Story time!
Ilang linggo nang sinusubukan ni Marco na magpa-impress sa bago niyang kapitbahay, kaya nang mabanggit nito na naipit ang pusa niya sa puno ng mangga, nakita niya ang pagkakataon. "Ako na ang bahala," sabi niya, sabay patunog ng mga daliri na parang lalaking umakyat ng puno nitong nakaraang dalawampung taon. Hindi pa. Sa kalagitnaan ng pag-akyat, dalawang bagay ang napagtanto niya: mas mataas pala ang pusa kaysa sa inaakala niya, at ang sangang tinatapakan niya ay gumagawa ng tunog na hindi dapat ginagawa ng sanga.
Pagdating niya sa pusa, may nagkumpulan nang mga tao sa ibaba. Tiningnan siya ng pusa, tiningnan ang lupa, at pagkatapos, sa kalmadong kilos ng nilalang na hindi kailanman nangailangan ng tagapagligtas, naglakad ito pababa ng puno nang mag-isa at pumasok sa bahay para maghapunan. Si Marco naman, natuklasan niyang magkaibang-magkaibang kasanayan pala ang pag-akyat at pagbaba ng puno, at isa lang doon ang alam niya.
Makalipas ang apatnapung minuto, dumating ang mga bumbero. Habang tinutulungan siya ng bumbero papunta sa hagdan, sumigaw ang kapitbahay, "Maraming salamat sa pagsubok!" Kumaway si Marco nang may dignidad. Lumapit ang bumbero at bumulong, "Huwag kang mahiya, sir. Pangatlo ka na ngayong buwan. Parehong pusa." Doon sa balkonahe, nakatanaw ang pusa mula sa bintana, at tinititigan na naman ang puno.
Ilang linggo nang sinusubukan ni Marco na magpa-impress sa bago niyang kapitbahay, kaya nang mabanggit nito na naipit ang pusa niya sa puno ng mangga, nakita niya ang pagkakataon. "Ako na ang bahala," sabi niya, sabay patunog ng mga daliri na parang lalaking umakyat ng puno nitong nakaraang dalawampung taon. Hindi pa. Sa kalagitnaan ng pag-akyat, dalawang bagay ang napagtanto niya: mas mataas pala ang pusa kaysa sa inaakala niya, at ang sangang tinatapakan niya ay gumagawa ng tunog na hindi dapat ginagawa ng sanga.
Pagdating niya sa pusa, may nagkumpulan nang mga tao sa ibaba. Tiningnan siya ng pusa, tiningnan ang lupa, at pagkatapos, sa kalmadong kilos ng nilalang na hindi kailanman nangailangan ng tagapagligtas, naglakad ito pababa ng puno nang mag-isa at pumasok sa bahay para maghapunan. Si Marco naman, natuklasan niyang magkaibang-magkaibang kasanayan pala ang pag-akyat at pagbaba ng puno, at isa lang doon ang alam niya.
Makalipas ang apatnapung minuto, dumating ang mga bumbero. Habang tinutulungan siya ng bumbero papunta sa hagdan, sumigaw ang kapitbahay, "Maraming salamat sa pagsubok!" Kumaway si Marco nang may dignidad. Lumapit ang bumbero at bumulong, "Huwag kang mahiya, sir. Pangatlo ka na ngayong buwan. Parehong pusa." Doon sa balkonahe, nakatanaw ang pusa mula sa bintana, at tinititigan na naman ang puno.