May guro ako noon. Hindi ’yung tipikal na “crush ng klase.” Tahimik siya, maayos magsalita, laging kontrolado. Pero ewan, may dating. ’Yung tipo na kapag tumingin, parang alam niyang may epekto siya, pero hindi niya ginagamit. Doon pa lang, talo na ako.
Sa una, respeto lang talaga. Hanggang sa napansin ko na iba na ’yung tingin niya kapag nagkakausap kami. Mas tumatagal ’yung eye contact. Mas personal ’yung mga tanong. Tapos may mga sandaling kaming dalawa na lang sa silid, at ramdam mo ’yung tensyon, hindi sinasabi, pero andoon.
Hindi namin pinlano. Walang grand gesture. Parang dahan-dahang paglapit lang, hanggang sa isang araw, pareho na naming alam na pareho ang nararamdaman namin. Doon nagsimula ’yung sikreto.
Tahimik lang lahat. Walang label sa harap ng iba. Pero kapag kami na lang, ibang usapan. Hindi lang basta pagnanasa, may lambing, may pag-aalaga, may pakiramdam na pareho kaming gumagawa ng isang bagay na delikado pero totoo.
Alam naming mali sa mata ng iba. Kaya siguro mas mabigat. Mas totoo. Hindi ko sinasabing proud ako pero hindi rin ako nagsisisi. May mga taong dumarating sa buhay mo hindi para manatili, kundi para gisingin ka.
At siya ’yon para sa’kin.
Hanggang ngayon, dala ko pa rin ’yung alaala. Hindi bilang iskandalo kundi bilang paalala na minsan, may mga damdaming hindi mo hinahanap… pero hahanap-hanapin mo habang-buhay.
Sa una, respeto lang talaga. Hanggang sa napansin ko na iba na ’yung tingin niya kapag nagkakausap kami. Mas tumatagal ’yung eye contact. Mas personal ’yung mga tanong. Tapos may mga sandaling kaming dalawa na lang sa silid, at ramdam mo ’yung tensyon, hindi sinasabi, pero andoon.
Hindi namin pinlano. Walang grand gesture. Parang dahan-dahang paglapit lang, hanggang sa isang araw, pareho na naming alam na pareho ang nararamdaman namin. Doon nagsimula ’yung sikreto.
Tahimik lang lahat. Walang label sa harap ng iba. Pero kapag kami na lang, ibang usapan. Hindi lang basta pagnanasa, may lambing, may pag-aalaga, may pakiramdam na pareho kaming gumagawa ng isang bagay na delikado pero totoo.
Alam naming mali sa mata ng iba. Kaya siguro mas mabigat. Mas totoo. Hindi ko sinasabing proud ako pero hindi rin ako nagsisisi. May mga taong dumarating sa buhay mo hindi para manatili, kundi para gisingin ka.
At siya ’yon para sa’kin.
Hanggang ngayon, dala ko pa rin ’yung alaala. Hindi bilang iskandalo kundi bilang paalala na minsan, may mga damdaming hindi mo hinahanap… pero hahanap-hanapin mo habang-buhay.