NSFW
DaKonig
Forum Expert
CARNAL BOOK III
"Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars." - Khalil Gibran
“Then it settles” sabi ni One “Sixteen, Seventeen, Eighteen, Nineteen and twenty” tawag ni One sa kanila na pumila sila sa harapan niya “gather whatever is left in the armory and bring it in my yacht” utos niya sa lima na sumaludo sila at kumilos. “Eight, Ten, Eleven, Thirteen and Fourteen” tawag niya sa lima “yes Captain” sagot nila “gather up the bodies and put them on board the rubber boats and sink them, I don’t want their filthy corpses in our island” utos niya na agad silang sumaludo at umalis. “Four, Five, Six, Seven and Nine” tawag ni One na pumila sila sa harapan niya.
“Assist Three on moving the wounded into the chopper, Cain and Victor make sure you airlift them to Chello’s Condominium” utos niya na sumaludo sila “thank you, One” sabi ni Erica na ngiti ang sinagot ni One sa kanya. “Babe, gusto ko sumama ka sa kanila” sabi ni Dave Sr kay Chello “no!” sabi ni One “what?” nagulat sila pareho sa sinabi ni One. “I want her and Rosana with me in my yacht” sabi ni One “why?” tanong ni Rosana sa kanya na nangamba siya sa kaligtasan niya “i’m not going to do whatever you are thinking, Rosana” sabi ni One.
“Then why do you want me in your yacht?” tanong ni Rosana na hinawakan siya ni Chello sa balikat “don’t worry, i’m with you” sabi ni Chello na hindi parin maiaalis ni Rosana ang pangamba niya. “Don’t worry she won’t kill you” sabi ni Two “once she said something she really means it” sabi ni Three na inayos ang bandahe sa dibdib ni Dave Jr at suminyas kay Sony at Dino para buhatin siya sakay sa make shift stretcher papunta sa helicopter. Inalalayan nina Four and Five ang paglipat nila kay Dave Jr at si Erica na ang nagdala ng bag ng dugo na isinalin ni Three mula kay Dave Sr.
Tinulongan naman ni Six and Nine isakay sa helicopter si Marcus at pagkatapos “go with them” sabi ni Chello sa asawa niya “what about you?” tanong ni Dave “i’ll be fine” sabi ni Chello sabay tingin kay One. “I’m with her sir, don’t worry about it” sabi ni Erica kay Dave Sr. “alright” sagot ni Dave at nung nakasakay na sina Rudy at Aida sumakay narin siya. “I’ll see you at home” sabi ni Dave sa kanya “I will” sagot ni Chello at sinara na ni Sony ang pinto nung naka sakay na sila ni Dino at Three at lumipad na ito.
Naipon na nila ni Thirteen ang mga bangkay at isinakay nila ito sa rubber boat at hinila ni Fourteen gamit ang speedboat niya ang tatlong punong rubber boat palayo sa isla. Pinutol niya ang lubid at hinayaan niya itong lumutang palayo at bumalik na siya sa isla at nung nasa safe distance na siya “do it Thirteen” sabi ni Eight sa kanya at pinindot ni Thirteen ang trigger at sumabog ang maliit na C4 na nilagay niya sa rubber boats at lumubog ito. “Let’s go!” yaya ni Ten sa kanila at umalis na sila at sumunod sa kanila si Fourteen nung dumaong ang speedboat niya sa pantalan.
“Clean up crew reporting!” sabi in Thirteen nung bumalik na sila at nakita ni One ang pagkaway ni Sixteen sa pantalan at ang pagkarga ng mga maraming duffle bag sa yacht niya. “Alright the rest of you go and board the yacht” utos ni One sa kanila “i’m going to need a minute here” sabi niya na niyaya na ni Erica at Julie sina Chello at Rosana papunta sa yacht at naiwan sina One at Two sa harap ng nasirang simbahan. “What’s on your mind, One?” tanong ni Two “i’m gonig to need a minute with mother” sabi ni One na niyuko ni Two ang ulo niya.
Nakatayo malayo lang sa likuran ni One si Two habang nagdarasal siya sa harap ng lapida ni Rosario “mama, as we leave the island i’m not sure all of us will be able to come home” sabi ni One. “I’m not sure if my leadership will be enough to pull another stunt like we did 20 years ago” sabi niya na nakikinig lang si Two sa kanya “please mother.. guide us” sabi ni One na lumapit sa kanya si Two. “Doubting yourself won’t make me feel at ease, One” sabi ni Two na nilingon siya ni One “she gave her life for that man, give her the assurance that you will bring us all home” sabi ni Two sa kanya.
Niyuko ni One ang ulo niya at tumingin sa lapida ni Fifteen “you always have a word to say to me” sabi ni One sa lapida ni Fifteen “she’s counting on us to complete this you know that right?” sabi ni Two na tumango si One. Lumingon si One sa pantalan at nakita niya at naririnig ang ingay ng mga sisters niya “you know they will give up their life if I order them” sabi ni One “don’t worry, those idiots won’t go down that easily” sabi ni Two na napangiti si One. “Idiots..” sabi ni One na nabigla si Two dahil ni minsan hindi ito sinasabi ni One “hehehe..” natawa si One sabay tingin sa lapida ni Rosario “i’m leading them home mama, all of us are coming back home.. soon..” sabi ni One na napangiti si Two.
“COME ON ONE!” sigaw ni Thirteen na nakatayo ito sa likod ng yacht “we are coming!” sabi ni Two na napansin niyang huminto si One at tumingin sa nasirang simbahan “we will re-built it once we get back” sabi ni Two. Naglakad na si One at pinauna niya itong sumakay sa yacht at sumunod na siya at dahan-dahan na itong tumakbo papalayo sa pantalan. “We will built it..” sabi ni One na tumayo sa tabi niya si Thirteen at niyakap ang braso niya “it will be beautiful.. I want more colors” sabi ni Thirteen na natawa si One “its a church Thirteen not pre-school” sabi ni Two “well, lets make it a pre-school then” sabi ni Thirteen na natawa lalo si One.
“Breakfast is ready!” tawag ni Nineteen “hope you are not smoking while cooking it” sabi ni Two “hey.. well..” sabi ni Nineteen na napabugnot si Two at napangiti si One “FOOOOODDDDD!!!” sigaw ni Four sa loob na napatakbo papasok sa loob si Thirteen. “FOOODDD!!!” narinig nila ang sigaw ni Four at Thirteen “better hurry Two, baka wala ka ng madatnan” sabi ni One na mabilis itong tumakbo papasok sa loob. “HEY!” sigaw ni Two na hinabol niya si One at pumasok narin siya sa loob at pagpasok niya sa dining room nakita niyang nakaupo na ang lahat pati sina Chello at Rosana at kumakain na sila.
“Hey slow poke!” tawag ni Eleven sa kanya na napabugnot si Two at umupo sa tabi ni One “here!” sabi ni Nineteen nung nilagyan siya ng plato na me pagkain at tiningnan niya ito. “What?” tanong ni Nineteen “nothing” sabi ni Two at nagsimula na siyang kumain at bumalik sa kusina si NIneteen at naamoy nila ang yosi niya “NINETEEN!” sumigaw si Two na agad pinatay ni Nineteen ang yosi niya at dumungaw sa pinto “yes?” inosenteng sagot niya na nakita niyang galit na nakatingin sa kanya si Two “what did I told you?” tanong ni Two sa kanya “ah.. you love me?” nakangiting tanong ni Nineteen na natawa sila.
“Leave her alone, Two” sabi ni One sa kanya “no! She’s getting hard headed all of you are” sabi ni Two “including me?” tanong ni One “yes! Ooppss..” sabi bigla ni Two na napatakip siya sa bibig niya. “You are in big trouble” sabi ni twenty sa kanya na nagtagay ito ng alak at binigay kay Chello “no thanks” sabi ni Chello sa kanya “nice! More for me then” sabi ni twenty at ininom ito. Inoobserbahan lang nina Chello at Rosana ang buong grupo at nakita nila na parang ordinaryong mga tao lang ang mga kasama nila sa hapagkainan.
Hindi nila lubos maisip na ang mga babaeng ito ay mamamatay tao at me kakayahan sa ano mang larangan ng pagpatay “ganito ba talaga kayo pag magkasama?” tanong ni Chello kay Erica. “Oh God, if you could see us when we were little” sabi ni Erica “don’t be shy ladies.. eat up…” sabi ni Sixteen sa kanila “NINETEEN!” tawag ni Seventeen “what do you want?” tanong ni Nineteen. “I need ketchup for my eggs” sabi ni Seventeen “you need what now?” tanong ni Nineteen na lahat sila natahimik at nakatingin kay Seventeen “uhm.. ne.. nevermind!” sabi ni Seventeen dahil nakahawak na sa patalim si Nineteen at nakatingin sa kanya.
“Whatever you do, do not ask for addetive for the food she is serving you” mahinang sabi ni Twelve nina Chello at Rosana “why?” mahinang tanong ni Rosana “she is sensitive about it” sagot ni Twelve. “Three once asked Nineteen a bottle of ketchup for her egg” sabi ni Eighteen “what happened?” tanong ni Chello “well, lets just say Three lost her sense of taste for a week” sabi ni Eighteen sabay tingin nila kay Nineteen na papalapit kay Seventeen. “You want what?” tanong ni Nineteen kay Seventeen “Nineteen” sabi ni One na huminto siya “she’s asking for it, One!” sabi ni Nineteen “I only wanted a ketchup, you know how I love ketchup” sabi ni Seventeen.
“ENOUGH!” sigaw ni Two sabay bagsak ng kanang kamao niya sa mesa na agad inangat ni Thirteen at Four ang plato nila habang tumalbog naman ang kay Ten “HEY!” sigaw ni Ten sa kanya. “That is enough!” sabi ni One na kahit kalmado niya itong sinabi pero me dating ito sa kanilang lahat kaya sila napatigil at nakuha ang atensyon ni One. “We have a guests and you guys are acting like a child” sabi ni One “i’m sorry, Seventeen” sabi ni Nineteen “i’m sorry for asking something” sabi ni Seventeen “finish your food and Nineteen” sabi ni One na lumingon sa kanya si Nineteen “be more relax, we are not comparing you to Fifteen” sabi ni One.
“I’m sorry for oeverreacting” sabi ni Nineteen at bumalik ito sa kusina at tinuloy ang pagkain nila maliban kay Chello at Rosana na napamangha sa authoridad ni One sa lahat. “I’m sorry, usually hindi naman talaga kami ganito” sabi ni One sa dalawa “no it’s ok” sabi ni Rosana na napatingin siya sa lahat na nakayuko ang ulo at kumakain ng agahan. “I have a question though” sabi ni Chello na palihim na hinawakan ni Rosana ang kamay niya dahil sa takot “what is it?” tanong ni One “about the Supremo” sabi ni Chello na lahat napatingin sa kanya at maya-maya tumingin sila kay One.
Uminom ng tubig si One at nagpahid siya ng napkin sa bibig niya at kalmado itong nilagay sa tabi ng plato niya na tumingin siya sa mga sisters niya at nagtayuan silang lahat bitbit ang plato nila. Bumalik si Nineteen na me dalang tasang tea at nilagay sa tabi ng plato ni One at tumayo ito sa tabi niya “what about the Supremo?” tanong ni One kay Chello. “Kung kayo ang deterrent sa gawain ng mga sindikato bakit hindi niyo sinalakay ang kuta ng Supremo at pigilan siya?” tanong ni Chello sa kanya na lumingon si One kay Nineteen at tumango agad siya at umalis.
Bumalik si Nineteen na me dalang tray at sa ibabaw nito me dalawang tasang tea at nilagay ito sa harap nina Chello at Rosana na nagkatinginan ang dalawa “medjo mahaba-haba kasi ang ikukwento ko kaya what better way to listen to a story than having a cup of tea, right?” sabi ni One sabay ngiti niya sa dalawa. “Before ko sasagutin ang tanong mong yan I have to tell you a litte story on how the syndicate even started” sabi ni One at uminom ng konte ng tea at nilagay ito sa platito ang tasa at nakapatong na nilagay ang kamay sa mesa.
“There was once a boy who grew up in a poor family, he saw how life was in his poor state environment but that didn’t made him want to grab power nor reach an ambition he cannot achieve” panimula ni One. “Having nothing he strive to achieve a goal where his poor parents can provide, ipinapakita ng magulang niya na kung magsisikap ka maaabot mo ang ano mang gusto mo sa buhay at yun ang ginamit niyang inspirasyon para magsikap” kwento ni One. “The boy graduated from elementary through high school with such an amazing grades that most Universities wanted to provide him with a scholarship” kwento ni One.
“But..” putol ni One at uminom muli siya ng tea at nilagay ulit sa platito ang tasa niya “the boy has other things on his mind, instead of pursuing a career that the Universities are offering him the boy who is now a young man decided to become a priest” kwento ni One na nakikinig lang ang dalawa sa kanya. “Disappointed knowing that their only son will become a priest the parents gladly accepted and respected his decision. Years passed and the young man finally became a priest and happily advocated and spends his free time involving in various charitable works while serving the church but reality steps in and showed him the ugly side of life” kwento ni One.
“The priest saw how the majority treated the people who are lesser to them that he acted in protest and joined a movement that shouts-out for justice and equality for all. But the priest can only do a smaller thing to his beloved people until one day..” putol ni One. “What happened?” tanong ni Chello “he joined a rally where he saw many of his fellow protesters trampled and beaten by the people who are supposed to provide them with security” kwento ni One. “Bloody and beaten he came home to a house where ha can no longer stay dahil sa ginawa niyang pagsali sa protesta tinanggalan siya ng karapatan para magsilbi sa simbahan” kwento ni One.
“Tinanggal siya sa pagiging pari at pinaalis siya sa bahay na binigay ng kataas-taasan niya at doon nagsimula ang kalbaryo niya, he came home to his parents and days later his father passed away leaving nothing but a dead land and a lot of debts” kwento ni One na uminom muli siya ng tea niya. “Depressed sa pangyayari ng buhay niya na buong akala niya magiging maayos ang lahat pagnaabot niya ang tingin niyang tamang daan na tinahak niya. One day, habang naglalakad sa daan me nakita siyang mag-inang hinoholdap ng dalawang armadong tao, napansin niya sa paglid ang mga taong hindi man lang tumulong sa mag-ina at walang ni isang pulis ang mahingan niya ng tulong” kwento ni One.
“Dahil narin sa galit niya sa gobyerno at sa sector na pinagsilbihan niya nagdilim ang paningin ng dating pari at nung bumalik na siya sa katinuan nakita nalang niya ang kamay niyang dugoan at hawak na niya ang patalim ng holdaper” kwento ni One. “WIthout even knowing what he did nagulat nalang siya sa sarili niya at imbes katakotakan pinasalamatan siya ng mag-ina at binigyan pa siya ng pera kapalit sa ginawa niyang tulong. Doon na realize ng dating pari ang katotohanan na hindi nakukuha sa pagsisigaw at pagaadbokasiya ang lahat ng gusto mong mangyari… kailangan mo ng dahas para labanan ang dahas ng mga taong pilit kang ipapababa..” sabi ni One.
“No way!” sabi ni Chello “alam kong mababaw ang rason pero yun ang totoo, simula sa araw na yun imbes na magprotesta at sumigaw ng katarungan sa daan napagpasyahan niyang action speaks louder than words” sabi ni One at kinuha ni Two ang baril niya at nilagay sa mesa. “Justice comes in many forms but what he chooses actually changed the government, little by little people saw what he did and joined his cause until the dreamer who happens to love life became a killer and a bringer of death, justice is what he called it but for me he is nothing more than a common killer” kwento ni One.
“Pero hindi parin niya binitawan ang adbokasiya niya noong pari pa siya kaya nagtayo siya ng simbahan despite the fact na mamamatay tao na siya at yun ang nagustohan ng mga taong sumali sa grupo niya. Wala na siyang lisensya pa para mag provide ng service sa mga tao o mag misa kaya ang simbahang ito ay itinayo niya sa isang lugar na alam niyang walang karapatan na mangialam ang simbahang katolika” sabi ni One. “Wait..” sabi ni Rosana “yes, tama ang naisip mo Rosana” sabi ni Two sa kanya “ang simbahang ito ay nasa isla na ipinangalan niyang Purgatory” sabi ni One na napamangha ang dalawa sa narinig nila.
// itutuloy ....
“Assist Three on moving the wounded into the chopper, Cain and Victor make sure you airlift them to Chello’s Condominium” utos niya na sumaludo sila “thank you, One” sabi ni Erica na ngiti ang sinagot ni One sa kanya. “Babe, gusto ko sumama ka sa kanila” sabi ni Dave Sr kay Chello “no!” sabi ni One “what?” nagulat sila pareho sa sinabi ni One. “I want her and Rosana with me in my yacht” sabi ni One “why?” tanong ni Rosana sa kanya na nangamba siya sa kaligtasan niya “i’m not going to do whatever you are thinking, Rosana” sabi ni One.
“Then why do you want me in your yacht?” tanong ni Rosana na hinawakan siya ni Chello sa balikat “don’t worry, i’m with you” sabi ni Chello na hindi parin maiaalis ni Rosana ang pangamba niya. “Don’t worry she won’t kill you” sabi ni Two “once she said something she really means it” sabi ni Three na inayos ang bandahe sa dibdib ni Dave Jr at suminyas kay Sony at Dino para buhatin siya sakay sa make shift stretcher papunta sa helicopter. Inalalayan nina Four and Five ang paglipat nila kay Dave Jr at si Erica na ang nagdala ng bag ng dugo na isinalin ni Three mula kay Dave Sr.
Tinulongan naman ni Six and Nine isakay sa helicopter si Marcus at pagkatapos “go with them” sabi ni Chello sa asawa niya “what about you?” tanong ni Dave “i’ll be fine” sabi ni Chello sabay tingin kay One. “I’m with her sir, don’t worry about it” sabi ni Erica kay Dave Sr. “alright” sagot ni Dave at nung nakasakay na sina Rudy at Aida sumakay narin siya. “I’ll see you at home” sabi ni Dave sa kanya “I will” sagot ni Chello at sinara na ni Sony ang pinto nung naka sakay na sila ni Dino at Three at lumipad na ito.
Naipon na nila ni Thirteen ang mga bangkay at isinakay nila ito sa rubber boat at hinila ni Fourteen gamit ang speedboat niya ang tatlong punong rubber boat palayo sa isla. Pinutol niya ang lubid at hinayaan niya itong lumutang palayo at bumalik na siya sa isla at nung nasa safe distance na siya “do it Thirteen” sabi ni Eight sa kanya at pinindot ni Thirteen ang trigger at sumabog ang maliit na C4 na nilagay niya sa rubber boats at lumubog ito. “Let’s go!” yaya ni Ten sa kanila at umalis na sila at sumunod sa kanila si Fourteen nung dumaong ang speedboat niya sa pantalan.
“Clean up crew reporting!” sabi in Thirteen nung bumalik na sila at nakita ni One ang pagkaway ni Sixteen sa pantalan at ang pagkarga ng mga maraming duffle bag sa yacht niya. “Alright the rest of you go and board the yacht” utos ni One sa kanila “i’m going to need a minute here” sabi niya na niyaya na ni Erica at Julie sina Chello at Rosana papunta sa yacht at naiwan sina One at Two sa harap ng nasirang simbahan. “What’s on your mind, One?” tanong ni Two “i’m gonig to need a minute with mother” sabi ni One na niyuko ni Two ang ulo niya.
Nakatayo malayo lang sa likuran ni One si Two habang nagdarasal siya sa harap ng lapida ni Rosario “mama, as we leave the island i’m not sure all of us will be able to come home” sabi ni One. “I’m not sure if my leadership will be enough to pull another stunt like we did 20 years ago” sabi niya na nakikinig lang si Two sa kanya “please mother.. guide us” sabi ni One na lumapit sa kanya si Two. “Doubting yourself won’t make me feel at ease, One” sabi ni Two na nilingon siya ni One “she gave her life for that man, give her the assurance that you will bring us all home” sabi ni Two sa kanya.
Niyuko ni One ang ulo niya at tumingin sa lapida ni Fifteen “you always have a word to say to me” sabi ni One sa lapida ni Fifteen “she’s counting on us to complete this you know that right?” sabi ni Two na tumango si One. Lumingon si One sa pantalan at nakita niya at naririnig ang ingay ng mga sisters niya “you know they will give up their life if I order them” sabi ni One “don’t worry, those idiots won’t go down that easily” sabi ni Two na napangiti si One. “Idiots..” sabi ni One na nabigla si Two dahil ni minsan hindi ito sinasabi ni One “hehehe..” natawa si One sabay tingin sa lapida ni Rosario “i’m leading them home mama, all of us are coming back home.. soon..” sabi ni One na napangiti si Two.
“COME ON ONE!” sigaw ni Thirteen na nakatayo ito sa likod ng yacht “we are coming!” sabi ni Two na napansin niyang huminto si One at tumingin sa nasirang simbahan “we will re-built it once we get back” sabi ni Two. Naglakad na si One at pinauna niya itong sumakay sa yacht at sumunod na siya at dahan-dahan na itong tumakbo papalayo sa pantalan. “We will built it..” sabi ni One na tumayo sa tabi niya si Thirteen at niyakap ang braso niya “it will be beautiful.. I want more colors” sabi ni Thirteen na natawa si One “its a church Thirteen not pre-school” sabi ni Two “well, lets make it a pre-school then” sabi ni Thirteen na natawa lalo si One.
“Breakfast is ready!” tawag ni Nineteen “hope you are not smoking while cooking it” sabi ni Two “hey.. well..” sabi ni Nineteen na napabugnot si Two at napangiti si One “FOOOOODDDDD!!!” sigaw ni Four sa loob na napatakbo papasok sa loob si Thirteen. “FOOODDD!!!” narinig nila ang sigaw ni Four at Thirteen “better hurry Two, baka wala ka ng madatnan” sabi ni One na mabilis itong tumakbo papasok sa loob. “HEY!” sigaw ni Two na hinabol niya si One at pumasok narin siya sa loob at pagpasok niya sa dining room nakita niyang nakaupo na ang lahat pati sina Chello at Rosana at kumakain na sila.
“Hey slow poke!” tawag ni Eleven sa kanya na napabugnot si Two at umupo sa tabi ni One “here!” sabi ni Nineteen nung nilagyan siya ng plato na me pagkain at tiningnan niya ito. “What?” tanong ni Nineteen “nothing” sabi ni Two at nagsimula na siyang kumain at bumalik sa kusina si NIneteen at naamoy nila ang yosi niya “NINETEEN!” sumigaw si Two na agad pinatay ni Nineteen ang yosi niya at dumungaw sa pinto “yes?” inosenteng sagot niya na nakita niyang galit na nakatingin sa kanya si Two “what did I told you?” tanong ni Two sa kanya “ah.. you love me?” nakangiting tanong ni Nineteen na natawa sila.
“Leave her alone, Two” sabi ni One sa kanya “no! She’s getting hard headed all of you are” sabi ni Two “including me?” tanong ni One “yes! Ooppss..” sabi bigla ni Two na napatakip siya sa bibig niya. “You are in big trouble” sabi ni twenty sa kanya na nagtagay ito ng alak at binigay kay Chello “no thanks” sabi ni Chello sa kanya “nice! More for me then” sabi ni twenty at ininom ito. Inoobserbahan lang nina Chello at Rosana ang buong grupo at nakita nila na parang ordinaryong mga tao lang ang mga kasama nila sa hapagkainan.
Hindi nila lubos maisip na ang mga babaeng ito ay mamamatay tao at me kakayahan sa ano mang larangan ng pagpatay “ganito ba talaga kayo pag magkasama?” tanong ni Chello kay Erica. “Oh God, if you could see us when we were little” sabi ni Erica “don’t be shy ladies.. eat up…” sabi ni Sixteen sa kanila “NINETEEN!” tawag ni Seventeen “what do you want?” tanong ni Nineteen. “I need ketchup for my eggs” sabi ni Seventeen “you need what now?” tanong ni Nineteen na lahat sila natahimik at nakatingin kay Seventeen “uhm.. ne.. nevermind!” sabi ni Seventeen dahil nakahawak na sa patalim si Nineteen at nakatingin sa kanya.
“Whatever you do, do not ask for addetive for the food she is serving you” mahinang sabi ni Twelve nina Chello at Rosana “why?” mahinang tanong ni Rosana “she is sensitive about it” sagot ni Twelve. “Three once asked Nineteen a bottle of ketchup for her egg” sabi ni Eighteen “what happened?” tanong ni Chello “well, lets just say Three lost her sense of taste for a week” sabi ni Eighteen sabay tingin nila kay Nineteen na papalapit kay Seventeen. “You want what?” tanong ni Nineteen kay Seventeen “Nineteen” sabi ni One na huminto siya “she’s asking for it, One!” sabi ni Nineteen “I only wanted a ketchup, you know how I love ketchup” sabi ni Seventeen.
“ENOUGH!” sigaw ni Two sabay bagsak ng kanang kamao niya sa mesa na agad inangat ni Thirteen at Four ang plato nila habang tumalbog naman ang kay Ten “HEY!” sigaw ni Ten sa kanya. “That is enough!” sabi ni One na kahit kalmado niya itong sinabi pero me dating ito sa kanilang lahat kaya sila napatigil at nakuha ang atensyon ni One. “We have a guests and you guys are acting like a child” sabi ni One “i’m sorry, Seventeen” sabi ni Nineteen “i’m sorry for asking something” sabi ni Seventeen “finish your food and Nineteen” sabi ni One na lumingon sa kanya si Nineteen “be more relax, we are not comparing you to Fifteen” sabi ni One.
“I’m sorry for oeverreacting” sabi ni Nineteen at bumalik ito sa kusina at tinuloy ang pagkain nila maliban kay Chello at Rosana na napamangha sa authoridad ni One sa lahat. “I’m sorry, usually hindi naman talaga kami ganito” sabi ni One sa dalawa “no it’s ok” sabi ni Rosana na napatingin siya sa lahat na nakayuko ang ulo at kumakain ng agahan. “I have a question though” sabi ni Chello na palihim na hinawakan ni Rosana ang kamay niya dahil sa takot “what is it?” tanong ni One “about the Supremo” sabi ni Chello na lahat napatingin sa kanya at maya-maya tumingin sila kay One.
Uminom ng tubig si One at nagpahid siya ng napkin sa bibig niya at kalmado itong nilagay sa tabi ng plato niya na tumingin siya sa mga sisters niya at nagtayuan silang lahat bitbit ang plato nila. Bumalik si Nineteen na me dalang tasang tea at nilagay sa tabi ng plato ni One at tumayo ito sa tabi niya “what about the Supremo?” tanong ni One kay Chello. “Kung kayo ang deterrent sa gawain ng mga sindikato bakit hindi niyo sinalakay ang kuta ng Supremo at pigilan siya?” tanong ni Chello sa kanya na lumingon si One kay Nineteen at tumango agad siya at umalis.
Bumalik si Nineteen na me dalang tray at sa ibabaw nito me dalawang tasang tea at nilagay ito sa harap nina Chello at Rosana na nagkatinginan ang dalawa “medjo mahaba-haba kasi ang ikukwento ko kaya what better way to listen to a story than having a cup of tea, right?” sabi ni One sabay ngiti niya sa dalawa. “Before ko sasagutin ang tanong mong yan I have to tell you a litte story on how the syndicate even started” sabi ni One at uminom ng konte ng tea at nilagay ito sa platito ang tasa at nakapatong na nilagay ang kamay sa mesa.
“There was once a boy who grew up in a poor family, he saw how life was in his poor state environment but that didn’t made him want to grab power nor reach an ambition he cannot achieve” panimula ni One. “Having nothing he strive to achieve a goal where his poor parents can provide, ipinapakita ng magulang niya na kung magsisikap ka maaabot mo ang ano mang gusto mo sa buhay at yun ang ginamit niyang inspirasyon para magsikap” kwento ni One. “The boy graduated from elementary through high school with such an amazing grades that most Universities wanted to provide him with a scholarship” kwento ni One.
“But..” putol ni One at uminom muli siya ng tea at nilagay ulit sa platito ang tasa niya “the boy has other things on his mind, instead of pursuing a career that the Universities are offering him the boy who is now a young man decided to become a priest” kwento ni One na nakikinig lang ang dalawa sa kanya. “Disappointed knowing that their only son will become a priest the parents gladly accepted and respected his decision. Years passed and the young man finally became a priest and happily advocated and spends his free time involving in various charitable works while serving the church but reality steps in and showed him the ugly side of life” kwento ni One.
“The priest saw how the majority treated the people who are lesser to them that he acted in protest and joined a movement that shouts-out for justice and equality for all. But the priest can only do a smaller thing to his beloved people until one day..” putol ni One. “What happened?” tanong ni Chello “he joined a rally where he saw many of his fellow protesters trampled and beaten by the people who are supposed to provide them with security” kwento ni One. “Bloody and beaten he came home to a house where ha can no longer stay dahil sa ginawa niyang pagsali sa protesta tinanggalan siya ng karapatan para magsilbi sa simbahan” kwento ni One.
“Tinanggal siya sa pagiging pari at pinaalis siya sa bahay na binigay ng kataas-taasan niya at doon nagsimula ang kalbaryo niya, he came home to his parents and days later his father passed away leaving nothing but a dead land and a lot of debts” kwento ni One na uminom muli siya ng tea niya. “Depressed sa pangyayari ng buhay niya na buong akala niya magiging maayos ang lahat pagnaabot niya ang tingin niyang tamang daan na tinahak niya. One day, habang naglalakad sa daan me nakita siyang mag-inang hinoholdap ng dalawang armadong tao, napansin niya sa paglid ang mga taong hindi man lang tumulong sa mag-ina at walang ni isang pulis ang mahingan niya ng tulong” kwento ni One.
“Dahil narin sa galit niya sa gobyerno at sa sector na pinagsilbihan niya nagdilim ang paningin ng dating pari at nung bumalik na siya sa katinuan nakita nalang niya ang kamay niyang dugoan at hawak na niya ang patalim ng holdaper” kwento ni One. “WIthout even knowing what he did nagulat nalang siya sa sarili niya at imbes katakotakan pinasalamatan siya ng mag-ina at binigyan pa siya ng pera kapalit sa ginawa niyang tulong. Doon na realize ng dating pari ang katotohanan na hindi nakukuha sa pagsisigaw at pagaadbokasiya ang lahat ng gusto mong mangyari… kailangan mo ng dahas para labanan ang dahas ng mga taong pilit kang ipapababa..” sabi ni One.
“No way!” sabi ni Chello “alam kong mababaw ang rason pero yun ang totoo, simula sa araw na yun imbes na magprotesta at sumigaw ng katarungan sa daan napagpasyahan niyang action speaks louder than words” sabi ni One at kinuha ni Two ang baril niya at nilagay sa mesa. “Justice comes in many forms but what he chooses actually changed the government, little by little people saw what he did and joined his cause until the dreamer who happens to love life became a killer and a bringer of death, justice is what he called it but for me he is nothing more than a common killer” kwento ni One.
“Pero hindi parin niya binitawan ang adbokasiya niya noong pari pa siya kaya nagtayo siya ng simbahan despite the fact na mamamatay tao na siya at yun ang nagustohan ng mga taong sumali sa grupo niya. Wala na siyang lisensya pa para mag provide ng service sa mga tao o mag misa kaya ang simbahang ito ay itinayo niya sa isang lugar na alam niyang walang karapatan na mangialam ang simbahang katolika” sabi ni One. “Wait..” sabi ni Rosana “yes, tama ang naisip mo Rosana” sabi ni Two sa kanya “ang simbahang ito ay nasa isla na ipinangalan niyang Purgatory” sabi ni One na napamangha ang dalawa sa narinig nila.
// itutuloy ....
