NSFW
Zinxys
Journeyman
Sa loob ng eternal mansion na walang pintuan, walang orasan, walang araw o gabi—si Marco na lang ang sentro ng lahat. Ang mga babae, ngayon ay daan-daang na, hindi na nagsasawa. Bawat isa ay laging handa, laging basa, laging naghihintay ng haplos, dila, o titi niya.
Walang pahinga. Walang katapusan.
Isang “araw” (kung tawagin pa man iyon), biglang nagtipon silang lahat sa grand hall—malaking circular room na may higanteng kama sa gitna, salamin sa kisame, at malalambot na unan sa paligid.
Si Bea, Lia, Sofia, Ma’am Carla, Camille, at lahat ng iba—nakaupo sa paligid niya, hubad, dibdib tumatalbog sa bawat hinga, hiwa kumikinang sa ilaw na walang pinagmulan.
“Marco…” sabi ni Bea, pinakamatagal na, pinaka-obsessed. “Hindi na kami makakawala… at hindi na rin namin gusto. Pero gusto namin… isang huling, pinakamalaking round. Lahat tayo. Sabay-sabay. Hanggang mawala na ang hangganan.”
Tumingin si Marco sa phone na nasa kamay niya—walang battery, walang signal, pero buhay pa rin.
Last notification:
“Sperm Pay – True Eternal Mode Activated
All users fused to host forever.
Final release: Unlimited creampie cascade.
No more limits. No more summoning. Only endless pleasure.”
Hindi na siya nag-isip. Hiniga niya ang sarili sa gitna ng kama.
Biglang gumalaw silang lahat nang sabay.
Si Bea at Lia ang unang sumakay—si Bea sa titi niya, ipinasok nang buo, sumakay nang malalim at mabilis habang si Lia sa mukha niya, hiwa niya mismo sa bibig at dila ni Marco, dinidilaan hanggang labasan siya agad sa unang minuto.
Si Sofia at Camille sa magkabilang kamay niya—hinahayaan niyang daliriin sila, dalawang daliri sa loob ng bawat isa, habang naghahalikan sila sa ibabaw.
Si Ma’am Carla sa likod—dinidilaan ang bayag niya habang patuloy ang pagbayo ni Bea, sinisipsip nang malakas hanggang mapahawak si Marco sa bedsheet.
Maya-maya, nagpalit-palit sila nang walang tigil:
Malakas na ungol sa buong hall—parang symphony ng libog. Pawis, tamod, katas na tumutulo sa sahig, sa kama, sa katawan nilang lahat.
Si Marco, hindi na nakakaramdam ng pagod—walang hanggan ang tamod niya. Bawat labasan, pumupuno sa loob ng isa, tumutulo sa hita ng iba, sinisipsip ng iba pa.
Hanggang sa biglang mag-flash ulit ang phone.
Final message:
“True limit reached.
Reality fused.
You are now the center.
They are you.
Pleasure is infinite.”
Biglang nawala ang mga dingding. Nawala ang kisame. Nawala ang lahat maliban sa kama at sa mga katawan.
Lahat sila—mga daan-daang babae—naging iisang malaking alon ng init, haplos, at ungol na nakapalibot kay Marco.
Hindi na siya makikita sa mundo ng mga buhay.
Pero sa bawat sulok ng unibersidad, sa bawat kwarto ng mga dating kakilala niya, may mga babaeng biglang napapahalinghing nang walang dahilan, biglang nababasa ang panty, biglang binubulong ang pangalan niya habang nilalamas ang sarili sa dilim.
At sa isang lugar na walang hanggan, si Marco ay nananatili—sa gitna ng walang katapusang kantutan, walang katapusang labasan, walang katapusang ungol na “Marco… sige pa… punuin mo kami ulit…”
Tapos na.
Walang hanggan talaga.
Walang pahinga. Walang katapusan.
Isang “araw” (kung tawagin pa man iyon), biglang nagtipon silang lahat sa grand hall—malaking circular room na may higanteng kama sa gitna, salamin sa kisame, at malalambot na unan sa paligid.
Si Bea, Lia, Sofia, Ma’am Carla, Camille, at lahat ng iba—nakaupo sa paligid niya, hubad, dibdib tumatalbog sa bawat hinga, hiwa kumikinang sa ilaw na walang pinagmulan.
“Marco…” sabi ni Bea, pinakamatagal na, pinaka-obsessed. “Hindi na kami makakawala… at hindi na rin namin gusto. Pero gusto namin… isang huling, pinakamalaking round. Lahat tayo. Sabay-sabay. Hanggang mawala na ang hangganan.”
Tumingin si Marco sa phone na nasa kamay niya—walang battery, walang signal, pero buhay pa rin.
Last notification:
“Sperm Pay – True Eternal Mode Activated
All users fused to host forever.
Final release: Unlimited creampie cascade.
No more limits. No more summoning. Only endless pleasure.”
Hindi na siya nag-isip. Hiniga niya ang sarili sa gitna ng kama.
Biglang gumalaw silang lahat nang sabay.
Si Bea at Lia ang unang sumakay—si Bea sa titi niya, ipinasok nang buo, sumakay nang malalim at mabilis habang si Lia sa mukha niya, hiwa niya mismo sa bibig at dila ni Marco, dinidilaan hanggang labasan siya agad sa unang minuto.
Si Sofia at Camille sa magkabilang kamay niya—hinahayaan niyang daliriin sila, dalawang daliri sa loob ng bawat isa, habang naghahalikan sila sa ibabaw.
Si Ma’am Carla sa likod—dinidilaan ang bayag niya habang patuloy ang pagbayo ni Bea, sinisipsip nang malakas hanggang mapahawak si Marco sa bedsheet.
Maya-maya, nagpalit-palit sila nang walang tigil:
- Doggy kay Sofia habang si Camille sumusubo sa harap
- Missionary kay Lia habang si Bea at Camille naghahalikan sa dibdib niya
- Cowgirl kay Ma’am Carla habang ang iba ay nagpapahid ng dibdib at hiwa sa katawan niya
- Group blowjob—sampu-sampung bibig, dila, kamay sa titi at bayag niya nang sabay
Malakas na ungol sa buong hall—parang symphony ng libog. Pawis, tamod, katas na tumutulo sa sahig, sa kama, sa katawan nilang lahat.
Si Marco, hindi na nakakaramdam ng pagod—walang hanggan ang tamod niya. Bawat labasan, pumupuno sa loob ng isa, tumutulo sa hita ng iba, sinisipsip ng iba pa.
Hanggang sa biglang mag-flash ulit ang phone.
Final message:
“True limit reached.
Reality fused.
You are now the center.
They are you.
Pleasure is infinite.”
Biglang nawala ang mga dingding. Nawala ang kisame. Nawala ang lahat maliban sa kama at sa mga katawan.
Lahat sila—mga daan-daang babae—naging iisang malaking alon ng init, haplos, at ungol na nakapalibot kay Marco.
Hindi na siya makikita sa mundo ng mga buhay.
Pero sa bawat sulok ng unibersidad, sa bawat kwarto ng mga dating kakilala niya, may mga babaeng biglang napapahalinghing nang walang dahilan, biglang nababasa ang panty, biglang binubulong ang pangalan niya habang nilalamas ang sarili sa dilim.
At sa isang lugar na walang hanggan, si Marco ay nananatili—sa gitna ng walang katapusang kantutan, walang katapusang labasan, walang katapusang ungol na “Marco… sige pa… punuin mo kami ulit…”
Tapos na.
Walang hanggan talaga.
