NSFW
sachiiiiiii
Elite
“**** pa naman si Raymond ah?”
“He’s 36 tita.” sagot ni Diana. “**** lang tingnan si Raymond dahil
trim pa rin siya.”
“Thirty-six years old na siya?” napatili sa gulat si Luisa. “Isang taon lang pala ang tanda ko sa kanya?”
“Tumpak tita.” bigkas ni Diana. “Kaya it’s no wonder na ma-attract siya sa iyo.”
“Luko-luko yun!” sabi ni Luisa. “Wala siyang binabanggit sa akin!”
“So kelan ninyo balak magpakasal?”
“Gusto lang namin na ipaalam sa iyo. Sa ngayon paplanuhin pa lang namin kung kelan.”
“Mahal mo ba siya?”
Natigilan sandali si Luisa. Pagkatapos ay ngumiti ito sa pamangkin. “Oo. Mahal ko na siya.”
“Eh siya? Talaga bang mahal ka rin niya.”
“Siya ang nagyaya sa akin na pakasal. Sabi ko sa kanya kahit mabuo—“
“Mabuo?” tili ni Diana. “Tita magkaka-baby ka na ba at last? In fairness ang bilis pala nitong si Raymond ha?”
“Hindi pa sigurado.” saway ni Luisa. “Pero nasa delikadong araw ako kaya malaki ang posibilidad na mabuntis ako.”
“Talaga? Bilangin nga natin, hindi ba sabay naman ang period natin kaya—” biglang natigilan si Diana. Na-realize niya na sabay pala ang menstrual period nila. Kapag may regla ang tita niya, may regla din siya. Kung fertile ang tita niya, ibig sabihin…
“Oh, bakit natigilan ka?” tanong ni Luisa.
Napatingin si Diana kay Luisa.
Dumaan ang isang linggo. Hinihintay ni Diana ang pagtawag ni Bob pero naging tahimik na ito. Sumama kaya ang loob ni Bob dahil hindi niya sinagot ang tawag nito? Ito ang nasa isip ni Diana na lalong nagi-guilty sa ginawa niya. Nagkaroon sila ng special relationship ni Bob. Parang mutual understanding ang nangyari sa kanila. Ngunit naging unfair talaga ang tadhana dahil nakilala din niya itong si Paul na bukod sa cute at may itsura ay magaling makipag-usap kaya’t mabilis na naangkin nito ang damdamin niya at ang virginity niya.
Isa pang pinoproblema ni Diana. Nagkakaroon na siya ng morning sickness. Sumasakit ang katawan niya minsan at napapadalas ang pagduwal niya sa comfort room. Dalawang tao lang ang nakakaalam ng nangyari sa kanila ni Paul. Si Micah at si Luisa na nagsisimula ding magduduwal.
Inggit na inggit si Micah sa concept na buntis ang kaibigan. Dahil natatakot bumili itong si Diana ng EVA test para malaman kung buntis siya talaga ay si Micah na ang nagmagandang loob na pumunta ng botika kasama ang bagong BF nito na si Randy.
Tama nga ang hinala ni Diana. Buntis siya. Hindi nakapasok si Diana dahil dito. Nanlamig ang katawan niya sa kaba lalo na’t hindi niya ma-kontak itong si Paul na na-terminate sa kumpanyang pinagtatrabahuhan ayun kay Micah na siyang pumunta sa opisina ni Paul at nakaalam ng nangyari.
“What am I going to do?” sabi ni Diana sa sarili. “Ano na ba ang nangyayari sa buhay ko?”
“Friend naman, huwag ka ngang ganyan.” sabi ni Micah. “Ako nga, matagal ko nang gustong mabuntis pero hindi ako mabuntis-buntis. Kung alam mo lang kung ilang lalake na ang nilabasan sa loob ng puke ko para lang mabuntis ako. Eh ikaw isang take lang, buntis agad. Suwerte mo ano?”
“Huwag ka ngang magbiro ng ganyan.”
“Look friend,” sabi nito. “you have a stable job. Kumokota ka lagi buwan buwan at ang laki ng nako-commission mo. Kaya mong buhayin ang magiging anak mo. Hindi mo kailangan ng lalaki.”
“Kaya lang hindi naman ako katulad mo.” sabi ni Diana na naluluha na. “Hindi naman namin ginawa ito ni Paul ng basta basta. May feelings din naman ako sa kanya ano?”
“Katulad ng feelings mo kay Bob?”
“Yun nga ang lalong nagpapahirap!” sabi ni Diana. “In truth, mas mahal ko na si Paul kesa kay Bob. But I can’t help feeling guilty.”
“Yeah I know, you felt that you betrayed him, ilang beses ko nang narinig yan.”
“Parang ganun naman kasi ang nangyari eh.” hikbi ni Diana.
“Friend naman huwag kang ganyan!” saway ni Micah. “Baka makunan ka niyan! Think of your baby. Gusto mo bang mawala siya sa iyo?”
“As of now, hindi ko alam.” sagot ni Diana.
“Diana.” malumanay ang tinig ni Micah ngayon. “Ikaw ang mommy niya. Don’t think that way.”
“I’m sorry.” sabi ni Diana. “Magulo lang kasi ang isip ko ngayon.”
“Okay lang. O sige, I have to go na.” tumayo si Micah at isinukbit ang shoulder bad niya. “Tandaan mo friend, iba ka na ngayon. Mommy ka na.”
Ngumiti si Diana kay Micah at pagkatapos ay lumabas na nang bahay si Micah papunta sa sasakyan niya. Pagpasok sa loob ay dinayal nito ang number ni Randay sa cellphone.
“Hello sweetheart? It’s me Micah. I’m needing, longing and desperately wanting you. Puwede mo ba akong buntisin mamaya?”
-0-
“You played it well like a professional slut.”
Tumingin si Beth kung saan nanggaling ang tinig ng nagsalita. Nung makita niya ay napangiti ito.
“Be careful William baka ikaw ang sumunod.”
“How could you do it Beth? You, me and Paul are very close since day one. Bakit mo nagawa ito?”
“Why?” tanong ni Beth. “I’ll tell you why, because he spurned me. You know the story William. Alam mo how much I tried to gain his approval, his love. And I would’ve won, if he didn’t met that bitch.”
“Beth, you can’t force someone to love you. Kung ayaw niya sa iyo bakit mo pagsisiksikan ang sarili mo? Move on for crying out loud.”
“There’s more to this my dear William.” sabi ni Beth at tumaas ang kilay nito. “It’s also a strategic move. It’s the only way to go up. Corporate ladder William. We all have to climb up.”
“Because of that you sacrificed Paul? Our friendship?”
“It would’ve been hard.” sagot ni Beth. “But he made it easier for me. Hell hath no fury against a woman scorned! It will be good for you men to remember that!”
“Grabe!” sabi ni William. “Grabe ka talaga!”
“I would watch my tone if I were you William.” sabi ni Beth. “Remember that I was just promoted as assistant manager? You’re in my team William. Translation? Your ASS is mine!”
“I don’t care Beth.” sagot ni William na may halong pagkutya. “I don’t plan on staying very long in this company.”
“Yeah sure. Your problem is you’re stuck in the days that we’re having fun in Starbucks. Grow up William. We all have to change.”
“And that’s what I’m here to tell you. Beware of change Beth. Because you’ll see a very big change soon.” Pagkatapos ay lumakad na ito palabas ng opisina.
-0-
Nag-iisa sa kuwarto si Diana nang biglang mag-ring ang cellphone niya.
Si Bob!
Nagmadali si Diana sa pagkuha ng cellphone. Ngunit bago niya ma-click ang button ay sandaling natigilan siya. Ano ang sasabihin niya kay Bob? Ano ang sasabihin nito sa kanya kung malalaman nito ang kalagayan niya ngayon? Nahihiya man ay kailangang mag-usap na sila ni Bob. Kailangang magpaalam na rin siya dito.
“Hello.”
“Hi.” sagot ni Bob sa kabilang linya. “I’m sorry it took so long before I called again. How’s my sweet?”
“I’m just fine.” sagot ni Diana.
“You don’t seem fine to me.” sabi sa kabilang linya. “Parang may dinadala kang problema?”
“Dinadala?” natawa sandali si Diana. “Oh yeah, may dinadala talaga ako ngayon.”
“Diana, may problem ka ba?”
Humikbi na si Diana. “Bob. I don’t know how to say this to you. But you have to let me go.”
“Ha? Why? Diana what is happening?”
“You wouldn’t understand Bob. Suffice it to say that I had a wonderful time talking to you. I’m only sad that we weren’t able to take our relationship to the next level.”
“Diana I’m confused.”
“I’m sorry Bob.” sabi ni Diana habang tumutulo ang luha sa pisngi.
“Diana can you at least tell me the problem? Please?”
“I’m PREGNANT!”
Natahimik si Bob sa kabilang linya. Nagpatuloy si Diana.
“I met someone Bob. I… fell in love with him. That’s why you couldn’t call me. I’ve been ignoring your calls—“
“Do you love him?”
“What?”
“Do you love him Diana?”
Tumahimik sandali si Diana pagkatapos ay sumagot ito. “Yes Bob. I love him. I loved him enough to carry his child.” Tumahimik ulit si Diana. “Yes I love him.”
“If that’s the case, wala akong magagawa.” sabi ni Bob. “But grant me one last request.”
“What is it?”
“Can we meet? I want to see you Diana.”
“Bob…”
“Please Diana. One last time?”
Nag-isip si Diana. Pagkatapos ng ilang sandali ay sumagot din ito.
“Yes Bob. I’ll be happy to meet you.”
9th Floor. Valerio Architects Office. 2 pm.
Nag-convene ang mga officers ng kumpanya para sa monthly Management Committee meeting. Ginagawa nila ito every month to make sure na lahat ng mga managers and department heads ay nakakasunod sa mga deliverables nila. Lahat ng kumpanya maliit at malaki ay laging merong monthlymeeting to keep the company as competitive as possible.
Pero iba ang ManComm nila ngayon. Because for the first time in five years ay aattend si Mr. Valerio ang Chairman ng kumpanya, major shareholder at founder ng Valerio Architects Corporation. Kabado ang ibang mga officers since alam nila kung gaano kahigpit itong si Mr.
Valerio. All smiles naman si Jorge Magyabong na tsismis na ipo-promote for the position of President since nag-retire na ang dating Presidente ng kumpanya. Isasabay din ni Jorge ang pag-announce ng promotion ni Beth as assistant manager.
Dumating si Mr. Valerio at umupo sa ulunan ng mahabang conference room. Nagsimula ang meeting. Maraming mga projects ang ini-announce ng mga officers. Kasama na dito ang mga bagong projects sa ibang bansa na halos lahat ay dumaan kay Paul. Buong pagmamalaki na pinagmagaling ni Jorge ang grupo niya kung saan 55% ng mga projects ay nagawa nilang
i-close at gawan ng design.
Nung matapos si Jorge sa presentation niya ay umupo na ito at hinintay ang sasabihin ni Mr. Valerio. Tinitingnan ni Mr. Valerio ang mga contracts na ibinigay sa kanya. Maya-maya’y kumunot ang noo nito at tiningnan si Jorge.
“Jorge, how come we didn’t close the rest of the contracts?”
“We didn’t had enough time sir, my people are already overworked. We’re luck to close more than half of the contracts because of the dedication of my team.”
“Ahuh.” sabi ni Mr. Valerio na hindi inaalis ang pagkakatitig sa kanya. “Then how do you explain this?” Itinuro ni Mr. Valerio ang date ng mga kontrata kung saan natapos on time ang mga drafts nito pero hindi na nai-process dahil walang pirma ni Jorge.
“Oh that.” sabi ni Jorge na biglang pinagpawisan ng malamig. “It must’ve slipped past me sir. You see we’re so busy in closing the other accounts.”
“Your secretary received the documents for finalization weeks before the deadline.” sabi ni Mr. Valerio. “And you didn’t act on it?”
Nangatog ang baba ni Jorge. Alam niya kung paano magalit si Mr. Valerio lalo na kapag nahuhuli nito ang mga employees niya na pumapalpak sa trabaho.
“I expect an answer Jorge.” may bigat na ang boses ni Mr. Valerio.
“I’m sorry sir. I have no excuse.” sabi ni Jorge pagkatapos ay tinungo ang ulo. Tahimik lahat ng officers lalo na si Beth na first time maka-attend ng ManComm.
Matagal na tinitigan ni Mr. Valerio si Jorge. Pagkatapos ay sumenyas na sa next presentor.
“Let’s move on.” sabi nito na nakatingin pa rin kay Jorge. Tatlong presentors pa ang nag-present bago tuluyang na-conclude ang meeting pero bago mag-conclude ay mayroong special announcement si Mr. Valerio.
“You know that our President Mr. Wilson Lim Ng just retired last month. So I am looking for a possible replacement among my officers.”
“However.” patuloy nito. “I need someone who has the passion and the dedication to pull the company to the next level. We have many competitors and the only way to survive is to be one step ahead of the competition. That means that all contracts and deadlines must be signed and met on time. No excuses!”
“Because of that, I want to introduce the next President of Valerio Architects.” Pagkatapos ay tumingin si Mr. Valerio sa pintuan na bumukas.
Napanganga lahat ng tao sa conference room ng pumasok ang bagong Presidente nila.
“Paul?” bigkas ni Beth na gulat na gulat. “Paul you’re–“
“My son, if that’s what you mean?” sabad ni Mr. Valerio.
“Your son!” bigkas ni Jorge.
“Surprised Jorge?”
Natahimik si Jorge. Ganun din si Beth dahil hindi niya inakalang si Paul na minaniobra niya ang pagkakatanggal sa opisina ang anak ng Chairman ng kumpanya at bagong President nila ngayon.
“Thank you dad.” sabi ni Paul sa ama. “I can take it from here.”
“Make me proud.” sabi ni Mr. Valerio sa anak at kinamayan ito. Pagkatapos ay lumabas na ng conference room ang matanda at naiwan si Paul at ang mga officers niya sa loob.
Tapos na ang meeting at nasa loob ng office of the president si Paul at nire-review ang mga bagong projects ng nag-buzzer ang secretary niya.
“Sir Paul, Mr. Magyabong is here.”
“Send him in.” sabi ni Paul.
Pumasok si Jorge sa kuwarto ni Paul. Tungo ang ulo nito hindi katulad nung huling beses silang mag-usap na mayabang ito. Tiningnan mabuti ni Paul si Jorge.
“Sit down.”
Umupo si Jorge na tungo pa rin ang ulo at naghihintay sa sasabihin ni Paul. Hindi nagsalita si Paul at nakatitig lang kay Jorge.
Hindi nakatiis si Jorge kaya’t ito na ang nagsalita. “Paul, malaki ang kasalanan ko. I admit. But if you don’t want me in the company. I can resign anytime.”
“I don’t want your job Jorge. I want your commitment.” sabi ni Paul. “You’re a good architect. My father told me that you were once very dedicated. But when you were promoted, everything changed. I want a winner in my team Jorge and I am giving everybody a chance to prove it. You want to stay in the team you have to show me what you’re really worth.”
Tahimik si Jorge habang nagsasalita si Paul. Nang matapos na si Paul ay tinanong niya ito.
“Can I expect you to give your best. Your very best to the company?”
“100 percent boss.” sabi ni Jorge. “I’ll prove it to you.”
“That’s what I’d like to hear.” pagkatapos ay inabot ni Paul ang kamay niya at nagkamayan silang dalawa.
“Dito na lang ako Micah. I can take it from there.” sabi ni Diana pagkababa sa sasakyan ni Micah.
“Sigurado ka bang alam mo ang pupuntahan mo?” tanong ni Micah. “I can take you all the way. Gusto ko rin makita kung sino ang Bob na ito.”
“No, kaya ko na ito.” sabi ni Diana. “Madali namang makita ang meeting place.”
“Yeah I know but don’t you want me to be around? Just in case this guy is a total nut?”
“Don’t worry about me. Saka remember Randy is waiting for you.”
“I know.” sabi ni Micah. “Libog na libog na sa akin yun. Saka friend, fertile na fertile ako ngayon. Kapag hindi pa ako nabuntis ng lokong yun ewan ko na lang.”
“Sige na. Go on. I’ll tell you all about it tomorrow.”
“You better!” tawa si Micah at pinaandar na ang sasakyan niya,
Lumakad si Diana papunta sa meeting place nila. Isang bagong gawa na park ito kung saan merong mini-zoo at palarong pambata. Maraming mga **** ang naghahabulan. Mukhang may masquerade party since naka-maskara ang mga **** at ang ibang mga tao dito. Ang sabi ni Bob ay magkikita
sila kung saan nakatayo ang isang pine tree.
Pero ang daming pine tree! Lumapit siya sa isang puno at hinawakan ito. Artificial ito. Pumunta naman siya sa kabilang puno. Artificial pa rin. Saan yung sinasabi ni Bob na pine tree?
And then nakita niya ang isang mataas na pine tree sa gitna ng park. “Doon siguro.” sabi ni Diana sa sarili at binagtas niya ang daan patungo dito. Sure enough, may isang lalaki na nakatalikod sa ilalim ng pine tree. Lumakad palapit si Diana at nang malapit na malapit na ay tinawag ang pangalan nito.
“Bob?”
Humarap ang lalaki. Naka-maskara ito katulad ng maskarang suot ni Bob. Ngumiti ang lalaki kay Diana.
“You are so beautiful.”
“Bob?” natigilan si Diana. Parang kilala niya kasi ang boses nito. Pagkatapos ay tinanggal ni Bob ang maskara niya at tumambad sa harap ni Diana ang tunay na mukha ni Bob. Si Paul.
“Paul?” gulat si Diana. “You are Bob? You are Bob all the time?”
“Yes.” sabi ni Paul. “My full name is Robert Paul Maghunos. My friends used to call me Bob in school. However when I graduated, most of them simply called me Paul.”
“Do you know all along?” tanong ni Diana. “Do you know who I really am all along?”
“Not at first.” sagot ni Paul. “But you didn’t change your name so I put two and two together and… Well, the rest is history.”
Hindi sumagot si Diana na takang taka pa rin sa rebelasyong ito. Lumapit si Paul at hinawakan siya sa balikat.
“I know you expect Bob not me.” sabi ni Paul. “I can see it in your eyes. You’re expecting someone better. How I wish I can be that someone—“
“No.” sabad ni Diana. “That’s not what I’m thinking.”
“It’s you.” patuloy ni Diana at gumilid ang luha sa mata nito. “I was hoping you are him.”
Ngumiti si Paul at niyakap si Diana. Hindi niya namalayan na tumulo din ang luha niya nung maglapat ang mga labi nila sa isa’t isa. Mahigpit ang yakap nila na parang matagal silang hindi nagkita.
“I love you. I love you so much.” sabi ni Paul.
“I love you too.” bulong ni Diana kay Paul. “I truly, truly love you.”
Hindi nila namalayan na mayroong mga **** na nanonood sa kanila at ang iba pa dito ay umupo sa tapat nila. Nung mapansin nila Paul at Diana ay nagtawanan ang mga ito.
“Parang movie.” sabi ng isang ****. “Siya si Piolo, siya naman si Juday.”
“Hinde ano!” sabad ng isang ****. “Siya si Richard Gutierrez, siya naman si Darna!”
“Piolo!”
“Richard!”
Natawa na lang si Paul at si Diana habang nagtatalo ang mga ****. Nung makapag-isa ulit ay may binulong si Paul kay Diana.
“Gift? May gift ka sa akin?” bigkas ni Diana.
“No, not for you.” sabi ni Paul at pagkatapos ay ipinakita nito ang regalo. Dalawang maliit na mga sapatos, isang kulay blue at isang kulay pink.
“Hindi ko alam kung ano ang gender ng magiging anak natin.” sabi ni Paul.
“Kaya naninigurado ka?”
“The same as I’m about to do now. Diana will you marry me?”
Nag-isip kunyari si Diana maya-maya’y mabilis na tumango ito.
“Is that a yes?” tanong ni Paul.
“Hindi lang isang YES, maraming YES.” sabi ni Diana at hinalikan muli ang labi ni Paul. “Let’s eat na. I’m feeling very hungry na.”
“Talaga? Why didn’t you say so. For my pregnant wife we’ll go to the place na talagang mabubusog ka. Pizza Hut!”
“Wow. I can’t wait. Sa akin ang buong family size ha?” sabi ni Diana at pareho na silang lumakad papunta sa kainan.
EPILOGUE
Kinasal sa simbahan si Paul at Diana kung saan en grande ang naging kasal nila. After a few months, nanganak ng isang bouncing baby boy si Diana na kamukhang kamukha ni Paul. Dahil maganda ang teamwork ng management team ni Paul ay nagsimulang mag-expand ang company nila sa ibang bansa kung saan almost every week ay lumilipad si Paul palabas ng bansa. After two years ay nabuntis ulit si Diana kung saan babae naman ang naging anak nila.
Bago ikasal si Paul at Diana ay nagpakasal itong si Luisa at si Raymond. After nine months ay nagsilang si Luisa ng isang babae. Tuwang tuwa si Luisa dahil sa wakas ay na-experience din niya ang maging magulang. Si Raymond naman ay na-promote sa trabaho at naging assistant sales manager ng kumpanya nila. Hindi nagkatuluyan si Micah at si Randy na nung huli ay naging magkaibigan na lang. After a year ay nakilala ni Micah ang isang foreigner na may-ari ng isang software company sa U.S. Ikinasal si Micah sa foreigner at sila ay namuhay sa ibang bansa. It turns out na mayroon pa lang problema ang ovary ni Micah kaya hindi ito nabubuntis. Nag-undergo sila ng artificial insemination kung saan naging successful ito at nagbuntis si Micah ng isang baby girl.
Dahil sa ipinakitang dedication sa trabaho ay pinromote ni Paul si Jorge as country manager ng expansion nila sa Thailand. Hindi naman siya nagsisi dahil talagang maganda ang naging resulta ng pag-head ni Jorge sa Thailand kahit merong mga kaunting issues tungkol sa pag-uugali nito.
Hindi nagtagal si Beth sa kumpanya at lumipat din ito sa iba one month after ikasal si Paul at Diana. Dahil masama ang ugali ay hindi na ito nakapag-asawa. Ngunit nakapag-ipon ito ng malaking pera para maging co-franchisee ng isang outlet ng Mc Donalds. Tumigil na sa pagtatrabaho si Beth at naging investor na lang sa stock market kung saan natuto siyang palaguin ang kanyang pera.
And for those who are wondering kung bakit magkaiba ang apelyido ni Paul sa ama nito na si Mr. Valerio, it’s because babaero ang ama ni Paul nung araw. Naanakan nito ang nanay ni Paul na Maghunos ang apelyido at matagal na itinago si Paul sa ama niya. Nung maka-graduate si Paul ay nagpakilala ito kay Mr. Valerio at binigyan siya ng trabaho na draftsman muna bago siya naging team leader. Tuluyan nang nag-retire si Mr. Valerio na ang kasiyahan sa buhay ngayon ay ang alagaan ang mga apo niya sa tuwing bumibisita ito sa kanya.
WAKAS
“He’s 36 tita.” sagot ni Diana. “**** lang tingnan si Raymond dahil
trim pa rin siya.”
“Thirty-six years old na siya?” napatili sa gulat si Luisa. “Isang taon lang pala ang tanda ko sa kanya?”
“Tumpak tita.” bigkas ni Diana. “Kaya it’s no wonder na ma-attract siya sa iyo.”
“Luko-luko yun!” sabi ni Luisa. “Wala siyang binabanggit sa akin!”
“So kelan ninyo balak magpakasal?”
“Gusto lang namin na ipaalam sa iyo. Sa ngayon paplanuhin pa lang namin kung kelan.”
“Mahal mo ba siya?”
Natigilan sandali si Luisa. Pagkatapos ay ngumiti ito sa pamangkin. “Oo. Mahal ko na siya.”
“Eh siya? Talaga bang mahal ka rin niya.”
“Siya ang nagyaya sa akin na pakasal. Sabi ko sa kanya kahit mabuo—“
“Mabuo?” tili ni Diana. “Tita magkaka-baby ka na ba at last? In fairness ang bilis pala nitong si Raymond ha?”
“Hindi pa sigurado.” saway ni Luisa. “Pero nasa delikadong araw ako kaya malaki ang posibilidad na mabuntis ako.”
“Talaga? Bilangin nga natin, hindi ba sabay naman ang period natin kaya—” biglang natigilan si Diana. Na-realize niya na sabay pala ang menstrual period nila. Kapag may regla ang tita niya, may regla din siya. Kung fertile ang tita niya, ibig sabihin…
“Oh, bakit natigilan ka?” tanong ni Luisa.
Napatingin si Diana kay Luisa.
Dumaan ang isang linggo. Hinihintay ni Diana ang pagtawag ni Bob pero naging tahimik na ito. Sumama kaya ang loob ni Bob dahil hindi niya sinagot ang tawag nito? Ito ang nasa isip ni Diana na lalong nagi-guilty sa ginawa niya. Nagkaroon sila ng special relationship ni Bob. Parang mutual understanding ang nangyari sa kanila. Ngunit naging unfair talaga ang tadhana dahil nakilala din niya itong si Paul na bukod sa cute at may itsura ay magaling makipag-usap kaya’t mabilis na naangkin nito ang damdamin niya at ang virginity niya.
Isa pang pinoproblema ni Diana. Nagkakaroon na siya ng morning sickness. Sumasakit ang katawan niya minsan at napapadalas ang pagduwal niya sa comfort room. Dalawang tao lang ang nakakaalam ng nangyari sa kanila ni Paul. Si Micah at si Luisa na nagsisimula ding magduduwal.
Inggit na inggit si Micah sa concept na buntis ang kaibigan. Dahil natatakot bumili itong si Diana ng EVA test para malaman kung buntis siya talaga ay si Micah na ang nagmagandang loob na pumunta ng botika kasama ang bagong BF nito na si Randy.
Tama nga ang hinala ni Diana. Buntis siya. Hindi nakapasok si Diana dahil dito. Nanlamig ang katawan niya sa kaba lalo na’t hindi niya ma-kontak itong si Paul na na-terminate sa kumpanyang pinagtatrabahuhan ayun kay Micah na siyang pumunta sa opisina ni Paul at nakaalam ng nangyari.
“What am I going to do?” sabi ni Diana sa sarili. “Ano na ba ang nangyayari sa buhay ko?”
“Friend naman, huwag ka ngang ganyan.” sabi ni Micah. “Ako nga, matagal ko nang gustong mabuntis pero hindi ako mabuntis-buntis. Kung alam mo lang kung ilang lalake na ang nilabasan sa loob ng puke ko para lang mabuntis ako. Eh ikaw isang take lang, buntis agad. Suwerte mo ano?”
“Huwag ka ngang magbiro ng ganyan.”
“Look friend,” sabi nito. “you have a stable job. Kumokota ka lagi buwan buwan at ang laki ng nako-commission mo. Kaya mong buhayin ang magiging anak mo. Hindi mo kailangan ng lalaki.”
“Kaya lang hindi naman ako katulad mo.” sabi ni Diana na naluluha na. “Hindi naman namin ginawa ito ni Paul ng basta basta. May feelings din naman ako sa kanya ano?”
“Katulad ng feelings mo kay Bob?”
“Yun nga ang lalong nagpapahirap!” sabi ni Diana. “In truth, mas mahal ko na si Paul kesa kay Bob. But I can’t help feeling guilty.”
“Yeah I know, you felt that you betrayed him, ilang beses ko nang narinig yan.”
“Parang ganun naman kasi ang nangyari eh.” hikbi ni Diana.
“Friend naman huwag kang ganyan!” saway ni Micah. “Baka makunan ka niyan! Think of your baby. Gusto mo bang mawala siya sa iyo?”
“As of now, hindi ko alam.” sagot ni Diana.
“Diana.” malumanay ang tinig ni Micah ngayon. “Ikaw ang mommy niya. Don’t think that way.”
“I’m sorry.” sabi ni Diana. “Magulo lang kasi ang isip ko ngayon.”
“Okay lang. O sige, I have to go na.” tumayo si Micah at isinukbit ang shoulder bad niya. “Tandaan mo friend, iba ka na ngayon. Mommy ka na.”
Ngumiti si Diana kay Micah at pagkatapos ay lumabas na nang bahay si Micah papunta sa sasakyan niya. Pagpasok sa loob ay dinayal nito ang number ni Randay sa cellphone.
“Hello sweetheart? It’s me Micah. I’m needing, longing and desperately wanting you. Puwede mo ba akong buntisin mamaya?”
-0-
“You played it well like a professional slut.”
Tumingin si Beth kung saan nanggaling ang tinig ng nagsalita. Nung makita niya ay napangiti ito.
“Be careful William baka ikaw ang sumunod.”
“How could you do it Beth? You, me and Paul are very close since day one. Bakit mo nagawa ito?”
“Why?” tanong ni Beth. “I’ll tell you why, because he spurned me. You know the story William. Alam mo how much I tried to gain his approval, his love. And I would’ve won, if he didn’t met that bitch.”
“Beth, you can’t force someone to love you. Kung ayaw niya sa iyo bakit mo pagsisiksikan ang sarili mo? Move on for crying out loud.”
“There’s more to this my dear William.” sabi ni Beth at tumaas ang kilay nito. “It’s also a strategic move. It’s the only way to go up. Corporate ladder William. We all have to climb up.”
“Because of that you sacrificed Paul? Our friendship?”
“It would’ve been hard.” sagot ni Beth. “But he made it easier for me. Hell hath no fury against a woman scorned! It will be good for you men to remember that!”
“Grabe!” sabi ni William. “Grabe ka talaga!”
“I would watch my tone if I were you William.” sabi ni Beth. “Remember that I was just promoted as assistant manager? You’re in my team William. Translation? Your ASS is mine!”
“I don’t care Beth.” sagot ni William na may halong pagkutya. “I don’t plan on staying very long in this company.”
“Yeah sure. Your problem is you’re stuck in the days that we’re having fun in Starbucks. Grow up William. We all have to change.”
“And that’s what I’m here to tell you. Beware of change Beth. Because you’ll see a very big change soon.” Pagkatapos ay lumakad na ito palabas ng opisina.
-0-
Nag-iisa sa kuwarto si Diana nang biglang mag-ring ang cellphone niya.
Si Bob!
Nagmadali si Diana sa pagkuha ng cellphone. Ngunit bago niya ma-click ang button ay sandaling natigilan siya. Ano ang sasabihin niya kay Bob? Ano ang sasabihin nito sa kanya kung malalaman nito ang kalagayan niya ngayon? Nahihiya man ay kailangang mag-usap na sila ni Bob. Kailangang magpaalam na rin siya dito.
“Hello.”
“Hi.” sagot ni Bob sa kabilang linya. “I’m sorry it took so long before I called again. How’s my sweet?”
“I’m just fine.” sagot ni Diana.
“You don’t seem fine to me.” sabi sa kabilang linya. “Parang may dinadala kang problema?”
“Dinadala?” natawa sandali si Diana. “Oh yeah, may dinadala talaga ako ngayon.”
“Diana, may problem ka ba?”
Humikbi na si Diana. “Bob. I don’t know how to say this to you. But you have to let me go.”
“Ha? Why? Diana what is happening?”
“You wouldn’t understand Bob. Suffice it to say that I had a wonderful time talking to you. I’m only sad that we weren’t able to take our relationship to the next level.”
“Diana I’m confused.”
“I’m sorry Bob.” sabi ni Diana habang tumutulo ang luha sa pisngi.
“Diana can you at least tell me the problem? Please?”
“I’m PREGNANT!”
Natahimik si Bob sa kabilang linya. Nagpatuloy si Diana.
“I met someone Bob. I… fell in love with him. That’s why you couldn’t call me. I’ve been ignoring your calls—“
“Do you love him?”
“What?”
“Do you love him Diana?”
Tumahimik sandali si Diana pagkatapos ay sumagot ito. “Yes Bob. I love him. I loved him enough to carry his child.” Tumahimik ulit si Diana. “Yes I love him.”
“If that’s the case, wala akong magagawa.” sabi ni Bob. “But grant me one last request.”
“What is it?”
“Can we meet? I want to see you Diana.”
“Bob…”
“Please Diana. One last time?”
Nag-isip si Diana. Pagkatapos ng ilang sandali ay sumagot din ito.
“Yes Bob. I’ll be happy to meet you.”
9th Floor. Valerio Architects Office. 2 pm.
Nag-convene ang mga officers ng kumpanya para sa monthly Management Committee meeting. Ginagawa nila ito every month to make sure na lahat ng mga managers and department heads ay nakakasunod sa mga deliverables nila. Lahat ng kumpanya maliit at malaki ay laging merong monthlymeeting to keep the company as competitive as possible.
Pero iba ang ManComm nila ngayon. Because for the first time in five years ay aattend si Mr. Valerio ang Chairman ng kumpanya, major shareholder at founder ng Valerio Architects Corporation. Kabado ang ibang mga officers since alam nila kung gaano kahigpit itong si Mr.
Valerio. All smiles naman si Jorge Magyabong na tsismis na ipo-promote for the position of President since nag-retire na ang dating Presidente ng kumpanya. Isasabay din ni Jorge ang pag-announce ng promotion ni Beth as assistant manager.
Dumating si Mr. Valerio at umupo sa ulunan ng mahabang conference room. Nagsimula ang meeting. Maraming mga projects ang ini-announce ng mga officers. Kasama na dito ang mga bagong projects sa ibang bansa na halos lahat ay dumaan kay Paul. Buong pagmamalaki na pinagmagaling ni Jorge ang grupo niya kung saan 55% ng mga projects ay nagawa nilang
i-close at gawan ng design.
Nung matapos si Jorge sa presentation niya ay umupo na ito at hinintay ang sasabihin ni Mr. Valerio. Tinitingnan ni Mr. Valerio ang mga contracts na ibinigay sa kanya. Maya-maya’y kumunot ang noo nito at tiningnan si Jorge.
“Jorge, how come we didn’t close the rest of the contracts?”
“We didn’t had enough time sir, my people are already overworked. We’re luck to close more than half of the contracts because of the dedication of my team.”
“Ahuh.” sabi ni Mr. Valerio na hindi inaalis ang pagkakatitig sa kanya. “Then how do you explain this?” Itinuro ni Mr. Valerio ang date ng mga kontrata kung saan natapos on time ang mga drafts nito pero hindi na nai-process dahil walang pirma ni Jorge.
“Oh that.” sabi ni Jorge na biglang pinagpawisan ng malamig. “It must’ve slipped past me sir. You see we’re so busy in closing the other accounts.”
“Your secretary received the documents for finalization weeks before the deadline.” sabi ni Mr. Valerio. “And you didn’t act on it?”
Nangatog ang baba ni Jorge. Alam niya kung paano magalit si Mr. Valerio lalo na kapag nahuhuli nito ang mga employees niya na pumapalpak sa trabaho.
“I expect an answer Jorge.” may bigat na ang boses ni Mr. Valerio.
“I’m sorry sir. I have no excuse.” sabi ni Jorge pagkatapos ay tinungo ang ulo. Tahimik lahat ng officers lalo na si Beth na first time maka-attend ng ManComm.
Matagal na tinitigan ni Mr. Valerio si Jorge. Pagkatapos ay sumenyas na sa next presentor.
“Let’s move on.” sabi nito na nakatingin pa rin kay Jorge. Tatlong presentors pa ang nag-present bago tuluyang na-conclude ang meeting pero bago mag-conclude ay mayroong special announcement si Mr. Valerio.
“You know that our President Mr. Wilson Lim Ng just retired last month. So I am looking for a possible replacement among my officers.”
“However.” patuloy nito. “I need someone who has the passion and the dedication to pull the company to the next level. We have many competitors and the only way to survive is to be one step ahead of the competition. That means that all contracts and deadlines must be signed and met on time. No excuses!”
“Because of that, I want to introduce the next President of Valerio Architects.” Pagkatapos ay tumingin si Mr. Valerio sa pintuan na bumukas.
Napanganga lahat ng tao sa conference room ng pumasok ang bagong Presidente nila.
“Paul?” bigkas ni Beth na gulat na gulat. “Paul you’re–“
“My son, if that’s what you mean?” sabad ni Mr. Valerio.
“Your son!” bigkas ni Jorge.
“Surprised Jorge?”
Natahimik si Jorge. Ganun din si Beth dahil hindi niya inakalang si Paul na minaniobra niya ang pagkakatanggal sa opisina ang anak ng Chairman ng kumpanya at bagong President nila ngayon.
“Thank you dad.” sabi ni Paul sa ama. “I can take it from here.”
“Make me proud.” sabi ni Mr. Valerio sa anak at kinamayan ito. Pagkatapos ay lumabas na ng conference room ang matanda at naiwan si Paul at ang mga officers niya sa loob.
Tapos na ang meeting at nasa loob ng office of the president si Paul at nire-review ang mga bagong projects ng nag-buzzer ang secretary niya.
“Sir Paul, Mr. Magyabong is here.”
“Send him in.” sabi ni Paul.
Pumasok si Jorge sa kuwarto ni Paul. Tungo ang ulo nito hindi katulad nung huling beses silang mag-usap na mayabang ito. Tiningnan mabuti ni Paul si Jorge.
“Sit down.”
Umupo si Jorge na tungo pa rin ang ulo at naghihintay sa sasabihin ni Paul. Hindi nagsalita si Paul at nakatitig lang kay Jorge.
Hindi nakatiis si Jorge kaya’t ito na ang nagsalita. “Paul, malaki ang kasalanan ko. I admit. But if you don’t want me in the company. I can resign anytime.”
“I don’t want your job Jorge. I want your commitment.” sabi ni Paul. “You’re a good architect. My father told me that you were once very dedicated. But when you were promoted, everything changed. I want a winner in my team Jorge and I am giving everybody a chance to prove it. You want to stay in the team you have to show me what you’re really worth.”
Tahimik si Jorge habang nagsasalita si Paul. Nang matapos na si Paul ay tinanong niya ito.
“Can I expect you to give your best. Your very best to the company?”
“100 percent boss.” sabi ni Jorge. “I’ll prove it to you.”
“That’s what I’d like to hear.” pagkatapos ay inabot ni Paul ang kamay niya at nagkamayan silang dalawa.
“Dito na lang ako Micah. I can take it from there.” sabi ni Diana pagkababa sa sasakyan ni Micah.
“Sigurado ka bang alam mo ang pupuntahan mo?” tanong ni Micah. “I can take you all the way. Gusto ko rin makita kung sino ang Bob na ito.”
“No, kaya ko na ito.” sabi ni Diana. “Madali namang makita ang meeting place.”
“Yeah I know but don’t you want me to be around? Just in case this guy is a total nut?”
“Don’t worry about me. Saka remember Randy is waiting for you.”
“I know.” sabi ni Micah. “Libog na libog na sa akin yun. Saka friend, fertile na fertile ako ngayon. Kapag hindi pa ako nabuntis ng lokong yun ewan ko na lang.”
“Sige na. Go on. I’ll tell you all about it tomorrow.”
“You better!” tawa si Micah at pinaandar na ang sasakyan niya,
Lumakad si Diana papunta sa meeting place nila. Isang bagong gawa na park ito kung saan merong mini-zoo at palarong pambata. Maraming mga **** ang naghahabulan. Mukhang may masquerade party since naka-maskara ang mga **** at ang ibang mga tao dito. Ang sabi ni Bob ay magkikita
sila kung saan nakatayo ang isang pine tree.
Pero ang daming pine tree! Lumapit siya sa isang puno at hinawakan ito. Artificial ito. Pumunta naman siya sa kabilang puno. Artificial pa rin. Saan yung sinasabi ni Bob na pine tree?
And then nakita niya ang isang mataas na pine tree sa gitna ng park. “Doon siguro.” sabi ni Diana sa sarili at binagtas niya ang daan patungo dito. Sure enough, may isang lalaki na nakatalikod sa ilalim ng pine tree. Lumakad palapit si Diana at nang malapit na malapit na ay tinawag ang pangalan nito.
“Bob?”
Humarap ang lalaki. Naka-maskara ito katulad ng maskarang suot ni Bob. Ngumiti ang lalaki kay Diana.
“You are so beautiful.”
“Bob?” natigilan si Diana. Parang kilala niya kasi ang boses nito. Pagkatapos ay tinanggal ni Bob ang maskara niya at tumambad sa harap ni Diana ang tunay na mukha ni Bob. Si Paul.
“Paul?” gulat si Diana. “You are Bob? You are Bob all the time?”
“Yes.” sabi ni Paul. “My full name is Robert Paul Maghunos. My friends used to call me Bob in school. However when I graduated, most of them simply called me Paul.”
“Do you know all along?” tanong ni Diana. “Do you know who I really am all along?”
“Not at first.” sagot ni Paul. “But you didn’t change your name so I put two and two together and… Well, the rest is history.”
Hindi sumagot si Diana na takang taka pa rin sa rebelasyong ito. Lumapit si Paul at hinawakan siya sa balikat.
“I know you expect Bob not me.” sabi ni Paul. “I can see it in your eyes. You’re expecting someone better. How I wish I can be that someone—“
“No.” sabad ni Diana. “That’s not what I’m thinking.”
“It’s you.” patuloy ni Diana at gumilid ang luha sa mata nito. “I was hoping you are him.”
Ngumiti si Paul at niyakap si Diana. Hindi niya namalayan na tumulo din ang luha niya nung maglapat ang mga labi nila sa isa’t isa. Mahigpit ang yakap nila na parang matagal silang hindi nagkita.
“I love you. I love you so much.” sabi ni Paul.
“I love you too.” bulong ni Diana kay Paul. “I truly, truly love you.”
Hindi nila namalayan na mayroong mga **** na nanonood sa kanila at ang iba pa dito ay umupo sa tapat nila. Nung mapansin nila Paul at Diana ay nagtawanan ang mga ito.
“Parang movie.” sabi ng isang ****. “Siya si Piolo, siya naman si Juday.”
“Hinde ano!” sabad ng isang ****. “Siya si Richard Gutierrez, siya naman si Darna!”
“Piolo!”
“Richard!”
Natawa na lang si Paul at si Diana habang nagtatalo ang mga ****. Nung makapag-isa ulit ay may binulong si Paul kay Diana.
“Gift? May gift ka sa akin?” bigkas ni Diana.
“No, not for you.” sabi ni Paul at pagkatapos ay ipinakita nito ang regalo. Dalawang maliit na mga sapatos, isang kulay blue at isang kulay pink.
“Hindi ko alam kung ano ang gender ng magiging anak natin.” sabi ni Paul.
“Kaya naninigurado ka?”
“The same as I’m about to do now. Diana will you marry me?”
Nag-isip kunyari si Diana maya-maya’y mabilis na tumango ito.
“Is that a yes?” tanong ni Paul.
“Hindi lang isang YES, maraming YES.” sabi ni Diana at hinalikan muli ang labi ni Paul. “Let’s eat na. I’m feeling very hungry na.”
“Talaga? Why didn’t you say so. For my pregnant wife we’ll go to the place na talagang mabubusog ka. Pizza Hut!”
“Wow. I can’t wait. Sa akin ang buong family size ha?” sabi ni Diana at pareho na silang lumakad papunta sa kainan.
EPILOGUE
Kinasal sa simbahan si Paul at Diana kung saan en grande ang naging kasal nila. After a few months, nanganak ng isang bouncing baby boy si Diana na kamukhang kamukha ni Paul. Dahil maganda ang teamwork ng management team ni Paul ay nagsimulang mag-expand ang company nila sa ibang bansa kung saan almost every week ay lumilipad si Paul palabas ng bansa. After two years ay nabuntis ulit si Diana kung saan babae naman ang naging anak nila.
Bago ikasal si Paul at Diana ay nagpakasal itong si Luisa at si Raymond. After nine months ay nagsilang si Luisa ng isang babae. Tuwang tuwa si Luisa dahil sa wakas ay na-experience din niya ang maging magulang. Si Raymond naman ay na-promote sa trabaho at naging assistant sales manager ng kumpanya nila. Hindi nagkatuluyan si Micah at si Randy na nung huli ay naging magkaibigan na lang. After a year ay nakilala ni Micah ang isang foreigner na may-ari ng isang software company sa U.S. Ikinasal si Micah sa foreigner at sila ay namuhay sa ibang bansa. It turns out na mayroon pa lang problema ang ovary ni Micah kaya hindi ito nabubuntis. Nag-undergo sila ng artificial insemination kung saan naging successful ito at nagbuntis si Micah ng isang baby girl.
Dahil sa ipinakitang dedication sa trabaho ay pinromote ni Paul si Jorge as country manager ng expansion nila sa Thailand. Hindi naman siya nagsisi dahil talagang maganda ang naging resulta ng pag-head ni Jorge sa Thailand kahit merong mga kaunting issues tungkol sa pag-uugali nito.
Hindi nagtagal si Beth sa kumpanya at lumipat din ito sa iba one month after ikasal si Paul at Diana. Dahil masama ang ugali ay hindi na ito nakapag-asawa. Ngunit nakapag-ipon ito ng malaking pera para maging co-franchisee ng isang outlet ng Mc Donalds. Tumigil na sa pagtatrabaho si Beth at naging investor na lang sa stock market kung saan natuto siyang palaguin ang kanyang pera.
And for those who are wondering kung bakit magkaiba ang apelyido ni Paul sa ama nito na si Mr. Valerio, it’s because babaero ang ama ni Paul nung araw. Naanakan nito ang nanay ni Paul na Maghunos ang apelyido at matagal na itinago si Paul sa ama niya. Nung maka-graduate si Paul ay nagpakilala ito kay Mr. Valerio at binigyan siya ng trabaho na draftsman muna bago siya naging team leader. Tuluyan nang nag-retire si Mr. Valerio na ang kasiyahan sa buhay ngayon ay ang alagaan ang mga apo niya sa tuwing bumibisita ito sa kanya.
WAKAS
