NSFW
DaKonig
Forum Expert
CARNAL BOOK III
"Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars." - Khalil Gibran
“Her wound is too deep” sabi ni Kwatro nung tiningnan niya ito “manong bilisan niyo po! Huwag niyo na po kaming dalhin sa facility sa hospital na po, manong!” pagmamakaawa ni Dos sa driver. Nagkatinginan ang dalawang tauhan ni Edwardo at umiling ang katabi ng driver “pasensya na ineng, utos po kasi ni sir na ibalik kayo sa facility” sabi nung driver at sinara ng katabi ang maliit na bintana. Kaya kinabog ito ni Dos at nagmamakaawang dalhin si Tres sa hospital pero hindi siya pinakinggan ng driver at tuloy lang ito sa pagmamaneho.
“I.. i’m sorry..” sabi ni Tres habang dahan-dahan na itong mawalan ng malay “TRES PLEASE HOLD ON!” sabi ni Uno sa kanya pero dumudulas na si Tres sa kamay nila dahil bumibigat na ito. “TRES NO!!!’ sigaw nila at ngumiti si Tres “i’m sorry… I… I will be.. join.ing them… now..” sabi ni Tres na napasadal sa gilid ng truck si Kwatro at umiyak. Si Dos naman ay napaluhod habang kinakatok ang bintana para kausapin ang driver at umiiyak narin “maawa na kayo manong…huhuhu..” “Tres..” naluluhang sabi ni Singko habang hawak ang kamay ni Tres.
“Fe..li..cia…” sabi ni Tres “no… no… please don’t leave me..” sabi ni Uno pero nginitian siya ni Tres “I…am…freehhh…” huling sabi ni Tres sa kanila at doon bumigay na siya at namatay. “NOOOOOOO!!!’ sumigaw ng malakas sina Uno at Singko at nagtabon ng mukha si Kwatro at umiyak habang si Dos naman ay sinuntok muli ang bintana at pagkatapos umupo at niyuko ang ulo at umiyak. “EDWAARRDOOOOO!” sigaw ni Uno at sinuntok ang sahig ng truck at umiyak “sis..” sabi ni Singko at niyakap niya si Uno na nakayakap kay Tres.
Samantala, sa ilog na nasa likod ng bahay ni Zero-One me lumutang na limang katawan sa tubig at kasunod ang pag-ahon ng dalawa mula sa ilalim nito “NOOOOOO!” sigaw ni Zero-One nung makita ang nangyari sa bahay niya. “My scotch was in there! My babies!!!” sabi niya na tinapik siya sa likuran ni Zero “daijobu!’ sabi ni Zero na inilublob niya sa ilalim si Zero sa galit. “This is all your fault! You promise me na walang mangyayari kung patitirahin kita sa bahay ko and now look! LOOK!” galit niyang sabi kay Zero na isa-isa nang hinila ni Zero ang limang batang ibinato nila sa ilog kanina.
“Don’t sweat over the small stuff you moron!” sabi ni Zero sa kanya na naluha si Zero-One sa nangyari “come on, let’s get these kids to safety” sabi ni Zero na tinulongan siya nitong iahon sa tubig ang mga **** sa kabilang side ng ilog. “I smell” reklamo ni Zero-One nung bitbit niya sa magkabilang balikat sina Sais at Otso habang si Zero naman ang nagbitbit kina Syete, Nwebe at Dyes. “Stop complaining” sabi ni Zero “we need to get a move on baka me mga bwisit pang umaaligid sa paligid” sabi ni Zero at pumunta sa kotseng nakaparada sa kabilang kalye.
Nung naisakay na nila sa likod ang lima “you stink!” sabi ni Zero kay Zero-One “IDIOT! That’s you!’ sabi ni Zero-One at pinaandar na ni Zero ang kotse at inamoy ang sarili niya “I guess you are right” sabi niya at umalis sa lugar. “What should we do with them?” tanong ni Zero-One “I don’t know” sagot ni Zero “aren’t they Zero-Two’s kids?” tanong ni Zero-One na hininto ni Zero ang kotse sa gilid ng highway at tumingin sa likod. “Bakit hindi natin siya tawagan?” tanong ni Zero-One na napaliling si Zero “can’t do! Kung malaman niya ito alam mong susugorin niya si Edwardo at masisira ang plano ni Rosario” sabi ni Zero.
“Fuck that plan, these are kids that needs shelter” sabi ni Zero-One sa kanya “don’t say that, she’s a nun” sabi ni Zero na napatakip sa bibig si Zero-One “then what should we do?” tanong ni Zero-one na napatingin sa kanya si Zero. “Oh no, no! NO!” sabi agad ni Zero-One dahil nabasa niya ang iniisip ni Zero “I am not taking these kids with me, NO WAY MAN!” sabi ni Zero-One. “Come on, you are the next best thing, they will sure learn a lot from you” sabi ni Zero sa kanya na lumabas ng kotse si Zero-One at sumandal sa hood “NO! NO! NO!” pagsisigaw niya sa labas.
Lumabas ng kotse si Zero at humarap sa kanya “come on! Hindi ba ikaw narin ang nagsabi noon na ipapasa mo ang nalalaman mo sa bagong henerasyon? Here’s your chance” sabi ni Zero na napabugnot si Zero-One. “And besides, she sees you as a better mentor than both me and Zero-Two combine! You are suitable for the job kaya ikaw ang mas quialify sa aming dalawa na magturo sa mga batang ito” pagrarason ni Zero sa kanya na napatingin si Zero-One sa mga **** sa loob ng kotse. “She really said that?” tanong ni Zero-One na alam ni Zero kung saan iderkta ang message niya para ma kombinse si Zero-One.
“Yes! Sinabi ni mentor yun sa amin ni Zero-Two” sabi ni Zero na napangiti si Zero-One at tumaas ang pride niya bigla “such an idiot!” sabi ni Zero sa sarili niya at nakita niyang lumakai ang ngiti ni Zero-One. “Alright!’ sagot niya kay Zero na napangiti ang huli sa tuwa “come on, me alam akong lugar kung saan pwede natin sila dalhin” sabi ni Zero “where?” tanong ni Zero-One nung nasa kotse na sila. “Isang lugar na alam kong walang makakaisip na puntahan o hanapin ang mga batang ito” sabi ni Zero at pinaandar muli ang kotse “saan nga?” tanong ni Zero-One “Purgatory” sagot ni Zero at umalis na sila.
The present;
“Do you remember us now, Uno?” tanong ni Prima na ikinagulat ni Uno nung makita ang gesture ni Bertha “heh, she remembers” sabi ni Bertha at niyuko niya ang ulo kay Uno. “It can’t be.. you guys are.. no…” hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. “It has been so long, Felicia” sabi ni Sophia sa kanya at niyuko ang ulo “Felicia” sabi ni Guia at niyuko ang ulo kay Uno. “No… you can’t be… ” sabi ni Uno nung makita silang apat “it is us.. my dear sister” sabi ni Prima at yumakap siya kay Uno na hindi siya makagalaw sa gulat.
Lumapit sa kanila at tatlo at yumakap kay Uno “haa… no.. ” mahinang sabi ni Uno nung maramdaman ang yakap nilang apat at nung pinikit niya ang mga mata niya naririnig niya ang mga boses nila nung mga **** pa sila. “Uno!” tawag ni Sais “Uno!” tawag ni Syete “Uno!” tawag ni Otso “Uno!” tawag ni Nwebe “Felicia….” tawag ni Dyes at nakita niya ang mga ngiti nila. Kasabay sa pagbukas ng mga mata ang pagtulo ng luha niya at hindi niya napagilan ang pagyakap niya sa kanila at hinigpitan pa niya ito nung maramdaman ang init ng presensya nila.
Bumigay si Uno sa gitna ng yakap nilang apat “haayy..” nalang si One nung makita sila “it has been years since those idiots seen each others” sabi ni Two na tinapik siya sa balikat ni One “sorry” sabi ni Two. “I love happy endings” sabi ni Three at nagpahid siya ng luha “don’t worry kid, this is not the end yet” sabi ni Eight sa kanya na sumandal sa kanya si Three. “Awww.. they are so adorable” sabi ni Eleven “give me a hug” sabi ni Ten kaya niyakap siya ni Eleven “me too” sabi ni Nine kaya nagyakap silang tatlo.
“Where have you guys been?” tanong ni Uno sa kanila “bakit hindi kayo nagpakita sa amin? Bakit hindi kayo umuwi? Nakita kong sumabog yung bahay” sunod-sunod niyang tanong sa kanila na nagkatinginan ang apat at ngumiti. “We were saved by the very person we attacked a long time ago” sabi ni Prima “Zero, who happens to be their mentor” sabi ni Guia at umakbay sa kanya si Five “Yo!” sabi niya. “She and her old comrade, Zero-one” sabi ni Sophia “Zero… One?” takang tanong ni Uno “yep! The second most alcoholic woman we know who also now our mentor” sabi ni Bertha.
“Mentor?” gulat niyang tanong sa kanila “Zero-One is also our old mentor… err.. Joaquin’s comrade” sabi ni Prima “Joaquin” mahinang sabi ni Uno “he was Zero-Two you know, that’s what she told us” sabi ni Guia. “Zero.. Two?” tanong ni Uno “turns out, our mentors and their mentor are part of an old unit called the Wolf Pack Unit” paliwanag ni Prima. “The reason why we never came back to the Reaper facility because she took us here, in Purgatory” sabi ni Bertha “noong una gusto namin silang patayin dahil sa utos nga ni Edwardo sa amin” sabi ni Guia na natawa si Sophia.
“Kinombinsi nila kami na iwan ang utos ni Edwardo at sumama sa kanila” sabi ni Prima “kaya, dito sa islang ito kami nanirahan ng ilang buwan” patuloy ni Prima “ibig niyong sabihin?” tanong ni Uno. “Yup, we lived here before they are” sabi ni Guia “HMP!” si Five sa kanya at umalis “oh come on!” sabi ni Guia nung umalis si Five “na inis sila dahil kami ang unang residente dito” sabi ni Bertha na sinuntok siya ng mahina sa balikat ni Four. “It was Zero’s idea na dito kami tumira since wala na ang orginal na ang mga orginal na residente dito” sabi ni Prima “the Gospels” sabi ni Uno na tumango sila.
“Noong nalaman namin ang ginawa ng Lullaby sa unang Supremo doon na nakapag decide si Zero-One na lisanin ang islang ito at sumama kami sa kanya sa labas ng bansa.” sabi ni Prima. “You wouldn’t believe the countries we visited, Felicia” sabi ni Sophia na nakita ni Uno ang tuwa sa mukha niya “you.. lived your lives… ” sabi ni Uno “yes, we did” sabi ni Guia na nakita ni Uno ang mga ngiti nila. “We.. would love to have you come with us.. kung gusto mo” offer ni Prima sa kanya na tumingin sa kanila si Uno at kina One at Two.
“We have to warn you though” sabi ni Sophia “what?” tanong ni Uno “our mentor is a little bit of a..how should we say this…” pag-aalangang sabi ni Prima “alcholic” sabi ni Bertha “loud!” sabi ni Guia. “Let’s just say she shared the same passion with Zero, Lullaby’s mentor” sabi ni Sophia sabay ngiti niya kay Uno “more of like a pain-in-the-ass!” sabi ni Two na tumawa ng mahina si One. “Wait… how come you guys get along with them?” tanong ni Uno kina Prima tungkol sa pagiging closed nila sa Lullaby “well, its a long story but to make it short, Zero-One asks us to get along with them” sabi ni Prima.
“But.. in what way? For all I know we didn’t know they existed until nung nakaharap namin sila noon sa facility natin” sabi ni Uno “we’ve known them before that” sabi ni Prima, “Ipinaliwanag ni Zero sa amin ang tungkol sa unit na minementoran niya” sabi ni Guia “noong una nagulat kami maliban pala sa atin me ibang unit pa palang ginawa si Edwardo” sabi ni Prima. “At first medjo ilang kami sa kanila dahil si Joaquin ang kinagisnan natin simula maliit palang tayo tapos sinabi nilang kilala nila ang mentor natin simula noon daw nung binata pa siya” sabi ni Bertha.
“Pero.. paano kayo nagkakasundo with Lullaby?” tanong ni Uno “hindi nila alam ang tungkol sa amin until six years ago” sabi ni Prima sabay tingin niya kay One na niyuko ng huli ng isang beses ang ulo niya at lumapit sa kanila. “Haven’t you noticed something, Felicia?” tanong ni One sa kanya na napailing si Uno “there is someone missing” sabi ni One na napalingon si Uno sa paligid at doon lang niya napansin na me kulang sa kanila. “Dyes..” sabi niya at nakita niya ang pag-akayat nina Thirteen at Matilda mula sa underground kaya napalingon silang lahat sa kanila.
“Siya si Matilda she is sixteen years old, like us she too was an orphan” pakilala ni Prima at inakbayan niya si Matilda nung tumayo ito sa tabi niya “she is the reason why we and the Lullaby work hand-in-hand today” sabi ni Prima at hinimas ang pisngi ni Matilda na napangiti ang huli. “Nasaan si Dyes?” tanong ni Uno na napayuko ang mga ulo nila at nakita ang lungkot sa mga mukha nila. Lumapit si Matilda kay Uno at niyuko ang ulo “ako ang dahilan kaya nawala siya” sabi ni Matilda na ikinagulat ni Uno “i..ikaw?” tanong niya.
“Six years ago, we were pursuing a group of Indonesian human traffckers who escaped from Palawan to Malaysia” kwento ni One “isa sa mga dinukot nilang **** ay si Matilda, who by that time hindi pa Matilda ang pangalan niya” kwento ni One. “Back then, we worked in shadows as a support to team for Lullaby” sabi ni Prima “kami ang nagbibigay ng information sa kanila and at the same time shadowing them during operations” sabi ni Guia. “Yun ang naging primary function namin, at first hindi namin ito nagustohan dahil after namin nalaman ang nangyari sa inyo gusto namin silang salakayin at ubosin” sabi ni Bertha.
“But that alcoholic mentor of ours gave us an options, allow us to pursue them and end up katulad sa nangyari sa inyo or support them in the shadows” sabi ni Prima “we choose the latter after she showed us what they are capable of” sabi ni Bertha na sinuntok siya sa balikat ni Four. “Scared shit huh?” pangungutya ni Four sa kanya “oh get off your high horse” sabi ni Bertha na hinalikan siya sa pisngi ni Four at pinsil ito pagkatapos. “Hmp!” lang si Bertha kaya niyakap siya ni Four “oh, is my big buddy gorilla mad?” biro ni Four na niyakap din siya ni Bertha “I don’t know, can your brain functioned well with all of those steroids in it?” biro ni Bertha na humigpit ang pagkayakap ng dalawa.
“Stop it you two” sabi ni One pero hindi nakinig ang dalawa “take it somewhere else” sabi ni Two kaya naglakad ang dalawa habang magkayakap at maririnig ang groan nila nung humigpit pa lalo ang pagyakap nila. “Those two.. they have been like that since we first met” sabi ni Guia na napalingon si Uno sa dalawa “about Dyes” nagsalita si Thirteen. “I should have done something” sabi niya “Thirteen, please stop blaming yourself” sabi ni Prima sa kanya “no, I too am to be blame for her death” sabi ni Thirteen na napahawak si Uno sa dibdib niya.
“Six years ago, nakatanggap kami ng intel regarding sa human trafficking operation dito sa bansa” panimula ni One “by then lahat ng members maliban sa amin ni Two and Thirteen ang nandito sa bansa, kaya nung nalaman namin na merong operation ang sindikato na mag smuggle ng mga **** sa ibang bansa agad kaming kumilos para pigilan ito” patuloy ni One. “Kumilos agad kaming tatlo para pigilan ang mga sindikato pero nahuli kami nung nakaalis na sila ng Palawan paputang Sabah, Malaysia” kwento ni Two.
“Hindi kami tumigil sa paghabol sa kanila kaya napunta kami sa bansang Malaysia para bawiin ang mga batang ito pero sa hindi inaasahang pangyayari nagkahiwalay kami ni Thirteen” kwento ni One. “Kami ang humabol sa pinuno ng grupo habang si Thirteen ang humabol sa mga nagdala ng mga ****” patuloy ni One “napatay namin ang pinuno pati na ang mga tauhan niya pero bago namin siya napatay nakakuh kami ng impormasyon tungkol sa mismong connnection nila sa Pilipinas” kwento ni Two. “I caught up with the carriers pero hindi naging madali ang pagharang ko sa kanila dahil marami sila at nag-iisa lang ako” kwento ni Thirteen. “I thought na hindi na ako makakatakas noon pero biglang dumating ang hindi ko inaasahang tutulong sa akin, si Dyes” kwento ni Thirteen.
Six years ago:
Nasa isang bodega si Thirteen habang nakikipagbarilan sa mga sindikato at nakita niyang iniisa-isang patayin ng mga ito ang mga batang dinukot nila mula pa sa Pilipinas. “DON’T!” sigaw ni Thirteen dahil nakita niyang pinugotan ng ulo nung isang sindikato ang sampung taong batang babae “patayin ang mga yan!” utos nung lider ng grupo kaya pinagpapatay nila ang mga ****. Walang ibang paraan na naisip si Thirteen kundi ang lumabas sa pinagtataguan niyang poste at walang takot na tumakbo papunta sa mga sindikato habang nakatutok ang dalawang baril niya sa kanila.
“DAMN YOU!” sigaw niya nung nakipagbarilan siya sa kanila at napatay niya ang tatlong sindikato bago nila mapatay ang tatlong batang hawak nila pero tinamaan din siya sa hita at balikat kaya napatumba siya. Agad siyang gumulong para magtago sa likod ng mga kahapon “damn!” galit niyang sabi nung nag reload siya at kumuha ng panyo para itali sa sugat niya at naglagay din siya sa balikat niya. “One.. Two.. I need you!” sabi ni Thirteen at nung nakareload na siya biglang me pumasok mula sa bintana at dumapo ito malapit sa kinadapaan niya at nakipagbarilan ito sa mga sindikato.
“Stay still, Thirteen!” sabi nito sa kanya na ikinagulat niya “who.. who are you?” tanong niya na nagtago din ito at umupo sa tabi niya “i’m a friend, so stay still” sabi nito sa kanya at nagreload. “There are three more left, cover me!” sabi nito kaya naghanda si Thirteen “oh.. okay!” sabi niya at nung lumabas ito mula sa kinatataguan nila bumaril ito at sumilip si Thirteen at tinuon ang baril sa kalaban nila at napatumba nilang dalawa ang natitirang sindikato. Pero hindi naging tagumpay ang pagrescue ni Thirteen sa mga **** dahil nakita nilang naubos ng sindikato ang sampung batang dinukot nila.
“HAAAAAAA!!!” sumigaw sa galit si Thirteen habang pinagbabaril niya ang isang sindikatong napatay niya “STOP!” sigaw nung tumulong sa kanya kaya itinutok ni Thirteen ang baril niya sa kanya. “WHO ARE YOU?!” tanong ni Thirteen sa kanya na tinaas agad nung huli ang dalawang kamay niya at ibinitin sa daliri ang armas niya “I AM A FRIEND!” sigaw niya kay Thirteen. “Take of your mask!” utos ni Thirteen dahil nakasuot ito ng bonet sa mukha “okay.. just relax” sabi niya kay Thirteen at tinanggal ang bonet niya “who are you?” tanong ni Thirteen.
“I don’t have time to explain and you need medical attention” sabi niya kay Thirteen na napangiwi ang mukha ni Thirteen nung maramdamang kumirot ang mga sugat niya “no! Who are you?” tanong ni Thirteen. Nakita niya na seryoso si Thirteen at sa nalalaman niya tungkol sa kanya hindi madaling kumbinsihin ang babaeng ito kaya sinira niya ang protocol na binigay ni Zero-One sa kanya. “Believe me I am a friend, I have been shadwong you since you came here from the Philippines” sabi nito kay Thirteen “who are you?” tanong muli ni Thirteen kaya walang siyang ibang naisip kundi magpakilala sa kanya.
“I already broke our protocol haayyy” nalang siya at tinanggal ang gloves at humawak sa ibabang labi niya at ipinakita ang loob nito kay Thirteen na sa gulat ng huli agad siyang umatras at itinutok ang mga baril niya. “Wha…” nalang si Thirteen “my name is Jessy but as you can see the number tattooed in my innner lip my number is Dyes, formerly of the Reaper unit” pakilala niya kay Thirteen. Hindi makapaniwala si Thirteen sa nakikita niya kaya nung kakalabitin na sana niya ang gatilyo ng mga baril niya bigla nalang silang nakarinig ng ungol mula sa bangkay ng mga batang napatay ng mga sindikato.
“Someone is still alive” sabi ni Dyes na agad siyang kumilos at natulala parin si Thirteen sa natuklasan niya “I got you kid” sabi ni Dyes nung binuhat niya ang isang batang babae at dugoan ang mukha pati ang katawan nito. “She is wounded, Thirteen we need to get out of here” sabi ni Dyes sa kanya na nakatingin lang si Thirteen sa kanya. Pumunta sa pinto si Dyes at sumilip sa labas “let’s go!” yaya ni Dyes kay Thirteen na hindi siya gumalaw sa kinatatayuan niya “THIRTEEN!” siogaw ni Dyes kaya natauhan si Thirteen at tumango “let’s go!” yaya muli ni Dyes kaya paikang sumunod sa kanya si Thirteen palabas ng bodega.
“We need to head south” sabi ni Dyes “wait… explain to me what’s going on” nagugulohang sabi ni Thirteen sa kanya “i’ll explain on the way we need to leave now before they get here” sabi ni Dyes. Tumakas sila papunta sa gubat para makalayo sa gurpo ng mga sindikatong paparating sa kinalalagyan ng bodega “who are you and why are you here?” tanong ni Thirteen nung nakaalis na sila papunta sa extraction point “like I said I am a friend, I already broke our protocol nung tinulongan kita” sabi ni Dyes sa kanya habang karga niya sa likod ang sampung taong batang babae.
“Who sent you? Was it Edwardo?” tanong ni Thirteen na huminto si Dyes at lumingon sa kanya “fuck that guy!” sabi ni Dyes kaya napahinto si Thirteen at ngumiti si Dyes “someone.. closed to you sent me” sabi ni Dyes at nagpatuloy sila sa paglakad. “Who?” pangungulit ni Thirteen kaya nung nakalayo na sila nakita ni Dyes na bumabagal na sa paglakad si Thirteen kaya huminto muna sila sa isang kweba para magpahinga. “Let me check your wounds” sabi ni Dyes na nagdadalawang isip si Thirteen “pfftt.. don’t be dumb Thirteen” sabi ni Dyes na binunot ni Thirteen ang baril niya at itinutok kay Dyes pero sinampal lang ito ng huli at idinikit ng huli ang noo kay Thirteen.
Sa gulat ni Thirteen hindi agad siya nakagalaw “now you know i’m a friend” sabi ni Dyes sa kanya na hindi nakasagot si Thirteen at doon tiningnan ni Dyes ang mga sugat niya. “There.. there is only one person who taught us that..” sabi ni Thirteen kay Dyes habang kumuha ng bandage ang huli para balutin ang sugat niya “I know” sagot ni Dyes at pagkatapos tumayo sa harapan ni Thirteen. “She taught us that too kaya there’s no need for you to keep your guards up, sister” sabi ni Dyes na napanganga sa gulat si Thirteen sa sinabi niya.
“Let’s rest for a while here” sabi ni Dyes na tumango si Thirteen “tingnan ko lang muna ang sugat ng ****” sabi ni Dyes kaya tiningnan niya ang batang naligtas nila “ineng, gagamutin kita ha” kalmadong sabi ni Dyes sa ****. Habang ginagamot niya ang **** nakatingin naman sa kanya si Thirteen “aren’t you supposed to be with them?” tanong ni Thirteen na nilingon siya ni Dyes. “I was.. but not anymore” sagot ni Dyes “bakti ka nandito?” tanong ni Thirteen “I was assign by you kaya nandito ako, gaya ng sabi ko kanina kasama mo na ako simula pa pilipinas” sabi ni Dyes at lumingon kay Thirteen “ninyong tatlo ni One and Two”.
Nagulat si Thirteen sa sinabi niya “then.. you are a spy! Who is these person who sent you?” tanong ni Thirteen at saktong natapos na din si Dyes sa paggamot sa **** at tumayo siya nung pinahiga niya sa lupa ang ****. “Our mentor, Zero-One” sagot ni Dyes at ngumiti kay Thirteen “Zero.. you mean.. our Zero?” tanong ni Thirteen “no, she is your mentor’s comrade, Zero-One” sagot ni Dyes at tumingin sa paligid. “There’s a river two and a half kilometers from here, we need to reach it before night fall” sabi ni Dyes at tumingin sa relo niya.
“Zero-One.. wait, do you know about our mentor?” tanong ni Thirteen nung tinulongan siyang itayo ni Dyes “know her?” tanong ni Dyes at naalala niya ang sinabi ni Zero-One sa kanila “don’t tell them no matter what!” utos ni Zero-One sa kanila. “Sorry” sabi ni Dyes kaya nalungkot nalang si Thirteen “we missed her” sabi ni Thirteen na itinulak niya ng mahina si Dyes “I can walk on my own, help her instead of me” sabi ni Thirteen kaya tumango si Dyes. Binuhat ni Dyes ang **** at kinarga niya ito sa likuran niya “let’s go” yaya ni Dyes at nagsimula muli silang maglakad papunta sa ilog.
“Where are you taking us anyway?” tanong ni Thirteen “to the extraction point down by the river, my team is waiting for us” sabi ni Dyes na huminto si Thirteen “your team?” tanong niya. Lumingon si Dyes “yeah, don’t worry everything will be fine once we get there” sabi ni Dyes at napahinto sila nung marinig ang ingay sa malayo “damn!” sabi niya at pinabilis si Thirteen sa paglakad. “I can’t walk faster” reklamo ni Thirteen dahil sa sugat niya sa paa at sa balikat “damn it!” sabi nalang ni Dyes at binaba ang **** sa gilid ng kahoy.
“You have to leave me and get that kid into safety” sabi ni Thirteen nung nakita ni Dyes ang dugo sa bandahe niya “NO! We need to move forward” sabi ni Dyes sa kanya “I can take them with me while you escape” sabi ni Thirteen at kinuha ang isang bag ng C4 sa likuran niya. “Mad bomber” sabi ni Dyes na ngumiti si Thirteen “i’m going to place these in the pathway while you runaway with her” sabi ni Thirteen. “GO!” sabi ni Thirteen kay Dyes na nag-aalangan siyang iwan si Thirteen “JUST GO!” sabi ni Thirteen “i’m coming back” sabi ni Dyes at ikinarga ang **** sa likuran niya at tumkabo na siya palayo.
“I’m going to blow their minds away” sabi ni Thirteen at napangiti siya at doon sinimulan na niyang ilagay ang mga C4s sa iba’t-ibang parte ng pathway at siniguro niyang walang ni isa sa mga sindikato ang makakatakas nito. Pagkatapos niyang ilagay ang lahat naupo siya sa likod ng isang puno at dahan-dahang nagbublurry ang paningin niya sa daming dugong nawala sa kanya. “Shit.. I hope I can make it..” sabi niya at tumingin sa trigger na nasa kamay niya “One… i’m sorry but I guess i’m going ahead. Two.. alam kong magagalit ka sa akin pero patawarin mo ako.. mga sis sorry sa inyo.. lalong-lalo na sa’yo Four… keep those muscles pumping” nakangiting sab niya.
// itutuloy ....
