erwords
Elite
Punuan ang jeep nang sumakay siya. Isa na lang ang bakanteng upuan—katabi niya.
“May tao po?” tanong niya.
“Wala, pero medyo masungit yung katabi mo,” biro niya habang tinuturo ang sarili.
Napangiti siya at umupo.
Ilang minuto silang tahimik. Maya-maya, biglang preno ang jeep.
“Aray,” bulong niya nang bahagyang matapilok.
“Okay ka lang?”
“Oo. Nasurpresa lang.”
Pagkatapos noon, nagkatinginan sila at napatawa.
“Parang kasalanan mo ’yon,” sabi niya.
“Ako na naman?”
“Oo. Simula nang umupo ako rito, puro aksyon na.”
“Tingin ko naman mas exciting lang ang byahe kapag nandito ka.”
Napailing siya pero hindi nawala ang ngiti.
Habang umaandar ang jeep, tuloy-tuloy ang kulitan nila. Hanggang sa dumating ang bababaan niya.
Tumayo siya at nag-abot ng bayad.
“Baba na ako.”
“Sayang.”
“Bakit?”
“Kasi mukhang ngayon lang naging masaya ’tong byahe ko.”
Napakagat-labi siya para pigilan ang ngiti.
“Baka naman magaling ka lang magsalita.”
“Posible.”
“Tapos ginagamit mo sa lahat ng nakakatabi mo?”
“Hindi.”
“Talaga?”
“Oo. Kailangan kasi may magandang ngiti muna bago gumana.”
Napailing siya habang bumababa ng jeep.
“Bolero.”
“Pero napangiti kita.”
Bago tuluyang umalis ang jeep, sumilip siya sa bintana at ngumiti.
“Konti lang.”
At buong byahe pauwi, pareho silang hindi mapigilang mapangiti.

“May tao po?” tanong niya.
“Wala, pero medyo masungit yung katabi mo,” biro niya habang tinuturo ang sarili.
Napangiti siya at umupo.
Ilang minuto silang tahimik. Maya-maya, biglang preno ang jeep.
“Aray,” bulong niya nang bahagyang matapilok.
“Okay ka lang?”
“Oo. Nasurpresa lang.”
Pagkatapos noon, nagkatinginan sila at napatawa.
“Parang kasalanan mo ’yon,” sabi niya.
“Ako na naman?”
“Oo. Simula nang umupo ako rito, puro aksyon na.”
“Tingin ko naman mas exciting lang ang byahe kapag nandito ka.”
Napailing siya pero hindi nawala ang ngiti.
Habang umaandar ang jeep, tuloy-tuloy ang kulitan nila. Hanggang sa dumating ang bababaan niya.
Tumayo siya at nag-abot ng bayad.
“Baba na ako.”
“Sayang.”
“Bakit?”
“Kasi mukhang ngayon lang naging masaya ’tong byahe ko.”
Napakagat-labi siya para pigilan ang ngiti.
“Baka naman magaling ka lang magsalita.”
“Posible.”
“Tapos ginagamit mo sa lahat ng nakakatabi mo?”
“Hindi.”
“Talaga?”
“Oo. Kailangan kasi may magandang ngiti muna bago gumana.”
Napailing siya habang bumababa ng jeep.
“Bolero.”
“Pero napangiti kita.”
Bago tuluyang umalis ang jeep, sumilip siya sa bintana at ngumiti.
“Konti lang.”
At buong byahe pauwi, pareho silang hindi mapigilang mapangiti.

