Zinxys
Journeyman
Pagkatapos ng text message kay Kaye, dumating ito sa loob ng 10 minuto. Walang makeup, naka oversized shirt at cycling shorts lang, pero kita pa rin ang pamumula sa pisngi niya. Pagpasok sa office ni Ma’am Rina, sinara niya agad ang pinto at tiningnan silang dalawa.
“Alam ko na,” sabi ni Kaye nang walang paligoy-ligoy. “Yung libro. Nakita ko kanina sa bag mo, Jiro. At naramdaman ko rin… kanina pa ako mainit-init. Parang alam ko na may mangyayari.”
Tumingin si Ma’am Rina kay Kaye, ngumiti nang malambot pero may halong init sa mata.
“Hindi na natin kailangang magpanggap. Nandito na tayo. At may libro pa rin siya sa bag.”
Inilabas ni Jiro ang itim na libro. Binuksan sa pahina kung saan nakasulat na sina KAYE at RINA. May tatlong bakanteng linya pa sa ibaba, pero parang alam na ng libro kung ano ang susunod.
Biglang uminit ulit ang libro sa kamay ni Jiro. Hindi na kailangang magsulat pa. Parang may sariling desisyon ito ngayon.
Maya-maya, narinig nilang tatlo ang mahinang pag-click ng lock sa pinto—mula sa loob. Hindi na nila kayang buksan kahit gustuhin man.
“Tapos na ang pagpili,” bulong ni Ma’am Rina habang hinuhubad na naman ang natitirang damit. “Ngayon, tayong tatlo na lang ang may-ari ng gabing ‘to.”
Hinila ni Kaye si Jiro sa gitna ng opisina. Hinubad niya ang shirt niya, walang bra rin sa loob. Hinawakan niya ang dibdib ni Ma’am Rina habang hinahalikan si Jiro—malalim, mainit, parang matagal nang hinintay.
Si Ma’am Rina naman, lumuhod sa harap nila. Hinawakan ang titi ni Jiro na matigas na ulit, sinubo nang sabay-sabay kay Kaye na nakahawak din sa base nito. Dalawang bibig, dalawang dila—mainit, basa, palitan ng pagdila at pagsubo.
Napahawak si Jiro sa mesa para hindi mawalan ng balanse. Ungol niya na halos hindi na makontrol.
Maya-maya, tumayo silang dalawa. Inihiga nila si Jiro sa conference table na mas malaki kaysa sa desk kanina. Si Kaye umupo sa mukha niya—basa na ulit ang puke niya, ipinahid sa labi at dila ni Jiro habang si Ma’am Rina umupo sa titi niya, ipinasok nang buo sa isang bagsak.
“Ahhh… Jiro… ang sarap mo pa rin…” ungol ni Ma’am habang sumasakay nang mabagal pero malalim.
Si Kaye naman, nag-ikot ang balakang sa mukha ni Jiro, dinidilaan niya nang todo ang clit nito habang hinahawakan ang dibdib ni Ma’am Rina na tumatalbog sa harap niya.
“Halika… halikan mo ako habang sinasakyan mo siya,” sabi ni Kaye kay Ma’am.
Naghalikan silang dalawa sa ibabaw ni Jiro—malalim, dila sa dila, habang patuloy ang pag-ikot ng balakang ni Ma’am at pagdila ni Jiro kay Kaye.
Hindi na nagtagal—naramdaman nilang tatlo ang pag-abot ng climax.
Una si Kaye—nanginginig ang hita habang sumisigaw nang mahina sa bibig ni Ma’am habang naghahalikan pa rin sila.
Tapos si Ma’am Rina—malakas na ungol habang pinipisil ang titi ni Jiro sa loob niya, sumabog ang init sa paligid.
At si Jiro—huling tulak, sumabog sa loob ni Ma’am nang malalim, habang dinidilaan pa rin si Kaye hanggang sa muling labasan ito sa mukha niya.
Natigilan silang tatlo saglit, hingal, pawis, magkadikit ang katawan.
Maya-maya, bumukas ulit ang lock ng pinto nang kusa. Parang tapos na ang ritwal.
Kinuha ni Jiro ang libro. Ngayon, wala nang bakanteng linya. Sa huling pahina, may bagong sulat sa pulang tinta—hindi galing sa kanya:
“Tapos na. Ang libro ay magiging iyo hangga’t gusto mo. Pero tandaan: ang tunay na kapangyarihan ay hindi sa pangalan, kundi sa pagpayag.”
Tumingin silang tatlo sa isa’t isa.
Si Kaye ang unang nagsalita, ngiti sa labi habang hinahaplos ang dibdib ni Jiro.
“Sa tingin ko… hindi na natin kailangan pa ng libro para mangyari ulit ‘to.”
Tumango si Ma’am Rina, hinila silang dalawa palapit.
“Sa condo ko na lang tayo susunod. Walang libro. Walang pangalan. Tayo lang.”
Inilagay ni Jiro ang libro sa bag niya—isang beses pang hinawakan, pero hindi na binuksan.
Paglabas nila sa office, tahimik ang corridor. Walang nakakaalam.
At sa gabing iyon, sa condo ni Ma’am Rina, walang sulat, walang ritwal—puro haplos, halik, at ungol na kusang nangyari.
Dahil minsan, ang pinakamasarap na sekswal na kapangyarihan ay yung hindi na kailangang magsulat pa.
“Alam ko na,” sabi ni Kaye nang walang paligoy-ligoy. “Yung libro. Nakita ko kanina sa bag mo, Jiro. At naramdaman ko rin… kanina pa ako mainit-init. Parang alam ko na may mangyayari.”
Tumingin si Ma’am Rina kay Kaye, ngumiti nang malambot pero may halong init sa mata.
“Hindi na natin kailangang magpanggap. Nandito na tayo. At may libro pa rin siya sa bag.”
Inilabas ni Jiro ang itim na libro. Binuksan sa pahina kung saan nakasulat na sina KAYE at RINA. May tatlong bakanteng linya pa sa ibaba, pero parang alam na ng libro kung ano ang susunod.
Biglang uminit ulit ang libro sa kamay ni Jiro. Hindi na kailangang magsulat pa. Parang may sariling desisyon ito ngayon.
Maya-maya, narinig nilang tatlo ang mahinang pag-click ng lock sa pinto—mula sa loob. Hindi na nila kayang buksan kahit gustuhin man.
“Tapos na ang pagpili,” bulong ni Ma’am Rina habang hinuhubad na naman ang natitirang damit. “Ngayon, tayong tatlo na lang ang may-ari ng gabing ‘to.”
Hinila ni Kaye si Jiro sa gitna ng opisina. Hinubad niya ang shirt niya, walang bra rin sa loob. Hinawakan niya ang dibdib ni Ma’am Rina habang hinahalikan si Jiro—malalim, mainit, parang matagal nang hinintay.
Si Ma’am Rina naman, lumuhod sa harap nila. Hinawakan ang titi ni Jiro na matigas na ulit, sinubo nang sabay-sabay kay Kaye na nakahawak din sa base nito. Dalawang bibig, dalawang dila—mainit, basa, palitan ng pagdila at pagsubo.
Napahawak si Jiro sa mesa para hindi mawalan ng balanse. Ungol niya na halos hindi na makontrol.
Maya-maya, tumayo silang dalawa. Inihiga nila si Jiro sa conference table na mas malaki kaysa sa desk kanina. Si Kaye umupo sa mukha niya—basa na ulit ang puke niya, ipinahid sa labi at dila ni Jiro habang si Ma’am Rina umupo sa titi niya, ipinasok nang buo sa isang bagsak.
“Ahhh… Jiro… ang sarap mo pa rin…” ungol ni Ma’am habang sumasakay nang mabagal pero malalim.
Si Kaye naman, nag-ikot ang balakang sa mukha ni Jiro, dinidilaan niya nang todo ang clit nito habang hinahawakan ang dibdib ni Ma’am Rina na tumatalbog sa harap niya.
“Halika… halikan mo ako habang sinasakyan mo siya,” sabi ni Kaye kay Ma’am.
Naghalikan silang dalawa sa ibabaw ni Jiro—malalim, dila sa dila, habang patuloy ang pag-ikot ng balakang ni Ma’am at pagdila ni Jiro kay Kaye.
Hindi na nagtagal—naramdaman nilang tatlo ang pag-abot ng climax.
Una si Kaye—nanginginig ang hita habang sumisigaw nang mahina sa bibig ni Ma’am habang naghahalikan pa rin sila.
Tapos si Ma’am Rina—malakas na ungol habang pinipisil ang titi ni Jiro sa loob niya, sumabog ang init sa paligid.
At si Jiro—huling tulak, sumabog sa loob ni Ma’am nang malalim, habang dinidilaan pa rin si Kaye hanggang sa muling labasan ito sa mukha niya.
Natigilan silang tatlo saglit, hingal, pawis, magkadikit ang katawan.
Maya-maya, bumukas ulit ang lock ng pinto nang kusa. Parang tapos na ang ritwal.
Kinuha ni Jiro ang libro. Ngayon, wala nang bakanteng linya. Sa huling pahina, may bagong sulat sa pulang tinta—hindi galing sa kanya:
“Tapos na. Ang libro ay magiging iyo hangga’t gusto mo. Pero tandaan: ang tunay na kapangyarihan ay hindi sa pangalan, kundi sa pagpayag.”
Tumingin silang tatlo sa isa’t isa.
Si Kaye ang unang nagsalita, ngiti sa labi habang hinahaplos ang dibdib ni Jiro.
“Sa tingin ko… hindi na natin kailangan pa ng libro para mangyari ulit ‘to.”
Tumango si Ma’am Rina, hinila silang dalawa palapit.
“Sa condo ko na lang tayo susunod. Walang libro. Walang pangalan. Tayo lang.”
Inilagay ni Jiro ang libro sa bag niya—isang beses pang hinawakan, pero hindi na binuksan.
Paglabas nila sa office, tahimik ang corridor. Walang nakakaalam.
At sa gabing iyon, sa condo ni Ma’am Rina, walang sulat, walang ritwal—puro haplos, halik, at ungol na kusang nangyari.
Dahil minsan, ang pinakamasarap na sekswal na kapangyarihan ay yung hindi na kailangang magsulat pa.