
Siya: Bakit naman?
Ako: Kasi kapag pareho tayong nahulog, wala nang mang-aasar sa atin. HAHAHA!
Siya: Edi wow! Sige na nga, matulog ka na. Good night!
Ako: Good night, miss. Panaginipan mo ako ha.
Siya: Kapal!
Ako: Sige lang, kunwari ka pang ayaw. Basta bukas, ikaw naman ang unang mag-chat sa akin.
Kinabukasan, pagkagising ko, may notification agad sa Messenger.
Siya: Good morning! Gising ka na?
Napangiti ako habang hawak ang cellphone ko.
Ako: Ay, sino ngayon ang unang naghanap?
Siya: TAHIMIK! HAHAHAHAHA!
At doon ko naisip—minsan, hindi mo kailangang umamin agad para malaman mong may namamagitan na. Minsan, sapat na ang kulitan, asaran, at isang taong kunwari ayaw sa'yo pero siya naman ang unang bumabati sa umaga.
Pero ang tanong: hanggang Messenger lang ba ang landian namin, o may lakas na ba kaming dalhin iyon sa personal?
Ako: Uy, gising ka pa?
Siya: Oo, bakit?
Ako: Wala lang. Nangungulit lang sa magandang babae.
Siya: Hala, bola! Ilan na ba kaming binola mo ng ganyan? HAHAHA.
Ako: Grabe ka naman. Ikaw nga lang ang iniistorbo ko ngayon. Special ka kaya.
Siya: Sus! Ano bang kailangan mo sa akin?
Ako: Wala naman. Pero kung may kailangan man ako, hindi ko naman siguro sasabihin agad.
Siya: Ay, iba! Ano 'yon? Sabihin mo nga.
Ako: Baka mamaya, hindi mo kayanin.
Siya: Feeling! Sige nga, tingnan natin kung hanggang saan yang yabang mo.
Napangiti ako habang binabasa ang reply niya. Mukhang gusto rin niyang makipagbiruan, kaya lalo ko siyang inasar.
Ako: Simple lang naman gusto ko.
Siya: Ano nga?
Ako: Yung tipong magka-chat tayo hanggang madaling-araw, tapos ikaw pa ang unang maghahanap sa akin kinabukasan.
Siya: Huy! Sino may sabi na hahanapin kita?
Ako: Wala pa naman. Pero bigyan mo lang ako ng pagkakataon.
Siya: Ang kapal ng mukha mo talaga!
Ako: Pero kinakausap mo pa rin ako. Ibig sabihin, may konting puwang pa ako diyan.
Ilang minuto siyang hindi nag-reply. Akala ko napikon na, pero biglang may pumasok na mensahe.
Siya: Paano kung sabihin kong may chance ka nga?
Napaupo ako sa kama at napangiti.
Ako: Aba, bakit hindi mo pa sinabi kanina? Akala ko kailangan ko pang mag-apply at magpasa ng résumé. HAHAHA.
Siya: Loko! Huwag kang masyadong umasa.
Ako: Hindi naman ako umaasa. Naghahanda lang.
Siya: Naghahanda saan?
Ako: Sa araw na hindi na lang tayo puro chat. Yung magkaharap na tayo, tapos hindi ka na makapagtago sa likod ng cellphone mo.
Siya: At ano namang gagawin mo kapag nagkita tayo?
Natigilan ako sandali bago sumagot.
Ako: Una, yayayain kitang kumain. Pangalawa, kukulitin kita hanggang matawa ka. Pangatlo…
Siya: Pangatlo? Ano? Hahaha!
Ako: Secret. Baka kiligin ka at hindi ka na makatulog.
Siya: Ang yabang mo talaga! Sige nga, sabihin mo!
Ako: Kapag nagkita tayo, titingnan kita sa mata at tatanungin kung ganyan ka rin ba kalandi kapag walang screen sa pagitan natin.
Siya: Hala ka! Baka ikaw pa ang mahiya kapag nagkita tayo.
Ako: Challenge accepted. Pero may isang kondisyon.
Siya: Ano na naman?
Ako: Bawal kang maunang ma-fall.
Siya: Bakit naman?
Ako: Kasi kapag pareho tayong nahulog, wala nang mang-aasar sa atin. HAHAHA!
Siya: Edi wow! Sige na nga, matulog ka na. Good night!
Ako: Good night, miss. Panaginipan mo ako ha.
Siya: Kapal!
Ako: Sige lang, kunwari ka pang ayaw. Basta bukas, ikaw naman ang unang mag-chat sa akin.
Kinabukasan, pagkagising ko, may notification agad sa Messenger.
Siya: Good morning! Gising ka na?
Napangiti ako habang hawak ang cellphone ko.
Ako: Ay, sino ngayon ang unang naghanap?
Siya: TAHIMIK! HAHAHAHAHA!
At doon ko naisip—minsan, hindi mo kailangang umamin agad para malaman mong may namamagitan na. Minsan, sapat na ang kulitan, asaran, at isang taong kunwari ayaw sa'yo pero siya naman ang unang bumabati sa umaga.
Pero ang tanong: hanggang Messenger lang ba ang landian namin, o may lakas na ba kaming dalhin iyon sa personal?