NSFWferde_rine
Fanatic
Chapter 5
“Alam kong medyo awkward ‘to, pero gusto ko sanang itanong sa inyong dalawa,” sabi ni Troy. “Sa katapusan ng buwan, may party ako sa bahay para sa ilang katrabaho ko—yung mga nakilala mo noon, Andrea. Iniisip ko lang, puwede bang gawin ulit natin ‘yung ginawa natin dati? Pero ngayon, Miguel, andun ka na rin. Magpapanggap ka lang na kaibigan kong nakatira sa tapat, habang ikaw naman, Andrea… sorry, pero kailangang umarte kang girlfriend ko ulit. Okay lang ba sa inyo?”
Medyo nabigla ang itsura ni Andrea, habang pinipilit kong itago ang excitement ko.
“Ibig mong sabihin,” sabi ko, “na kailangan umarte si Andrea na parang girlfriend mo habang andoon ako at nanonood? Ano ang ibig sabihin nun?”
“Depende na sa inyo kung hanggang saan ninyo gustong dalhin,” sagot ni Troy. “Ang hiling ko lang, tulad ng dati, ay maipakita niya ng sapat na lambing para maging kapani-paniwala ang kuwento natin.”
Humarap ako kay Andrea. “Ayos lang sa’kin. Ikaw, kumusta?”
Namumula siya. “Siguro…” mahina niyang tugon, malinaw na alam kung saan ito puwedeng humantong. “Anong klaseng party ba iyon?”
“Formal ang nakalagay sa imbitasyon,” paliwanag ni Troy. “Hindi naman black tie, pero tipong jacket at tie. Kailangan ninyong dalawa ng susuotin na bagay.”
Lumipas ang mga linggo at wala namang malaking nagbago sa bahay. Malambing ako kay Andrea, at kadalasan ay gumaganti rin siya, kahit may bakas ng takot o pangamba sa mukha niya na hindi niya masabi. Napansin ko iyon, pero dahil hindi naman lumalala at parang simpleng anxiety lang, hindi ko na pinilit pa. Sa halip, pinagtuunan ko ng isip ang nalalapit na event.
Ang hindi ko alam, may mabigat na dahilan sa likod ng katahimikan ni Andrea. Kinabukasan matapos dumalaw si Troy para ipaalam ang tungkol sa party, agad siyang bumalik. Hinintay lang niyang makaalis ako papuntang trabaho, at halos kaagad siyang tumawid ng kalsada. Pinapasok siya ni Andrea.
“Troy, ano bang iniisip mo?” tanong niya, may bahid ng galit sa tinig.
“Andrea, huwag kang mag-alala. Nangako na ako sa’yo dati, at hindi ko sisirain iyon. Hinding-hindi ko gagawin ang kahit ano na maglalagay sa’yo, sa kasal mo, o sa pamilya mo sa panganib.”
“Kung gano’n,” sagot ni Andrea, “paano mo ba nakikita na mangyayari ang party mo? At hindi mo ba muna naisip na dapat kinausap mo muna ako or nagpaalam ka sa akin bago mo planuhin ito”
“Hindi naman,” sabi ni Troy. “Gusto ko lang talaga na nandoon ka. Gusto kong maging katulad ito ng huli nating ginawa. Pero alam kong posible na tumanggi ka, kaya naisip ko lang na hihingin ko na lang sa inyo ni Miguel na mag-low profile muna sa ilang oras habang nasa bahay ko ang mga tao, at sasabihin na nasa malayo ka. Pero nang sinabi mong oo… aaminin ko, sobrang na-excite ako.”
Sa puntong iyon, lumapit si Troy kay Andrea at hinalikan siya. Pilit pa sanang pinanatili ni Andrea ang galit, pero hindi niya kinaya at gumanti rin siya ng halik. Ilang sandali lang, naglalakbay na ang mga kamay nila sa katawan ng isa’t isa, at di nagtagal, nagtalik na sila sa sahig ng sala namin.
Pagkatapos, habang palabas na si Troy, tumingin siya diretso sa mga mata ni Andrea at sinabi, “Tandaan mo. Ayos ang lahat. Nangako ako.”
Dumating ang araw ng party. Ilang beses kaming dumaan ni Andrea sa bahay ni Troy para tumulong maghanda. Dahil darating ang mga bisita ng alas-8:00, hiniling ni Troy na makapunta si Andrea ng mga alas-6:30 pa lang, para makapwesto na bilang “girlfriend” niya, at para komportable siya bilang “co-host” at parang tunay na nakatira kay Troy.
Isang bagay na naisip ko, at maaaring makaapekto sana sa kuwento ni Troy, ay ang pangangailangan na magdala ng maleta ng mga damit at gamit ni Andrea para magmukhang totoo na doon siya nakatira. Ako mismo ang nagboluntaryo na mag-empake, at halos nanginginig sa excitement habang pinupuno ko ng mga pinaka-sixy niyang gamit: mga panty at bra, stockings, ilang pares ng sapatos, skirts, blouses, isang pares ng jeans, toothbrush, at iba pang toiletries.
Nang dalhin ko ito sa bahay ni Troy, at isa-isa niyang inilagay sa mga drawer, sa aparador, at sa banyo niya, nakaka-erotiko ang pakiramdam habang pinagmamasdan ko siyang hinahawakan ang mga pinong tela ng pag-aari ng asawa ko.
Pagsapit ng oras ng pagpapalit ng damit at paghahanda para sa gabi, napagpasyahan na mas praktikal na si Andrea na mismo ang mag-ayos at maghanda sa bahay ni Troy. Hindi lang dahil nandoon na lahat ng gamit niya, kundi pati na rin ang ilang basang tuwalya na nakasabit sa banyo ay dagdag sa ilusyon na talagang doon siya nakatira. Nangako naman si Troy sa akin na magiging kagalang-galang siya at ibibigay kay Andrea ang lahat ng privacy na kailangan niya.
Akala ko alam ko na kung ano ang isusuot niya para sa gabi, pero nang dumating ako bandang alas-otso at sinalubong ako sa party ng sarili kong asawa, halos mawalan ako ng hininga. Halatang si Troy ang bumili ng isusuot niya, at napakaganda niya. Naka-short black dress siya, manipis na black tights, at itim na takong. Ang buhok niya ay nakatirintas at may malaking diamond ring sa daliri na hindi ko pa kailanman nakita noon. Isa ito sa mga pinaka-kakaibang karanasan sa buhay ko habang hawak niya ang pinto para sa akin at nagbatian kami ng halik sa magkabilang pisngi. Biglang sumulpot si Troy sa tabi niya at ipinatong ang kamay sa maliit na bahagi ng likod niya.
“Uy pre, buti nakarating ka. Pasok ka, kumuha ka ng beer, and please feel at home” sabi ni Troy. Ipinakilala niya ako sa ilang tao bilang kanyang “kaibigan at kapitbahay,” at pagkatapos ay iniwan na niya ako sa sarili kong diskarte. Kaya naman humanap ako ng tahimik na sulok kung saan ako puwedeng tumayo at magmasid.
Agad kong napansin ang kagandahan ng dalawang babae, at parang tumaob ang sikmura ko nang malaman kong magkasintahan pala sila. Hindi ko akalaing may ganoong ka-sixy na eksena sa totoong buhay. Ang pangalan nila ay Holly at Leah, at ayon sa kanila ay nakilala raw sila ni Andrea sa isang work function ni Troy. Mas nakakagulat pa, nagsalita sila tungkol kay Andrea na para bang matagal na nila itong kakilala, at, napansin ko, tila naaakit din sila sa kanya. Ngunit kahit normal na madali akong madistract sa ganoong bagay, ang unang interes ko pa rin ay panoorin ang asawa kong umaakto bilang kasintahan ng aming kapitbahay.
Nagsimulang uminit ang gabi bandang alas-nwebe y medya matapos uminom ang lahat. Nakausap ko na ang ilang tao, nakitawa at nakinig sa mga papuri kung gaano kaganda raw tingnan nina Troy at Andrea bilang mag-kasintahan. Doon ko nalaman mula sa iba na, sa sayawan pagkatapos ng kanilang hapunan, mukhang handa na raw silang magtalik kahit nakatayo lang, at na pagpasok pa lang nila sa taxi, halata na kung ano ang gagawin nila pag-uwi. Natawa ako sa labas, pero sa loob ko, nagsimula akong makaramdam ng pagkahilo at pagkadurog.
“Ha ha! Mukhang hindi na nila masyadong na-enjoy ang ibang aliwan kagabi,” sabi ko sa mga taong nagkukuwentuhan tungkol sa aming mga host.
“Tama ka diyan! Wala silang inabutan halos!” sagot ng isa sa mga lalaki. “Kami, tuloy-tuloy pa ring sumayaw at uminom hanggang bandang alas-kuatro ng madaling araw. Eh sila, baka hanggang 11:00 o 11:30 lang nandoon. Hindi sila mapaghiwalay. Grabe, nagtataka nga ako kung hindi pa buntis si Andrea!”
Napilit akong tumawa ulit, kahit ramdam kong naninikip ang dibdib ko. Naalala ko tuloy na hindi nakabalik si Andrea sa kuwarto namin hanggang mga 2:30 ng madaling araw.
Bago ko pa masyadong maproseso ang iniisip ko, napansin ko na sina Holly at Leah, na halatang lasing na, ay nagsimulang sumayaw sa labas ng patio. Mabilis itong nauwi sa halikan, at hindi basta halik kundi talagang mainit at punong-puno ng pagnanasa. May isa pang bisita sa likod-bakuran ang sumigaw para tuksuhin sila, kaya naisipan ng dalawa na magbigay ng kaunting palabas. Hinila ni Leah pababa ang damit ni Holly hanggang lumantad ang dibdib nito, na ikinatawa at ikina-aliw ng karamihan.
Napilitan tuloy si Troy na pabirong paalalahanan ang lahat: “Hoy, kalma lang, ayaw naman nating mauwi ito sa isang orgy!” Pero may isa pang sumigaw, sabay tawanan: “Bakit hindi?!”
At doon na biglang lumakas ang tugtog sa loob ng bahay, na tila sinadyang paingayin, at nagsimula nang magsayawan ang mga tao. Pero ramdam kong nag-iba na ang ihip ng hangin. Para bang may dumaloy na kuryenteng seksuwal sa buong lugar. Ang mga sumasayaw ay hindi na basta sayaw—nag-uumpugan ang mga balakang, dumadampi ang mga kamay sa kung saan-saan, at ang mga labi’y nagsimula na ring magsalpukan.
Doon ko tuluyang naramdaman na ako na lang ang nag-iisang walang kasama sa party. Nakakatawa man isipin, pero kanina pa kasi, iniisip ko na parang event ito na dinaluhan ko kasama ang asawa ko, kahit sa kakaibang sitwasyon lang. Pero ngayong wala akong masayawan at wala ring makapareha, naging malinaw na tagapanood lang talaga ako.
Sa sobrang lakas ng tugtog at ingay ng mga tao, naisip ko na makakabalik ako nang palihim sa taas para makita kung ano na ang nangyayari. Kaya tahimik akong tumalikod at dahan-dahang umakyat muli. Kung tutuusin, dapat diretso ako sa banyo, pero bigla akong lumiko—at doon, agad na nasagot ang lahat ng tanong ko.
Nakatayo si Andrea sa bungad ng pintuan ng kuwarto ni Troy. Nakatalikod siya sa akin, at mahigpit silang naghahalikan. Nakapuwesto ang kamay ni Troy kung saan nakalagay ang kamay ko ilang segundo pa lang ang nakakalipas, at bahagya na niyang itinaas ang suot ni Andrea para maipasok ang kamay niya sa gilid ng hita, sa ilalim ng palda.
Nanigas ako sa kinatatayuan. Ayokong gumalaw, ayokong tumigil sa panonood. Pero dumilat si Troy—at diretso akong tinitigan.
Alam niya.
Naunawaan niya, sa isang antas, na hindi ko ako tumututol—at na, sa halip, hinahayaan ko itong mangyari.
Bahagya siyang kumaway ng kamay, na parang sinasabi na umalis na ako. Kaya marahan akong lumiko, bumalik ng hakbang, at dahan-dahang bumaba ng hagdan, tahimik na lumabas ng pinto, at tumawid pabalik sa sarili naming bahay.
Alas-diyes y medya pa lang.
Pag-uwi ko sa bahay, naiwan akong mag-isa kasama ng aking imahinasyon. Sigurado na ako ngayon kung ano talaga ang nangyari kina Andrea at Troy noong una silang lumabas. Paulit-ulit na bumalik sa isip ko ang bawat detalye, pinupuno ko ng sarili kong mga larawan sa isip kung paano ito nagsimula at kung saan humantong.
Nakikita ko sa isip ko ang kamay ni Troy na dahan-dahang gumagapang pataas sa mga hita ng asawa ko, ang mga labi niyang nakadikit sa kanya, at ang matigas niyang sandata na pumapasok at lumalabas sa hiyas niya.
Mabilis na lumundag ang isipan ko sa kasalukuyan. Sigurado ako—nandoon ngayon si Andrea sa piling niya. Hinahalikan siya, hinahaplos siya, at hinahaplos din siya pabalik.
At ang mas masakit, bawat isa sa party na iyon ay naniniwalang siya ang matagal nang girlfriend ni Troy—ang ka-live-in niya. Hindi nila alam na asawa ko siya. At sa katotohanan, sa mismong oras na tumawid ako pabalik dito sa bahay, nagmistula nga siyang ganoon.
Lahat ng bagay na matagal ko nang ipinagpalagay na akin, biglang nagbago. At lahat ng bagay na kinahuhumalingan ko, inaasam, pinapantasya—hindi na sa akin, kundi ibinabahagi niya sa iba. Sa ibang lalaki. Lalaki na, sa isang banda, ako mismo ang pumayag na makisalo sa kanya.
Ramdam kong nananakit ang aking bayag. Lumapit ako sa bintana ng kwarto at tumingin papunta sa bahay ni Troy. Kita ko pa ring bukas ang mga ilaw, kita ko ang mga aninong gumagalaw sa loob ng bahay.
Itinaas ko ang paningin ko papunta sa bintana ng kwarto niya. Nakasindi rin ang ilaw doon, pero ang kurtina—bagama’t nakatakip—ay bahagyang nakabuka. Saktong may tanaw ako ng kama. Wala pang nakahiga roon, pero iniisip ko na baka mamaya, makatsamba akong makapanood.
Sa ngayon, inilabas ko ang aking sandata. Habang nakatanaw sa kabila ng kalsada, pinipinta ng isip ko si Andrea na sumasayaw kasama si Troy, hinahalikan siya nito sa leeg, at si Andrea naman ay dumidikit sa matigas niyang bukol sa pantalon. Nakita ko sa imahinasyon kung paano niya ipinasok ang kamay sa ilalim ng damit ng asawa ko para damhin ang pinaka-intimate na parte ng katawan niya.
At doon ako sumabog.
Ang dami ng lumabas sa akin na tumama pa sa pader ng kwarto malapit sa headboard ng kama. Tuluy-tuloy pa rin akong nilalabasan, tumutulo sa sahig, at sa huli’y bumagsak sa kamay ko mismo.
“Alam kong medyo awkward ‘to, pero gusto ko sanang itanong sa inyong dalawa,” sabi ni Troy. “Sa katapusan ng buwan, may party ako sa bahay para sa ilang katrabaho ko—yung mga nakilala mo noon, Andrea. Iniisip ko lang, puwede bang gawin ulit natin ‘yung ginawa natin dati? Pero ngayon, Miguel, andun ka na rin. Magpapanggap ka lang na kaibigan kong nakatira sa tapat, habang ikaw naman, Andrea… sorry, pero kailangang umarte kang girlfriend ko ulit. Okay lang ba sa inyo?”
Medyo nabigla ang itsura ni Andrea, habang pinipilit kong itago ang excitement ko.
“Ibig mong sabihin,” sabi ko, “na kailangan umarte si Andrea na parang girlfriend mo habang andoon ako at nanonood? Ano ang ibig sabihin nun?”
“Depende na sa inyo kung hanggang saan ninyo gustong dalhin,” sagot ni Troy. “Ang hiling ko lang, tulad ng dati, ay maipakita niya ng sapat na lambing para maging kapani-paniwala ang kuwento natin.”
Humarap ako kay Andrea. “Ayos lang sa’kin. Ikaw, kumusta?”
Namumula siya. “Siguro…” mahina niyang tugon, malinaw na alam kung saan ito puwedeng humantong. “Anong klaseng party ba iyon?”
“Formal ang nakalagay sa imbitasyon,” paliwanag ni Troy. “Hindi naman black tie, pero tipong jacket at tie. Kailangan ninyong dalawa ng susuotin na bagay.”
Lumipas ang mga linggo at wala namang malaking nagbago sa bahay. Malambing ako kay Andrea, at kadalasan ay gumaganti rin siya, kahit may bakas ng takot o pangamba sa mukha niya na hindi niya masabi. Napansin ko iyon, pero dahil hindi naman lumalala at parang simpleng anxiety lang, hindi ko na pinilit pa. Sa halip, pinagtuunan ko ng isip ang nalalapit na event.
Ang hindi ko alam, may mabigat na dahilan sa likod ng katahimikan ni Andrea. Kinabukasan matapos dumalaw si Troy para ipaalam ang tungkol sa party, agad siyang bumalik. Hinintay lang niyang makaalis ako papuntang trabaho, at halos kaagad siyang tumawid ng kalsada. Pinapasok siya ni Andrea.
“Troy, ano bang iniisip mo?” tanong niya, may bahid ng galit sa tinig.
“Andrea, huwag kang mag-alala. Nangako na ako sa’yo dati, at hindi ko sisirain iyon. Hinding-hindi ko gagawin ang kahit ano na maglalagay sa’yo, sa kasal mo, o sa pamilya mo sa panganib.”
“Kung gano’n,” sagot ni Andrea, “paano mo ba nakikita na mangyayari ang party mo? At hindi mo ba muna naisip na dapat kinausap mo muna ako or nagpaalam ka sa akin bago mo planuhin ito”
“Hindi naman,” sabi ni Troy. “Gusto ko lang talaga na nandoon ka. Gusto kong maging katulad ito ng huli nating ginawa. Pero alam kong posible na tumanggi ka, kaya naisip ko lang na hihingin ko na lang sa inyo ni Miguel na mag-low profile muna sa ilang oras habang nasa bahay ko ang mga tao, at sasabihin na nasa malayo ka. Pero nang sinabi mong oo… aaminin ko, sobrang na-excite ako.”
Sa puntong iyon, lumapit si Troy kay Andrea at hinalikan siya. Pilit pa sanang pinanatili ni Andrea ang galit, pero hindi niya kinaya at gumanti rin siya ng halik. Ilang sandali lang, naglalakbay na ang mga kamay nila sa katawan ng isa’t isa, at di nagtagal, nagtalik na sila sa sahig ng sala namin.
Pagkatapos, habang palabas na si Troy, tumingin siya diretso sa mga mata ni Andrea at sinabi, “Tandaan mo. Ayos ang lahat. Nangako ako.”
Dumating ang araw ng party. Ilang beses kaming dumaan ni Andrea sa bahay ni Troy para tumulong maghanda. Dahil darating ang mga bisita ng alas-8:00, hiniling ni Troy na makapunta si Andrea ng mga alas-6:30 pa lang, para makapwesto na bilang “girlfriend” niya, at para komportable siya bilang “co-host” at parang tunay na nakatira kay Troy.
Isang bagay na naisip ko, at maaaring makaapekto sana sa kuwento ni Troy, ay ang pangangailangan na magdala ng maleta ng mga damit at gamit ni Andrea para magmukhang totoo na doon siya nakatira. Ako mismo ang nagboluntaryo na mag-empake, at halos nanginginig sa excitement habang pinupuno ko ng mga pinaka-sixy niyang gamit: mga panty at bra, stockings, ilang pares ng sapatos, skirts, blouses, isang pares ng jeans, toothbrush, at iba pang toiletries.
Nang dalhin ko ito sa bahay ni Troy, at isa-isa niyang inilagay sa mga drawer, sa aparador, at sa banyo niya, nakaka-erotiko ang pakiramdam habang pinagmamasdan ko siyang hinahawakan ang mga pinong tela ng pag-aari ng asawa ko.
Pagsapit ng oras ng pagpapalit ng damit at paghahanda para sa gabi, napagpasyahan na mas praktikal na si Andrea na mismo ang mag-ayos at maghanda sa bahay ni Troy. Hindi lang dahil nandoon na lahat ng gamit niya, kundi pati na rin ang ilang basang tuwalya na nakasabit sa banyo ay dagdag sa ilusyon na talagang doon siya nakatira. Nangako naman si Troy sa akin na magiging kagalang-galang siya at ibibigay kay Andrea ang lahat ng privacy na kailangan niya.
Akala ko alam ko na kung ano ang isusuot niya para sa gabi, pero nang dumating ako bandang alas-otso at sinalubong ako sa party ng sarili kong asawa, halos mawalan ako ng hininga. Halatang si Troy ang bumili ng isusuot niya, at napakaganda niya. Naka-short black dress siya, manipis na black tights, at itim na takong. Ang buhok niya ay nakatirintas at may malaking diamond ring sa daliri na hindi ko pa kailanman nakita noon. Isa ito sa mga pinaka-kakaibang karanasan sa buhay ko habang hawak niya ang pinto para sa akin at nagbatian kami ng halik sa magkabilang pisngi. Biglang sumulpot si Troy sa tabi niya at ipinatong ang kamay sa maliit na bahagi ng likod niya.
“Uy pre, buti nakarating ka. Pasok ka, kumuha ka ng beer, and please feel at home” sabi ni Troy. Ipinakilala niya ako sa ilang tao bilang kanyang “kaibigan at kapitbahay,” at pagkatapos ay iniwan na niya ako sa sarili kong diskarte. Kaya naman humanap ako ng tahimik na sulok kung saan ako puwedeng tumayo at magmasid.
Agad kong napansin ang kagandahan ng dalawang babae, at parang tumaob ang sikmura ko nang malaman kong magkasintahan pala sila. Hindi ko akalaing may ganoong ka-sixy na eksena sa totoong buhay. Ang pangalan nila ay Holly at Leah, at ayon sa kanila ay nakilala raw sila ni Andrea sa isang work function ni Troy. Mas nakakagulat pa, nagsalita sila tungkol kay Andrea na para bang matagal na nila itong kakilala, at, napansin ko, tila naaakit din sila sa kanya. Ngunit kahit normal na madali akong madistract sa ganoong bagay, ang unang interes ko pa rin ay panoorin ang asawa kong umaakto bilang kasintahan ng aming kapitbahay.
Nagsimulang uminit ang gabi bandang alas-nwebe y medya matapos uminom ang lahat. Nakausap ko na ang ilang tao, nakitawa at nakinig sa mga papuri kung gaano kaganda raw tingnan nina Troy at Andrea bilang mag-kasintahan. Doon ko nalaman mula sa iba na, sa sayawan pagkatapos ng kanilang hapunan, mukhang handa na raw silang magtalik kahit nakatayo lang, at na pagpasok pa lang nila sa taxi, halata na kung ano ang gagawin nila pag-uwi. Natawa ako sa labas, pero sa loob ko, nagsimula akong makaramdam ng pagkahilo at pagkadurog.
“Ha ha! Mukhang hindi na nila masyadong na-enjoy ang ibang aliwan kagabi,” sabi ko sa mga taong nagkukuwentuhan tungkol sa aming mga host.
“Tama ka diyan! Wala silang inabutan halos!” sagot ng isa sa mga lalaki. “Kami, tuloy-tuloy pa ring sumayaw at uminom hanggang bandang alas-kuatro ng madaling araw. Eh sila, baka hanggang 11:00 o 11:30 lang nandoon. Hindi sila mapaghiwalay. Grabe, nagtataka nga ako kung hindi pa buntis si Andrea!”
Napilit akong tumawa ulit, kahit ramdam kong naninikip ang dibdib ko. Naalala ko tuloy na hindi nakabalik si Andrea sa kuwarto namin hanggang mga 2:30 ng madaling araw.
Bago ko pa masyadong maproseso ang iniisip ko, napansin ko na sina Holly at Leah, na halatang lasing na, ay nagsimulang sumayaw sa labas ng patio. Mabilis itong nauwi sa halikan, at hindi basta halik kundi talagang mainit at punong-puno ng pagnanasa. May isa pang bisita sa likod-bakuran ang sumigaw para tuksuhin sila, kaya naisipan ng dalawa na magbigay ng kaunting palabas. Hinila ni Leah pababa ang damit ni Holly hanggang lumantad ang dibdib nito, na ikinatawa at ikina-aliw ng karamihan.
Napilitan tuloy si Troy na pabirong paalalahanan ang lahat: “Hoy, kalma lang, ayaw naman nating mauwi ito sa isang orgy!” Pero may isa pang sumigaw, sabay tawanan: “Bakit hindi?!”
At doon na biglang lumakas ang tugtog sa loob ng bahay, na tila sinadyang paingayin, at nagsimula nang magsayawan ang mga tao. Pero ramdam kong nag-iba na ang ihip ng hangin. Para bang may dumaloy na kuryenteng seksuwal sa buong lugar. Ang mga sumasayaw ay hindi na basta sayaw—nag-uumpugan ang mga balakang, dumadampi ang mga kamay sa kung saan-saan, at ang mga labi’y nagsimula na ring magsalpukan.
Doon ko tuluyang naramdaman na ako na lang ang nag-iisang walang kasama sa party. Nakakatawa man isipin, pero kanina pa kasi, iniisip ko na parang event ito na dinaluhan ko kasama ang asawa ko, kahit sa kakaibang sitwasyon lang. Pero ngayong wala akong masayawan at wala ring makapareha, naging malinaw na tagapanood lang talaga ako.
Sa sobrang lakas ng tugtog at ingay ng mga tao, naisip ko na makakabalik ako nang palihim sa taas para makita kung ano na ang nangyayari. Kaya tahimik akong tumalikod at dahan-dahang umakyat muli. Kung tutuusin, dapat diretso ako sa banyo, pero bigla akong lumiko—at doon, agad na nasagot ang lahat ng tanong ko.
Nakatayo si Andrea sa bungad ng pintuan ng kuwarto ni Troy. Nakatalikod siya sa akin, at mahigpit silang naghahalikan. Nakapuwesto ang kamay ni Troy kung saan nakalagay ang kamay ko ilang segundo pa lang ang nakakalipas, at bahagya na niyang itinaas ang suot ni Andrea para maipasok ang kamay niya sa gilid ng hita, sa ilalim ng palda.
Nanigas ako sa kinatatayuan. Ayokong gumalaw, ayokong tumigil sa panonood. Pero dumilat si Troy—at diretso akong tinitigan.
Alam niya.
Naunawaan niya, sa isang antas, na hindi ko ako tumututol—at na, sa halip, hinahayaan ko itong mangyari.
Bahagya siyang kumaway ng kamay, na parang sinasabi na umalis na ako. Kaya marahan akong lumiko, bumalik ng hakbang, at dahan-dahang bumaba ng hagdan, tahimik na lumabas ng pinto, at tumawid pabalik sa sarili naming bahay.
Alas-diyes y medya pa lang.
Pag-uwi ko sa bahay, naiwan akong mag-isa kasama ng aking imahinasyon. Sigurado na ako ngayon kung ano talaga ang nangyari kina Andrea at Troy noong una silang lumabas. Paulit-ulit na bumalik sa isip ko ang bawat detalye, pinupuno ko ng sarili kong mga larawan sa isip kung paano ito nagsimula at kung saan humantong.
Nakikita ko sa isip ko ang kamay ni Troy na dahan-dahang gumagapang pataas sa mga hita ng asawa ko, ang mga labi niyang nakadikit sa kanya, at ang matigas niyang sandata na pumapasok at lumalabas sa hiyas niya.
Mabilis na lumundag ang isipan ko sa kasalukuyan. Sigurado ako—nandoon ngayon si Andrea sa piling niya. Hinahalikan siya, hinahaplos siya, at hinahaplos din siya pabalik.
At ang mas masakit, bawat isa sa party na iyon ay naniniwalang siya ang matagal nang girlfriend ni Troy—ang ka-live-in niya. Hindi nila alam na asawa ko siya. At sa katotohanan, sa mismong oras na tumawid ako pabalik dito sa bahay, nagmistula nga siyang ganoon.
Lahat ng bagay na matagal ko nang ipinagpalagay na akin, biglang nagbago. At lahat ng bagay na kinahuhumalingan ko, inaasam, pinapantasya—hindi na sa akin, kundi ibinabahagi niya sa iba. Sa ibang lalaki. Lalaki na, sa isang banda, ako mismo ang pumayag na makisalo sa kanya.
Ramdam kong nananakit ang aking bayag. Lumapit ako sa bintana ng kwarto at tumingin papunta sa bahay ni Troy. Kita ko pa ring bukas ang mga ilaw, kita ko ang mga aninong gumagalaw sa loob ng bahay.
Itinaas ko ang paningin ko papunta sa bintana ng kwarto niya. Nakasindi rin ang ilaw doon, pero ang kurtina—bagama’t nakatakip—ay bahagyang nakabuka. Saktong may tanaw ako ng kama. Wala pang nakahiga roon, pero iniisip ko na baka mamaya, makatsamba akong makapanood.
Sa ngayon, inilabas ko ang aking sandata. Habang nakatanaw sa kabila ng kalsada, pinipinta ng isip ko si Andrea na sumasayaw kasama si Troy, hinahalikan siya nito sa leeg, at si Andrea naman ay dumidikit sa matigas niyang bukol sa pantalon. Nakita ko sa imahinasyon kung paano niya ipinasok ang kamay sa ilalim ng damit ng asawa ko para damhin ang pinaka-intimate na parte ng katawan niya.
At doon ako sumabog.
Ang dami ng lumabas sa akin na tumama pa sa pader ng kwarto malapit sa headboard ng kama. Tuluy-tuloy pa rin akong nilalabasan, tumutulo sa sahig, at sa huli’y bumagsak sa kamay ko mismo.
