NSFW
Zinxys
Journeyman
Si Raven, fourth year Psychology student sa isang private uni sa Cebu. Tahimik, introvert, laging naka-hoodie kahit mainit, at may chronic insomnia. Sa halip na tulog, nagre-research siya sa lucid dreaming at sleep paralysis para sa thesis niya. Isang gabi, pagod na pagod, nag-take siya ng melatonin + valerian root combo na sobrang lakas—para lang makatulog kahit isang oras.
Nang magising siya (o akala niya nagising), nasa kwarto pa rin siya—parehong dim lamp, parehong mess ng books at laptop. Pero may kakaibang init sa hangin, parang may tao sa likod niya.
Lumingon siya—walang tao. Pero sa salamin ng closet door, kita niya ang sarili… at sa likod niya, isang lalaki. Matangkad, moreno, hubad sa itaas, muscles na kita kahit dim. Mukha niya hindi pamilyar, pero may ngiti na parang kilala na niya sa panaginip dati.
Hindi siya makagalaw. Sleep paralysis daw—pero hindi. Naramdaman niya ang mainit na hininga sa leeg niya. Yung lalaki sa reflection lumapit, hinawakan ang balikat niya mula sa likod—pero sa totoong katawan niya, nararamdaman ang haplos. Malakas. Totoo.
“Raven…” bulong ng boses na parang galing sa loob ng ulo niya. “Matagal na kitang pinapanood. Ngayon, akin ka na.”
Biglang bumukas ang mga kamay niya nang kusa—hindi niya kontrolado. Hinila ng invisible force ang hoodie niya pataas, tanggal ang bra, tanggal ang shorts at panty. Hubad na siya sa kama, hindi makagalaw, pero ang katawan niya… mainit na mainit, basa na agad ang hiwa kahit wala pang haplos.
Yung lalaki sa reflection lumabas na—hindi na reflection. Nandito na siya sa kwarto, hubad, titi matigas at malaki, tumutulo na ang pre-cum sa dulo.
Lumuhod siya sa harap ng kama, hinawakan ang mga hita ni Raven, binukaka nang dahan-dahan. Dinilaan muna ang loob ng hita, pataas hanggang sa hiwa. Dila niya mainit, malakas, paikot sa clit nang todo. Napahalinghing si Raven—hindi niya mapigilan, kahit paralyzed pa rin ang katawan.
“Ahhh… wag… pero… sige pa…”
Dinilaan niya nang malalim, sinipsip ang clit, ipinasok ang dila sa loob hanggang labasan si Raven sa unang round—malakas, nanginginig ang hita, tamod niya tumulo sa bibig ng lalaki.
Tumayo ito. Hinila si Raven pataas nang walang effort—parang manika. Inihiga siya sa kama nang patalikod, pwet sa ere. Ipinasok agad mula sa likod—malalim, buo sa isang bagsak. Napasigaw si Raven sa sarap at sakit sabay.
“Ang masikip mo… ang init mo… para sa’kin lang ‘to.”
Bayo nang malakas, malalim, bawat untog tumatama sa pinakamalalim. Hinawakan niya ang dibdib ni Raven mula sa likod, pinisil ang utong nang mahigpit hanggang mapahiyak siya sa sarap. Patuloy ang pagbayo—mabilis, walang awa, tunog ng balat sa balat na sumasalamin sa kwarto.
Maya-maya, pinatalikod ulit siya. Inihiga sa missionary, binukaka nang todo ang hita. Ipinasok ulit, ngayon mas malalim, habang naghahalikan sila—dila sa dila, mainit na laway na halo sa ungol.
“Sa loob… lahat sa loob mo… punuin kita hanggang hindi mo na makakalimutan.”
Binilisan pa lalo. Malakas na untog, kama gumagalaw. Si Raven, hindi na makapag-isip—paulit-ulit na labasan, katawan nanginginig, hiwa pumipisil sa titi niya.
Isang huling malalim na tulak—sumabog siya sa loob niya. Init ng tamod na pumupuno, tumutulo sa labas kahit puno na. Sabay silang napaungol nang malakas—ungol na parang hindi na makatao.
Pagkatapos, nanatili siya sa loob niya, hindi lumalabas. Hinaplos ang pisngi ni Raven.
“Sa susunod na tulog mo… babalik ako. At sa susunod… dadalhin na kita rito nang tuluyan.”
Biglang nagdilim ang lahat.
Nagising si Raven sa totoong kwarto—pawis na pawis, panty basa nang sobra, hiwa namamaga pa rin, may amoy sex sa katawan niya. Pero walang tao. Walang ebidensya.
Pero sa tuwing pumipikit siya para matulog, nararamdaman niya ulit ang haplos sa leeg.
At bawat gabi, mas lumalalim ang panaginip.
Mas malakas ang bayo.
Mas maraming labasan.
Hanggang isang umaga, hindi na siya nagising pa.
Sa kwarto niya, nanatiling bukas ang laptop—may open document:
“Sleep paralysis is not paralysis.
It is invitation.”
At sa salamin ng closet, kung titingnan mong mabuti sa dilim… kita pa rin ang anino ni Raven—hubad, nakahiga, hita buka, at sa likod niya, yung lalaki—patuloy pa rin ang pagbayo, walang tunog, walang katapusan.
Nang magising siya (o akala niya nagising), nasa kwarto pa rin siya—parehong dim lamp, parehong mess ng books at laptop. Pero may kakaibang init sa hangin, parang may tao sa likod niya.
Lumingon siya—walang tao. Pero sa salamin ng closet door, kita niya ang sarili… at sa likod niya, isang lalaki. Matangkad, moreno, hubad sa itaas, muscles na kita kahit dim. Mukha niya hindi pamilyar, pero may ngiti na parang kilala na niya sa panaginip dati.
Hindi siya makagalaw. Sleep paralysis daw—pero hindi. Naramdaman niya ang mainit na hininga sa leeg niya. Yung lalaki sa reflection lumapit, hinawakan ang balikat niya mula sa likod—pero sa totoong katawan niya, nararamdaman ang haplos. Malakas. Totoo.
“Raven…” bulong ng boses na parang galing sa loob ng ulo niya. “Matagal na kitang pinapanood. Ngayon, akin ka na.”
Biglang bumukas ang mga kamay niya nang kusa—hindi niya kontrolado. Hinila ng invisible force ang hoodie niya pataas, tanggal ang bra, tanggal ang shorts at panty. Hubad na siya sa kama, hindi makagalaw, pero ang katawan niya… mainit na mainit, basa na agad ang hiwa kahit wala pang haplos.
Yung lalaki sa reflection lumabas na—hindi na reflection. Nandito na siya sa kwarto, hubad, titi matigas at malaki, tumutulo na ang pre-cum sa dulo.
Lumuhod siya sa harap ng kama, hinawakan ang mga hita ni Raven, binukaka nang dahan-dahan. Dinilaan muna ang loob ng hita, pataas hanggang sa hiwa. Dila niya mainit, malakas, paikot sa clit nang todo. Napahalinghing si Raven—hindi niya mapigilan, kahit paralyzed pa rin ang katawan.
“Ahhh… wag… pero… sige pa…”
Dinilaan niya nang malalim, sinipsip ang clit, ipinasok ang dila sa loob hanggang labasan si Raven sa unang round—malakas, nanginginig ang hita, tamod niya tumulo sa bibig ng lalaki.
Tumayo ito. Hinila si Raven pataas nang walang effort—parang manika. Inihiga siya sa kama nang patalikod, pwet sa ere. Ipinasok agad mula sa likod—malalim, buo sa isang bagsak. Napasigaw si Raven sa sarap at sakit sabay.
“Ang masikip mo… ang init mo… para sa’kin lang ‘to.”
Bayo nang malakas, malalim, bawat untog tumatama sa pinakamalalim. Hinawakan niya ang dibdib ni Raven mula sa likod, pinisil ang utong nang mahigpit hanggang mapahiyak siya sa sarap. Patuloy ang pagbayo—mabilis, walang awa, tunog ng balat sa balat na sumasalamin sa kwarto.
Maya-maya, pinatalikod ulit siya. Inihiga sa missionary, binukaka nang todo ang hita. Ipinasok ulit, ngayon mas malalim, habang naghahalikan sila—dila sa dila, mainit na laway na halo sa ungol.
“Sa loob… lahat sa loob mo… punuin kita hanggang hindi mo na makakalimutan.”
Binilisan pa lalo. Malakas na untog, kama gumagalaw. Si Raven, hindi na makapag-isip—paulit-ulit na labasan, katawan nanginginig, hiwa pumipisil sa titi niya.
Isang huling malalim na tulak—sumabog siya sa loob niya. Init ng tamod na pumupuno, tumutulo sa labas kahit puno na. Sabay silang napaungol nang malakas—ungol na parang hindi na makatao.
Pagkatapos, nanatili siya sa loob niya, hindi lumalabas. Hinaplos ang pisngi ni Raven.
“Sa susunod na tulog mo… babalik ako. At sa susunod… dadalhin na kita rito nang tuluyan.”
Biglang nagdilim ang lahat.
Nagising si Raven sa totoong kwarto—pawis na pawis, panty basa nang sobra, hiwa namamaga pa rin, may amoy sex sa katawan niya. Pero walang tao. Walang ebidensya.
Pero sa tuwing pumipikit siya para matulog, nararamdaman niya ulit ang haplos sa leeg.
At bawat gabi, mas lumalalim ang panaginip.
Mas malakas ang bayo.
Mas maraming labasan.
Hanggang isang umaga, hindi na siya nagising pa.
Sa kwarto niya, nanatiling bukas ang laptop—may open document:
“Sleep paralysis is not paralysis.
It is invitation.”
At sa salamin ng closet, kung titingnan mong mabuti sa dilim… kita pa rin ang anino ni Raven—hubad, nakahiga, hita buka, at sa likod niya, yung lalaki—patuloy pa rin ang pagbayo, walang tunog, walang katapusan.
