NSFW
DaKonig
Forum Expert
Harapin Ang Liwanag
“We all die. The goal isn’t to live forever, the goal is to create something that will.” - Chuck Palahniuk
Chapter 15 Part 2 - The Night Stalker
"Ano ang gagawin natin?" tanong ko sa kanya na binaba niya ako at bumalik na kami sa anyo namin "lalaban tayo" sabi niya na me lumabas na espada sa palad niya "bigyan mo ako ng isa" sabi ko sa kanya. "Hindi, dito ka lang sa likod ko" sabi niya sa akin "tutulongan kita" sabi ko "sabi kong hindi!" sagot niya na tinulak niya ako ng mahina at umatake siya "JULIAN!" tawag ko sa kanya pero hindi niya ako pinakinggan. Nakita kong umatake din sa kanya ang sampung taong sumunod sa amin at yung unang taong nakita namin kanina mabilis itong tumakbo palapit sa akin "JULIAN!" tawag ko sa kanya na napansin niya din siguro ito kaya pinatay niya muna ang dalawa at mabilis siyang tumakbo pabalik sa akin.
Nakita kong malapit na sa akin ang tingin ko pinuno ng grupo nila kaya nagpanic na ako at tumingin ako sa paligid at kiinuha ang unang kahoy na nakita ko sa tabi ko at tinaas ito at naghanda ako. "Shit katapusan ko na ata ito" sabi ko sa sarili ko dahil malayo pa si Julian at yung taong nakaitim ilang hakbang nalang sa akin. Nakita ko na ang espada ng kalaban namin kaya napapikit nalang ako at hinanda ang sarili ko sa mangyayari ng biglang me parang hangin na dumaan sa ibabaw ko kaya napatingin ako sa taas at nakita ko ang makapal na balahibong dumaan sa ibabaw ko at dumapo ito sa taong papalapit sa akin. Napaupo ako sa lupa at nakita ko nalang ang maraming malalaking asong dumaan sa gilid ko at inatake nila ang mga taong humahabol sa amin ni Julian.
Nagsiatrasan ang mga humabol sa amin at mabilis silang tumakas na hinabol pa sila ng mga malalaking aso habang naiwan naman ang isang malaking asong tumalon sa ibabaw ko. "Isabella" tawag sa akin ni Julian na tinulongan niya akong tumayo at pinwesto ako sa likuran niya habang tinaas niya ang espada niya nung humarap sa amin ang malaking aso. Inikutan niya kami habang nakalabas ang mahabang pangil niya at biglang dumating ang mga kasama niya at lahat sila nakapalibot sa amin. "Sino ba sila?" tanong ko kay Julian na humigpit ang paghawak niya sa beywang ko, tumigil sa paglakad ang isang aso at biglang naging tao ito pati narin ang mga malalaking asong nakapaligid sa amin.
"Hmmm...." lang ang narinig namin galing sa taong nasa harapan namin "kung gusto niyo ng away pagbibigyan ko kayo huwag niyo lang gagalawin si Isabella" sabi ni Julian sa kanila "hindi mo man lang ako babatiin, Julian?" tanong nung mama sa kanya. "Ingkong, hindi kana ata kilala ng batang ito" sabi nung isa na nakatayo sa kanan niya na kinawayan lang siya at bigla itong humakbang palapit sa amin "kumusta kana?" tanong niya kay Julian. "Maayos lang ako, ikaw?" tanong ni Julian "heto, tumatanda na" nakangiting sagot nung tinatawag nilang Ingkong "ganun ka parin nung huli kitang makita" sabi ni Julian sa kanya "mabuti naman at natatandaan mo pa ako" sabi nung Ingkong kay Julian.
"Mabuti ba sila?" tanong ko kay Julian na tumawa lang yung Ingkong sa sinabi ko "mabuting tao kami.. err.. taong lobo" sabi nung Ingkong na natawa din ang mga kasamahan niya "salamat sa tulong niyo" sabi ni Julian sa kanya. "Walang anuman yun Julian, ngayon nasaan si Zoraida?" tanong niya kay Julian na napansin kong parang me inamoy yung taong nakatayo kanina sa kanan niya "malapit lang siya Ingkong" sabi nito. "Uutosan ko ang mga tauhan natin na puntahan si Zoraida" sabi nito "huwag" sagot nung Ingkong na nagulat silang lahat "bakit? Pagkakataon na natin ito, Ingkong" sabi nung kasama niya.
"Hindi mo ba napapansin, Dante?" tanong nung Ingkong sa kanya "ang ano?" tanong nung Dante "ang mga mata niya" sagot nung Ingkong na tumingin si Dante kay Julian "nakikita ko ang tinutukoy mo, Ingkong" sabi ni Dante. "Naparito kami Julian hindi para manggulo, kundi kausapin kayo ni Zoraida" sabi nung Ingkong "kung gusto niyo kaming kausapin bakit nagpadala kayo ng mga lobo para atakihin kami?" tanong ni Julian sa kanya. "Ano... ano ang ibig mong sabihin Julian?" takang tanong ni Ingkong sa amin na pati si Dante nagtaka din "huwag na kayong magmaang-maangan pa" sabi ni Julian sa kanila. "Oo tama si Julian kung gusto niyo silang kausapin bakit kayo nagpadala ng mga tauhan para atakihin sila at sa apartment ko pa sila sumugod" sabi ko sa kanila na nagkatinginan si Ingkong at si Dante.
"Ingkong ang mga ligaw na lobo ata ang umatake sa kanila" sabi ni Dante "hmmm... sa totoo lang Julian wala kaming alam sa nangyayari sa inyo sa Maynila dahil hindi kami lumuwas doon" sabi ni Ingkong. "Dalawang pamilya lang mula sa tribu namin ang lumuwas ng Maynila, ang pamilya ni Solomon at ni Isagani" sabi ni Dante sa amin "maliban sa dalawang yun wala ng ibang taong Lobo mula sa tribu namin ang nakatira doon" sabi ni Ingkong. "Kung hindi niyo tauhan ang umatake sa amin kanino pala sila?" tanong ni Julian sa kanila "hmmm me nababalitan kaming ibang tribu ng mga Lobo na tumatanggap ng pera para gumawa sa ano mang inuutos ng mga taong nagbabayad sa kanila" balita sa amin ni Ingkong.
"Maniwala ka sa amin Julian, kilala mo ako at si Dante pati narin ang mga tauhan ko" sabi ni Ingkong sa kanya na naramdaman kong kumalma si Julian at bumalik sa palad niya ang espada niya. Tumingin sa langit yung Ingkong at lumingon siya kay Dante "masusunod, Ingkong" sabi ni Dante at suminyas siya na bigla nalang nagsialisan ang mga taong Lobo na nakapaligid sa amin at iniwan kaming apat. "Ngayon Julian nakuha na muli namin ang tiwala mo, pwede mo na ba kaming dalhin kay Zoraida?" tanong ni Ingkong sa kanya na lumingon sa akin si Julian "tara na" sabi ko kay Julian na tumango siya sa akin at lumingon siya sa kanila. "Sumunod kayo sa akin, nasa kubo lang si manang Zora" sabi ni Julian sa kanila "mauna kayo at susunod kami" sabi ni Ingkong at bumalik na kami sa kubo.
Nung natanaw na namin ang kubo "ang bahay ni Guillermo" sabi ni Dante "bahay nino?" takang tanong ko "hehehe ang kaibigan kong Heneral na si Guillermo, dyan siya noon nakatira nung tinuturoan siya ni Hen Enzo" nakangiting sabi ni Dante. "Ah si Enzo" sabi nung Ingkong na tumigin siya kay Julian "kilala mo na ba siya, Julian?" tanong nung Ingkong sa kanya "oo" sagot ni Julian na sinilongan si Julian ng malaking puno para makatawid siya palapit sa kubo. "Maraming salamat" sabi ni Julian sa puno at binuksan na niya ang pinto "tuloy po kayo" sabi niya na nakita namin si Jasmine na nakaupo sa me mesa. "Mabuti at nandi." bigla nalang napatigil si Jasmine "INAY MGA KALABAN!" sigaw niya bigla na lumabas mula sa kwarto si manang Zoraida at naghanda ito para lumaban.
"Kumalma ka Zoraida, hindi kami naparito para makipag-away" sabi ni Ingkong sa kanya "HINDI? ANO YUNG MGA PINADALA NIYONG LOBO SA BAHAY KO?" galit na tanong ni manang Zoraida sa kanya. Nilapitan ko si manang Zoraida "misunderstanding lang manang, hindi nila tauhan ang umatake sa atin sa Maynila" paliwanag ko sa kanya na humaba na ang kuko niya para makipag-away sa kanila. "Manang Zora kumalma po kayo, naparito sila para kausapin tayo" sabi ni Julian sa kanya na hindi parin kumalma si manang Zoraida kahit na naupo na si Ingkong sa upoan at tumingin ito sa kanya. "Matagal na tayong hindi nagkita, Zoraida" sabi ni Dante sa kanya na nilingon niya ito at tinuro niya ito "relax lang manang, relax lang" sabi ko sa kanya.
"Gaya ng sinasabi ni Julian, naparito kami para kausapin kayo" panimula ni Ingkong "hindi kami manggugulo, gusto lang namin malaman ang tungkol sa Aklat ng Dilim" dagdag niya na tiningnan siya ni manang Zoraida. "Bakit? Ano ang gagawin niyo sa aklat?" tanong niya kay Ingkong "ang tanong diyan ay kung ano ang gagawin niyo sa aklat" balik ni Dante sa kanya na tinaas ni Ingkong ang kamay niya at natahimik siya. "Alam naming ginamit ni Lucia ang Aklat ng Dilim nung gabing yun dahil nakita namin silang naging bato sa silid ng truno niya" sabi ni Ingkong "patawarin niyo ako kung hindi agad ako kumilos para tulongan kayo" sabi ni Ingkong sa kanila. "Huli na ang paghingi mo ng patawad Ingkong Romolo" sabi ni Julian sa kanya "nangyari na ang nangyari" dagdag niya.
"Hindi ko man ginusto ang nangyari pero mas lalong hindi ko ginusto ang ginawa sayo ni Lucia, Julian" sabi ni Ingkong Romolo kay Julian "niligtas niya ang buhay ko, wala sa akin yun" sagot ni Julian sa kanya. "Naiinitindihan ko kung bakit niya ginawa yun pero ang pangako niya sa ama mo.. " "huwag niyong banggitin ang taong yun" sabi bigla ni Julian sa kanya na nagulat sila. "Huwag niyong gamiting rason si Lorenzo para kundinahin ang ginawa ni Reyna Lucia sa akin" dagdag ni Julian na napayuko lang ang ulo ni Ingkong Romolo at umiling lang si Dante. "Ano ang pinagsasabi mo, hindi mo ba alam na isa kang Bailan?" sabi ni Dante kay Julian "alam ko, naikwento na sa akin ni Haring Narra kung sino ako at ang pinanggalingan ko" sagot ni Julian.
"Kung ganun alam mo din na hindi mo na pwedeng gamitin ang espada ng ama mo dahil naging marumi na ang dugo mo" direstong sabi ni Dante kay Julian "Dante!" sabi ni Ingkong Romolo "hindi Ingkong dapat niyang malaman ito dahil kita kong nawawalan ng respeto ang batang ito sa ama niya" sabi ni Dante. "Hindi alam ni Julian, tandaan mo lumaki siyang wala na ang mga magulang niya" paliwanag ni Ingkong Romolo kay Dante. "Kilala ko ang ama mo Julian, mabuting tao si Lorenzo pati ang nanay mo na si Lala" sabi ni Dante "Lala?" takang tanong ni Julian "hindi niyo ba sinabi sa kanya kung sino ang nanay niya?" takang tanong ni Ingkong Romolo kay manang Zoraida. "Hindi" sagot ni manang "pinagbawalan kami ni Reyna Lucia na sabihin sa kanya ang totoo" dagdag ni manang Zoraida.
"Ingkong ang espada!" sabay turo ni Dante sa gilid ng pinto ng kwarto "ang espada ni Lorenzo, bakit nasa inyo ito?" takang tanong ni Ingkong Romolo sa amin "ako ang nakakita nito sa bahay nina Isagani" sabi ko sa kanya. "Ako ang lead imbistigador sa kasong yun at nahanap ko ang espadang yan sa ilalim ng kama ng mga anak nila" kwento ko sa kanila "isa kang pulis?" tanong ni Dante sa akin "oo, Tenyente Isabella Rosales" pakilala ko sa kanila "alagad ng batas" sabi ni Ingkong Romolo. "Oo" sagot ko sa kanya "me itatanong ako sa inyo ngayon habang nandito kayo" sabi ko sa kanila "tungkol ito sa mag-asawang Isagani at Maria" sabi ko "magtanong ka" sabi ni Ingkong "nagtaka lang kasi ako dahil nung sinuri ng medical team namin ang mga katawan nila bigla nalang itong nalusaw" kwento ko na hindi ko pa natapos ang sasabihin ko bigla nalang tumayo si Ingkong Romolo at sabing "aswang!" na nagulat kaming lahat sa sinabi niya.
"Ingkong, masama ito" sabi ni Dante "ayaw man naming kumpirmahin pero sa sinabi mo ngayon haayyy bumalik na pala sila" sabi ni Ingkong sa amin "sino ang bumalik?" takang tanong ko sa kanya. "Pero paano ito nangyari Romolo, hindi ba napatay niyo ang Reyna nila?" takang tanong ni manang Zoraida sa kanya "Oo, pero hindi ito ibig sabihin patay narin ang mga tauhan niya" sabi ni Ingkong Romolo. "Dante" tawag niya "alam ko na ang gagawin ko Ingkong" sabi ni Dante sa kanya na nagpaalam ito at lumabas ng kubo "saan siya pupunta?" tanong ni manang Zoraida "ibabalita niya ito sa tribu namin at huwag kayong mag-alala walang mangyayari sa inyo habang kasama niyo ako" sabi niya sa amin.
"Kung aswang ang pumatay sa kanila paano mo maipapaliwanag ang nakalaban kong bampira nung gabing pinatay sila?" tanong ni Julian sa kanya "bampira?" takang tanong ni Ingkong Romolo. "Oo, naalala ko na bago ako hinimatay nakita kong katulad mo Julian ang nakalaban mo" sabi ko na napalingon sila sa akin "hindi ko masasagot yan" sabi ni Ingkong Romolo sa akin. "Isa pa, ang nakapagtataka din walang bakas na pinilit silang pinasok sa loob" kwento ko "ano ang ibig mong sabihin?" tanong ni manang Zoraida sa akin "ayun kasi sa imbistigasyon ko parang kilala nila ang mga taong pumatay sa kanila dahil nung nakita ko si Maria sa kusina parang naghahanda ito ng maiinom. Pati yung mga anak nila sa taas wala man lang kaming nakitang nanlaban ito na parang tulog sila at walang alam sa mangyayari sa kanila nung gabing yun" kwento ko.
"Hmmm.. " lang si Ingkong Romolo at bumalik na si Dante "Ingkong nagpadala ako ng tao sa tribu natin para ipaalam sa ibang konseho natin" balita ni Dante "alam kong narinig mo ang pinag-usapan namin Dante" sabi ni Ingkong sa kanya. "Narinig mo?" takang tanong ko "me dahilan kaya malaki ang tenga namin, Isabella" sabi ni Ingkong sa akin "sabihin mo sa kanila ang taong nakalaban natin noon" sabi ni Ingkong kay Dante. "Sampung taon ang lumipas nung nawala ka Julian me isang taong bigla nalang sumulpot at hindi kapani-paniwala ang abilidad niya" panimula ni Dante "kahit ako hindi ko siya matalo-talo dahil mabilis itong kumilos at ang lakas niya parang sampung bampira, hindi.. parang sampung Guillermo ang lakas niya" kwento niya na kita kong nagulat si Julian sa sinabi niya.
"Sampung.... Guillermo?" takang tanong ni Julian "oo, maraming lobo ang napatay ng taong ito at hindi lang lahi namin pati narin mga bampira sa kalapit lalawigan" patuloy niya "parang me hinahanap siya at walang pakialam ito kung pumatay" dagdag niya. "Julian me sasabihin ako sa iyo" sabi ni manang Zoraida "ano yun manang?" tanong niya "nung araw na nawala ka me nabalitaan akong me ritwal na nagaganap sa loob ng gubat ng mga aswang" sabi ni manang sa kanya. "Ano naman ang kinalaman ko dun?" tanong niya "kapareho sa ritwal na ginawa ni Reyna Lucia ang ginawa nila noon" kwento ni manang. "Bakit ngayon mo lang ito sinabi Zoraida?" inis na sabi ni Dante sa kanya "kasi akala ko wala lang yun at isa pa ayaw ko ng makialam sa kahit kanino" sagot ni manang Zoraida.
"Ibig sabihin nito merong katulad ni Julian ang naglalakad ngayon sa lupa?" sabi ni Ingkong Romolo "hindi ako magtataka kung totoo man ito dahil sa pinakitang abilidad nung nakalaban natin noon" sabi ni Dante. "Ano pa ang nalalaman mo, Zoraida?" tanong ni Ingkong sa kanya "balita sa akin noon ng ibang mangkukulam na tumakas sa pugad ng mga aswang na me iba pang ginagawa ang mga aswang na tila me pinaghahandaan sila" kwento niya. "Ano naman ang pinaghahandaan nila?" tanong ko "inay" sabi ni Jasmine na lumingon kami sa kanya "ano yun anak?" tanong ni manang "yung kwentas ko" sabi ni Jasmine na kita naming umilaw ito "humanda kayo, me papalapit na peligro" sabi ni manang Zoraida sa amin "nay, natatakot ako" nanginginig na sabi ni Jasmine.
"Dante" sabi ni Ingkong "nakakalat na ang mga tauhan natin, Ingkong" sagot ni Dante "kung meron mang sasalakay sa atin susogpoin nila ito" dagdag niya "nay huhu.. natatakot talaga ako" naiiyak ng sabi ni Jasmine. "Delikado ito, Julian, Isabella kailangan nating umalis dito" sabi ni manang Zoraida sa amin "teka muna Zoraida, nandito kami para depensahan kayo" sabi ni Ingkong Romolo "ngayon ko lang nakikitang ganito si Jasmine" sabi ni manang sa amin "hindi ordinaryong kalaban ang papalapit sa atin" dagdag niya "yung taong katulad mo, Julian" sabi ko "manang, gamitin niyo ang portal at umalis na kayo dito" agad na sabi ni Julian kay manang Zoraida.
"Isama niyo na si Ingkong Romolo, Zoraida" sabi ni Dante "magmadali tayo inay malapit na siya" sabi ni Jasmine na agad kaming kumilos "Isabella, sumama kana sa kanila kami na ang bahala dito" sabi ni Julian sa akin. "Susunod ka, sumunod ka!" sabi ko sa kanya "huwag kang mag-alala, hindi ako naghintay ng dalawang daang taon sayo para lang mamatay" sabi ni Julian sa akin na tinulak niya ako palayo sa kanya "magmadali kayo" sabi niya. "Isabella tayo na sa loob" yaya sa akin ni manang Zoraida "Ingkong patawarin niyo ako pero kailangan niyong sumama sa kanila" sabi ni Dante sa kanya "AARGGGHHHHH" naririnig namin ang sigaw ng mga tauhan nila sa labas "INGKONG SUMAMA KANA SA KANILA" sigaw ni Dante dahil tumama sa pader ng kubo ang tatlong lobo.
"Susunod ka Dante!" sabi ni Ingkong sa kanya "oo, susunod ako" sagot niya na sumunod sa akin si Ingkong Romolo sa kwarto at binuksan ni manang Zoraida ang portal "mag-ingat kayo!" sabi ni Ingkong Romolo kina Julian at Dante. Umalis na sila at sinara na ni Zoraida ang portal sa loob ng kwarto habang naghahanda naman si Dante at si Julian "hindi mo ba gagamitin ang espada ng tatay mo?" tanong ni Dante sa kanya. "Walang silbi ang espadang yan sa akin" sagot ni Julian "bakit naman?" tanong ni Dante "hindi ko mahawakan ang espadang yan" sagot ni Julian na me lumabas na espada sa palad niya "ito nalang ang gagamitin ko" sabi ni Julian "ikaw ang masusunod" sabi ni Dante sa kanya at nauna itong lumabas ng kubo.
Nung nakita niyang mataas na ang sinag ng araw dahil palubog na ito lumabas na si Julian sa kubo at kita niya ang maraming patay na lobo na nakakalat sa paligid at nakita niya ang nakaitim na tao na sinasakal nito ang isa pang lobo. "BITAWAN MO SIYA!" sigaw ni Dante dun sa tao pero hindi siya nito pinakinggan at binali pa nito ang leeg nung tauhan ni Dante at binato ito sa kanya. Nasalo ito ni Dante na biglang sumulpot sa harapan niya ang taong nakaitim at nakalabas na ang espada nito "AH!" lang si Dante pero bigla ding sumulpot si Julian sa likod nung kalaban nila para tagain ito. Mabilis nakalingon ang kalaban niya para madepensahan ang sarili niya nung hinampas siya ni Julian gamit ang espada niya.
Agad umatras si Dante at dahan-dahan niyang nilatag ang tauhan niya at hinugot niya ang espada niya at umabante siya para tulongan si Julian. Nagtulakan sila ni Julian habang magkadikit ang mga espada nila "SINO KA BA?" tanong ni Julian sa kanya na napansin niyang nagulat ito nung mamukhaan siya. Tinulak niya si Julian ng malakas kaya napaatras siya kaya nakakuha ng tyempo si Dante para hampasin niya ito pero nakailag ang kalaban nila at tumalon ito palayo sa kanila. "Ok ka lang ba Julian?" tanong ni Dante sa kanya "oo, maayos lang ako, ikaw?" tanong niya kay Dante "maayos lang din ako" sagot ni Dante at tiningnan nila ang kalaban nilang nakatayo lang at nakatingin sa kanila.
"Parang nagulat siya nung nakita ang mukha ko" sabi ni Julian kay Dante "ganun ba? Tila kilala ka ata ng taong ito" sabi ni Dante "SINO KA BA?" tanong ni Julian dun sa kalaban nila "BAKIT AYAW MO AKONG SAGUTIN?" tanong niya. Hindi ito nagsalita bagkus umabante ito para atakihin sila "ipakita mo sa akin ang abilidad mo, anak ni Lorenzo" sabi ni Dante sa kanya na bigla nalang nawala sa paningin ni Dante si Julian at nakita nalang niya itong nakipaglaban sa kaaway nila. "Hah! ang bilis" gulat na sabi niya na tumakbo agad siya para tulongan si Julian pero hindi na niya mahabol ang dalawa sa bilis ng galaw nila. Naririnig nalang ni Dante ang ingay ng nagtatamang espada sa paligid niya "sobrang bilis nila" sabi ni Dante na hindi mahabol ng mga mata niya ang galaw nilang dalawa.
Bigla nalang me tumama sa pader ng kubo at nawasak ito at biglang sumulpot sa likod niya ang kalaban nila buti nalang naitaas agad niya ang espada niya kundi patay na siguro siya. "JULIAN!" sigaw ni Dante na lumabas mula sa kubo si Julian at naging anino ito at lumapit kina Dante na ngayon ay nakaluhod na ang isang tuhod niya sa lupa dahil sa lakas ng pagtulak nung kalaban nila sa espada niya. Bigla itong nawala sa harapan ni Dante nung nakalapit na si Julian at tila lumayo ito sa dalawa "ang bilis niya at sobrang lakas pa" sabi ni Dante nung tumayo na siya at inaayos ang sarili niya. "Siya yung tinutukoy ni manang Zoraida, Dante" sabi ni Julian sa kanya "kung ganun siya din yung nakalaban namin noon, dehado tayo Julian" sabi ni Dante sa kanya.
"Yun nga ang maganda eh" sabi ni Julian sa kanya "ano?" takang tanong ni Dante "hindi patas ang laban para sa aming mga Bailan kung hindi kami ang dehado" sabi ni Julian na nagulat nalang si Dante sa narinig niya. "Lo..Lorenzo?" gulat na sabi niya na napatigil din ang kalaban nila nung narinig niya ang sinabi ni Julian "Bailan" narinig nilang sabi galing sa kalaban nila na bigla itong pumorma na kinagulat ni Dante. "Impossible ito!" sabi ni Dante na naging Lobo siya at kinagat niya sa beywang si Julian para mabuhat niya ito at mabilis na tumakbo si Dante palayo sa kalaban nila "ANO ANG GINAGAWA MO?" tanong ni Julian sa kanya "alam ko ang posturang yun Julian" sabi ni Dante sa kanya na mabilis itong tumakbo papasok sa gubat papunta sa kaharian ni Narra.
"NANDUN ANG KALABAN WALA DOON KINA HARING NARRA!" sabi ni Julian sa kanya "ALAM KO, PUNYETANG **** KA PALIBHASA WALA KANG ALAM!" sabi ni Dante sa kanya na nagpupumiglas si Julian sa bibig niya. "HUWAG KANG MAKULIT!" sabi ni Dante sa kanya na bigla nalang tumingin si Julian sa likuran nila at nakita niyang mabilis na humabol sa kanila ang kalaban nila "IBABA MO AKO!" sabi niya kay Dante. "HINDI PWEDE!" sagot ni Dante "IBABA MO AKO KUNDI MAMAMATAY TAYONG PAREHO!" sabi ni Julian sa kanya na lumingon si Dante at sakto lang na tumalon sa likuran niya ang kalaban nila kaya nabitawan niya si Julian at umilag siya kaya ang lupa ang natamaan ng espada ng kalaban nila.
Agad umatake si Julian at nag laban silang dalawa na pareho lang ang galaw nila at pareho lang din ang lakas nilang dalawa "JULIAN TUMAKBO KANA HINDI MO MATATALO YAN!" sigaw ni Dante sa kanya. "TUMAKBO KA KUNG GUSTO MO!" sagot ni Julian sa kanya na nahiwa ang kanang balikat niya at pati ang kanang hita niya kaya umatras siya palayo sa kalaban niya na agad naghilom ang mga sugat niya. "UMALIS KANA DANTE KUNG GUSTO MO AKO NA ANG BAHALA SA KANYA!" sigaw ni Julian sa kanya na umatake muli siya at naglaban ulit sila ng kalaban niya "HINDI MO MATATALO YAN JULIAN, IBANG LEVEL ANG ABILIDAD NIYA LABAN SAYO!" babala ni Dante sa kanya na hindi siya nito pinakinggan.
"KAHIT ANONG LEVEL PA SIYA KAYA KO SIYANG TALUNIN!" sabi ni Julian sa kanya "HINDI! MANIWALA KA! HINDING-HINDI MO SIYA MATATALO SA LEVEL NG KAKAYAHAN MONG YAN!" sigaw ni Dante sa kanya na naitulak si Julian palayo sa kalaban niya "BAKIT MO NASABI YAN!?" tanong niya "YUNG POSTURA NIYA, YUNG GALAW NIYA KAPAREHO SILANG DALAWA" sigaw ni Dante sa kanya. "Kanino?" tanong ni Julian "KAY LORENZO!" sagot ni Dante na biglang napatigil si Julian at nakita niyang wala man lang kahit na sugat o napunit ang damit ng kalaban niya at tila alam ng taong ito ang bawat galaw niya. "Im.. impossible!" sabi ni Julian na pumorma muli ang kalaban niya at nakita niya sa posturang ito ang ama niyang si Lorenzo. "A.... ama?" gulat na tanong niya sa kalaban niya.
// itutuloy ....
