NSFW
Cheyhanz11
Established
Pakiusap, sa may-akda, nasaan ka man, matagal ko nang hinahanap ang kwentong ito at salamat, nahanap ko na naman ito, pakiusap, kailangan namin ang continuation ng magandang kwentong ito. Maraming salamat sa author.
********************
Pagdating sa amin nagulat ako dahil parang may fiesta ng baranggay, may mga banderitas at may nagpapatugtog na banda. Nang nakalapit kami ni Rhian papasok sa street namin, nakita ko yung malaking banner na naka-bitin sa magkabilang poste at may nakasulat…
WELCOME & CONGRATULATIONS EMONG AND FUTURE MISIS BARBERO ANAK NG ALMURANAS!! Ano to? bakit may ganito?! biglang naghiyawan ang mga tao ng nakita kami. Kasabay ng malakas palakpakan tumugtog na ang combo! may mga tambol, turotot at pompyang pa! Pahiyang-pahiya talaga ako kay Rhian na aliw naman sa nakikita.
TOT-TO-RO-TOT-TO-TOT-TO-TOT!! potpot ng trumpeta
BOM-BOOM!! BOM-BOM!! Tambol sa drums
WHOOOOOO!!! EMONG! EMONG! Sigaw ng mga tao.
May tumigil na pedicab sa harapan namin at sabing siya raw ang inutusang maghatid samin sa bahay, sabi ni tatay ko. parang nakikita ko na kung sino may kagagawan ng lahat ng ito Nakita ko yung nakadikit sa pedicab na campaign poster ng kapitan(tatay ko!), animo’y
nagsasabi na
“Ayos ba anak! ako ang pasimuno ng lahat ng to! Hehehe!” Sumakay na din kami dahil nandun narin pero imbes na bilisan ang pag-padyak, binagalan pa! Prusisyon ng sagala ang dating at sumunod pa yung mga combo sa likuran ng pedicab.
Nagmukha tuloy eksena sa kasal ni Prince William and Kate ang nangyari dahil habang tinatahak namin ang daan yung mga tao sa gilid sumisigaw at nag-sasaboy pa ng “confetti”samin. Napailing-iling na lang ako sa hiya samantalang si Rhian feel na feel pa
ang pagkaway!
Ang mga baranggay tanod todo hawi naman sa mga crowds at mga fans, habang dumadaan ang “convoy-de-pedicab” Namamangha pati ang mga tomador at sunog baga sa ganda ni Rhian.
Palibhasa bihira ka makakita ng mestisa dito samin. Halos lahat kasi ng tao dito, kung hindi sunog sa araw ay na-ngitim sa tubig kanal. Kaya kahit maligo pa ng ilang beses ang mga yan, mukha parin gusgusin.
Pag-tigil ng pedicab sa tapat ng bahay namin, nakasalubong na-agad ang mga tsimosang paparazzi. Dahil nabroadcast na pala sa buong baranggay na may g.f. na daw ako kahit hindi naman totoo.
“Girlfriend daw yan ni Emong!”
“Diii nnngaaa!! Baka ginayuma!!”
“Hoy! kayong mga etsoserang palaka, lumayas nga kayo dito!!” Sigaw ni nanay sa mga tsimosera at sinalubong kami.
“Aaaayyy!! Totoy anak! Miss na miss ka na ni nanay!! Oh ito ba yung girlfriend mo! Halika ineng pasok-pasok wag mahiya!” tawag samin ni mudra at pinapasok kami sa loob.
Bago pako magpaliwanag na hindi ko girlfriend si Rhian ay biglang sumigaw na naman ang nanay ko para tawagin si tatay…
“Daaarrlliinngg!!! Andito na yung mapapangasawa ng anak mo!! Nasan ka ba!!” sigaw na naman ni nanay at pina-upo kami sa sofa.
Whaaaattt!! Asawa agad!! Girlfriend lang kanina, ngayon asawa na ANU BA YAN!! Kaya si
Rhian napapabungisngis na lang. Lumabas si tatay galing kusina at nang nakita si Rhian hinatak ako palapit sa kanya…
“Anak, ganda niyang na bingwit mo ha! I’m proud of you!!!” bulong niya sakin nang tatay ko na di dapat tularan.
“Tay! Nay! Hindi ko po siya girlfriend, magkaibigan kami!” paliwanag ko sa dalawa para tumahimik na.
“Good afternoon po, ako po si Rhian classmate po ni Emong” pakilala ni Rhian sa magulang ko
“Iha, kumain ka na ba? Dito ka na maghapunan ha!” sabi ni nanay na parang walang naiintindihan sa sinabi namin.
“Totoy tulungan mo muna tatay mo sa kusina at magba-bonding muna kami ni Rhian” dagdag pa ni nanay at nakiupo na rin sa sofa.
Pagpunta ko sa kusina inihahanda na ni tatay ang lutong ulam at kanin…
“Anak bakit hindi mo pa syotain si Rhian! Hindi bale tutulungan kita!” sabi ni tatay paglapit ko at parang may balak na naman.
“Tay naman! diba sabi ko friends lang kami” sabi ko
“Frenz-frenz!! Ligawan mo na! ang hina mo talaga, sayang yun! Para malahian naman tayo ng imported!” kulit ni tatay habang nilapag na namin sa lamesa ang mga pagkain. Palibhasa kasi lahi namin parang kalapati, native na native!
Pinatawag na sakin ni tatay yung dalawa sa sala at pagdating ko doon nakita ko yung photo album ko pinapa-browse ni nanay kay Rhian.
“Ire si totoy ko nung 6 yrs old pa lang siya, kita mo walang salawal oh! lawit tuloy ang potpot! Hihihi!!” explain ni nanay sa bawat picture at si Rhian napa-pabungisngis naman.
PLEASE WAG YAN!!!
Inawat ko na sila sa pagex-explore sa photo album ko bago pa umabot sa puberty at adulthood. Niyaya ko na sila pumunta sa dining table at masaya kami kumain sa dami ng handa.
Halos pag-pawisan ang kilikili ko sa mga revelations ni nanay tungkol sakin pero si Rhian natatawa nalang. Tinanong ko kung nasan si kuya para mabago ang usapan at sabi ni nanay pumunta raw sa kabarkada niya, doon daw matutulog( may booking sa callboy!)
Pagkatapos ng kainan nagkaraoke si tatay at “nagpa-elib” na naman sa mga kapitbahay ng favorite niyang kanta na “Quando-Quando!!”
Nang kumanta animo’y parang sinapian ng iba’t ibang uri ng engkanto. Lakas ng tama parang banda ng siakol kung makabulahaw, kahit siguro mga namayapa na mamemerwisyo kanya!
Niyaya ko nalang si Rhian mamasyal sa labas at baka hindi pa kami matunawan sa mga kanta ni tatay. Nagpaalam muna ako sa mga magulang ko na papasyal lang kami saglit.
——————————————————————————————————
Na-isipan ko dalhin siya sa favorite place ko malapit rin sa amin. Pagdating doon pumasok kami sa gate ng isang maliit na community chapel at pumunta sa gilid kung saan may maliit na garden at playground.
“Bakit tayo nandito?” tanong ni Rhian
“Gusto ko lang ipakita sayo kung saan ako madalas pumunta dati kapag nalulungkot ako at dito yun” sabi ko habang nililibot namin yung lugar.
“Dito ako nagpapalipas ng sama ng loob tuwing may nanunukso sakin at kapag nandito ako unti-unti na lang nawawala yung lungkot” dagdag ko pa
“Eh ang dumi naman dito at lanta na ang mga plants oh!” sabi ni Rhian at pinagmamasdan yung lugar.
“Tama ka, napabayaan na kasi itong garden na to dahil wala na yung katiwala na si mang Arman. Dati napakaganda ng lugar na to at makapaglalaro ka pa sa swing” sabi ko sabay turo sa sirang swing.
“Eh nasaan na ba si Mang Arman?” tanong ni rhian habang hinahawakan ang mga lantang bulaklak.
“Ayan siya oh! Natatapakan mo yung lapida niya” sabi ko sabay turo sa paanan niya. Nakatapak kasi siya sa puntod ni Mang Arman na natabunan ng mga damo
“AAAYYY!!! Nakakainis ka bakit hindi mo sinabi!!” tili niya at napatalon ng nakita niya yung puntod tapos pinagpapalo ako.
“Hehe! Wag ka mag-alala sigurado happy yun, dahil nasisilipan ka nun sa ilalim ng lupa” asar ko dahil naka miniskirt kasi siya.
“****! May cementry naman kasi, bakit dito pa nilibing to!” Pikon niyang sabi.
“Syempre dahil love niya ang lugar na to, pero ngayon wala na siya wala narin nag-aabala ayusin to” sabi ko na may lungkot
“Emong let’s revive this place! para kapag sad tayo we have a special place to go to!” udyok ni rhian at naki-angkin narin sa special place ko.
“Eh hindi ako marunong ng gardening” sabi ko
“Ako marunong! di mo ba nakita yung mga flowers sa garden namin, ako nag-plant nun!” yabang pa niya
“Okey sige pero pagkatapos nalang ng semester, para sembreak walang hassle” sabi ko nalang dahil siguradong pipilitin din naman ako nito hanggang pumayag.
“Promise mo muna!” kulit pa niya kahit pumayag na ko.
“Promise!” sabi ko
“Cross your heart, hope to die!” kulit talaga!!
“Hala! Bayulente! Kailangan may mamatay pa!” sabi ko
“EEeiih i-swear mo kasiii!!” pilit na naman niyang parang ****
“Okay I swear!” sabi ko sabay taas ng kamay at krus sa dibdib
Umupo muna ako sa bench malapit sa playground at si Rhian naman sinubukan yung swing kahit sira na. Pinagmasdan ko siya habang natatawa siya sa ginagawa niya. Masaya ako kapag masaya siya at malungkot ako kapag malungkot din siya, ito na sirugo yung
tinatawag na nagmamahal.
Lumapit siya at umupo rin sa tabi ko, sumandal ulit siya sa dibdib ko. Habang tahimik kaming naka-upo doon naalala ko ang mga magagandang nangyari sakin simula ng nakilala ko siya.
Siya ang dahilan kung bakit ako masaya ngayon, sa buong buhay na naranasan ko ang sakit ng panglalait. Siya lang ang babaeng hindi ako hinusgahan sa pisikal kong itsura. Handa akong ibigay ang kasiyahan na nawala sa kanya kung bibigayan niya ko ng chance.
Alam kong wala ako binatbat pagdating sa ka-gwapuhan ng ex-bf niya pero I will make sure na mas hi-higitan ko pa siya sa pagma-mahal ko kay Rhian.
“Uy! bakit ang seryoso mo?” puna niya sakin at napatingin sa mukha ko. Siguro ito na ang tamang panahon at tamang lugar para sabihin sa kanya ang nararamdaman ko. Ngayon alam ko na ang tungkol sa ex niya wala na sigurong hahadlang
pa.
Kaya kinuha ko na lahat ng lakas ng loob sa katawan ko para sabihin ang feelings ko para kay Rhian…
“Rhian, what if theres a person willing to replace the one that loved you before…will you let him?” biglang lumabas nalang sa bibig ko.
“Huh! what do you mean?” taka ni Rhian
“What I mean is….wew!.. teka..” natigilan pa ko at napabuntong hininga dahil sa kaba.
“What I mean to say is kung manliligaw ba ko sayo, papayagan mo ba ko?” sinabi ko na sa kanya at bigla siya tumahimik. Tumahimik bigla…
“Rhian I like you! Oo I like you a lot… matagal na pero I don’t have courage to say it. Honestly hindi ko naman kailangan yung mga make-over para lapitan ako ng mga girls eh, dahil nandyan ka na and you see me for who I am…” Tumigil ako….
Itutuloy ko pa sana yung sasabihin ko kaso parang nalungkot siya sa mga sinabi ko at doon palang na-initindihan ko na kung anong meaning nun. Hindi ito sana ang gusto kong makitang reaction niya pero wala naman ako magagawa.
“Emong, hindi ka pa ba masaya kung anong meron tayo ngayon…” sagot ni Rhian
“Yes were friends but what we are doing is something more than a usual friends do. We kiss and we almost had sex, even though your not my boyfriend, I’m letting you do this things. sana be happy this way ” dagdag pa niya
“So it’s a No… Okey lang nagbaba-kasali lang naman ako. Alam ko naman suntok sa buwan na maging tayo pero gusto ko lang malaman mo ang feelings ko para sayo” sabi ko na parang nabigo.
Ngayon ko lang nagawang magtapat sa napupusuan ko at ngayon ko rin naranasan ang mabigo. Para may tumusok sa puso ko at nahihirapan ako huminga, kahit masakit hindi ko to pinakita…
“No don’t think of it that way, Please understand na hurt pa rin ako ang mga nangyari noon and I’m not ready yet” paliwanag niya.
Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at tulad ng dati tumingin ulit siya sa mga mata ko. Matagal kami natahimik…
“You’re special to me… di nga kita boyfriend pero masasabi ko naman ikaw ang bestfriend ko” sabi niya sa mahinang boses. Ewan ko kung magiging masaya na ko dun sa sinabi niya.
“Huwag ka naman malungkot …please… sayang naman ang araw na to kung ganito tayo” sabi niya
Re-respetuhin ko ang decision niya, mali naman pagpilitan ko ang sarili ko kung hindi pa siya handang magmahal. Umaasa akong balang araw magkakaroon din ako ng lugar sa puso niya.
“Let’s go, baka hinahanap na tayo ng parents mo” aya ni Rhian sakin.
—————————————————————————————————–
Tahimik kaming naglakad pa balik samin, parang nai-ilang tuloy ako kay Rhian dahil nagtapat na ko ngunit tinanggihan naman. Napansin niya yata yun kaya hinawakan niya ang kamay ko.
Nang nakarating kami saamin naabutan namin ang parents ko sa sala nakangiti parang may binabalak…
“Rhian Iha, dito kana magpalipas ng gabi baka mapahamak pa kayo sa daan, tutal wala naman yata kayong pasok bukas. Huwag ka mag-alala inihanda na namin yung kwarto ni totoy para matulugan mo” sabi ni nanay
“Tama! at pwede na rin kayo magtabi… Aray kuu!!” dadag pa sana ni tatay pero siniko siya ni nanay. Sabi na may balak itong mga to eh! Gabi na raw, e wala pa nga 6pm. Ako na mismo ang tumanggi at sinabing ihahatid ko na lang si Rhian, pero pumayag si Rhian sa maitim na
balak nila tatay.
Tatawag raw muna siya sa kanila para magpaalam. Nanood nalang muna kami ng t.v. para magpalipas ng oras. Favorite din pala ni Rhian ang telanovela katulad ni nanay kaya todo chikahan pa sila habang nanonood, wala tuloy akong maiintindihan sa palabas.
Mga bandang 10pm matutulog na raw yung dalawa at naiwan kami ni Rhian sa sala. Sabi ko kay Rhian kung ina-antok na siya pwede na siyang umakyat at dito nalang ako sa sala matutulog.
“Rhian pagpasensyahan mo na ang parents ko ha! Sabik lang kasi yun sa babaeng anak, puro kasi kami lalaki” paliwanag ko habang magkatabi kami sa sofa.
“Cool nga parents mo eh, na miss ko tuloy sina mommy at daddy” sagot naman niya.
“Ay Oo nga pala, kukuha pala kita ng damit para pang tulog mo” sabi ko at tumayo na ako pero tumayo din si Rhian.
“Don’t bother, I brought some clothes at masu-surprise ka hihihi!” sabi niya at nagyayang pumunta na sa kwarto ko.
“Anu naman?” tanong ko dahil nagtaka ako bakit siya may dalang damit.
“Ei basta, lika na dali hihihi!” sabi ulit niya at umakyat na kami sa taas. Pumasok na kami sa kwarto ko at medyo excited ako sa sinasabi niyang surprise. Tumingintingin pa si Rhian sa maliit kong silid at parang may hinahanap sa loob ng kwarto.
Hinalugad yung cabinet ko tapos yung lalagyanan sa drawer at pati narin yung ilalim ng kama. Kaya nagtanong ako sa kanya bakit niya ginagawa yun…
“Hoy ano ba hinahanap mo?” tanong ko
“Hinahanap ko kung saan mo tinatago yung mga bala mo ng bold!” sagot niya at natawa ako.
“Wala noh!” deny ko, asa pa siya makita niya yun eh kahit nga si “Dora the explorer” di mahahanap ang location nun.
“Asus! sa libog mong yan, imposibleng wala!” sumbat niya
“So ano ba yung surprise mo?” tanong ko sa kanya para maiba na ang topic.
“Uuy atat siya! Lay down ka muna sa bed tapos close your eyes! Hihihi!” landi niya sakin kaya ang bilis kong napahiga agad sa kama at natawa siya.
“Cover your eyes, wag mo i-oopen until I say so ha!” sabi niya at habang nakatakip ang kamay sa mata ko parang naririnig kong may kinukuha siya sa bag niya. Dinig ko rin na parang nagtatangal siya ng damit kaya lalo ako na-excite sa di ko pa alam na
mangyayari. Maya-maya pinabuksan na niya ang mata ko at nag-init ako sa suot niya ngayon.
Naka-cheerleader na damit siya, kulay makintab na pula at fit na fit. Sobrang iksi ng skirt na halos makita ko na panty niya tapos bigla siyang umikot at nakita ko nga yung kulay black na panty.
“Naririnig ba tayo dito ng parents mo?” tanong niya, pumunta siya sa may pintuan at ni-lock yung pinto.
“Hindi naman kasi sa baba ang kwarto nila, unless maghihiyaw ka na naman katulad nung dati hahaha!!” asar ko sa kanya.
“Sira! I’m going to show you sana my cheering moves eh!” sabi niya at pumuwesto ulit sa harapan ko habang ako ay nakahiga ng konti pero nakatukod ang braso ko para makita ko siya.
“Sige nga! Wag ka lang tatalon ha! baka bumigay yang sahig at didiretso ka talaga sa baba” babala ko at ginawa na niya yung sayaw nila sa cheering…
GO! GO EMONG! GO! GO! EMONG! GO! GO EMONG! Give me an E.. (Clap!) give me an M..(Clap!) give me an O..(Clap!) give me an N(Clap!) and give G (Clap!) (Clap!) cheer niya na may kasama pang hand gesture at movement ng feet.
What do you get? EEEEEEMMMOOONNGGG!!! HAHAHAHA!!!! sigaw niya na tawa pa ng tawa.
“Ayun na yun! Na-utot lang ako dun sa ginawa mo ah! Hahaha!! Asar ko at naghanap agad
ma-ibabato sakin.
“Yabang mo eh na arouse ka nga! Look oh! lumilitaw si Felix!” sabi niya
********************
Itutuloy
********************
Pagdating sa amin nagulat ako dahil parang may fiesta ng baranggay, may mga banderitas at may nagpapatugtog na banda. Nang nakalapit kami ni Rhian papasok sa street namin, nakita ko yung malaking banner na naka-bitin sa magkabilang poste at may nakasulat…
WELCOME & CONGRATULATIONS EMONG AND FUTURE MISIS BARBERO ANAK NG ALMURANAS!! Ano to? bakit may ganito?! biglang naghiyawan ang mga tao ng nakita kami. Kasabay ng malakas palakpakan tumugtog na ang combo! may mga tambol, turotot at pompyang pa! Pahiyang-pahiya talaga ako kay Rhian na aliw naman sa nakikita.
TOT-TO-RO-TOT-TO-TOT-TO-TOT!! potpot ng trumpeta
BOM-BOOM!! BOM-BOM!! Tambol sa drums
WHOOOOOO!!! EMONG! EMONG! Sigaw ng mga tao.
May tumigil na pedicab sa harapan namin at sabing siya raw ang inutusang maghatid samin sa bahay, sabi ni tatay ko. parang nakikita ko na kung sino may kagagawan ng lahat ng ito Nakita ko yung nakadikit sa pedicab na campaign poster ng kapitan(tatay ko!), animo’y
nagsasabi na
“Ayos ba anak! ako ang pasimuno ng lahat ng to! Hehehe!” Sumakay na din kami dahil nandun narin pero imbes na bilisan ang pag-padyak, binagalan pa! Prusisyon ng sagala ang dating at sumunod pa yung mga combo sa likuran ng pedicab.
Nagmukha tuloy eksena sa kasal ni Prince William and Kate ang nangyari dahil habang tinatahak namin ang daan yung mga tao sa gilid sumisigaw at nag-sasaboy pa ng “confetti”samin. Napailing-iling na lang ako sa hiya samantalang si Rhian feel na feel pa
ang pagkaway!
Ang mga baranggay tanod todo hawi naman sa mga crowds at mga fans, habang dumadaan ang “convoy-de-pedicab” Namamangha pati ang mga tomador at sunog baga sa ganda ni Rhian.
Palibhasa bihira ka makakita ng mestisa dito samin. Halos lahat kasi ng tao dito, kung hindi sunog sa araw ay na-ngitim sa tubig kanal. Kaya kahit maligo pa ng ilang beses ang mga yan, mukha parin gusgusin.
Pag-tigil ng pedicab sa tapat ng bahay namin, nakasalubong na-agad ang mga tsimosang paparazzi. Dahil nabroadcast na pala sa buong baranggay na may g.f. na daw ako kahit hindi naman totoo.
“Girlfriend daw yan ni Emong!”
“Diii nnngaaa!! Baka ginayuma!!”
“Hoy! kayong mga etsoserang palaka, lumayas nga kayo dito!!” Sigaw ni nanay sa mga tsimosera at sinalubong kami.
“Aaaayyy!! Totoy anak! Miss na miss ka na ni nanay!! Oh ito ba yung girlfriend mo! Halika ineng pasok-pasok wag mahiya!” tawag samin ni mudra at pinapasok kami sa loob.
Bago pako magpaliwanag na hindi ko girlfriend si Rhian ay biglang sumigaw na naman ang nanay ko para tawagin si tatay…
“Daaarrlliinngg!!! Andito na yung mapapangasawa ng anak mo!! Nasan ka ba!!” sigaw na naman ni nanay at pina-upo kami sa sofa.
Whaaaattt!! Asawa agad!! Girlfriend lang kanina, ngayon asawa na ANU BA YAN!! Kaya si
Rhian napapabungisngis na lang. Lumabas si tatay galing kusina at nang nakita si Rhian hinatak ako palapit sa kanya…
“Anak, ganda niyang na bingwit mo ha! I’m proud of you!!!” bulong niya sakin nang tatay ko na di dapat tularan.
“Tay! Nay! Hindi ko po siya girlfriend, magkaibigan kami!” paliwanag ko sa dalawa para tumahimik na.
“Good afternoon po, ako po si Rhian classmate po ni Emong” pakilala ni Rhian sa magulang ko
“Iha, kumain ka na ba? Dito ka na maghapunan ha!” sabi ni nanay na parang walang naiintindihan sa sinabi namin.
“Totoy tulungan mo muna tatay mo sa kusina at magba-bonding muna kami ni Rhian” dagdag pa ni nanay at nakiupo na rin sa sofa.
Pagpunta ko sa kusina inihahanda na ni tatay ang lutong ulam at kanin…
“Anak bakit hindi mo pa syotain si Rhian! Hindi bale tutulungan kita!” sabi ni tatay paglapit ko at parang may balak na naman.
“Tay naman! diba sabi ko friends lang kami” sabi ko
“Frenz-frenz!! Ligawan mo na! ang hina mo talaga, sayang yun! Para malahian naman tayo ng imported!” kulit ni tatay habang nilapag na namin sa lamesa ang mga pagkain. Palibhasa kasi lahi namin parang kalapati, native na native!
Pinatawag na sakin ni tatay yung dalawa sa sala at pagdating ko doon nakita ko yung photo album ko pinapa-browse ni nanay kay Rhian.
“Ire si totoy ko nung 6 yrs old pa lang siya, kita mo walang salawal oh! lawit tuloy ang potpot! Hihihi!!” explain ni nanay sa bawat picture at si Rhian napa-pabungisngis naman.
PLEASE WAG YAN!!!
Inawat ko na sila sa pagex-explore sa photo album ko bago pa umabot sa puberty at adulthood. Niyaya ko na sila pumunta sa dining table at masaya kami kumain sa dami ng handa.
Halos pag-pawisan ang kilikili ko sa mga revelations ni nanay tungkol sakin pero si Rhian natatawa nalang. Tinanong ko kung nasan si kuya para mabago ang usapan at sabi ni nanay pumunta raw sa kabarkada niya, doon daw matutulog( may booking sa callboy!)
Pagkatapos ng kainan nagkaraoke si tatay at “nagpa-elib” na naman sa mga kapitbahay ng favorite niyang kanta na “Quando-Quando!!”
Nang kumanta animo’y parang sinapian ng iba’t ibang uri ng engkanto. Lakas ng tama parang banda ng siakol kung makabulahaw, kahit siguro mga namayapa na mamemerwisyo kanya!
Niyaya ko nalang si Rhian mamasyal sa labas at baka hindi pa kami matunawan sa mga kanta ni tatay. Nagpaalam muna ako sa mga magulang ko na papasyal lang kami saglit.
——————————————————————————————————
Na-isipan ko dalhin siya sa favorite place ko malapit rin sa amin. Pagdating doon pumasok kami sa gate ng isang maliit na community chapel at pumunta sa gilid kung saan may maliit na garden at playground.
“Bakit tayo nandito?” tanong ni Rhian
“Gusto ko lang ipakita sayo kung saan ako madalas pumunta dati kapag nalulungkot ako at dito yun” sabi ko habang nililibot namin yung lugar.
“Dito ako nagpapalipas ng sama ng loob tuwing may nanunukso sakin at kapag nandito ako unti-unti na lang nawawala yung lungkot” dagdag ko pa
“Eh ang dumi naman dito at lanta na ang mga plants oh!” sabi ni Rhian at pinagmamasdan yung lugar.
“Tama ka, napabayaan na kasi itong garden na to dahil wala na yung katiwala na si mang Arman. Dati napakaganda ng lugar na to at makapaglalaro ka pa sa swing” sabi ko sabay turo sa sirang swing.
“Eh nasaan na ba si Mang Arman?” tanong ni rhian habang hinahawakan ang mga lantang bulaklak.
“Ayan siya oh! Natatapakan mo yung lapida niya” sabi ko sabay turo sa paanan niya. Nakatapak kasi siya sa puntod ni Mang Arman na natabunan ng mga damo
“AAAYYY!!! Nakakainis ka bakit hindi mo sinabi!!” tili niya at napatalon ng nakita niya yung puntod tapos pinagpapalo ako.
“Hehe! Wag ka mag-alala sigurado happy yun, dahil nasisilipan ka nun sa ilalim ng lupa” asar ko dahil naka miniskirt kasi siya.
“****! May cementry naman kasi, bakit dito pa nilibing to!” Pikon niyang sabi.
“Syempre dahil love niya ang lugar na to, pero ngayon wala na siya wala narin nag-aabala ayusin to” sabi ko na may lungkot
“Emong let’s revive this place! para kapag sad tayo we have a special place to go to!” udyok ni rhian at naki-angkin narin sa special place ko.
“Eh hindi ako marunong ng gardening” sabi ko
“Ako marunong! di mo ba nakita yung mga flowers sa garden namin, ako nag-plant nun!” yabang pa niya
“Okey sige pero pagkatapos nalang ng semester, para sembreak walang hassle” sabi ko nalang dahil siguradong pipilitin din naman ako nito hanggang pumayag.
“Promise mo muna!” kulit pa niya kahit pumayag na ko.
“Promise!” sabi ko
“Cross your heart, hope to die!” kulit talaga!!
“Hala! Bayulente! Kailangan may mamatay pa!” sabi ko
“EEeiih i-swear mo kasiii!!” pilit na naman niyang parang ****
“Okay I swear!” sabi ko sabay taas ng kamay at krus sa dibdib
Umupo muna ako sa bench malapit sa playground at si Rhian naman sinubukan yung swing kahit sira na. Pinagmasdan ko siya habang natatawa siya sa ginagawa niya. Masaya ako kapag masaya siya at malungkot ako kapag malungkot din siya, ito na sirugo yung
tinatawag na nagmamahal.
Lumapit siya at umupo rin sa tabi ko, sumandal ulit siya sa dibdib ko. Habang tahimik kaming naka-upo doon naalala ko ang mga magagandang nangyari sakin simula ng nakilala ko siya.
Siya ang dahilan kung bakit ako masaya ngayon, sa buong buhay na naranasan ko ang sakit ng panglalait. Siya lang ang babaeng hindi ako hinusgahan sa pisikal kong itsura. Handa akong ibigay ang kasiyahan na nawala sa kanya kung bibigayan niya ko ng chance.
Alam kong wala ako binatbat pagdating sa ka-gwapuhan ng ex-bf niya pero I will make sure na mas hi-higitan ko pa siya sa pagma-mahal ko kay Rhian.
“Uy! bakit ang seryoso mo?” puna niya sakin at napatingin sa mukha ko. Siguro ito na ang tamang panahon at tamang lugar para sabihin sa kanya ang nararamdaman ko. Ngayon alam ko na ang tungkol sa ex niya wala na sigurong hahadlang
pa.
Kaya kinuha ko na lahat ng lakas ng loob sa katawan ko para sabihin ang feelings ko para kay Rhian…
“Rhian, what if theres a person willing to replace the one that loved you before…will you let him?” biglang lumabas nalang sa bibig ko.
“Huh! what do you mean?” taka ni Rhian
“What I mean is….wew!.. teka..” natigilan pa ko at napabuntong hininga dahil sa kaba.
“What I mean to say is kung manliligaw ba ko sayo, papayagan mo ba ko?” sinabi ko na sa kanya at bigla siya tumahimik. Tumahimik bigla…
“Rhian I like you! Oo I like you a lot… matagal na pero I don’t have courage to say it. Honestly hindi ko naman kailangan yung mga make-over para lapitan ako ng mga girls eh, dahil nandyan ka na and you see me for who I am…” Tumigil ako….
Itutuloy ko pa sana yung sasabihin ko kaso parang nalungkot siya sa mga sinabi ko at doon palang na-initindihan ko na kung anong meaning nun. Hindi ito sana ang gusto kong makitang reaction niya pero wala naman ako magagawa.
“Emong, hindi ka pa ba masaya kung anong meron tayo ngayon…” sagot ni Rhian
“Yes were friends but what we are doing is something more than a usual friends do. We kiss and we almost had sex, even though your not my boyfriend, I’m letting you do this things. sana be happy this way ” dagdag pa niya
“So it’s a No… Okey lang nagbaba-kasali lang naman ako. Alam ko naman suntok sa buwan na maging tayo pero gusto ko lang malaman mo ang feelings ko para sayo” sabi ko na parang nabigo.
Ngayon ko lang nagawang magtapat sa napupusuan ko at ngayon ko rin naranasan ang mabigo. Para may tumusok sa puso ko at nahihirapan ako huminga, kahit masakit hindi ko to pinakita…
“No don’t think of it that way, Please understand na hurt pa rin ako ang mga nangyari noon and I’m not ready yet” paliwanag niya.
Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at tulad ng dati tumingin ulit siya sa mga mata ko. Matagal kami natahimik…
“You’re special to me… di nga kita boyfriend pero masasabi ko naman ikaw ang bestfriend ko” sabi niya sa mahinang boses. Ewan ko kung magiging masaya na ko dun sa sinabi niya.
“Huwag ka naman malungkot …please… sayang naman ang araw na to kung ganito tayo” sabi niya
Re-respetuhin ko ang decision niya, mali naman pagpilitan ko ang sarili ko kung hindi pa siya handang magmahal. Umaasa akong balang araw magkakaroon din ako ng lugar sa puso niya.
“Let’s go, baka hinahanap na tayo ng parents mo” aya ni Rhian sakin.
—————————————————————————————————–
Tahimik kaming naglakad pa balik samin, parang nai-ilang tuloy ako kay Rhian dahil nagtapat na ko ngunit tinanggihan naman. Napansin niya yata yun kaya hinawakan niya ang kamay ko.
Nang nakarating kami saamin naabutan namin ang parents ko sa sala nakangiti parang may binabalak…
“Rhian Iha, dito kana magpalipas ng gabi baka mapahamak pa kayo sa daan, tutal wala naman yata kayong pasok bukas. Huwag ka mag-alala inihanda na namin yung kwarto ni totoy para matulugan mo” sabi ni nanay
“Tama! at pwede na rin kayo magtabi… Aray kuu!!” dadag pa sana ni tatay pero siniko siya ni nanay. Sabi na may balak itong mga to eh! Gabi na raw, e wala pa nga 6pm. Ako na mismo ang tumanggi at sinabing ihahatid ko na lang si Rhian, pero pumayag si Rhian sa maitim na
balak nila tatay.
Tatawag raw muna siya sa kanila para magpaalam. Nanood nalang muna kami ng t.v. para magpalipas ng oras. Favorite din pala ni Rhian ang telanovela katulad ni nanay kaya todo chikahan pa sila habang nanonood, wala tuloy akong maiintindihan sa palabas.
Mga bandang 10pm matutulog na raw yung dalawa at naiwan kami ni Rhian sa sala. Sabi ko kay Rhian kung ina-antok na siya pwede na siyang umakyat at dito nalang ako sa sala matutulog.
“Rhian pagpasensyahan mo na ang parents ko ha! Sabik lang kasi yun sa babaeng anak, puro kasi kami lalaki” paliwanag ko habang magkatabi kami sa sofa.
“Cool nga parents mo eh, na miss ko tuloy sina mommy at daddy” sagot naman niya.
“Ay Oo nga pala, kukuha pala kita ng damit para pang tulog mo” sabi ko at tumayo na ako pero tumayo din si Rhian.
“Don’t bother, I brought some clothes at masu-surprise ka hihihi!” sabi niya at nagyayang pumunta na sa kwarto ko.
“Anu naman?” tanong ko dahil nagtaka ako bakit siya may dalang damit.
“Ei basta, lika na dali hihihi!” sabi ulit niya at umakyat na kami sa taas. Pumasok na kami sa kwarto ko at medyo excited ako sa sinasabi niyang surprise. Tumingintingin pa si Rhian sa maliit kong silid at parang may hinahanap sa loob ng kwarto.
Hinalugad yung cabinet ko tapos yung lalagyanan sa drawer at pati narin yung ilalim ng kama. Kaya nagtanong ako sa kanya bakit niya ginagawa yun…
“Hoy ano ba hinahanap mo?” tanong ko
“Hinahanap ko kung saan mo tinatago yung mga bala mo ng bold!” sagot niya at natawa ako.
“Wala noh!” deny ko, asa pa siya makita niya yun eh kahit nga si “Dora the explorer” di mahahanap ang location nun.
“Asus! sa libog mong yan, imposibleng wala!” sumbat niya
“So ano ba yung surprise mo?” tanong ko sa kanya para maiba na ang topic.
“Uuy atat siya! Lay down ka muna sa bed tapos close your eyes! Hihihi!” landi niya sakin kaya ang bilis kong napahiga agad sa kama at natawa siya.
“Cover your eyes, wag mo i-oopen until I say so ha!” sabi niya at habang nakatakip ang kamay sa mata ko parang naririnig kong may kinukuha siya sa bag niya. Dinig ko rin na parang nagtatangal siya ng damit kaya lalo ako na-excite sa di ko pa alam na
mangyayari. Maya-maya pinabuksan na niya ang mata ko at nag-init ako sa suot niya ngayon.
Naka-cheerleader na damit siya, kulay makintab na pula at fit na fit. Sobrang iksi ng skirt na halos makita ko na panty niya tapos bigla siyang umikot at nakita ko nga yung kulay black na panty.
“Naririnig ba tayo dito ng parents mo?” tanong niya, pumunta siya sa may pintuan at ni-lock yung pinto.
“Hindi naman kasi sa baba ang kwarto nila, unless maghihiyaw ka na naman katulad nung dati hahaha!!” asar ko sa kanya.
“Sira! I’m going to show you sana my cheering moves eh!” sabi niya at pumuwesto ulit sa harapan ko habang ako ay nakahiga ng konti pero nakatukod ang braso ko para makita ko siya.
“Sige nga! Wag ka lang tatalon ha! baka bumigay yang sahig at didiretso ka talaga sa baba” babala ko at ginawa na niya yung sayaw nila sa cheering…
GO! GO EMONG! GO! GO! EMONG! GO! GO EMONG! Give me an E.. (Clap!) give me an M..(Clap!) give me an O..(Clap!) give me an N(Clap!) and give G (Clap!) (Clap!) cheer niya na may kasama pang hand gesture at movement ng feet.
What do you get? EEEEEEMMMOOONNGGG!!! HAHAHAHA!!!! sigaw niya na tawa pa ng tawa.
“Ayun na yun! Na-utot lang ako dun sa ginawa mo ah! Hahaha!! Asar ko at naghanap agad
ma-ibabato sakin.
“Yabang mo eh na arouse ka nga! Look oh! lumilitaw si Felix!” sabi niya
********************
Itutuloy
