NSFW
DaKonig
Forum Expert
CARNAL BOOK III
"Out of suffering have emerged the strongest souls; the most massive characters are seared with scars." - Khalil Gibran
“Questa non e la sola cosa che avrai da me stupido idiota (hindi lang yan ang makukuha mo sa akin bobong **** ka!)” galit niyang sabi sa akin at panay pindot niya sa bulak sa sugat ko. “Aray.. aray.. aray…aahhhh..” nalang ako sa ginawa niya sa akin, napatingin ako kay mang Sony at kita kong natatawa lang siya sa ginawa ni Esmeralda sa akin. Pagkatapos niyang pahiran ang sugat ko binatukan pa niya ako “bakit ba?” tanong ko sa kanya na tinuro niya ako sa mukha at sabing “BAKIT MO ITATAPON ANG BUHAY MO NG GANUN LANG HA?! DAVIDEO!” sigaw niya sa akin na niyuko ko lang ang ulo ko.
“SAGUTIN MO AKO!” sigaw niya na tinaas ko ang ulo ko at tiningnan ko siya “because.. that’s part of my job” sagot ko na sinuntok niya ako sa mukha kaya natumba ako at bumagsak sa sahig. “ESME!” sigaw ni mang Sony at agad niya akong tinulongang bumangon at pinaupo muli sa silya “me sugat na nga yung tao gaganyanin mo pa” sermon ni mang Sony kay Esme. “Labas kana nito mang Sony, this is between me and my stupido brother!” sabi ni Esme na napatigil nalang ako at tumingin sa kanya “that’s right Davideo” sabi ni Esme sa akin “i’m sorry..” lang ang nasabi ko sa kanya.
Napahiya tuloy ako sa kanya dahil dati pinagpapantasyahan ko siya at nung nalaman kong magkapatid pala kami medjo tumayo ang balahibo ko at nadismaya dahil ang magandang dalagang ito ay off limits pala. “Sorry? Nakakabuhay ba yang sorry mo, Davideo?” sabi ni Esmeralda sa akin “Dave nalang ang itawag mo sa akin” sabi ko “wala akong pakialam, Davideo ang gusto kong itawag sa’yo” sabi niya sa akin na nakita kong kumuha siya ng bagong bulak kaya umatras ako palayo sa kanya. Hinawakan niya ang bulletproof vest ko at hinila niya ako palapit sa kanya sabay dinikit niya ng bulak sa pisngi ko na parang nagkaraon ng fire alam sa mukha ko at napasigaw ako sa hapdi.
“Hubarin mo yang vest mo” utos ni Esmeralda sa akin pagkatapos niyang gamutin ang mukha ko kaya dahan-dahan kong hinubad ang vest ko na nahirapan pa ako dahil sa hapdi ng mga sugat sa katawan ko. Akala ko kasi wala akong mga pasa sa katawan dahil siguro sa adrenaline kanina kaya hindi ko naramdaman ang mga ito “dyos mio!” sabi nalang ni Esmeralda nung makita niya ang mga pasa sa katawan ko. Kumuha uli siya ng panibagong bulak kaya umatras uli ako kaya napailing nalang siya sa reaction ko “magaling manggamot ng mga sugat si Esme, Dave kaya safe ka sa kanya” sabi ni mang Sony sa akin na hindi ako naniniwala sa sinabi niya.
Nilagyan na ng bandahe ni Esmeralda ang katawan ko pati narin ang mga sugat ko sa braso nang me narinig kaming ingay sa labas ng infermary “ano yun?” tanong ko nalang kay mang Sony. “Nga pala Dave me nakalimutan akong sabihin sa’yo” sabi niya sa akin ng biglang bumukas ang pintuan ng infermary at pumasok sa loob si lola Aida na nakadaster pa ito at mabilis itong tumakbo papunta sa akin. “**** KANG **** KA!” sigaw ni lola Aida sabay sampal niya sa akin na parang masama ang gising niya “**** KA! SINABI KO SA’YONG HUWAG KANG MAGPUPULIS PERO HINDI KA NAKINIG **** KANG **** KA!” galit niyang sigaw sa akin habang panay sampal parin niya sa akin.
Hinila siya ni mang Sony palayo sa akin pero nagpupumiglas siya at nakawala sa hawak niya kaya tinaas ko ang mga braso ko para depensahan ang sarili ko sa mga sampal ni lola Aida. “AIDA TAMA NA YAN!” napatigil nalang si lola Aida sa sigaw ni lolo Rudy na nakapajama pa ito at nakasandong nakatayo sa me pintuan “ITO BA ANG GUSTO MONG MANGYARI SA APO MO RODRIGO? ITO BA?!” sigaw ni lola Aida sa kanya. Lumapit sa amin si lolo Rudy at tumayo siya sa pagitan namin ni lola Aida, tumingin siya sa akin at nilingon niya si lola Aida “hindi ito ang gusto kong mangyari sa kanya, Adelaida” sagot ni lolo Rudy sa kanya.
Kalmado si lolo Rudy at kahit hindi man niya sabihin sa akin nararamdaman kong dismayado siya sa ginawa ko “Esmeralda” tawag ni lolo sa kanya at lumapit si Esmeralda sa kanya. “Tuloy mo lang ang paggamot mo kay Dave” sabi ni lolo sa kanya “sige, lolo” sagot ni Esmeralda na napatingin siya kay lola Aida “bakit ka nandito?” tanong ni lola Aida sa kanya. “Ipapaliwanag ko sa’yo ang lahat mamaya Aida” sabi ni lolo sa kanya “hindi! Gusto ko ngayon na!” sabi ni lola Aida sa kanya “anak ko siya” sagot ng tinig sa me pintuan na napatingin kaming lahat sa kanya.
“Ro… Rosana…” gulat na sabi ni lola Aida “oo, tama ang narinig mo aling Aida anak ko si Esmeralda… hindi lang yun” sabi ni Rosana “huwag!” pigil ni lolo Rudy sa kanya “hindi pa panahon” dagdag niya. “Hindi manong, napapanahon na para malaman niya ang totoo” sabi ni Rosana sa kanya “ano ang totoo ang pinagsasabi niiyo?” takang tanong ni lola Aida. “Anak namin siya ni Dave” kumpisal ni Rosana kay lola Aida na bigla nalang napaatras si lola Aida at napatakip sa bibig niya “Aida..” sabi ni lolo Rudy na umiling si lola Aida at nakita naming naluha siya.
“Aida.. kumalma ka..” sabi ni lolo Rudy nung nilapitan niya ito ng tinulak siya ni lola Aida at tinuro siya nito “MGA WALANG HIYA KAYO!” sigaw niya sa kanila na lalapitan ulit sana siya ni lolo Rudy pero umatras siya at dumikit sa dingding. “Lola…” tawag ni Esmeralda sa kanya “huwag mo akong lapitan.. hindi… hindi totoo ito” sabi ni lola Aida “kelan mo pa nalaman Rudy?” tanong niya kay lolo Rudy. “Maglilimang taon na, Adelaida” sagot niya kay lola na agad siyang nilapitan at siya na ngayon ang pinagsasampal ni lola Aida.
“TAMA NA AIDA!” sigaw ni lolo sa kanya kaya lumapit na si mang Sony para pigilan si lola “walang mangyayari kung isasara niyo ang isipan niyo sa katotohanan” sabi ni Rosana sa kanya. “IKAW! IKAW ANG DAHILAN SA GULONG ITO! BAKIT KAPA BUMALIK DITO?!” sigaw ni lola Aida sa kanya na niyuko lang ni Rosana ang ulo niya “lola please..” sabi ni Esmeralda sa kanya. Tiningnan niya si Esmeralda at doon humagolgol ng iyak si lola “dyos ko! huhuhu..” natahimik nalang sila at hinayaan nilang umiyak si lola Aida pero napansin kong nakatingin parin sa akin si lolo Rudy.
“Lo…” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko dahil nilagay niya ang kamay niya sa ulo ko at umiling siya pagkatapos humarap siya kay Rosana “bakit mo kami panadukot?” tanong ni lolo sa kanya. “Mali ka mang Rudy” sabi ni mang Sony sa kanya “Sony” sabi ni Rosana na tumahimik nalang si mang Sony “hindi ko kayo pinadukot” sabi ni Rosana sa kanya. “Ano pala ang ginawa niyo na sapilitan niyo kaming kinuha sa bahay namin?” tanong ni lola Aida sa kanya “patawad pero kailangan naming gawin yun dahil sa..” putol ni Rosana at tumingin siya sa akin pati si lolo Rudy.
“Kung ganun, magpapasalamat kami sa’yo” sabi ni lolo Rudy sa kanya “nahihibang kana ba Rudy?!” tanong ni lola Aida sa kanya “tama siya Aida, kung hindi niya ginawa ang pagsundo sa atin siguro dinukot na tayo ng mga sindikato o malala pa doon napatay na nila tayo” paliwanag ni lolo Rudy sa kanya. Napayuko nalang ako dahil hindi ko inisip ang magiging epekto sa kanila ni lolo Rudy kaya tumayo ako at niyakap ko si lolo Rudy. “Lo.. patawad po” sabi ko sa kanya na nag “haayyy…” lang si lolo Rudy at niyakap niya ako “dyos ko! Ano nanaman bang gulo ito?” tanong ni lola Aida.
“Bakit ka sumugod doon Davideo?!” galit na tanong ni lola Aida sa akin kaya inabot ko ang bulletproof vest ko at kinuha ang mallit na libro at pinakita ko ito sa kanila “dahil po dito” sabi ko. “Ito yung listahan ng mga taong pinapatay ni Edwardo pati narin ang lahat ng transactions at plano ng mga sindikato dito sa bansa” paliwanag ko “ito ang dahilan kaya isinugal ni Johny at ni Ingrid ang buhay nila.. ” dagdag ko na inabot ni lolo Rudy at binasa ang laman nito. “Ito ang ebidensyang kailanganin ko para makulong ko si Edwardo pati narin ang mga tauhan niya” sabi ko.
“HIndi sapat yan” sabi ni Rosana sa akin na napatingin kami sa kanya “bakit mo nasabing hindi sapat ito?” tanong ko “kung libro lang ang pagbabasehan mong ebidensya hindi magiging sapat yan” sabi niya. “Dahil pwedeng maging furgery yan o gawa-gawa lang ni Ingrid alam mo naman ang takbo ng korte sa bansang ito, kung sino ang magaling makipag-argue siya ang panalo” paliwanag ni Rosana sa akin. “Ano pala ang kailanganin ko?” tanong ko sa kanya “kailangan mo si Edwardo” diretsong sabi niya na napa-isip ak bigla “si Edwardo?” tanong ko na tinapik ako ni lolo Rudy sa balikat “huwag!” sabi niya na napayuko nalang ang ulo ko.
“Ano naman ang papel mo dito Rosana? Bakit parang kilala mo ang taong tinutukoy ng apo ko?” tanong ni lola Aida sa kanya “mahabang kwento aling Aida” sagot ni Rosana “wala naman tayong pupuntahan, ika mo nga papatayin tayo ng taong ito bakit hindi mo nalang ikwento ngayon?” sabi ni lola Aida sa kanya na napatingin si Rosana kay lolo Rudy. “Dati ko siyang amo, membro ako ng grupo niya kaya ko siya kilala” sabi ni Rosana sa kanya “eh ano naman ang koneksyon namin sa inyo? Bakit niya kami tinutugis eh hindi ka naman naming kaano-ano?” tanong ni lola Aida sa kanya.
“Tandaan mo hinding-hindi ko mapapatawad ang ginawa niyo sa kapatid ko!” paalala ni lola Aida sa kanya “alam ko po, pero…” putol ni Rosana at tumigin siya kay Esmeralda “pero hindi rin mangyayari ang lahat ng ito kung hindi siya sumali sa mga taong pumatay sa mga magulang ko” sagot ni Rosana kay lola Aida na natahimik nalang si lola. “Tama na yan Aida, pasensya kana Rosana” sabi ni lolo Rudy na sinampal siya sa balikat ni lola Aida “wala po yun, matagal naring nangyari yun pareo po tayong nawalan ng kapatid aling Aida” sabi ni Rosana na umiwas ng tingin si lola sa kanya.
“Bueno, malalim na ang gabi kailangan niyo munang magpahinga” sabi ni Rosana na sumang-ayon naman si lolo Rudy “si Sony na ang magturo sa tutulogan niyo” sabi ni Rosana. “Dito po, sumunod nalang po kayo sa akin” sabi ni mang Sony “Aida” tawag ni lolo Rudy sa kanya na hindi siya inimik ni lola “tara na po” yaya ni mang Sony “sige, Dave” sabi ni lolo “ok lang po ako lolo” sagot ko sa kanya “gamutin mo siya Esmeralda” sabi ni lolo sa kanya na lumapit sa kanya si Esmeralda at humalik sa pisngi niya. Lumapit din siya kay lola Aida “lola…” sabi niya na tiningnan siya ni lola Aida at naluha ito “… dyos ko…” sabi ni lola Aida at niyakap niya si Esmeralda.
Nakita kong napangiti si lolo Rudy pati narin si Rosana kaya napangiti narin ako “… huhuhu.. patawad.. apo.. ” sabi ni lola Aida sa kanya “wala po yun lola, naiintindihan ko po kayo” sabi ni Esmeralda sa kanya. “Hayy.. Aida.. me dapat ka pang malaman” sabi ni lolo Rudy “ano?” tanong ni lola na tumingin si lolo Rudy kay Rosana na tumango naman siya “pumasok ka dito” sabi ni Rosana at pumasok sa loob si Marcus na nakayuko pa ang ulo. “Mag mano ka sa lolo at lola mo…. Davideo” sabi ni Rosana at bigla nalang “DYOS KO…. ISA NANAMANG DAVIDEO!!!” sigaw ni lola Aida na lihim nalang akong natawa at binatukan si Marcus nung lumapit siya ni lola Aida bago siya niyakap nito.
Umalis na sina lolo at lola kasama si mang Sony para pumunta sa kwarto nila at naiwan nalang kaming apat nina Rosana at dalawang kapatid ko “**** ka talaga!” sabi ni Marcus sa akin. “Magkapatid nga kayo” sabi ni Esmeralda sa amin “look whose talking” sabi ni Marcus kay Esmeralda na tinuro siya nito sa mukha “i’m not like you two eggheads ha!” depensa niya sa sarili niya. “Tama na yan!” sabi ni Rosana sa kanila at humarap siya sa akin “Dave” sabi niya na tumingin ako sa kanya “alam mo na ang consequences sa ginawa mo hindi ba?” tanong niya sa akin na tumango ako “sorry po” sagot ko na umiling lang siya.
“Don’t worry about it, what i’m worried right now is her” sabi niya sa akin na biglang pumasok ang taong tinutukoy niya sa isipan ko “oh God!” nasabi ko nalang na nagtaka ang dalawang kapatid ko sa akin. “Sino’ng her, mama?” tanong ni Esmeralda sa kanya “he knows who i’m talking about” sabi ni Rosana na parehong napatingin si Marcus at Esmeralda sa akin. “Oonga pala Dave, ito pala ang phone mo” sabi ni Marcus sabay abot ng phone sa akin “nakita kong tumawag si… siya kanina pero hindi ko sinagot noong hinimatay ka” sabi ni Marcus sa akin at nung tiningnan ko kung sino “si daddy!” sabi ko na biglang lumiwanag ang mukha ni Esmeralda nung narinig niya yun.
“Huwag mo muna siyang tawagan Dave” sabi ni Rosana sa akin “hindi po baka importante..” “huwag muna” pagputol niya sa akin “ayaw kong malaman niya ang sitwasyon niyo ngayon habang nasa abroad sila” sabi niya sa akin. “Paano niyo po nalaman na nasa abroad si daddy?” tanong ko na ngumiti lang siya “about sa sister mo, huwag ka ding mag-aalala sa kanya” sabi niya. “Si Jenny!” sabi ko “nasa Singapore siya ngayon kasama ang tita Divina mo” sabi niya “Singapore?” gulat kong tanong “oo, umalis sila kanina ng tita Divina mo” sagot niya “haayy.. talaga yang si tita Divina hindi nagsabi na aalis pala sila” sabi ko na napailing lang ako.
“Now, sabihin mo sa akin Dave” sabi ni Rosana na seryosong siyang nakatingin sa akin “ano ang natuklasan mo sa gusaling yun?” tanong niya na napatingin ako kay Esermalda at kay Marcus. “Parang bangongot ang lahat ng ito” sagot ko “bakit mo nasabi yan?” tanong ni Marcus sa akin “dahil.. yung taong akala ko kakampi ko… kasapi pala nila” sabi ko at sinuntok ko ang mesa sa galit. “Dave…” sabi ni Esmeralda “huhu… niloko niya ako…” naluha kong sabi dahil sa sobrang galit at dismayado ko kay Erica “akalain niyo…. isa pala siya sa mga sindikato…” sabi ko.
“Yung babaeng pilit lumapit sa’yo kanina?” tanong ni Marcus sa akin na tango lang ang sinagot ko “sa loob ng anim na buwan kong paninilbihan sa gusaling yun ni minsan hindi ko siya nakitang pumasok doon, maliban lang nung kasama mo siya at nag-iimbisitaga kayo” kwento ni Marcus sa akin. “Sino ba ang babaeng tinutukoy niyo?” tanong ni Rosana sa amin “si Lt. Jerica Montalban..” sagot ko na nakita kong napaisip siya “hindi ko kilala ang babaeng yan, at wala akong natatandaang pangalan na yan noong kasama pa ako sa grupo ni Edwardo” sabi niya sa akin.
“Hindi ba kaya mama, baguhan palang siya at noong tumiwalag kana doon lang siya sumali sa kanila?” tanong ni Esmeralda “hindi, lahat ng taong kasama sa grupo noon at ngayon kilala ko dahil me tao akong nag-iispiya sa loob” sagot ni Rosana. “Paano hindi nakuha ng ispiya mo ang babaeng ito, mama?” tanong ni Marcus sa kanya “yun nga ang pinag-iisipan ko eh..” sagot ni Rosana “mahiwaga ang babaeng ito, baka hindi Jerica Montalban ang totoong pangalan niya” sabi ni Esmeralda “baka” sagot ni Rosana. “Ang pagkakaalam ko kilalang-kilala siya ni Chief Minerva Mangubat..” “Minerva!” sambit bigla ni Rosana.
“Ba.. bakit po?” gulat kong tanong sa kanya “Minerva ba kamo?” tanong niya “oo, bakit po? Kilala mo siya?” tanong ko “… magpahinga kana Dave pati narin kayo” sabi bigla ni Rosana sa amin. “Po?” “mama?” sabi naming tatlo sa kanya “magpahinga na kayo, malalim na ang gabi at kailangan niyo ng ipahinga ang katawan niyo” sabi nalang ni Rosana sa amin sabay alis niya sa infermary. “Ano kaya ang nangyari doon?” tanong bigla ni Marcus “tapos na ako sa’yo Davideo, Marcus dalhin mo na siya sa cabin niyo para makapagpahinga narin siya” utos ni Esmeralda sa kanya.
“Bakit hindi ikaw ang magdala sa kanya?” sabi ni Marcus na agad hinawakan ni Esmeralda ang tenga niya at inangat ito “ARRRAAAAYYYY!!!! MASAKIT!!!!” sigaw ni Marcus na natawa lang ako sa kanila. “Susuno ka o hindi?!” sabi ni Esmeralda na agad tumango si Marcus kaya binitawan ni Esmeralda ang tenga niya “hmp!” nalang si Marcus sa kanya “tara na Dave baka hindi ako makapagpigil..” sabi ni Marcus na agad niyang tinakpan ang tenga niya nung tangkang hawakan muli ito ni Esmeralda. “AALIS NA!” sigaw ni Marcus kaya tinulongan niya akong tumayo at lumabas ng infermary.
“Tingnan mo ang ginawa mo **** ka!” sabi ni Marcus sa akin “hindi ko kasalanan yun ha!” sabi ko sa kanya “hindi daw, kung sinabihan mo lang sana ako na susulong ka pala doon sa gusaling yun hindi sana ganyan ang kondisyon mo” sabi niya sa akin. “Eh tapos na yun, narito na tayo at ligtas na ako” sabi ko “sira! mas lalo mo lang pinapalala ang sitwasyon natin” sabi niya. “HOY! Magpahinga kayo ha! Kung ako makarinig ng kung anong gulo sa cabin niyo pag-uumpugin ko yang mga ulo niyo!” sigaw bigla ni Esmeralda sa amin “opo, ate!” sagot namin pareho ni Marcus na nagulat siya sa sinabi namin “…a… ate….” nalang si Esmeralda.
// itutuloy ...
