NSFWdaddydaddy
Enthusiast
Kabanata 5
Si Harold ay naiwan sa dilim ng guest room.
Ang pantalon niya ay nakasara na, pero ang katawan niya ay pawisan pa rin. Ang amoy ni Scarlett—ang amoy ng pekpek niya, ng katas, ng tamod niyang sarili—ay mabigat pa rin sa hangin. Sa kama, may basang mantsa. Sa sahig, ang bra ni Scarlett ay nakalapag pa rin, nakalimutan sa pagmamadali.
Mula sa labas, marinig niya ang boses nila.
“Kanina ka pa ba?” tanong ni Scarlett. Ang boses niya ay medyo paos, pero sinubukan niyang gawing normal.
“Oo. Traffic. Pagod na pagod ako.” Si Gian. “Nasaan si Uncle Harold?”
“Sa guest room. Natutulog na yata. Kanina pa siyang pagod.”
May tunog ng halik. Maikli. Sa noo o sa pisngi. Pagkatapos ay yung pamilyar na tunog ng bag ni Gian na ibinaba sa mesa.
Si Harold ay nakaupo sa gilid ng kama, ang siko ay nakapatong sa tuhod, ang mga kamay ay nagsasama sa harap ng bibig. Ang puso niya ay hindi pa rin tumatahimik. Hindi dahil sa takot lang. Dahil sa katotohanang kanina lang ay nasa loob siya ng anak niya, at ngayon ay nasa labas ang asawa nito, nagsasalita nang normal, parang walang nangyari.
May hagdanang umugong. Si Gian ay umakyat na yata para magbihis. Si Scarlett ay nanatili sa ibaba. Pagkatapos ng ilang minuto, may kumatok nang napakahina sa pinto ng guest room.
Si Harold ay tumayo at dahan-dahang binuksan.
Si Scarlett ay naka-blouse pa rin, walang bra, ang buhok ay gusot. Ang mga mata niya ay may takot, pero may something pa ring nasusunog sa ilalim. Walang salita. Pumasok siya, isinara ang pinto, at agad na niyakap si Harold nang mahigpit. Ang mukha niya ay nakadikit sa dibdib niya. Amoy niya ang pabango ni Gian sa balikat ni Scarlett—malinis, minty, doctor’s soap.
“Takot ako,” bulong ni Scarlett.
Si Harold ay humawak sa likod niya. “Aalis ako bukas.”
“Hindi.” Ang sagot niya ay mabilis. Halos desperado. “Huwag ka munang umalis. Please. Kahit ilang araw pa.”
Tumango si Harold. Hindi niya alam kung tama. Hindi niya alam kung kaya niya. Pero ang katawan ni Scarlett ay mainit laban sa kanya, at ang alaala ng pagkapit ng pekpek nito sa kanya ay sariwa pa.
Si Scarlett ay umangat ang mukha. Hinalikan niya si Harold—maikli, pero basang-basa, puno ng lasa ng takot at gutom. Pagkatapos ay kinuha niya ang bra sa sahig, isinuot ito nang mabilis sa ilalim ng blouse, at lumabas ulit. Parang walang nangyari.
Ang gabi ay mahaba.
Si Harold ay hindi nakatulog nang mahimbing. Marinig niya ang maliliit na tunog mula sa itaas—yung kama nila Scarlett at Gian, yung maliliit na bulong, yung katahimikang sumunod. Naisip niya kung ginagawa ba nila. Kung hinahawakan ba ni Gian ang katawan na kanina lang ay pinaglaruan niya. Kung nalalasahan ba ni Gian ang lasa niya sa loob ni Scarlett.
Ang selos ay biglaan at mali. Pero nandoon.
Kinaumagahan, si Gian ay maagang umalis. May early shift. Si Scarlett ay naghanda ng almusal nang tahimik. Si Kian ay masigla, nagsasalita tungkol sa dinosaur at cartoons. Si Harold ay nakaupo sa mesa, umiinom ng kape, at sinusubukang hindi tumingin nang masyadong matagal sa anak niya.
Pero mahirap.
Si Scarlett ay nakasuot ng maluwag na T-shirt at shorts. Walang bra. Ang utong ay kitang-kita tuwing yumuyuko siya. Ang leeg niya ay may bahagyang marka—yung kagat niya kagabi. Tinakpan niya ito ng buhok, pero alam ni Harold na nandoon.
Pagkatapos ng almusal, si Kian ay naiwan sa sala na nanonood ng TV. Si Scarlett ay tumango kay Harold papunta sa kusina. Doon, sa likod ng ref, kung saan hindi sila kita mula sa sala, hinila niya ang ama at hinalikan nang malalim. Ang dila niya ay agad na pumasok. Ang kamay niya ay humawak sa tite ni Harold sa ibabaw ng pantalon, pinisil, naramdaman ang tigas.
“Gusto kita ngayon,” bulong niya laban sa bibig ni Harold. “Kahit dito. Kahit mabilis.”
Si Harold ay humawak sa baywang niya. “Si Kian…”
“Nanood. Hindi tayo makikita.”
Hindi sila nakapaghintay.
Si Harold ay pinaglikaw si Scarlett, hinila pababa ang shorts at panties niya hanggang tuhod, at pinagbukas ang mga binti niya. Ang pekpek ay basang-basa na. Kagabi pang gabi, pero parang lalo pang gutom. Si Harold ay kinuha ang tite, itinutok, at pumasok nang buong-buo sa isang malalim na saksak. Si Scarlett ay napasabunot sa ref, ang ungol ay naharang niya sa braso.
Mabilis. Tahimik. Desperado.
Si Harold ay binayo siya mula sa likod, ang isang kamay ay nakasara sa bibig ni Scarlett para hindi siya marinig, ang kabilang kamay ay humuhurot sa suso niya sa ilalim ng T-shirt. Ang tunog ng balat sa balat ay mababa pero malinaw. Si Scarlett ay nanginginig, ang pekpek ay humihigpit sa bawat bayo. Hindi sila nagtagal. Si Scarlett ang unang labas—katahimikan, panginginig, ang pekpek ay pumipisil nang paulit-ulit. Si Harold ay sumunod, isinaksak nang malalim at pinakawalan sa loob niya, ang tamod ay pumupuno ulit sa kanya.
Nang huminto sila, si Scarlett ay nanginginig pa. Hinila niya pataas ang shorts, tinignan si Harold nang matagal, pagkatapos ay hinalikan siya sa labi nang mabagal.
“Mamaya ulit,” bulong niya. “Pag natulog si Kian.”
At totoo nga.
Pagkatapos ng tanghalian, nang mahimbing na ang **** sa kwarto sa itaas, si Scarlett ay hinila si Harold pabalik sa guest room. Ngayon ay walang pagmamadali. Ngayon ay may oras.
Hinubad niya ang sarili nang dahan-dahan sa harap niya. T-shirt. Shorts. Panties. Hubad. Pagkatapos ay lumuhod at sinipsip ulit ang tite ni Harold—mabagal, malalim, parang nagpapasalamat. Si Harold ay hinayaan niya nang ilang minuto bago siya binuhat at inihiga sa kama.
Ngayon ay siya naman ang kumain.
Malapad. Mabagal. Walang awa. Ang dila niya ay pumasok, lumabas, umikot, humagod sa clit hanggang si Scarlett ay umuungol nang pabulong at sumabunot sa buhok niya. Dalawang orgasm ang pinilit ni Harold mula sa kanya bago siya umakyat at pumasok nang buong-buo.
Ang sex nila nang hapon na iyon ay iba.
Mas mabagal. Mas malalim. Mas emosyonal. Si Scarlett ay paulit-ulit na bulong sa tenga niya habang binabayo siya.
“Ikaw lang… Papa… ikaw lang talaga ang gusto ko… hindi siya… hindi kailanman siya…”
Si Harold ay hinalikan ang luha sa gilid ng mata niya habang patuloy na gumagalaw sa loob niya. Ang guilt ay nandoon. Ang takot ay nandoon. Pero mas malakas ang bagay na bumabalot sa kanila—yung pagkalunod, yung imposibleng pagtigil, yung paraan ng pagkapit ng katawan ni Scarlett sa kanya na parang ito na ang tahanan niya.
Nang labasan siya, malalim sa loob ni Scarlett, hindi niya agad hinila. Nanatili silang magkadikit, humihinga nang magkasama, ang tamod niya ay dahan-dahang tumutulo sa pagitan nila.
Si Scarlett ay humaplos sa likod niya.
“Huwag kang umalis,” bulong niya ulit. “Kahit delikado. Kahit mali. Huwag kang umalis.”
Si Harold ay hindi sumagot.
Pero hindi rin siya tumango na aalis.
Sa labas, ang araw ay unti-unting lumilipas. Si Kian ay magigising. Si Gian ay uuwi pagsapit ng gabi. Ang mundo ay magpapatuloy.
Pero sa loob ng guest room, ang ama at anak ay nanatiling magkakapit—basang-basa, pawisan, at sadyang nalulunod sa kasalanang ayaw na nilang bitawan.
Ang lihim ay hindi na lihim sa kanilang dalawa.
Ito ay naging hangin na nilalanghap nila.
At sa bawat paghinga, mas lalo silang bumababa.
Si Harold ay naiwan sa dilim ng guest room.
Ang pantalon niya ay nakasara na, pero ang katawan niya ay pawisan pa rin. Ang amoy ni Scarlett—ang amoy ng pekpek niya, ng katas, ng tamod niyang sarili—ay mabigat pa rin sa hangin. Sa kama, may basang mantsa. Sa sahig, ang bra ni Scarlett ay nakalapag pa rin, nakalimutan sa pagmamadali.
Mula sa labas, marinig niya ang boses nila.
“Kanina ka pa ba?” tanong ni Scarlett. Ang boses niya ay medyo paos, pero sinubukan niyang gawing normal.
“Oo. Traffic. Pagod na pagod ako.” Si Gian. “Nasaan si Uncle Harold?”
“Sa guest room. Natutulog na yata. Kanina pa siyang pagod.”
May tunog ng halik. Maikli. Sa noo o sa pisngi. Pagkatapos ay yung pamilyar na tunog ng bag ni Gian na ibinaba sa mesa.
Si Harold ay nakaupo sa gilid ng kama, ang siko ay nakapatong sa tuhod, ang mga kamay ay nagsasama sa harap ng bibig. Ang puso niya ay hindi pa rin tumatahimik. Hindi dahil sa takot lang. Dahil sa katotohanang kanina lang ay nasa loob siya ng anak niya, at ngayon ay nasa labas ang asawa nito, nagsasalita nang normal, parang walang nangyari.
May hagdanang umugong. Si Gian ay umakyat na yata para magbihis. Si Scarlett ay nanatili sa ibaba. Pagkatapos ng ilang minuto, may kumatok nang napakahina sa pinto ng guest room.
Si Harold ay tumayo at dahan-dahang binuksan.
Si Scarlett ay naka-blouse pa rin, walang bra, ang buhok ay gusot. Ang mga mata niya ay may takot, pero may something pa ring nasusunog sa ilalim. Walang salita. Pumasok siya, isinara ang pinto, at agad na niyakap si Harold nang mahigpit. Ang mukha niya ay nakadikit sa dibdib niya. Amoy niya ang pabango ni Gian sa balikat ni Scarlett—malinis, minty, doctor’s soap.
“Takot ako,” bulong ni Scarlett.
Si Harold ay humawak sa likod niya. “Aalis ako bukas.”
“Hindi.” Ang sagot niya ay mabilis. Halos desperado. “Huwag ka munang umalis. Please. Kahit ilang araw pa.”
Tumango si Harold. Hindi niya alam kung tama. Hindi niya alam kung kaya niya. Pero ang katawan ni Scarlett ay mainit laban sa kanya, at ang alaala ng pagkapit ng pekpek nito sa kanya ay sariwa pa.
Si Scarlett ay umangat ang mukha. Hinalikan niya si Harold—maikli, pero basang-basa, puno ng lasa ng takot at gutom. Pagkatapos ay kinuha niya ang bra sa sahig, isinuot ito nang mabilis sa ilalim ng blouse, at lumabas ulit. Parang walang nangyari.
Ang gabi ay mahaba.
Si Harold ay hindi nakatulog nang mahimbing. Marinig niya ang maliliit na tunog mula sa itaas—yung kama nila Scarlett at Gian, yung maliliit na bulong, yung katahimikang sumunod. Naisip niya kung ginagawa ba nila. Kung hinahawakan ba ni Gian ang katawan na kanina lang ay pinaglaruan niya. Kung nalalasahan ba ni Gian ang lasa niya sa loob ni Scarlett.
Ang selos ay biglaan at mali. Pero nandoon.
Kinaumagahan, si Gian ay maagang umalis. May early shift. Si Scarlett ay naghanda ng almusal nang tahimik. Si Kian ay masigla, nagsasalita tungkol sa dinosaur at cartoons. Si Harold ay nakaupo sa mesa, umiinom ng kape, at sinusubukang hindi tumingin nang masyadong matagal sa anak niya.
Pero mahirap.
Si Scarlett ay nakasuot ng maluwag na T-shirt at shorts. Walang bra. Ang utong ay kitang-kita tuwing yumuyuko siya. Ang leeg niya ay may bahagyang marka—yung kagat niya kagabi. Tinakpan niya ito ng buhok, pero alam ni Harold na nandoon.
Pagkatapos ng almusal, si Kian ay naiwan sa sala na nanonood ng TV. Si Scarlett ay tumango kay Harold papunta sa kusina. Doon, sa likod ng ref, kung saan hindi sila kita mula sa sala, hinila niya ang ama at hinalikan nang malalim. Ang dila niya ay agad na pumasok. Ang kamay niya ay humawak sa tite ni Harold sa ibabaw ng pantalon, pinisil, naramdaman ang tigas.
“Gusto kita ngayon,” bulong niya laban sa bibig ni Harold. “Kahit dito. Kahit mabilis.”
Si Harold ay humawak sa baywang niya. “Si Kian…”
“Nanood. Hindi tayo makikita.”
Hindi sila nakapaghintay.
Si Harold ay pinaglikaw si Scarlett, hinila pababa ang shorts at panties niya hanggang tuhod, at pinagbukas ang mga binti niya. Ang pekpek ay basang-basa na. Kagabi pang gabi, pero parang lalo pang gutom. Si Harold ay kinuha ang tite, itinutok, at pumasok nang buong-buo sa isang malalim na saksak. Si Scarlett ay napasabunot sa ref, ang ungol ay naharang niya sa braso.
Mabilis. Tahimik. Desperado.
Si Harold ay binayo siya mula sa likod, ang isang kamay ay nakasara sa bibig ni Scarlett para hindi siya marinig, ang kabilang kamay ay humuhurot sa suso niya sa ilalim ng T-shirt. Ang tunog ng balat sa balat ay mababa pero malinaw. Si Scarlett ay nanginginig, ang pekpek ay humihigpit sa bawat bayo. Hindi sila nagtagal. Si Scarlett ang unang labas—katahimikan, panginginig, ang pekpek ay pumipisil nang paulit-ulit. Si Harold ay sumunod, isinaksak nang malalim at pinakawalan sa loob niya, ang tamod ay pumupuno ulit sa kanya.
Nang huminto sila, si Scarlett ay nanginginig pa. Hinila niya pataas ang shorts, tinignan si Harold nang matagal, pagkatapos ay hinalikan siya sa labi nang mabagal.
“Mamaya ulit,” bulong niya. “Pag natulog si Kian.”
At totoo nga.
Pagkatapos ng tanghalian, nang mahimbing na ang **** sa kwarto sa itaas, si Scarlett ay hinila si Harold pabalik sa guest room. Ngayon ay walang pagmamadali. Ngayon ay may oras.
Hinubad niya ang sarili nang dahan-dahan sa harap niya. T-shirt. Shorts. Panties. Hubad. Pagkatapos ay lumuhod at sinipsip ulit ang tite ni Harold—mabagal, malalim, parang nagpapasalamat. Si Harold ay hinayaan niya nang ilang minuto bago siya binuhat at inihiga sa kama.
Ngayon ay siya naman ang kumain.
Malapad. Mabagal. Walang awa. Ang dila niya ay pumasok, lumabas, umikot, humagod sa clit hanggang si Scarlett ay umuungol nang pabulong at sumabunot sa buhok niya. Dalawang orgasm ang pinilit ni Harold mula sa kanya bago siya umakyat at pumasok nang buong-buo.
Ang sex nila nang hapon na iyon ay iba.
Mas mabagal. Mas malalim. Mas emosyonal. Si Scarlett ay paulit-ulit na bulong sa tenga niya habang binabayo siya.
“Ikaw lang… Papa… ikaw lang talaga ang gusto ko… hindi siya… hindi kailanman siya…”
Si Harold ay hinalikan ang luha sa gilid ng mata niya habang patuloy na gumagalaw sa loob niya. Ang guilt ay nandoon. Ang takot ay nandoon. Pero mas malakas ang bagay na bumabalot sa kanila—yung pagkalunod, yung imposibleng pagtigil, yung paraan ng pagkapit ng katawan ni Scarlett sa kanya na parang ito na ang tahanan niya.
Nang labasan siya, malalim sa loob ni Scarlett, hindi niya agad hinila. Nanatili silang magkadikit, humihinga nang magkasama, ang tamod niya ay dahan-dahang tumutulo sa pagitan nila.
Si Scarlett ay humaplos sa likod niya.
“Huwag kang umalis,” bulong niya ulit. “Kahit delikado. Kahit mali. Huwag kang umalis.”
Si Harold ay hindi sumagot.
Pero hindi rin siya tumango na aalis.
Sa labas, ang araw ay unti-unting lumilipas. Si Kian ay magigising. Si Gian ay uuwi pagsapit ng gabi. Ang mundo ay magpapatuloy.
Pero sa loob ng guest room, ang ama at anak ay nanatiling magkakapit—basang-basa, pawisan, at sadyang nalulunod sa kasalanang ayaw na nilang bitawan.
Ang lihim ay hindi na lihim sa kanilang dalawa.
Ito ay naging hangin na nilalanghap nila.
At sa bawat paghinga, mas lalo silang bumababa.